Sponsored content
Sponsored content

Blijven of weggaan

Ben jij ook zo loyaal (of vooral bang)? Je twijfelt of je moet blijven, al best een tijdje. Soms weet je zeker dat het beter is om op te stappen, maar op andere momenten besluit je weer dat je beter kunt blijven. Hoe beslis je nu wat de juiste keuze is?

Stel: je hebt een baan waarin je het gevoel hebt dat je een onmogelijke klus moet klaren en bovendien heb je een manager die helemaal niet ziet wat jij, ondanks alles, toch voor elkaar krijgt. Je bent regelmatig behoorlijk gefrustreerd over de situatie, maar het is ook niet alleen maar ellende: je werkomgeving is best fijn en je hebt goede arbeidsvoorwaarden. Misschien onderneem je soms een poging om stappen te zetten; je kijkt wat op (interne) vacaturesites, je schrijft eens een sollicitatiebrief, maar tot echt systematische actie komt het niet. Dan is het goed mogelijk dat je jezelf (en anderen) een verhaal gaat vertellen waarom je blijft, en dat is vaak een verhaal met de term loyaliteit erin. Je blijft omdat je nu eenmaal loyaal bent. Je bent geen wegloper, je geeft niet zomaar op.

Als dit herkenbaar is, wees dan alert. Het zou maar zo kunnen zijn, dat je (onbewust) niet eerlijk naar jezelf bent. We zijn namelijk geneigd onszelf ‘gerust’ te stellen; in psychologische termen: we verminderen onze cognitieve dissonantie. Het is geen fijne gedachte dat we zouden blijven omdat we niet weg durven te gaan of er de energie niet voor kunnen opbrengen. Maar misschien ben je vooral bezig met je korte termijnbehoefte aan geruststelling en een positief zelfbeeld. Dus eigenlijk moet je jezelf afvragen of je nu heel erg nodig bent bij je huidige werkgever.
Dat we allen cognitieve dissonantie toepassen is belangrijk om te weten, want het brengt wel een risico met zich mee. Namelijk dat we ons deze ideeën zo overtuigend hebben ingeprent, dat we belangrijke signalen missen. Dat we maar door blijven gaan, terwijl we er ziek van worden of onze aantrekkingskracht voor de markt vermindert. Eigenlijk moeten we ons bij twijfel altijd in ieder geval afvragen:

  1. Ontwikkel ik me in positieve zin, met andere woorden, groeit mijn kennis en mijn zelfvertrouwen in dit werk?
  2. Word ik aantrekkelijker of minder aantrekkelijk op de arbeidsmarkt door hier te blijven werken?

Snel opstappen is vaak onverstandig, vooral omdat veel organisaties enthousiast sturen op de uitstroom van ouderen of beroepsgroepen wier kansen op de arbeidsmarkt niet al te gunstig zijn. Maar onder ogen durven zien als het vooral de angst is die je tegenhoudt om stappen te zetten en dan consequent aan de slag met het maken van je Plan B, dat is wél de gezonde weg. Om zo je meer lange termijn geruststelling te vinden.

Over Ester de Bruine (@esterdebruine)
Ester (1961) studeerde Onderwijskunde en Arbeids- & Organisatiepsychologie. Ze werkte als hr-professional, docent aan de Hogeschool, consultant en ze startte een businessunit voor vrouwen en hun loopbaan. In 2012 richtte zij de Loopbaanonderhoudsgroep op, met als doel om werknemers te helpen beter voor hun eigen onderhoud te zorgen. En om werkgevers dat te laten faciliteren: Duurzame Inzetbaarheid 2.0. Ook schreef zij diverse boeken om mensen te helpen bij het vinden van hun pad op de arbeidsmarkt.