Kinderkoersen

Dus je woont in Hardinxveld-Giessendam en je probeert je dochter van acht aan een man uit Heusden te verhuren. En die man mag tegen betaling seks met je kind hebben. Ik vraag me af om hoeveel geld het gaat. Praten we over honderden of duizenden euro’s? Wat doet een kind van acht vandaag de dag? Wat is de koers? En wat doe je met dat geld? Schuifpuitje? Caravan? Dakkapel? Geef je een leuk tuinfeest van de opbrengst? Hoe danst dat? En wat staat er in het uiteindelijke contract met die man? Hoe lang mag hij het kind bij zich hebben? Uren? Dagje? Lang weekend? Is het kind uitsluitend voor eigen gebruik of mag hij het delen met zijn vaste zondagmiddagpedoclubje? Mag hij opnamen van de seks maken? Krijg je als ouders van de hoofdrolspeler dan een percentage van de dvd-verkoop? Het zijn nog niet de gemakkelijkste onderhandelingen. Was graag bij zo’n gesprek tussen de ouders en die man geweest. Gewoon om de sfeer te proeven. Hoe is het woordgebruik? In gedachten hoor ik de bezorgde moeder. „Let u wel op dat ze twee keer per dag douchet en dat ze zich goed afdroogt? Ook tussen de teentjes! Ze heeft namelijk nogal aanleg voor voetschimmel! En niet te laat naar bed! Ze moet maandag namelijk weer gewoon naar school!” Vrees ook dat veel pedo’s de zaak met argusogen volgen. Toch geen slecht idee zo’n Hollands kind. Scheelt een retourtje Bangkok.

In dezelfde krant las ik dat Amerikaanse en Britse hedgefondsen in hoog tempo Afrikaanse landbouwgrond opkopen voor ongeveer twee dollar per hectare. Twee dollar! Ze gebruiken de grond voor de biobrandstofindustrie en rekenen op een rendement van vijfentwintig procent. De beleggers hebben al een stuk land zo groot als Frankrijk in hun bezit. De landroof heeft desastreuze gevolgen voor de lokale bevolking en de voedselzekerheid in de hele wereld.

Zal zo’n bericht de geldwolven wakker schudden? Ik denk het wel! Ik vrees dat ze gaan bellen om elkaar te tippen. Afrika, daar moet je zijn. Twee dollar per hectare. Te geef. En ik denk dat ze uiteindelijk ook wel weer een kant en klaar verhaal hebben over hoe goed het is voor de Afrikaanse bevolking. Dat ze die mensen eigenlijk enorm vooruit helpen. Over de voedselproblematiek van de lokale hongernegers zullen ze zich weinig zorgen maken. Ze hebben daar persoonlijk ook geen last van. Ze eten daar nooit. Geen sterrenrestaurants.

Twee pagina’s verder staat dat kolonel Khadafi zijn manschappen massaal condooms en Viagra gaf om de vrouwen van de tegenstanders te verkrachten. Lijkt me zo leuk als de soldaten in de boerka’s geen lekkere wijven treffen, maar stevige kerels die ze de potentiepastilles weer afhandig maken. Dat dat de oorlogsbuit wordt. Duizend kilo blauwe pillen. En dat ze uiteindelijk uit lamlendigheid en gebrek aan vrouwen in verlaten kazernes de condooms als katapult gebruiken en daarmee pillen schieten. Dat ze proberen de op de muur gespijkerde blote Playboymodellen te raken. Totale balorigheid.

Dan gaat mijn telefoon. Ik hoor helpdeskgeluiden. Een bijbeunend corpsbalmeisje vraagt of ze me een aanbieding mag doen. Ik moet loten kopen. Om de loterijmeneer nog rijker te maken?

„Nee, nee, nee”, kraait het meisje, „u steunt louter goede doelen!”

„Zoals?”, vraag ik beleefd.

„Dat kan van alles zijn. We steunen projecten voor kinderen die slachtoffer zijn van kinderporno, maar ook organisaties die Afrikaanse boeren helpen die hun land kwijt zijn geraakt of die oorlogsslachtoffers zoals verkrachte vrouwen opvangen…”.

Ik leg het meisje uit dat ik niet wil omdat ik er geen flikker van geloof en leg neer. Ik kijk voor me uit. Mijn gedachten gaan naar de baas van de loterij. Hij is in conclaaf met een dure consultant. Wat hij met de winst moet? De consultant weet dat wel. Er zijn Britse en Amerikaanse hedgefondsen die hele goeie dingen in Afrika doen. Iets nieuws met energie. Enorm rendement.

Volg nrc.nl op en , lees onze dagelijkse nieuwsbrief