Schaamteloos
Vorig jaar was er een opvallend showbizz-schandaaltje. De soapie Georgina Verbaan vermaakte zich in een of ander café prima met een meneer die niet haar officiële vriend was, kuste hem vrolijk op de mond en zag dit een paar dagen later terug in het roddelprogramma RTL-Boulevard. Een of andere gefrustreerde cafébezoeker had het met zijn telefoon gefilmd en vervolgens verkocht of gegeven aan RTL. Samen met Georgina zagen miljoenen haar escapades. Daarna verdween het filmpje op internet, zodat de rest van Nederland het ook nog mocht consumeren. En men deed dat gretig. Meneer Verbaan, een zekere Jort Kelder, moest het allemaal gelaten ondergaan. Hij had niet zoveel recht op boosheid, omdat hij in zijn blaadje Quote ooit het ruige seksleven van Nina Brink op zeer onfrisse wijze behandeld had. Een pot-en-ketelgevalletje dus.
Georgina leek het het beste om te zwijgen en dat deed ze koninklijk. Met wie moet je discussiëren over je privéleven? Met je geliefden thuis toch? Toch niet met allerlei derderangs RTL-Boulevardkijkers, die de herseninhoud van een ons plankton hebben?
De zaak werd door alle dagbladen uitgebreid opgerakeld en op de websites van de kranten mochten de lezers reageren, wat zij graag deden. Henk uit Boskoop had Georgina altijd al een hoer gevonden, Mieke uit Zeewolde vond het zielig voor Jort en stille Willem uit Delfzijl vond dat alle BN’ers sowieso het land uitgezet moesten worden omdat het allemaal zakkenvullers waren. RTL-presentatrice Daphne Bunskoek vroeg zich in het programma af of ze in dit geval niet te ver waren gegaan en dat was inderdaad een goede vraag. In dit geval? Wat bedoelde Daphne daarmee? In alle gevallen gingen ze te ver. Waarom Britney Spears wel opjagen en mevrouw Verbaan niet? Later las ik een officieel commentaar van Albert Verlinde. Hij sprak over de zaak op een toon alsof het om een nieuwe euthanasiewet ging. Een zeer ethische kwestie. Bij Verlinde moet ik altijd denken aan een summier krantenberichtje waarin stond dat hij bij zijn eigen huis iemand zijn fotocamera had afgepakt omdat diegene zijn huis, tuin en hond fotografeerde. Dat is zo’n smakelijk detail dat al jaren voort gonst in mijn hoofd en zich elke keer meldt als ik de man vuige praatjes over andere mensen zie kotsen.
Terug naar de zaak-Verbaan. Dit is al lang geen roddelbladenkwestie meer. Afgelopen week werd de zaak uitgebreid behandeld door de Volkskrant, die meer details van de zaak wist te melden dan de redacties van de Story en de Weekend samen. Is dit de manier om het teruglopen van het aantal abonnees te keren? Dat de ooit zo linkse krant zich gaat storten op de wereld van Frans Bauer en Corry Konings? Het kan raar lopen in krantenland. Principes zijn beperkt houdbaar. Maar intussen zweeg Georgina chique in alle talen. Tot ik afgelopen week rustig in mijn kleedkamertje van de Groningse Stadsschouwburg zat te zappen en stuitte op een uitgebreid interview van de heer Albert Verlinde met Georgina Verbaan. Zover ik het begreep, was de heer Verlinde doorgedrongen in het huis van de soapster en zaten ze gezellig te brunchen. Ik ging er nog van uit dat het live was en dat mevrouw Verbaan de roddelnicht op niet zachtzinnige wijze ging vergiftigen. Dat Albert na een slokje koffie krijsend ineen zou krimpen en ter plekke zou overlijden. Dat zij er persoonlijk voor gezorgd zou hebben dat toegesneld ambulancepersoneel gehinderd zou worden in het uitoefenen van z’n levensreddende taak. Sterker nog: dat zij hem, als hij eenmaal kotsend in coma lag, persoonlijk zou afslachten waarna ze zich zou overgeven aan de politie om met graagte de gevangenisstraf te gaan uitzitten. Maar niks van dat al. Ze kakelden lekker over het leven en hoe het met Georgina ging. Albert lachte valser dan de gebitsprothese van Albert Mol en vond het zó goed dat dit gesprek plaatsvond. Geen blikje schaamte, geen blosje spijt. Bestaat er dan geen wraak meer, Georgina? Worden alle principes dan inderdaad ingeleverd voor populariteit bij de oliedomme televisiekijkers? Schaam je!
Youp van ‘t Hek
