Mijn beste vriend
Lang geleden dat ik iemand fanmail heb gestuurd, maar Daphne Deckers heb ik toch maar even twee regels doen toekomen. Zo leuk dat ze die roddelnicht van de Story op zijn bek getimmerd heeft. En wat zoet dat die tut, die er niet meer aan overhield dan een scheerwondje, aangifte heeft gedaan. Wat een aandoenlijk mietje. Vrees dat de rechter voortdurend de slappe lach krijgt als hij deze zaak binnenkort moet behandelen. Meneer Den Aantrekker (zo heet de muts!) mag nog een keer voordoen hoe mevrouw Deckers op hem afkwam om een slokje bubbels over hem heen te kiepen. Door een domme botsing brak de flûte en kreeg hij het gebroken glas tegen zijn kinnetje. Nou dat was janken edelachtbare! Snikkend zal hij vertellen dat hij bijna doodbloedde, dat hij zijn leven dankt aan de artsen van het Boven IJ-ziekenhuis en ik ben zeer benieuwd naar de door hem opgerichte patiëntenvereniging van aangevallen roddelnichten.
Ook wel weer ingewikkeld die Daphne Deckers. Een paar uur later zag ik haar bij RTL Boulevard zitten en iemand vertelde mij dat ze dat regelmatig doet. Dat ze een soort gastpresentatrice is. En dan ook nog een column in De Telegraaf. Dan ben je dus niet echt tegen het fenomeen roddelen. Men mag alleen niet over jou roddelen. Je zou bijna denken dat ze blond van zichzelf is.
De ordinaire matpartij vond plaats op het feestje van Heleen van Royen, die een eigen glossy heeft uitgebracht. Daphne mocht het eerste exemplaar aan de stoute schrijfster geven. Weet niet of ze Daphne verteld hebben dat ze tweede keus was. Ik ken namelijk degene die benaderd was om in eerste instantie dit klusje te klaren, maar die heeft voor de eer bedankt omdat hij allergisch is voor die hese Heleen. Ik heb het niet over Rob Oudkerk. Dat zou natuurlijk wel weer humor zijn geweest. Als die heroïnehoerenloper de eerste Heleen in ontvangst had genomen. Ik vrees dat Rob, als hij gevraagd was, onmiddellijk ja had gezegd. Een publiciteitsgeiler mannetje dan Rob ken ik niet. Las laatst weer ergens dat hij burgemeester van Amsterdam wil worden. Misschien leuk om hem dan het dit weekend gesloten Yab Yum als ambtswoning aan te bieden.
Maar goed. Degene die geweigerd heeft Heleen haar pornoblaadje aan te bieden kan dus niet tegen de schrijfster. En helemaal niet tegen haar man Ton Rozenwater, de sneue krullenkop die keer op keer tegen journalisten moet stamelen dat het hartstikke leuk is als hij mag lezen dat zijn vrouw in een dampend sexperimentje wordt geklopt, geveegd en gezogen door een elftal bronstige negers. Die lieve Ton wilde ook ooit nog burgemeester van Amsterdam worden. Misschien een leuke duobaan met Robje.
Diegene die voor de publiciteitsklus bedankte is mijn beste vriend. Hij weigerde niet alleen omdat hij dan dat ranzige echtpaar Van Royen live zou zien en ruiken, maar ook omdat hij in aanraking zou komen met de Nederlandse roddelpers. En hij heeft lossere handjes dan Daphne. Ik vrees dat er in zijn geval met hele bladen champagne gesmeten zou zijn. Dus het was voor alle partijen beter dat hij geweigerd heeft en dat de beheerste en beschaafde mevrouw Deckers de ondankbare taak op haar ranke schouders heeft genomen.
Mijn beste vriend begreep ook niet helemaal dat hij gevraagd was. Vooral omdat meneer en mevrouw Van Royen regelmatig in de pers hebben laten weten dat ze een bodemloze tyfushekel aan hem hebben. Mijn beste vriend schrijft namelijk ook stukjes en mag graag kwetsen. Je kan stellen dat kwetsen zijn hobby is. En nog een goed betaalde hobby ook. Begrijpen deed hij het niet, maar snappen wel. De familie Van Royen zoekt publiciteit en het kan hun niet schelen hoe ze die krijgen. Het was moeilijk om afgelopen week een televisieprogramma te vinden waar ze niet in zat te blaten over haar slaapverwekkende stoute vrouwen. Maar mijn vriend kon de verleiding probleemloos weerstaan en heeft zich maandagavond verstopt in een prachtig boek van een echte schrijver. Bent u benieuwd wie mijn beste vriend is? Dat is toch niet zo moeilijk. Mijn beste vriend dat ben ikzelf. Al 53 jaar.
Youp van ‘t Hek
