Rita:
„Natuurlijk had ik dat laatste wijntje niet meer moeten nemen, maar ik dacht: een besloten etentje met wat Utrechtse vastgoedboeren, kan mij het schelen… en je kent me, dan ga ik los… als een Harry van Bommel op schoolreis in Jordanië… dan word ik overmoedig en ga ik domme dingen zeggen… hoewel dom?
Ik sprak gewoon de waarheid, precies wat alle dronken mensen doen en voor ik het wist flapte ik het eruit over die onzichtbaarheid… ik vertel toch niks nieuws… het kwam ook nog eens door een gesprekje dat ik in de bar van het restaurant had gevoerd… een van die makelaarstypes vroeg tijdens de borrel iets over Rutte… of ik dat watje zo langzamerhand niet zat was en of ik me niet vergadering op vergadering zat te verbijten als die chronische kat in het nauw aan het woord was en ik vertelde de man dat chronische kat in het nauw een goede omschrijving was, niet slecht voor een makelaar en dat ik steeds meer ging zwijgen tijdens de vergaderingen, dat ik steeds vaker zat te dagdromen van een nieuwe partij, liefst een nieuwe VVD en dat mijn glimlachend dagdromen zijn blik alleen maar angstiger maakte en dat ik daar dan weer meer lol in kreeg… ik genoot zo van die onzekerheid van die melkmuil… hij deed zo wanhopig zijn best om de politiek leider uit te hangen, maar hoe meer hij zijn best deed, hoe sneuer het werd… zowel intern als naar buiten… en hoe meer ik zweeg hoe harder hij transpireerde… soms riep hij: „Zeg jij nou eens wat Rita” en dan stond hij met die gutsende oksels te stamelen… aandoenlijke jongen, maar zo tragisch… Wat ik dan zei? Niks. Of ik zei dat als hij zo transpireerde zijn moeder weer een hoop te wassen had… en daar kon hij dan weer niet om lachen.
Humor is niet zijn sterkste kant. Vraag me sowieso af wat überhaupt zijn sterkste kant is… zullen we zeggen dat hij inzicht heeft…. inzicht en zelfkennis… dat hij al die maanden heel goed snapte dat hij het wandelende compromis van de partij is en dat hij dag in dag uit met de natuurlijke leider van de VVD aan tafel zat en dat ik hem minachtte, minachtte en gedoogde omdat ik wist dat er een dag zou komen dat ik hem van tafel zou vegen…. zou blazen… gewoon een kwestie van systematisch treiteren, zachtjes zagen aan de vermolmde stoelpootjes… eerlijk gezegd had ik hem nog wel wat maanden langer willen plagen, maar ik zag dat hij dat niet volhield. Ik wist niet dat ik het in Utrecht definitief zou afmaken, ik vond het zelf een onschuldige opmerking en nogmaals aan een besloten dineetje, dus… maar het is goed zo. Ik ga lekker voor mezelf beginnen en bij de eerste de beste verkiezingen verdelen Geert en ik de VVD. Ik denk dat ik de grootste van ons tweeën word omdat ik ook nog wat kiezersvolk van die opgeblonde Limbo pak. De VVD blijft een D66-achtig splintertje onder leiding van de one and only Rutte. Samen met die enge Van Baalen vormt hij de fractie. Die laatste heeft spijt dat hij iets te vroeg riep dat hij bleef. Van Baalen doet zijn naam eer aan. Of het erg is dat de VVD weg is? Ben je gek. Ingehaalde bejaarden. Ze golfen bijna allemaal.
Tijdverdrijf van de vorige eeuw. Zo gaat de PvdA ook verdwijnen. Alleen nog bezig met intern geneuzel. Burgemeester Cohen horen zeggen dat een toerist drie dagen moet wachten tot hij zijn zweefchampignons mag bestellen? Dan ben je toch niet van deze tijd? De meeste toeristen komen maar een uurtje en vertrekken met een ons weed en een kilo paddo’s voor de hele buurt. Die gaan echt niet drie dagen op de stoep van de smartshop zitten zingen. Weet je wat lachen wordt? Het VVD-congres in Veldhoven dit weekend. Al die blazers in paniek, terwijl Mark een laatste poging doet om de leider uit te hangen. Zielige vertoning.
Ik ben er niet bij. Ik ben eruit geflikkerd en volkomen onterecht, maar ik zeur daar niet over. Dat is het leven. Ik heb er zelf zoveel mensen onterecht het land uit gelazerd dat ik daar nu zelf niet moet zeuren…”
Youp van ‘t Hek
