Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Negen miljard jaar aan kosmische geschiedenis in tachtig seconden

sterren
door

Vier miljard jaar na de Big Bang ziet het universum eruit als een absurdistisch gevormde octopus. In tentakelachtige wolken draaien pasgeboren sterrenstelsels rond. De camera draait, de tijd verstrijkt en zo is de kijker 9 miljard jaar verder.

Sterrenkundigen van het Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics (CfA) en Heidelberg Institute for Theoretical Studies (HITS) bouwden een nieuw rekenmodel, genaamd Arepo, dat de geboorte en groei van duizenden sterrenstelsels in kaart brengt. De uit deze resultaten gemaakte animatie is verbluffend:

Lees hier meer over het onderzoek en Arepo.

Geplaatst in:
Sterrenkunde
Lees meer over:
animatie
Arepo
Big Bang
Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics
Heidelberg Institute for Theoretical Studies
sterren
sterrenstelsel

27 reacties op 'Negen miljard jaar aan kosmische geschiedenis in tachtig seconden'

Don Huurdeman

Grandioos. Weer eens goed duidelijk te zien dat wij, de aarde, niets maar dan ook helemaal niets voorstellen.

lezertje2002

‘k Zal wel blasé zijn, maar verbluffend…mwah..neuh.

Jan Jutkop

Wat een vuurwerk. Klasse ! ! Jammer dat die wetenschappers hun kamera niet stil konden huiden in die 80 sekonden.

laurens

En ook interessant is dat er nog veel meer van dit soort universums zijn

Jadwiga de Bock Majewska

Hartelijk dank voor mooie film: “universum in wording”.
graag wil ik vertellen dat van Stichting I.S.I.S. voor volwassenen mensen is veel verteld over Universum en onze Zonne Stelsel en onze Aarde in dat Stelsel en ons – Mensen wat is ons doel?
Van een DVD’s van Symposium 2011 met thema: “KARMA”
(“Karma” is vertaald “handeling”), “DE sleutel om je levenslot in eigen hand te nemen”.
Super interessant.
Van harte zou ik willen aanbevelen voor Onderwijs jonge kinderen vertrouwd maken met “Universum”.
Niet lang geleden was artikel van geachte Redactie NRC en Heer Herbert Blankesteijn: http://khanacademy….van Sal Khan.”Bringing-creativity-to-class-time-by-sal-khan.
Nu vandaag ! is 21-e eeuw tijd van Mars reizen, en Universum reizen.

hans paijmans

wie de intro van de Big Bang bij Veronica heeft gevolgd is al aardig op de hoogte :-)

Paai

johan van schaik

Heel mooi. En dan toch steeds weer die prangende vragen : Wat was de Big Bang ? Wat was er vóór de Big Bang ? Ook deze animatie geeft geen antwoord, want men benadert dat kosmisch gebeuren ook altijd weer verkeerd. Wij concentreren ons te veel op dat puntcentrum, en vergeten wat er omheen gebeurde.

De oplossing van hoe het werkelijk zat – ook die van het uitdijen van het door ons gekende heelal – laat zich het gemakkelijkste uitleggen als men zich voorstelt te leven in een zwart gat. Alle angstverhalen en waanvoorstellingen over zwarte gaten moet je daarvoor even opzij zetten, want een zwart gat is niet altijd zon klein geval waarin alles tot in het bijna oneindige wordt samengeperst. Het is een kwestie van verhoudingen tussen massa (en energie) en diameter. Zwarte gaten kunnen dus ook heel groot zijn. Zo groot als het door ons gekende heelal bijvoorbeeld:. 28 Miljard lichtjaar in diameter, en geen licht wat er uit ontsnappen kan. Ons heelal is gewoon een zwart gat van grote afmetingen.

Kijken wij van de buitenkant tegen een zwart gat aan dan vermoeden wij daarbinnen een wereld waarin elementaire krachten totaal andere werkingen te zien geven, en zich ook voorts zaken voordoen die elders in de ruimte als zelfs paradoxaal ervaren zouden worden.
Een heilig moment, veertien miljard geleden, werd het stukje ruimte, dat wij kennen als het door ons kenbare heelal, zo compact, dat het een grens overschreed: het werd een zwart gat, geen licht zou er ooit nog uit kunnen ontsnappen, en wat eens alleen maar samenstortte, begon vanuit een magisch centrum opeens een reis naar buiten, naar de grens van het kenbare weten. De naam Big Bang is in die zin een verkeerde: je zou het een Big Suck moeten noemen, waarbij een kauwgumbal naar binnen wordt gezogen in plaats van naar buiten geblazen.

En ergens, ver buiten die grens van veertien miljard lichtjaar, sprak een geleerde: “Kijk daar zien we het ontstaan van een enorm groot zwart gat !”

Jan Jutkop

Die animatie van die wetenschappers is vlot uitgevoerd in 80 sekonden. De kamera heeft een ontzettende reis moeten maken om die miljarden jaren van verschillende posities bij te kunnen houden. Vergelijking van ‘t universum net een soort groot zwart gat, dat helpt een heel klein beetje om alles te begrijpen, maar wat met :
1) het absolute nulpunt, slechts 273,15 C gr, terwijl we horen om millioner gr in ‘zonnen’. Relativiteit !
2) wat met balance tussen ‘aantrekkings- en afstotingskrcht, speciaal in de richting van de buitenkant van ‘t uitdijende univers ? Alles wordt wel afgebogen ? Mensen hebben een wat chaotisch elementair-systeem uitgevonden, maar kennen we alle (mogelijke) stoffen en straling ?

Frank Leystra

Is dit de volledige kosmos of een lokale groep van sterrenstelsels (melkweg en omstreken)?

Ruben

Johan van schaik: Hoewel het een leuk verhaal is, is er vooralsnog geen manier om te controleren of dat ook daadwerkelijk is wat er gebeurd is. De belangrijkste (zoniet de enige) manier waarop we op dit moment naar het universum om ons heen kunnen kijken is in het elektromagnetische spectrum, en zoals je zelf al zegt: daarmee kunnen we niet buiten ons stukje universum kijken. Dat wil zeggen, we kunnen zo’n 13 miljard lichtjaar om ons heen kijken, als er daarbuiten nog iets is: wij kunnen het niet zien.

Er zijn wel een aantal theorieën over de big bang en alles in die periode van het universum, maar vooralsnog is het niet meer dan een idee, bewijs is er nog niet voor de snaartheorie. Echter heeft de snaartheorie een aantal belangrijke dingen: een wiskundige onderbouwing, stellingen die de mogelijkheid bieden ontkracht te worden en een mogelijkheid om de stellingen te kunnen verifieren. Helaas zou een dergelijk apparaat op dit moment onrealistisch zijn om te maken, maar wie weet wat de toekomst brengt.

Een theorie opwerpen in een verhaaltje is een eerste stap, maar als je met de wiskundige onderbouwing, de juist opgestelde stellingen en manieren om je stellingen te bewijzen kan komen ben ik zeer onder de indruk!

Jan Jutkop: Een aantal antwoorden:
1. Je kan altijd meer energie in iets stoppen, maar ergens energie uithalen kan maar in beperkte mate. Dat het absoluut nulpunt -273 graden celcius is, heeft meer te maken met toevalligheden van de celcius schaal dan iets anders. In kelvin is het absolute nulpunt gewoon 0 (lees: geen beweging, overigens een onmogelijkheid) en begin je vanaf daar te tellen, hoe meer beweging, hoe hoger de temperatuur. Ergens 273 kelvin later is er dusdanig veel beweging dat de bindingen van water niet sterk genoeg zijn om bij elkaar te blijven, en dus wordt water vloeibaar.

2. Het is een misverstand te denken dat er zoiets als een buitenkant van het universum is. Ons universum is het gene dat de drie lengtedimensies en de ene tijdsdimensie bevat. Daar ‘buiten’ bestaat dat niet, zijn er geen dimensies (of in ieder geval niet zoals wij die kennen) en is het dus ook niet logisch om te praten over ‘naar buiten toe’. Het universum wordt inderdaad groter. Maar het gaat dan om de ruimte zelf. Alsof je een elastiek pakt en het uit elkaar trekt.

Je laatste punt snap ik niet helemaal. Bedoel je het systeem van elementen wat chemici gebruiken? Dat is gewoon een observering van wat er is, zo komen we de dingen tegen in de natuur. Ik vrees dat de mens daar weinig invloed op heeft. Is het alles wat er is? Er lijkt geen enkele aanwijzing te zijn dat er iets anders is in ieder geval. Alle elektromagnetische straling die we opvangen van het universum om ons heen toont in ieder geval dezelfde kenmerken als wat we hier op aarde kunnen testen, er is geen reden iets anders aan te nemen. Evenzo overigens met de onderdelen van het standaardmodel: waarnemingen op aarde komen overeen met wat we voor straling uit de ruimte op aarde ontvangen, er is geen enkele reden om aan te nemen dat het ergens anders misschien anders is.

Maar eigenlijk weer hetzelfde: mocht je een goede wetenschappelijke theorie op kunnen zetten dan ben ik zeer onder de indruk! Vaak lees je in de media alleen de leuke verhalen, maar vergeet niet dat er achter al die leuke verhalen tienduizenden pagina’s aan ingewikkelde wiskunde schuil gaan, die allemaal ook nog eens tot in den treure getest moet worden.

Alexander Hegi

Uw eerste alinea raakt kant noch wal.

Het universum ziet er niet uit als een absurdistisch gevormde octopus. Op kosmische schaal is het universum zeer uniform.
De animatie start op 4 miljard jaar en eindigt op 9 miljard jaar; er zijn dus 5 miljard jaar verstreken en niet 9.

Het filmpje laat vooral de dynamiek zien in een sterrenstelsel en beziet hierin een locale groep melkwegstelsels. En dat is ook min of meer de strekking van het persbericht.

Berend van Bon

Goed, een mooie sluitende logische verklaring, maar de kernvraag wordt nog steeds niet beantwoord; waarom?
Als alles zo mooi bij elkaar zat, of positieve en negatieve energie was precies gelijk aan nul, en er was geen tijd, waarom knalde het dan uitelkaar? En waarom knallen er niet continue nieuwe universums vanuit het niets uit elkaar? Stephen? Ben je er nog?

Dubonnet

Nice, but what’s in it for me?

knelistonie

@Frank het is heel lokaal ja.

@Hans Klis het filmpje draait *terug* in de tijd

Albert Bakker

“Thousands of galaxies”, onze nabije buren dus. Het zichtbare gedeelte van het universum bevat een veelvoud daarvan. Het heelal bevat er enorm veel meer in ieder geval. Misschien zelfs oneindig veel. De modellen op deze nog veel grotere schaal lijkt meer op schuim, zie bijv. de computermodellen als de Millenium Simulation, dat ook nog steeds maar een klein deel van het zichtbare universum voorstelt.

Het idee van universa binnen of laten we zeggen ‘door’ zwarte gaten is al vaker geopperd. In “The Life of the Cosmos” van Lee Smolin op een wel uiterst elegante manier, het zou het schijnbare probleem van Fine Tuning onmiddellijk doen verdwijnen: universele natuurlijke selectie. Het idee is verder gegrond in de wiskunde zoals supersnaartheorie het toelaat op de werkelijkheid van toepassing te zijn (een en ander wordt conceptueel uitgelegd in Brian Greene’s The Elegant Universe.) Maar er zijn grote – mogelijk onoverkomelijke – bezwaren tegen aan te voeren en het wordt niet erg serieus genomen.

Jadwiga de Bock Majewska

alstublieft idee voor m/v DUBONNET nr.13 reactie met tekst “Nice, but what’s in it for me? “.
antwoord: Evolutie om ons mensen ontwikkelen.Als wij de “universum” beter begrijpen en wij zijn onderdeel van,
dan kunnen wij beter begrijpen dat alles is van elkaar afhankelijk en samenwerken in “broederschap”.
Broederschap is een feit in de natuur; niets of niemand kan leven zonder andere levende wezens.
gelezen in Tijdschrift nr.3, juni 2012 van Stichting I.S.I.S. org.

Bob Brand

@Dubonnet #13

Om uw eigen denkwijze toe te passen: waarom zou het anderen ook maar iets interesseren “what’s in it for you”?

Indien het enige dat ú interesseert is: “what’s in it for me?”, dan hoeven anderen zich daar geen sikkepit van aan te trekken. Gelukkig interesseert het andere mensen wel degelijk hoe het universum waarin wij leven, in elkaar zit. Het is wellicht de meest verheffende menselijke eigenschap: nieuwsgierigheid, de drang tot beter begrijpen en meer weten, de drang tot exploratie en onderzoek.

Die bijna instinctieve drang werpt trouwens rijkelijk vruchten af, want alle wetenschap en techniek die u omringt is de uitkomst van die drang tot begrijpen en weten: de medische wetenschap, de biologie, chemie, natuurkunde, astronomie, wiskunde, het complete Internet, computers, ICT en alle halfgeleidertechnologie is een resultaat van die drang tot weten.

Eindconclusie: everything there is is in it for you…

Albert Bakker

@ Berend Bon, aan u de wedervraag waarom zou een waarom vraag gerechtvaardigd zijn? In bijvoorbeeld een antwoord op de vraag te waarom persoon P een loterij L wint is het meest waarschijnlijke dat P een kaartje heeft gekocht voor loterij L. Kansrekening doet de rest. Persoon P heeft een kleine kans, maar dat er een persoon P is die een kaartje voor L heeft gekocht en wint is 100% (mits de loterij zo is opgezet dat de hoofdprijs ook valt natuurlijk.)

Analoog daaraan is een antwoord op de vraag waarom juist dit universum gelegen in kwantumfluctuaties in het vacuüm en waarschijnlijk in de kwantummechanische invloeden bij het condenseren van het geünificeerde veld. De totale energie-balans is niet helemaal gelijk aan 0 volgens de laatste inzichten, maar er wel heel erg dicht bij. Als je naïef een eenvoudige energiebalans opmaakt aan de hand van een testmassa op de grens van een naar buiten vallende bol, waarbij de potentiële of zwaartekrachtsenergie dan negatief is en de kinetische of uitzettingssnelheid positief dan is de totale energie 0. De energie-inhoud van het universum kun je direct meten door de de kromming van de ruimtetijd te meten (als de Ekin>Epot dan versnelt de uitzetting en is de ruimtetijd negatief gekromd (zadelvormig), is Ekin=Epot dan is de ruimtetijd vlak, oftewel Euclidisch en is Ekin<Epot dan is de ruimtetijd positief gekromd en lijkt op het vierdimensionale equivalent van een bol.) Je kunt dat vaststellen door de hoeken van een driehoek te meten m.b.v. fluctuaties (de gemiddelde schijnbare grootte van "patches") in de achtergrondstraling. En de ruimte is nagenoeg Euclidisch.
Ik laat het aan anderen om te vertellen over metingen aan supernovae waaruit blijkt dat de ruimte wel steeds sneller expandeert.
Er 'knallen' (er knalt helemaal niks, maar laten we over de contraintuïtieve relativistische eigenaardigheden onder extreme omstandigheden maar even zwijgen) volgens verschillende modellen van (kosmische) inflatie steeds universa 'uit elkaar.' Er zou bij wijze van spreken een universum kunnen ontstaan op 2 centimeter van je linkerknie en je zou er totaal niks van merken.

flip schrameijer

Grappig dat we geen moeite hebben met de eindeloosheid van het universum in de toekomst. Waar in de tijd je in gedachten ook bent, er komt altijd iets achteraan. Richting het verleden is dat anders: we willen wel graag een begin. Maar daar geldt hetzelfde: op elk moment is er een eerder moment. De tijd is naar beide kanten open.
Ik geloof niet dat kosmologen het daarmee eens zijn, die zien de Big Bang als het begin van time-space, maar ik weet niet precies hoe ze het eind voor zich zien, behalve in het geval de Big Bang zich in omgekeerde richting herhaalt; zover ik weet heeft die gedachte afgedaan. Als het universum daarentegen uiteindelijk 0 graden Kelvin is en uit louter sintels met maximale dichtheid bestaat, bestaat er nog steeds IETS en is er dus ook nog steeds tijd.

Albert Bakker

Het begin van tijd als in een tijdstip t0, waarvoor geen tijdstip t bestaat dat in een causale relatie tot tijdstip t0 bestaat hoeft niet noodzakelijk onverenigbaar met een begin van ruimtetijd in een Big Bang scenario met inflatie. Quantum-gravitatie theorieen waarin ruimtetijd niet als continuüm maar als discreet wordt beschouwd (er is een kleinste volume ruimte en een kleinste tijdinterval) en die niet de ruimtetijd als een gegeven beschouwen maar zelf voortbrengen als Loop Quantum Gravity biedt de mogelijkheid om over een tijd voor de Big Bang opgevat in de zin van de theoretische singulariteit te spreken, dus nog voor de inflatie en de Planck epoch. Kosmologen plegen de term Big Bang te reserveren voor die tijd na (kosmische) inflatie, wanneer het universum voor het eerst verkeert in een superhete, superdichte (niet-exponentieel) uitdijende staat vol met materie, antimaterie en straling. Zie bijvoorbeeld de blog van Ethan Siegel, “Starts With A Bang” entry 6 juni 2011, met titel “Defining the Big Bang” Dus je zou heel goed gelijk kunnen hebben dat de tijd naar beide kanten open oftewel oneindig is. Misschien is het ook niet waar. Misschien is er wel zoiets aan de hand als met het verschijnsel van complementariteit bij (gedachten-experiment) observatie van zwarte gaten door verschillende waarnemers, hierover zijn op internet heel goede voordrachten te vinden door Leonard Susskind, zie bijvoorbeeld “Big Ideas” dat volgens mij de titel ” The World As A Hologram” heeft, over het Holografisch Principe van onze eigen Gerard ‘t Hooft.

Overigens is 0 Kelvin niet mogelijk. Dat heeft te maken met de onzekerheidsrelatie tussen momentum en positie. Een (elementair) deeltje kan niet een absoluut precieze locatie hebben en een absoluut precieze (trillings-) snelheid. Het product van de onzekerheden in beide moet altijd groter zijn dan de constante van Planck. Dus de trilling van een deeltje kan nooit precies 0 zijn. Dit geldt ook voor het vacuüm, waar continu virtuele deeltjes ontstaan met geleende energie en elkaar weer vernietigen in een relatie tussen tijd en energie die lijkt op dat tussen momentum en positie.

Frits Jansen

Doet me denken aan een IMAX film, indrukwekkend schouwspel tot ik me bedacht naar een “artists view” te zitten kijken die iemand met een geavanceerd tekenprogramma achter een computer in elkaar had gezet.

Het valt me op hoeveel mensen hierboven met dezelfde vragen blijven zitten als ik: wat was er vóór de big bang? En hoe zal het heelal eindigen? Als een enorme ijskoude ruimte, waarin alle sterren bijna tot het absolute nulpunt zijn afgekoeld? En dan de vraag of er nog een keer een nieuw heelal kan komen?

johan van schaik

Ruben(10) – ik zie je reactie eerst vandaag. Eerst het misverstand over de dichtheid van zwarte gaten wegwerken (met dank aan Azimov). Voor kleine zwarte gaten geldt inderdaad dat de massa in verhouding tot de straal zo is dat de dichtheid enorm is. Onze zon heeft bijvoorbeeld een Schwarzschild-radius van 3 kilometer, wat wil zeggen dat als je zijn massa in een bol met een straal van 3 km zou persen, het een zwart gat is geworden. Heb je een zon van 10 maal de massa van onze zon, dan zou die radius 10 maal 3 kilometer zijn, ofwel 30 kilometer. Maar het volume van die bol is 10x10x10 groter, en de dichtheid (massa gedeeld door volume) van dat zwart gat dus al 100 keer kleiner. Onze hele melkweg, met een massa van ongeveer 150 miljard maal de massa van onze zon heeft een Schwarzschildradius van ongeveer 450 miljard kilometer (150 miljard keer de radius van de zon) – de dichtheid daarbinnen is dan nog maar een duizendste atmosfeer – vrijwel luchtledig, en toch een zwart gat !

Dat het ons bekende universum een zwart gat is, lijkt dus een niet weer te spreken waarheid te zijn. Immers de Schwarzschildradius er van is vele tientallen malen groter dan de straal van 14 miljard lichtjaar die het nu heeft.

De vraag wordt dan hoe massa reageert binnen een zwart gat. Van ene bol als de aarde weet je dat G aan het aardoppervlak 1 G is, en in het centrum van de aarde 0 G. Zou het in een zwart gat niet zo kunnen zijn dat er een kracht heerst die alles in het zwarte gat naar het oppervlak zuigt (The Big Suck) – dan zou alles binnen dat gat zich steeds sneller van elkaar af gaan bewegen. En dat is in feite wat wij constateren. Dus toch een Big Suck, die met het ontstaan van het zwarte gat – en dat kan zowel zijn ontstaan door toename van massa, ineenstorten, of zelfs door het intreden van een andere zwaartekracht – vanuit een singulariteit in haar midden startte ?

Natuurlijk kan ik dat niet bewijzen. Het komt op mij alleen iets logischer over dan een big bang vanuit het volkomen niets.

Albert Bakker

De valversnelling g op een afstand r van het centrum van de Aarde kan worden berekend met g= r x G x M(aarde) / R(aarde)^3. G, M en R zijn hier constant en dus varieert g lineair met r. Je neemt hierbij aan dat de aarde een constante dichtheid heeft (wat niet waar is natuurlijk) en dat het perfect rond is (wat ook niet waar is.) Zwarte gaten in de natuur hebben vaak een enorm hoge rotatiesnelheid. De energie van die rotatie wordt afgegeven in de vorm van straling aan de polen met als gevolg dat het zwarte gat langzaamaan afremt en meer op een stilstaande Schwarzschild zwart gat begint te lijken. Er zit een extra soort horizon rond zo’n zwart gat wat de ergosfeer wordt genoemd. Wat zich op of binnen de waarnemingshorizon bevindt blijft daar. (Hawking straling wat uiteindelijk een zwart gat helemaal doet
verdampen is een fenomeen dat zich net boven de horizon voltrekt.)

Binnen de waarnemingshorizon van een zwart gat is een beweging met een component die van het centrum af wijst een beweging die terug in de tijd gaat. Dat is niet mogelijk. Voor een waarnemer buiten het zwarte gat staat de tijd stil op de waarnemingshorizon. Haar bereikt geen informatie voorbij de waarnemingshorizon. De informatie (dus de hoeveelheid materie en straling) die in een zwart gat gaat is niet evenredig met de volume van een bol, maar met de oppervlakte ervan. Een zwart gat is een deel van de ruimtetijd waar precies de maximale hoeveelheid informatie in past. Op past moet je dus eigenlijk zeggen. En die oppervlakte krimpt met de tijd, want zwarte gaten verdampen en de informatie (de energie) die erin gaat komt er ook weer uit.

De Schwarzschildradius kan worden berekend uit R = 2GM/c^2. Sterren hebben verschillende dichtheden. Dat heeft te maken met welk type ster, de chemische samenstelling en daaruit welke fusieprocessen zich erin afspelen, die weer bij verschillende temperaturen plaatsvinden. Neutronensterren hebben typisch 1 of 2 keer de massa van onze Zon, maar een straal van typisch 12 km. Een doorsnee rode reus als Betelgeuze heeft 15 zonsmassa’s in een straal van 1100 maal die van onze Zon. De gemiddelde dichtheid is dus ongeveer 100 miljoen maal zo klein als de gemiddelde dichtheid van de Zon (ongeveer 1,5 kg per liter.) De straal van onze Zon zal op een 4 tot 5 miljard jaar minimaal 200 maal zo groot worden. De hoeveelheid materie verandert nagenoeg niet, gemiddeld genomen weegt 10 kuub Zon dan 2 gram.

Jadwiga de Bock Majewska

voorstel idee alstublieft:In tijdschrift van: Stichting I.S.I.S. zijn door vele wetenschappers onderwerpen besproken graag citeer hier: blz.31 nr.1.februari 2012
fragment uit artikel 7.3 Cosmisch niveau: ons zonnestelsel
Laten we nu eens kijken naar ons zonnestelsel.
1. Magnetische veldsterkte
………………
(tabel)
Maan, planetair magnetisch veld?*nee, magnetische veldsterkte*** 0, levensfase dood.
Mercurius…..
Venus…….
Aarde….
Mars….
Jupiter….
Saturnus….
Uranus….
Neptunus…..”
…..”
door deze te vermelden (en niet volledig) graag wil ik U geachte lezers uitnodigen zelf de website bezoeken die is op Internet te vinden heel makkelijk.
http://www.stichtingisis.org
Lucifer nr.1/februari2012/blz.31

Jadwiga de Bock Majewska

aanvulling alstublieft op reactie van Jadwiga van 30 augustus 2012, 19:56
thema: “kosmos”.
zojuist heb ik op Internet promotie gezien van Universiteit Leiden,titel:
“leer Ewine van Dishoeck kennen en ontdek onze oorsprong in de ruimte”.
Ewine van Dishoeck, Hoogleraar moleculaire astrofysica in Leiden, uit hoe dat in zijn werk gaat.

citeer tekst uit promotie:”Universitie Leiden”
“Onze mensen zijn wereldspelers op het gebied van onderzoek en onderwijs. Daarom zijn wij een universiteit zonder grenzen, een universiteit die verbindt.
Lees meer over ons onderzoek naar de chemie van het heelal en de opleidingen die hierbij aansluiten
op: universiteitleiden.nl
Bij ons leer je de wereld kennen”.

voorstel alstublieft
om ons na de verkiezingen inspannen, dat op tv op “aantrekkelijke tijden”
informatie tonen die boeiend zou zijn voor iedereen,
m.i.
zoals Ewine van Dishoeck over astrochemie verteld en over water bijvoorbeeld.
Onderwijs is pilaar van elke samenleving.

Jadwiga de Bock Majewska

aanvulling alstublieft op Jadwiga reactie 5 september 15:25.
Thema “Kosmos”.
http://www.artofliving.org/nl-nl
http://www.artofliving.org/what-sri-sri-said-today

Website van wereld bekende en gerespecteerde wetenschapper o.a. in Fysica en bruggen bouwer voor vrede en gratis en voor veel mensen goed te begrijpen, zijn zijn teksten m.i.
In de tweede adres: “wat -sri- sri-said today”
is van 1 t/m 65 interviews waar is mogelijk bladeren door tekening ” ” naar voren of achter.

in de derde (3 van 65) pagina heb ik interessant nieuws gelezen over onze “lichaam en de 9 planeten in onze zonnestelsel”.
citeer klein deel van:
“The microcosm and the macrocosm are united.
In fact it is only one thing”…..
..”In our solar system there are nine planets….”
…”Each part of our body is connected with a particular planet”…..

Jadwiga de Bock Majewska

aanvulling alstublieft op de reactie nr. 26 ,11 september 20:45,
voor de tekst: ” in de derde ( 3 van 65) pagina heb ik interessant nieuws gelezen over onze “lichaam en de 9 planeten in onze zonnestelsel”.
juister is :
in de vierde (4 van 655) pagina heb ik interessant nieuws gelezen over onze lichaam en de 9 planeten in onze zonnestelsel.

Reageer op 'Negen miljard jaar aan kosmische geschiedenis in tachtig seconden'

Op deze site gelden onze huisregels. U kunt een gravatar gebruiken.