Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Marswagentje Curiosity daalt bijna af naar Mars

curiosity

Tekening van het Marswagentje Curiosity bij een rotsblok op Mars. Credit: NASA/JPL-Caltech

“Right now, I’m closer to Mars than the moon is to Earth. 28 hours to landing!”

Dat twitterde @MarsCuriosity afgelopen nacht om half vier – nog veilig aan boord van de sonde die het karretje vanaf de aarde naar de rode planeet heeft gebracht. Vanaf maandagochtend om half acht moet Curiosity helemaal op eigen kracht verder: dan wordt het op zijn zes wielen op de Marsbodem neergezet.


Maar eerst moet het nog landen en die landing wordt door NASA als ‘seven minutes of terror’ beschreven. Van de 39 wereldwijd ondernomen Marsmissies gingen er 24 mis en slaagden er dus slechts 15. En dan is Curiosity ook nog eens het grootste (zeg een Ford Ka), zwaarste (900 kilo) en beste uitgeruste Marswagentje ooit. Het project kostte 2,4 miljard dollar (bijna 2 miljard euro).

De spannende landing wordt live (op de reistijd van de signalen van Mars naar Aarde na, natuurlijk) uitgezonden op Times Square in New York.

Wat gaat Curiosity doen?
Niet op zoek naar leven op Mars, zegt NASA-onderzoeker John Grotzinger die het wetenschappelijke deel van de missie leidt. Curiosity gaat bekijken of Mars ooit, miljarden jaren geleden, een plek was waar leven zou hebben kúnnen bestaan. Daarvoor moet er water zijn geweest, een energiebron (warmte, licht) en koolstof, zegt Grotzinger. Ofwel: Curiosity moet bekijken of Mars vroeger natter was, warmer en of bouwstenen van leven in de bodem zijn terug te vinden.

Waar op Mars doet Curiosity dat?
De onderzoekers hebben daarvoor de 154 kilometer wijde Gale-krater uitgekozen. Eén van de eerste dingen die we na het ontwaken van Curiosity op Mars zullen zien is een enorme berg op een paar kilometer afstand, zegt Ashwin Vasavada, de rechterhand van Grotzinger. Die berg, Mount Sharp, ligt in de krater en is gelaagd. Curiosity zal door de lagen gaan zoals je door een boek kunt bladeren en zo als het ware de geschiedenis van Mars lezen.

Hoe doet Curiosity dat?
Net als zijn voorgangers Spirit en Opportunity is Curiosity een robotische geoloog op wielen. Met in zijn gereedschapsset onder meer een grondboor om bodemmonsters te nemen. Maar bovendien, en dat is nieuw, is Curiosity een robotische geoscheikundige die met labs en instrumenten aan boord de samenstelling van die bodemmonsters heel precies kan analyseren. En natuurlijk heeft hij een ‘hoofd’, een uitkijkpost met een camera en een weerstation.

De landingsplek van Curiosity in de Galekrater. Credit: NASA/JPL-Caltech

Waarom zoekt Curiosity niet direct naar sporen van leven?
Zijn voorgangers deden dat wel. Maar de afgelopen jaren zijn onderzoekers er steeds minder op gaan reken en dat zij zulke sporen zullen vinden. Water is op het Marsoppervlak niet gevonden. En radarmetingen met de Mars Reconaissance Orbiter (NASA) en de Mars Express (ESA) vonden ook geen aanwijzingen voor water dicht onder het oppervlak. Het lijkt dus onwaarschijnlijk dat een karretje met een grondboor op water, en op (resten van) leven daarin, stuit.

Is dat jammer?
Een zoektocht naar de geologische geschiedenis van Mars is een doel op zich. En wie de slimme Curiosity ziet, op zijn zes wielen, met zijn uitkijkpost en zijn vernuftige apparatuur, kan niet anders dan onder de indruk zijn en hopen dat de landing goed gaat.

Bekijk hier de video met NASA-projectleiders Grotzinger en Vasavada:

Hoe verloopt de afdaling naar Mars?

Bekijk hier het NASA- overzicht van de ‘zeven minutes of terror’, ofwel de afdaling naar Mars.

Hieronder die landing puntsgewijs vertaald in het Nederlands.

  • Lang voor aankomst bij Mars waren de ogen van de grote telescopen van het Deep Space Netwerk op aarde al gericht op de sonde die Curiosity naar Mars brengt.
  • Zeven minuten voor de landing duikt de landingsmodule de Marsatmosfeer in met ruwweg 20.000 kilomter per uur. De acht remraketten vertragen de landingsmodule al snel tot 1.600 kilometer per uur. De Marsatmosfeer is honderd keer ijler dan op aarde maar toch warmt het hitteschild op tot 1600 graden Celsius.
  • Bij 1450 kilometer per uur, op ongeveer 12 kilometer boven het Marsoppervlak, vouwt de remparachute open.
  • Op 9 kilometer hoogte en bij 600 kilometer per uur wordt het hitteschild afgestoten. De remraketten vertragen de landingsmodule tot 110 kilometer per uur. Een camera maakt tijdens de laatste twee minuten voor de landing foto’s van het Marsoppervlak (5 per seconde).
  • Als de landingsmodule 3 kilometer per uur gaat, laat een takel de Curiosity langzaam naar het Marsoppervlak zakken, op dezelfde manier als waarop helikopters jeeps neerlaten.
  • Op 7 meter boven het oppervlak blijft de Curiosity even stil hangen en zakt dan langzaam verder tot het vaste grond onder zijn zes wielen heeft. Als na 1,5 seconde bevestigd wordt dat het karretje staat, worden de kabels losgesneden (met vuur) en vuren raketten nog één keer om het landingsvaartuig weg te leiden en verderop te laten neerstorten.
Geplaatst in:
Biologie
Natuurkunde
Sterrenkunde
Lees meer over:
Curiosity
mars
marswagen
nasa
Rode Planeet

23 reacties op 'Marswagentje Curiosity daalt bijna af naar Mars'

Erik

2 miljard euro* :)
De landing is hier ‘live’ te volgen, nu ook al interessant om te kijken. Spannend! : http://mars.jpl.nasa.gov/msl/multimedia/nasatv/

Thomas Broerse

2,6 Billion dollars = circa 2 Miljard euro.
Niets meer en niets minder.
Ben erg benieuwd wat er uit gaat komen.

Sikke Flapper

Als alles naar wens gaat verlopen is deze landing een geweldige prestatie, Geleverd door alle wetenschappers die er aan hebben gewerkt.Alle lof,nu hopen dat het mag slagen.

Ejp lamfers

Wat een onvoorstelbaar staaltje van techniek en creativiteit om zoiets te volbrengen. Vergelijkbaar met Columbus zal het deponeren van een heel chemisch laboratorium op mars de geschiedenis ingaan. De hele mensheid zal hiervan profiteren. Succes!.

Wim hamhuis

Ik vraag mij af of dit gaat lukken. De enorme snelheid doet vermoeden dat het toestel niet optijd kan remmen. Als je met 1600 km/u een remparachute uitgooit lijkt het mij dat ie knapt en hooguit een snelheidsvertraging bewerkstelligt van 200 km/u echter ik heb die berekeningen niet gemaakt ik hoop wel dat het lukt dat zou mooi zijn…..

b. houben

Het project kostte 2,4 miljard dollar (bijna 2 miljoen euro !).
De dollar is wel erg snel gedevalueerd.
Voor dat geld wil Nederland wel 100 marswagentjes sturen :-)

Daniel Peltenburg

..(bijna 2 miljoen euro)… moet 2 miljard zijn. Lekker leesbaar stuk. Zou wel graag willen weten wat er mis gaat als bv 1 remraket niet werkt. Of als het hitte schild niet volledig afgestoten wordt. En wat als de remraketten in plaat van 110 km/h, maar 130 km/h halen of wat als de laatste 7 meter er 8 blijken te zijn. Kan Curiosity een val van die hoogte aan? met andere woorden. Hoeveel marge heeft Curiosity in zijn “7 minutes of terror”

Martin Koning

Dit proces lijkt inderdaad gekkenwerk.
Gaat het inderdaad precies zo lopen als gepland of gaat het mis en loopt men hier tegen de grenzen aan van het menselijke kunnen aan ?
Ik ben benieuwd. Nog 7 uurtjes wachten

Sytse

Wow, lees ik nou goed dat 2.4 miljard $ = bijna 2 MILJOEN € ? Da’s best ok dan die koers :) Zal wel weer een miljardballetje met effect zijn geweest.

A. van Baggum

Geweldige prestatie! De ontwikkelingen verlopen sinds de “one small step” van Armstrong wel een stuk trager dan verwacht, maar ze houden vol daar bij ground control. En dat ondanks het vervaarlijke percentage mislukkingen! Het noopt er overigens wel toe het debat over de zin van bemande ruimtevaart voort te zetten, want met robots lijken de resultaten toch een stuk indrukwekkender, afgezet tegen de kosten en risico’s. Terecht dat de Amerikanen hier heel trots op zijn.

De animaties van de NASA zijn trouwens ook razend knap en zeer instructief.

jan riemersma

Een ongelooflijke technologische prestatie lijkt dit te zijn geworden. Ik ben echter benieuwd welk voordeel mijn buurman straks heeft bij de kennis die we dankzij Curiosity opdoen. Aan hoeveel mensen komen de onderzoeksresultaten ten goede?

Leen

Leiden 5-8-2012

Ik vind het geweldig wat de weterschappers gedaan hebben .
En hoop dat er veel ontdek word
Ik ben zelf een grote liefhebber van de curiosity.

Roelof Ligtmans

Wat een koopje, zo’n expeditie. Van dat geld kun je nauwelijks één klein Europees bankje overeind houden, en daar wordt helemaal niemand iets wijzer van. Dit soort onderzoek lijkt me een stuk nuttiger dan een bankiersbonus veilig stellen.

Bonnie Dela

En als we al dat geld voor ruimtereizen en naar sterren kijken en dergelijke nu eens niet uitgeven, wat gaat er dan fout op aarde? Misschien zijn er nog wel een paar mensen die een beetje honger hebben.

john west

boordbatterij van radioactief plutonium,collectieve zelfmoord als de lancering was mislukt!

Bob Brand

Beste John West,

Dat blijkt in de praktijk toch wel mee te vallen. De MMRTG van de Curiosity missie (en andere ‘radioisotope thermoelectric generators’) bevat Plutonium-238, en niet het Plutonium-239 dat in nucleaire wapens en kernreactoren gebruikt wordt.

Het gebruikte Pu-238 heeft een halfwaarde-tijd van 87 jaar – elke 87 jaar halveert de radioactiviteit. De RTG’s zoals die ook voor de eerdere Cassini-Huygens en Galileo gebruikt zijn, zijn er op gemaakt om na een eventueel ongeval onbeschadigd in zee te kunnen belanden.

Uit tests blijkt het dan minimaal 870 jaar te duren voordat de ‘containment’ openbreekt, en dan is de radoactiviteit dus met een factor 2^(870/87) = 1024 afgenomen.

Er zijn overigens al een aantal crashes geweest met deze generatoren: de Apollo 13 Lunar Module is in de dampkring verbrand boven de Fiji eilanden. De RTG overleefde dit, en ligt op 6 á 9 km diepte in de Stille Oceaan. Er blijkt geen enkele lekkage waarneembaar.

In 1968 is een Nimbus weersatelliet vernietigd en met een RTG in zee gestort, 5 maanden later heeft men de RTG intact en zonder lekkage van de zeebodem gevist. Een aantal Russische Cosmos missies uit de jaren ’60 zijn in de atmosfeer verbrand, waarbij echter wél radioactiviteit vrijkwam en over een groot gebied verspreid werd.

De moderne RTG’s zoals NASA die sinds de Apollo missies gebruikt zijn tegen praktisch alles bestand. Een andere zaak is dat er nog ruim 1000 (!) oude Russische RTG’s rondzwerven uit de jaren ’60 en ’70. Die werden gebruikt in allerlei onbemande vuurtorens en radiobakens en vele daarvan zijn, roestend en wel, stomweg achtergelaten. Samen met Noorwegen loopt er nu een Russisch programma om die alsnog te achterhalen en op te ruimen.

jan riemersma

@Bob Brand: hoe test je of een containment 870 jaar stand houdt? Kernwetenschap is nog geen fractie van deze periode onderweg, laat staan in buitenaardse toepassingen.

Bob Brand

Beste Jan Riemersma,

Door ‘accelerated aging’ en ‘highly accelerated life tests’.

De RTG’s en de onderdelen ervan worden onder sterk verhoogde temperatuur, druk en versnellingen getest – omstandigheden die normaal gesproken maar heel kortdurend of helemaal niet op kunnen treden. Tijdens zo’n test worden die echter continu toegepast waardoor het verouderingsproces versneld wordt.

Door meerdere tests van de ‘containment’ te doen, bijv. bij uiteenlopende temperaturen, is te achterhalen hoe de kans op een lekkage afhangt van de temperatuur. Je kan dan de resultaten onder de sterk verzwaarde condities extrapoleren naar de omstandigheden op Aarde of op Mars. Die 870 jaar is trouwens een minimum-eis.

Voor de goede orde: RTG’s zijn géén kernreactoren, er treedt geen kettingreactie of kernsplitsing op en er zitten geen bewegende delen in. Er valt ook niets te regelen aan de warmtebron zelf, want het gaat om het natuurlijke alfa-verval van de ‘pellets’ of ‘cakes’ met radionucliden. Eén zo’n tablet, ter grootte van een paar pepermuntjes, produceert 62 Watt aan warmte en na 87 jaar is dat gehalveerd etc.

Het deels omzetten van die warmte naar elektricteit gebeurt aan de buitenzijde, en er circuleert geen koelmiddel. Zie verder wat tekeningen en foto’s van de opbouw van de RTG’s, hier:

http://en.wikipedia.org/wiki/File:General_Purpose_Heat_Source_-_Exploded_view_with_english_labels.png

http://en.wikipedia.org/wiki/File:Radioisotope_thermoelectric_generator_plutonium_pellet.jpg

http://en.wikipedia.org/wiki/General_Purpose_Heat_Source

http://www.spacesafetymagazine.com/2011/10/21/plutonium-power-source-considered-choice-type-deep-space-missions-extraordinary-scientific-results-missions-voyager-pioneer-apollo-nuclear-power-yet-senate-appropriations-committee-decided-fund-ad/

De kernfysica bestaat nu een jaar of 90, maar vergelijkbare stralingsbronnen en opeenhopingen van radionucliden komen in de aardkorst en in de aardmantel al ruim 4,5 miljard jaar voor. Men heeft dan ook veel kennis over hoe materialen zich gedragen onder dergelijke omstandigheden.

Het bovenstaande wil niet zeggen dat het gebruik van de RTG’s helemaal zonder gevaar is. Alleen “collectieve zelfmoord als de lancering was mislukt!” is gewoon evident onjuist, aangezien er al vele missies met RTG’s verongelukt zijn zonder ‘collectieve zelfmoord’.

Martin van Velsen

Wat is toch de huidige rage om alles ‘schattig’ te maken? Met verbazing lees ik het Nederlandse nieuws waarbij men steeds de Mars Rover als klein en lieft wil beschrijven. Dat is de enige reden dat verklaart waarom consistent het verkleinwoord ‘wagentje’ of ‘karretje’ gebruikt word. Zelfs deze zin direct uit het artikel laat zien dat de schrijfster weet dat de rover erg groot is en het tegelijkerteid nodig vind om het als klein te laten overkomen:

“En dan is Curiosity ook nog eens het grootste (zeg een Ford Ka), zwaarste (900 kilo) en beste uitgeruste Marswagentje ooit.”

Om een idee te krijgen hoe groot deze robot wel niet is, hier een foto om te vergelijken:

http://i.imgur.com/FdzQB.jpg

Je zou je toch te barsten schrikken als dat langzaam op je af kwam.

Bob Brand

@Martin van Velsen

Er zit een zwaailicht en drietonige hoorn op, dus men is gewaarschuwd. ;-)

Ook is de maximum snelheid 144 meter/uur, dus men kan zich op het dooie akkertje uit de voeten (of zuignappen) maken.

Jadwiga de Bock Majewska

Hartelijk dank voor informatie,over: dat vooruitgang en fantasie en geld en doorzettingsvermogen en talenten van vele wetenschappers te verbonden heeft.
heel graag zou ik willen aanprijzen NRCLUX webshop voor interessante DVD’s:aangeboden te koop en helemaal niet duur.
laatst heb ik twee t.w.
1. Docuserie-3 x 50 minuten,
titel: “Mapping the World” De geschiedenis van de cartografie,”windows on the World”, “Spirit of the Age”
“Plunder and Possession”.
2. BBC Horizon Collection -6×50 MIN,
Het beste uit de BBC serie HORIZON,
titels:”Finding My Mind”, “What Makes A Genius?”, “Why Maths Doesn’t Add Up”,”Are We Alone In The Universe?”, “What On Earth Is Wrong With Gravity? “, “Can We Make A Star On Earth? “,
p.s.
in laatste titel is verteld over verlangen van “vele wetenschappers nieuwe “energie” te maken o.a.
p.s.
Super interessant verteld alles voor leken bijvoorbeeld als “mijzelf” en Nederlands ondertiteld,
heel enthousiast wil ik aanbevelen, dat wij allen de universum zo makkelijk kunnen begrijpen en van genieten m.i.

Ravi Peters

Er is wel degelijk water gevonden op Mars. Genoeg om het hele Marsoppervlak onder water te zetten.

(Bron: http://en.wikipedia.org/wiki/Water_on_Mars)

Nicole van stiphout

mooi artikel fijn om te lezen.

Reageer op 'Marswagentje Curiosity daalt bijna af naar Mars'

Op deze site gelden onze huisregels. U kunt een gravatar gebruiken.