Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Zo zullen ‘we’ de botsing der sterrenstelsels zien

door

Tweemaal de voorspelde botsing tussen ons melkwegstelsel en het sterrenstelsel Andromeda die over vier miljard jaar zal plaatsvinden. Eerst gezien ‘van buitenaf,’ vanaf een verre plaats ergens in het heelal. Daarna een animatie die toont hoe de sterrenhemel gezien vanaf de Aarde zal veranderen tussen vier en zeven miljard jaar na nu. Of de Aarde (laat staan de mens) tegen die tijd nog bestaat is een tweede. Fascinerende beelden, al had de tweede video wat meer tussenstadia mogen laten zien.

Geplaatst in:
Bekijks
Lees meer over:
andromeda
botsing
melkweg
sterrenkunde
sterrenstelsel

8 reacties op 'Zo zullen ‘we’ de botsing der sterrenstelsels zien'

Albert Bakker

Of de mens dan nog bestaat? Niet dat er hier nou zo een punt van wordt gemaakt maar ik heb die vraag diverse malen in de berichtgeving gehoord. Ook door mensen die echt beter moeten weten. Diepe tijd blijft intuïtief moeilijk te verhapstukken. De aarde bestaat in de buurt van deze ruimtetijd-coordinaten zo’n 4,5 miljard jaar. Leven op Aarde zo’n 3,8 miljard jaar. Een gemeenschappelijke voorouder met de chimpansees hadden we 5,5 tot 6 miljoen jaar geleden. De anatomisch moderne mens loopt pas sinds zo’n 200.000 jaar rond. Tot zo’n 25.000 jaar geleden leefden die naast Neanderthalers. De Bijbelse geleerden houden het erop dat alles ineens bij elkaar is getoverd zo’n 6000 jaar geleden. Islamitische geleerden maakt dan de ouderdom niet zoveel uit zolang er maar getoverd is, want evolutie is een Westerse samenzwering dat bedacht is met het doel om de islam te ondermijnen.

Andromeda gaat aan een zwierige dans beginnen met ons melkwegstelsel over 4 miljard jaar. Dat is 20.000 maal achter elkaar de tijd van ons bestaan als anatomisch moderne mens. Meer dan genoeg om van een mug een olifant te maken, bij wijze van spreken. Met wat voor schier oneindige fantasie kunnen we ons voorstellen dat er nog een organisme zal bestaan dat in de verste verte gelijkenis met een mens zal vertonen?

Maar dat het een spektakel gaat worden is zeker. Vanaf de Aarde zal het niet gezien worden, want tegen die tijd is de Zon in een stadium van haar levensloop dat ze zo ver uitgedijd is dat onze planeet steriel is geschroeid. (Mocht het niet in een wijdere baan zijn gebracht door wat voor oorzaak dan ook.)

Dick Kok

Niet alleen uit evolutionair oogpunt is het zeer onwaarschijnlijk dat de mens over 4 miljard jaar nog bestaat, maar ook uit thermodynamisch oogpunt. Lang voor die tijd is het leven op aarde al lang onmogelijk, omdat de zon langzaam heter word: http://en.wikipedia.org/wiki/Sun#Earth.27s_fate

johan van schaik

De implosie van onze eigen zon staat ook nog ergens rond die tijd op de agenda. De voorafgaande uitzetting, die onze oceanen zal doen koken, en alle leven op aarde al vóór die tijd zal uitwissen, zelfs al eerder. Dus waar praten we over ? Het is of ik Isaac Asimov weer hoor, die zijn publiek dat doemscenario ook al voorhield. “Pas over 4,5 miljard jaar ?” vroeg toen iemand uit dat publiek. Asimov knikte. “Oh, gelukkig, ik verstond 4,5 miljoen jaar !”

Dat neemt niet weg dat de versnelde visualisatie en de confrontatie met ook de veranderlijkheid van dat immense universum de nieuwsgierigeheid en de fantasie blijft prikkelen. Ter verdere geruststelling: Doordat sterren zo ver van elkaar staan (bij ons staat de dichtsbijzijnde ster (na de zon) op 4 jaar onafgebroken reizen met de lichtsnelheid) de kans op een echte botsing van sterren of planeten is zo klein dat het waarschijnlijk geen “boom” maar slechts een “whimper” zal zijn. Zoiets alof twee vlammen in het openhaardvuur zich even met elkaar mengen. De kans op secundaire gevolgen door te verwachten verstoringen in zwaartekrachtvelden is groter. En misschien is dat dan weer “onze” redding: Als de aarde door zo’n verstoring net op tijd in een wijdere baan om de zon getrokken wordt, zou het kunnen zijn dat de oceanen toch op normale temperatuur kunnen blijven.

Ron Werner

Het praten over waarschijnlijkheden c.q. onwaarschijnlijkheden in deze context is zinloos. Iedereen kan hier zijn of haar speculaties aan toe voegen, allemaal even legitiem, allemaal even onbewijsbaar.

Ik denk dat de mens over 4 miljard jaar nog wel zal kunnen bestaan, maar dan zozeer door-geëvolueerd dat gelijkenis met de huidige mens verloren is geraakt.

Wetenschap en technologie tonen ons adembenemende mogelijkheden aan het horizont van onze kennis.

Biologie en technologie zullen integreren. Nanotechnologie is het voorstadium tot productieprocessen op atomair niveau. Cern e.d. zullen op termijn de sleutel zijn tot manipulatie op het niveau van de sub-atomaire deeltjes; nieuwe vormen van materie liggen in het verschiet. En meer!

Dat daarin grote gevaren gelegen zijn, is duidelijk. De taak deze mogelijkheden beheersbaar te houden, is nu al een te grote uitdaging voor de huidige generaties politici. Zij blunderen de mensheid rechtstreeks richting afgrond.

Indien wij als species gedoemd zijn te verdwijnen, dan is dat niet te wijten aan de mogelijkheden die dit universum ons biedt.

j.loerakker

yep, zon is dan een rode reus want het waterstof is op en dan moeten er zwaardere elementen verbrand gaan worden. en al die sterren en planeten zullen niet gaan botsen maar de interstellaire gassen wel en zullen de sterrenstelsels behoorlijk verhitten dus gezellig wordt het niet. of we er dan in biologische zin nog zijn? weet je nooit maar denk het niet of het moet zijn dat we nog een aanwezigheid zijn in de vorm van een simulatie van de mens en zijn brein in een kunstmatige verpakking. overleven in de ruimte met onze eigen lijfjes…..dat lijkt me een naief concept in die vijandelijke omgeving. wat we nog het meest verbaast van dit hele verhaal is die plotseling hype in de media(tot in het journaal) terwijl we dit al sinds hubble weten . die zag al dat andromeda als enige stelsel een blauwverschuiving vertoonde ipv een roodverschuiving….maw het komt op ons af. “nieuwe ontdekking”…? pffff

henk korbee

De animatie is leuk maar fantasie. Vier miljard jaar? Je ontwerpt een klok en denkt daarmee de tijd te hebben gevat in een concept en vervolgens laat je dat los op het hele universum. Moet wel een merkwaardige fantasie opleveren, leuk om te lezen met een glas wijn achter de kiezen. Schrijvers geloven er heilig in dat je iets kunt voorstellen wat over 4 miljard kan gebeuren. Men kan moeilijk praten over exacte wetenschap eerdder over exacte fantasie nog afgezien van de vraag of exacte wetenschap wel mogelijk is.

Herbert Blankesteijn

@Henk Ik kan niet beoordelen of de makers van dit filmpje alles goed hebben gedaan. Maar ik weet wel dat alles wat met gravitatie te maken heeft met een willekeurige nauwkeurigheid kan worden berekend. Als de berekeningen voor dit filmpje met juiste basisgegevens en met voldoende kleine tijdstappen zijn gemaakt, zal het verloop van de ‘botsing’ niet veel afwijken van wat je hier ziet.

Groeten, Herbert

Lucas Laga Gullegem

Als voorbeeld van een scherm-visualisatie is het wel te smaken, maar het is ook niet meer dan dat. Beelden uit de kosmos via sterrenkijkers op digitale dragers gezet en door allerlei programma’s van kleuren voorzien om er voor ons biologisch oog iets voorstelbaars van te maken, dat bewonder ik. Maar of het met werkelijkheid en wetenschap iets te maken heeft? NIETS.

Reageer op 'Zo zullen ‘we’ de botsing der sterrenstelsels zien'

Op deze site gelden onze huisregels. U kunt een gravatar gebruiken.