Deze film mogen de Italianen nog niet zien

Girlfriend in a coma, zo heet de film/documentaire die Annalisa Piras, een Italiaanse correspondent in Londen, samen met de voormalige hoofdredacteur van The Economist Bill Emmott heeft gemaakt over alles wat er mis is in Italië en vooral over de desastreuze  invloed die Silvio Berlusconi op het land heeft gehad.

Op 13 februari, elf dagen voor de verkiezingen, zou er een voorvertoning zijn in Maxxi, het nieuwe museum voor contemporaine kunst in Rome. Maar dat gaat niet door. Directeur Giovanna Melandri, eind jaren negentig een paar jaar minister van Cultuur en lid van de linkse Democratische Partij, heeft nee gezegd (Italiaanse link).

(S)sono convinta che sia mio dovere tenere fuori la campagna elettorale dal Maxxi, che è un museo pubblico, finanziato dai contribuenti.
(Ik ben ervan overtuigd dat het mijn plicht is om de verkiezingscampagne buiten Maxxi te houden, een publiek museum dat wordt gefinancierd door de belastingbetalers)

Op de Facebookpagina van de film regent het protesten. Melandri zegt dat ze dit besluit zelf heeft genomen, zonder druk van hogerhand. Maar dat wagen veel Italianen te betwijfelen.

Geplaatst in:
Italië
Lees meer over:
Berlusconi
Emmott
film
Maxxi
Melandri

19 reacties op 'Deze film mogen de Italianen nog niet zien'

Peter van Veen

Contemporaire kunst is in het Nederlands hedendaagse kunst.

J.v.Loveren

Een man als Berlusconi die zegt dat Benito Mussolini ook goede dingen heeft gedaan weet nauwelijks waar hij over spreekt. Een man die alleen maar oog heeft voor het vrouwelijk schoon en als geen ander weet hoe groot de macht en kracht van de leugen is heeft wel behoort tot de politieke top. Als er wordt gezegd en gedacht dat alleen intellectuele bestuurders in staat zijn een volk te regeren hoort onze vriend berlusconi daar zeker niet toe. Maar in een kapitalistische democratie is het volk alleen nog maar goed om dergelijke figuren aan de macht helpen en te houden. Een volk dat alleen zijn leiders kiest op mooie praatjes en beloften krijgt dan ook waar het zelf om heeft gevraagd. Hoe groot is de incompetentie niet van leiders in ons eigen land. Is het ook hier niet de belastingbetaler die telkens weer opdraait voor alle wanprestaties die aan de top worden geleverd. Berlusconi, in zijn doen en laten een echte Italiaanse man. Een rijke narcistische macho waaraan door velen die hem nu veroordelen en beoordelen al die tijd voldoende ruimte en aandacht is geschonken. Een man die heel Italië heeft meegesleurd in de val die men allang had zien aankomen. Hem treft alle verwijt. Zoals ook al die anderen te wachten staat die nu nog op hun sokkels staan. Berlusconi, een schertsfiguur, een vrouwenjager, een charmante verschijning die Italië naar de afgrond heeft geleid. Wie is er niet allemaal jaloers op die man? Hoeveel van deze schertsfiguren zonder enige competentie zijn we eigenlijk rijk in deze wereld? Misschien komt er nog iemand die zegt dat ook Hitler goede dingen heeft gedaan. Moeten wij bijvoorbeeld ook Desi Bouterse tot de intellectuele leiders rekenen? Op de bekende en minder bekende lijst van incompetente leiders staat onze Berlusconi zeker niet bovenaan. Het was meen ik Plato die zei dat filosofen eigenlijk keizer moeten zijn en keizers filosofen. Maar dat intellectuele niveau wordt door velen leiders allang niet meer bereikt. En dat is iets waar een ieder dagelijks mee wordt geconfronteerd en steeds meer onder lijdt.

Robert Bleeker

1. Welk besluit – zo vraag ik hier maar even in algemeen retorische zin – door Italiaanse politici wordt eigenlijk wel zonder (laakbare) last en/of ruggespraak genomen.

2. In dat zelfde verband heb ik mij al langere tijd verbaasd over het feit, dat een land als Italië – juist (net als haar vmlg WOII bondgenoot Duitsland) vanwege haar fascistische oorlogsverleden, toch een van de post-bellaire Founding Fathers van het verenigd Europa – zo lang, een zo dominante rol binnen (de opbouw van) het verenigde Europa heeft kunnen spelen.

3. Immers, de endemische, notoir nauwe verwevenheid in dat land, tussen de maffia, het bedrijfsleven, (de kerk) en de politiek (mede geculmineerd hebbende in de beruchte (Gladio-gerelateerde) P2 Loge) leek op voorhand garant te hebben kunnen staan, voor een onbeperkte toegang van datzelfde criminele cluster, tot de Europese instituties en het daaruit volgende gevaar voor grootschalig misbruik, fraude en corruptie door het criminele Italiaanse “maatschappelijke middenveld”, van onze kostbare Europese instituties en alles wat deze hebben voortgebracht (zoals periodieke mega-subsidies).

4. Ook heb ik mij vaak mateloos geërgerd aan het feit, dat iemand als Berlusconi, tijdens zijn premierschap – niet alleen ongestraft zijn almachtige en alomtegenwoordige media-imperium ten eigen nutte heeft kunnen inzetten en dito heeft kunnen bevoordelen, maar tevens – zijn politieke ambt schaamteloos heeft kunnen gebruiken, om veelvuldig dreigende, justitiële strafvervolging te ontlopen.

5. En dan doel ik natuurlijk niet alleen op de immuniteit van het ambt van premier, maar tevens op de beruchte Lex Berlusconi, die met grote regelmaat door zijn corrupte coalitie (met de racistoïde en fascistoïde Lega Nord (*)) door het parlement werden goedgekeurd.

6. Uitgerekend op dat soort momenten zou men met recht en rede hebben kunnen pleiten voor een politieke Unie, want dan zou dat verachtelijke soort politiek machtsmisbruik binnen een EU lidstaat, ook daadwerkelijk institutioneel (en justitieel) hebben kunnen zijn aangepakt (ook al kan men eveneens bevreesd zijn voor het omgekeerde effect op de EU).

7. Dat geldt natuurlijk in vergelijkbare mate voor duidelijke corruptieve politieke tendensen binnen de nieuwe lichting lidstaten uit het Oosten van Europa – en vanzelfsprekend binnen minder nieuwe lidstaten uit bijvoorbeeld Zuid-Europa – die volgens mij ook de potentie bezitten, om de integriteit en daarmee de continuïteit (en uiteindelijk het bestaansrecht) van de EU beslissend (verder) te ondermijnen.

8. Wat in datzelfde verband overigens, te denken van de innige private vriendschapsbanden, tussen de toenmalige UK Labour-premier Blair en dezelfde corrupte (tnmlg) premier Berlusconi.

P.S. Dit alles gezegd hebbende, zou men zich natuurlijk anderzijds kunnen afvragen, hoe de politiek in NL zou reageren, indien (bijvoorbeeld) het Stedelijk (of beter : Het Rijksmuseum) enkele dagen voor de verkiezingen een podium zou bieden, aan een evidente politieke documentaire over een bepaalde controversiële NL-se politieke figuur : Zeg iemand als Wilders.!

Maar zou – daarover verder redenerend – de expositie, gedurende diezelfde verkiezingscampagne, van een schilderij van een gerenommeerde schilder en/of een artistiek geslaagd compositie, dat/die dezelfde kritische boodschap uitdraagt, als de voornoemde categorie documentaire, dan wel de volle instemming van hetzelfde bevoegde gezag hebben moeten krijgen, dat zich (al is niet direct duidelijk, hoe groot de consensus daarover in Italië eigenlijk precies is) nu wel tegen de voorvertoning van de gewraakte docu uitspreekt.

(*) Wat te denken van de volstrekt misdadige, extreem lovende en instemmende uitspraken uit de zorgvuldig medisch geprepareerde mond van dezelfde Berslusconi over de politieke prestaties en ideeën van de abjecte Hitler-bondgenoot Mussolini (As Rome-Berlijn).

Onvoorstelbare uitspraken, die nota bene ook nog eens werden gedaan tijdens de jaarlijkse Auschwitz herdenking.

Kortom : ‘Wij’ moeten die gewraakte documentaire over Berlusconi zeker op korte termijn te zien krijgen, maar ik zou zeker zo graag een documentaire gemaakt willen hebben, over de negatieve invloed van iemand als Berlusconi op de EU, haar instituties en haar vertegenwoordigers….

Pietro Messini

CEOs die Italie redden, jaja… Ongemakkelijk te lezen vertaling trouwens

Hans Prins

Is het verbieden van een film niet tegen Europeesche of andere sociale regels? Je gaat dat toch niet eerst vragen? Het beste is het op hun site uit te zenden, waar ze wel heel verontwaardigd doen, maar beter gewoon de film uit kunnen zenden. Niemand doet er iets tegen, dat hebben we met Berlusconi wel gezien.

rostof

Ik prijs de Italianen voor hun kritische film. In Nederland hebben neo-liberale kabinetten de afgelopen dertig jaar alle publieke instellingen zoals onderwijs, zorg, pensioenstelsels en niet te vergeten hun eigen expertise uitgekleed, maar wij hebben niet eens zo’n film.

abcsteve

Bij Girlfriend in a Coma denk ik meteen hier aan:

http://www.youtube.com/watch?v=j5b_V68mQ9k

Alexander Dijkema

… na 20 jaar in Italië ben ik er nog steeds van overtuigd, dat corruptie met stiff upperlip net zo vuil is als dat pathetische gedoe hier tot aan de klassieke zelfmoord.
Maar wat Saviano beweert is het echte PIJNpunt: het naar beneden halen van de instituties met geroofde zendtijd ten koste van de democratie.
En dit is geschreven door iemand die actief was in de Staatsliedenbuurt in de jaren 80.
Echter, als je dan over een tijdje na 20 jaar onthouding eindelijk weer een vleugje democratie en cultuur zou mogen meemaken, is de smaak zoveel zoeter. De Italiaanse keuken is machtig, omdat ie in armoede bekokstoofd werd!

alex

Vincenzo Zocca

De inhoud lijkt hout te snijden maar is uiteindelijk zelfbeklag. De Italianen -moi incluis- hebben uiteindelijk gewoon de regering die ze verdienen.

Melandri heeft m.i. een punt. De film is meer een politiek statement dan een uiting van kunst. Hoe zou het Stedelijk b.v. zich kwalificeren in een soortgelijke situatie? Als, enigszins smaakvol, linkse of rechtse politieke stromingen aangevallen zouden worden door een “multimediale installatie” met beperkte kunstzinnige waarde?

De situatie is anders als een theater plotseling een contract niet nakomt.

Thomas Rus

Giovanna Melandri heeft groot gelijk. De aanwezigheid van politici op radio en televisie in de periode voor de verkiezingen is in Italië uitermate strak geregelementeerd. Dit juist om misbruik door Silvio Berlusconi en zijn media-imperium te voorkomen. In dat licht zou het vertonen van een documentaire met een overduidelijke politieke boodschap op 13 februari in een openbaar museum dan ook zeer ongepast zijn.

Stef Smulders

Dit zelfcensuur, Italiaanse journalisten vooral van tv en openbare instituten schieten meteen in een kramp in dit soort situaties. Alsof de italiaanse kiezer niet zelf in staat is een eigen oordeel te vormen. Regentesk en fout!

jaap

De heer Vincenzo Zocca heeft helemaal gelijk.

tibor veth

ik zou zeggen, zet hem op youtube

Kees Taal

Het is met name opvallend dat de preview in eerste instantie wel de 13 februari in Maxxi gehouden zou worden. Waarom eerst wel en nu opeens niet. Evoluerende inzichten? In Italië willen inzichten nog wel eens evolueren onder druk van “derden”.

Roel Stern

Misschien hebben kunstenaars het enige bruikbare wapen tegen de arrogantie van politici. In elk geval is het niet vol te houden dat die twee niets met elkaar te maken hebben, zo’n vertoningsverbod duidt op het
tegendeel. Een film diskwalificeren omdat ze een politieke lading heeft is dan ook onzin; laten we blij zijn met kunstenaars die zich opwinden over de onverantwoordelijkheid van de macht.

Dick Borstlap

Is het waar dat hier een bijdrage van Robert Bleeker geweigerd is?

Jaap Vermeer

@Vicenzo Zocca. Melandri zou wellicht een punt hebben in een Noord-Europees land, maar ook daar zou het toch zeker overdreven politiek correct zijn. Want kunst hoort te emotioneren, dus zowel te verbazen, te ontroeren, te verblijden als te shockeren, ook als er een politieke connotatie is. Bovendien heb ik begrepen dat het medialandschap in Italië grotendeels en slaafs onder controle staat van Berlusconi staat. Die zal dus de laatste dienen te zijn om tegen vertoning van een ander politiek geluid op een andere openbare plek te protesteren.

Vincenzo Zocca

@Jaap Vermeer: Populisten, gladjakkers en idioten emotioneren ook veelal. Maar daarmee kunnen we niet ieder propagandafilmpje tot kunst verheffen. De video vond ikzelf onitaliaans, bijna amerikaans en niet kunstzinnig.

gianni

I’m sorry to post in english but I’d rather be sure my thought is fully understood. The title of the article is misleading. This decision of MAXXI has nothing to do with censorship. The Italians can see the movie on television, since it’s going to be screened on a national channel this week. I dislike Berlusconi in the deepest of my soul but I’m sick and tired with this self-fulfilling-prophecy approach. The northern europeans mostly see what they want to see. If Emmott is interested to spread his movie, he can post it on Youtube for free. But we won’t. We live in a multimedia environment , it’s not the time of Radio London. Emmott made a request that was obviously going to be rejected in order to play the victim and have a PR stunt for free. simple. sorry, no conspirancy this time.

Volg nrc.nl op en , lees onze dagelijkse nieuwsbrief