Afgelopen herfst waren Sarkozy en Gaddafi nog vrienden

door
Sarkozy ontvangt Gaddafi in 2007. Foto AFP

Sarkozy ontvangt Gaddafi in 2007. Foto AFPSarkozy ontvangt Gaddafi in 2007. Foto AFP

Het was nog niet af te lezen aan de uitslag van de lokale verkiezingen afgelopen weekeinde, maar de Fransen zijn even heel erg in hun nopjes met Nicolas Sarkozy. De president trekt in Libië ten strijde voor een 'Franse' waarde als vrijheid, en kan daarvoor op applaus rekenen van zowat de hele natie. Ook een krant als Libération, doorgaans erg kritisch voor de regering, schreef in een commentaar dat de Franse diplomatie uit haar as is verrezen.

De publieke opinie in Frankrijk is in enkele dagen helemaal omgeslagen. Kritische kanttekeningen zijn er uiteraard wel, maar ze blijven beperkt. Het lijkt wel alsof niet alleen Sarkozy zelf, maar heel Frankrijk met hem liever vergeet dat de toenadering tot Libië pas onder zijn presidentschap tot stand kwam. Eind 2007, nadat Frankrijk bemiddelde bij de vrijlating van Bulgaarse verpleegkundigen, rolde Sarkozy de rode loper uit voor Moammar Gaddafi. Die foto's zijn ondertussen van de presidentiële website verdwenen, maar zijn nog wel overal op het net te vinden.

Ooit was niet vrijheid voor het Libische volk, maar economie het belangrijkste in de Franse diplomatie. Dat is nog niet zo erg lang geleden. Vanochtend schreef Libération dat de toenmalige Franse minister van Industrie eind oktober nog een bezoek bracht aan Libië. Niet alleen om een Airbus te verkopen, maar ook om te praten over nucleaire samenwerking. In een reactie laat het ministerie weten dat het contract nooit is getekend en niet meer wordt opgevolgd. De lezers van de site die reageren hebben daar vaak vrede mee, de redacteur van het bericht wordt zelfs verweten een 'slechte Fransman' te zijn. De Franse diplomatie heeft het geweer van schouder veranderd, voorlopig. En de Franse publieke opinie is gevolgd. Ook voorlopig.

Geplaatst in:
Nieuws

17 reacties op 'Afgelopen herfst waren Sarkozy en Gaddafi nog vrienden'

Ivan

Zie ook de documentaire van Tegenlicht van gisteravond. Het Westen heeft boter op zijn hoofd. De weserse regeringen zitten in een spagaat tussen de belangen van het bedrijfsleven en die roep om democratie.

Robert

Interessant is ook dat Frankrijk grootste plannen had om de Rafale, de nieuwste Franse straaljager, te verkopen aan Libië. Diezelfde straaljager vliegt nu boven Libië om de no-fly zone te handhaven.

Jacob Hartseer

Ofschoon ik weinig geneigd ben het op te nemen voor Nicolas Sarkozy, wil ik een kanttekening maken bij zijn vermeende vriendschap met Kaddafi. Vier jaar geleden mocht ex-eega Cécilia Sarkozy vier Bulgaarse verpleegsters probereb vrij te pleiten in Libië, waar zij veroordeeld waren wegens het ‘opzettelijk verspreiden van het hiv-virus’ onder Libische patiënten. De humanitaire missie slaagde, al kon Sarkozy er zijn huwelijk niet mee redden. Natuurlijk bedong Kaddafi enkele tegenprestaties, zoals een staatsbezoek aan Frankrijk. In 2008 mocht hij vijf dagen lang zijn tent opzetten in het park van Hôtel Marigny. Het bezoek werd een gênante vertoning, ook omdat Kaddafi beloofd had miljarden te besteden bij de Franse wapen- en vliegtuigindustrie. Daar is zo goed als niets van terechtgekomen.
Pikanter is het verhaal van Michèle Alliot-Marie, die begin deze maand ontslagen werd als minister van Buitenlandse Zaken, omdat zij totaal niet begreep wat zich afspeelde in de Arabische landen. Zij is de levensgezellin is van Patrick Ollier, minister van de betrekkingen met het parlement. Deze meneer is voorzitter van de vriendschapsvereniging Frankrijk-Libië.
En dan was er nog de nieuwe minister van Binnenlandse Zaken, Claude Guéant, die voor zijn kerstvakantie een droombestemming had uitgekozen: Libië, of all places. Zijn verweer: ik was toen nog geen minister, alleen maar kabinetschef van Sarkozy.
Pijnlijk, maar de dadendrang van Alain Juppé om in actie te komen tegen Kaddafi, is zeer positief ontvangen in Frankrijk. Sarkozy mag zich voor even de kampioen van de strijders tegen de Arabische tirannen noemen.

Albert Bakker

Het kan me nooit cynisch genoeg zijn, zeker niet bij machtshongerende kleine mannetjes op hoge hakken, maar de suggestie dat Sarkozy bijkans het Libische verzet voorbijliep in de strijd tegen Qadaffi om zoiets vulgairs als het Franse electoraat lijkt me toch wel erg mager.
Toegegeven het is minder afgezaagd als de “het is de olie” bezweerformule, maar er moet toch wel een leukere theorie zijn te verzinnen.

Arnout

In Nederland kennen wij de vrijwel letterlijk uit het Frans vertaalde uitdrukking “het geweer van schouder veranderen” niet, meneer Vandenberghe!

Danny

Ik vind Khadaffi een verschrikkelijke man laat dat duidelijk zijn. Maar het westen is hypocriet. Men deed al wat jaren zaken met Khadaffi, ern het kwam het westen ook niet helemaal slecht uit dat Khadaffi aan de macht was. Khadaffi onderdrukt zijn volk al 40 jaar en nu opeens vind het westen dat hij wegmoet omdat hij zijn eigen burgers aanvalt. In die 40 jaar heeft Khadaffi al meer van zijn eigen burgers omgelegd en geen hond die er wat aan deed. Ik zie Berlusconi en Obama en andere westerse leiders nog handjes schudden met Khadaffi. En nu moet Khadaffi opeens weg?? Waarom niet eerder??

We hebben inderdaad een kilo boter op ons hoofd. Als er wat te halen valt schijnt het geen enkele politieke leider in het westen te kunnen interesseren wie er in het land waar wat te halen valt aan de macht is.

Hypocriet dit ingrijpen van het westen zo zie ik dat. Uiteraard ben ik blij als Khadaffi weg is, maar de westerse leiders hebben 2 gezichten en zijn niet oprecht. Alles voor olie en waardevolle grondstoffen met een zogenaamd democratisch sausje erover!

Guido Neerinckx

Eigenaardig dat niemand nog spreekt over de bedreiging die Khadaffi zeer recent nog uitte tov Sarkozy ivm Presidentiele verkiezingen Frankrijk 2007 waarbij K.zei dat hij documenten zou vrijgeven waaruit blijkt dat Khadaffi substantieel de verkiezingsuitgaven van Sarkozy heeft betaald.Toen pas is Frankrijk in actie geschoten.Waarbij nog eens wordt bewezen dat een persoonlijke vendetta van de narcissist Sarkozy bepalend is voor het ontketenen van een internationale oorlog.
In dezelfde context wordt weeral schrijnend de zwakte van Europa aangetoond waar het duo Baroso/Van Rompuy duidelijk niets in de pap te brokken heeft tegen het duo Merkel/Sarkozy.Maar ja dat is een oud verhaal: wiens brood men eet,wiens woord men spreekt.

Worme

Mensen recht is een soort taboe in Frankrijk. Op die manier kunt u mensen vermoorden, maar alleen als het gaat om mensen recht.
Je crois qu’ils s’en foutent.
De crisis is de grootste probleem van Frankrijk.
Er is een wereld van verschil tussen wat gebeurd in de media en wat de straat denkt … De coalitie kan nu nog groote probleem om de crisis in Libye op te lossen. C’est un bourbier

willie

Ja, ik woon al 15 jaar in Frankrijk ,volg hier de politiek en kan u verzekeren dat de publieke opinie geenszins is omgeslagen , op de bekende handvol politieke commentatoren na , die zoals bekend allen voor de multinationals en zionisten werken . Integendeel , de mensen zien hier haarscherp dat Sarkozy dit alles doet om weer te stijgen in de waardering van het franse volk .
De UMP heeft slecht 8.5 procent van de stemgerechtigden kunnen bekoren bij de cantonale verkiezingen van afgelopen zondag.

Siegfried Bok

Het spijt me te zeggen, maar ik moet wel lachen hoe gelaten wij reageren op ons “boter op ons hoofd gedrag”.
Vond het wel frappant hoe Matthijs van Nieuwkerk gisteren uit zijn bol ging over ons schofterig gedrag om afgedankte wapens aan Libië te verkopen.
Wat me wel het meest verbaast is dat wij niet schijnen in te zien dat de grootste wapenleverancier Amerika wereldwijd hetzelfde doet om er zeker van te zijn dat bij een eventueel conflict zij in ieder geval bij voorbaat de overwinning kunnen claimen.
Dat het conflict nog lang niet opgelost is, lijkt mij meer dan duidelijk.
We mogen dat hier wel de vinger wijzen naar Sarkozy, maar wij Nederlanders hebben minstens zo veel boter op ons hoofd.
Jammer dat een krant als de NRC juist Sarkozy uitkoos en niet dichter bij huis de lont in het kruitvat gooide.
Maar ach… het is en blijft Neerlands Handelblad.

W.A. van Buren

Ik snap die ouwe Sarko wel. Als ie wat van die oude Mirages uit de lucht schiet, kan ie aan het volgende regime weer wat van die dingen kwijt. De tweedehands markt is toch vaak een beetje een zorgenkindje, nietwaar? Al die hypoctrisie en lullige agendaatjes in dit verhaal, bah!

en dan had ik ook nog een vraag aangaande het internationaal recht terzake, namelijk: is het nou zo dat, op basis van die VN resolutie, iedereen die zich geroepen voelt daar eens lekker kan gaan oefenen met zijn luchtmacht? In het belang van het Libische volk natuurlijk (maar dat spreekt voor zich). En gaan we straks wellicht nog het debuut meemaken van de luchtmacht van Tuvalu ofzo (ook uitgerust met Franse occasions uiteraard). Jongens, wat een feest!

Marc Hofman

Ik zou een opmerking van Jacob Hartzeer toch even willen rechtzetten. De franse politiek is veel pijnlijker dan je je zou kunnen voorstellen. Alain Juppé, een waarlijk oude rot in de franse politiek, werd net nadat hij tot minister van buitenlandse zaken was benoemd geinterviewd door de franse TV en moest antwoorden op de vraag wat hij op dat moment vond van een no-fly zone in Lybie. Als vermeend kenner van de arabische ziel, zoals alle franse politici, antwoordde hij dat hij voordat hij zoiets ooit zou doen, wel eens heel en wel heel goed zou nadenken. In feite was het een antwoord op de amerikaanse ‘dadendrang’als politie-agent in wereldaangelegenheden. Als fransman ben je dan veel slimmer, was eigenlijk z’n boodschap. Maar hij had niet met z’n baas gerekend. Sarkozy overviel twee dagen later z’n egien minister van buitenlandse zaken met de mededeling dat hij nu moest gaan zeggen dat Lybie gebombardeerd meost worden. Juppé slikte. Op enige demokratische consensus-politiek heb ik de fransen niet kunnen betrappen. Sarkozy heeft deze koers helemaal zelf ingeslagen, tegen iedere franse (voorzichtige)politieke traditie in wat arabische kwesties betreft. Dus ‘dadendrang’ van Juppé? Nou echt niet. Het franse presidentiele systeem is een regelrechte ramp wat de democratie betreft. En Sarkozy wenst alle loftuitingen uit de hele wereld te ontvangen. Angela Merkel werd er niet goed van. Duitslands non interventie is vooral een reactie op de walgelijke one-man show van Sarko. En zoveel inzicht en eerlijkheid komt die duitsers nog duur te staan. Maar laten we één ding niet vergeten: Sarkozy was driejaar geleden best bereid de alom vermaarde ex-terroristensteunpilaar Kadaffi van een atoomcentrale te voorzien. En nu de heilige uithangen. Ik woon al 18 jaar in Frankrijk. Wel mooi hier hoor

Co Stuifbergen

Guido Neerinckx zegt:
dinsdag 22 maart 2011, 19:09 uur

Bekend is dat in 1995 één presidentskandidaat (Balladur) enkele tonnen aan contant geld gekregen heeft, vermoedelijk uit Pakistan.
Ik vind uw suggestie dat Khadaffi geld voor de campagne van Sarkozy gegeven heeft, niet ver gezocht.

Maar ik acht Khadaffi ook in staat hierover te bluffen (oftewel liegen).

van Bruggen

Toch leuk dat Nederland nog 6 F16 vliegtuigen en een mijnenveger
(welke mijnen?) bij mekaar heeft weten te schrapen.Daar zal de
coalitie met z’n 350 vliegtuigen,z’n vliegdekschepen en de rest van
de Engels-Frans-Amerikaanse vloot zo is even van staan te kijken.
Als ruil daarvoor mogen onze leiders misschien wel op de foto
met de wereldleiders in een van de volgende vergaderingen.En dan,
net als Balkenende,proberen zo dicht mogelijk bij Sarkozy te staan
of heel misschien hem wel een hand te mogen geven.

Wouter

@Jacob Hartseer: Interessante reactie, wat is je bron dat er niks is terecht gekomen van de contracten van het staatsbezoek?

Jacob Hartseer

Voordat Kadaffi op staatsbezoek kwam in Frankrijk werd aangekondigd dat hij voor ongeveer tien miljard euro contracten zou afsluiten met de Franse industrie. Een atoomcentrale van Aréva, veertien Rafale-gevechtsvliegtuigen van Dassault, diverse diensten van Veolia en Vinci en nog wat vliegtuigen (Airbus) van EADS.
In plaats van een kerncentrale kocht Kadaffi voor 300 miljoen euro materiaal voor transport en distributie van stroom bij Aréva en bestelde hij bij EADS 21 Airbus-toestellen voor drie miljard euro. Volgens de site van Libyan Airlines zijn er op dit moment inderdaad twee Aibus 300 en twee Airbus 320 in gebruik en zijn er nog eens vijftien in bestelling.
Mijn bron: L’Express 22 februari 2011 en http://www.libyanairlines.aero

Embetalem

veel geleerd

Volg nrc.nl op en , lees onze dagelijkse nieuwsbrief