Misschien heeft Renault zich laten rollen
Het begon allemaal met een anonieme brief, in de zomer van vorig jaar. En na enkele maanden intern onderzoek wist de Franse autobouwer Renault het zeker: de groep was slachtoffer geworden van industriële spionage, de toekomst van het bedrijf werd bedreigd. Maar wat als Renault zich heeft laten rollen, vraagt de krant Libération zich vandaag af op de voorpagina.
De nummer twee van de groep, directeur-generaal Patrick Pélata, geeft het vandaag zelf toe in een uitgebreid interview met Le Figaro. Misschien is er helemaal geen sprake van spionage. Misschien is de groep te voortvarend geweest door drie medewerkers te ontslaan. En als dat zo is, dan moeten die drie topmanagers hun baan terugkrijgen, zegt Pélata.
Renault pakte begin januari zelf groots uit met de spionage-affaire. Drie werknemers zouden tegen betaling aan een concurrent, mogelijk uit China, informatie hebben doorgespeeld over de ontwikkeling van de accu voor de nieuwe generatie elektrische auto's. Renault is een voorloper in de ontwikkeling van elektrische auto's en heeft in het project al ruim 4 miljard euro geïnvesteerd. Het bedrijf vreesde plots die voorsprong te verliezen. Echt harde bewijzen voor de spionage waren er niet, maar algemeen directeur Carlos Ghosn kwam zelfs op de zender TF1 vertellen dat de groep zorgvuldig te werk was gegaan bij het ontslag van de drie 'spionnen'. De Franse minister van Industrie Eric Besson had het zelfs over economische oorlogsvoering.
De Franse inlichtingendienst en de Franse contraspionage kregen van president Sarkozy zelf het verzoek om de zaak verder uit te spitten. Dat blijkt zich nu tegen Renault te keren. Na twee maanden onderzoek is er nog steeds geen enkel bewijs, en de buitenlandse rekeningen waarop het geld van de 'spionnen' zou zijn gestort, blijken onvindbaar. 'Misschien zijn we niet het slachtoffer geworden van spionage, maar van manipulatie of oplichting', aldus Pélata vandaag, eraan toevoegend dat dat op zich even erg en destabiliserend is.
Het onderzoek gaat verder, zeggen alle betrokkenen. Maar intern is de schade al geleden. In Libération hebben werknemers het over wanbeleid en wantrouwen. Niemand durft nog een 'strategisch document' mee naar huis te nemen voor overwerk. Volgens een vakbondsman moet een deel van de directie zijn verantwoordelijkheid nemen als blijkt dat de ontslagen op niets zijn gebaseerd, te beginnen met de juridische directeur die verantwoordelijk was voor het onderzoek.
