Atlantico, een Franse Politico?

Redactie Atlantico. Foto Tristan SiegmannRedactie Atlantico. Foto Tristan Siegmann

Sinds vandaag heeft ook Frankrijk een ‘krant’ die alleen online nieuws brengt. Atlantico wil zich graag spiegelen aan Amerikaanse voorbeelden als  The Huffington Post of Politico. Vreemd genoeg gaat de discussie niet over de haalbaarheid of (financiële) leefbaarheid van een dergelijk project voor de Franse markt, maar wel over de signatuur van de website: is Atlantico het ‘rechtse’ antwoord op ‘ linkse’ websites als rue89 of mediapart?

In de Franse pers woedt de links-rechts discussie nog heel erg, en Franse media en journalisten hebben vaak een duidelijke stempel. Dat maakt het niet alleen duidelijk, maar vaak ook voorspelbaar, soms op het saaie af. Libération is uitgesproken links en anti-Sarkozy. Le Parisien een beetje populistisch links, Le Monde links-liberaal en Le Figaro lijkt soms wel eens het huisorgaan van het Elysée, je zal er zelden een onvertogen woord over de president in lezen.

Over de meeste weekbladen kan je hetzelfde zeggen: erg degelijk, maar ook een beetje saai en voorspelbaar. Je kan er donder op zeggen dat bijvoorbeeld L’Express een keer of twee per jaar met een verhaal komt over de groeiende invloed van de vrijmetselarij in Frankrijk. Iedere ochtend is er op de radiozender France Info een debat tussen twee journalisten die duidelijk stelling innemen. Vanochtend vatte de journalist het gesprek als volgt samen: ‘Ha, Le Nouvel Obs (links weekblad) en Le Figaro zijn het oneens over de resultaten van de veiligheidspolitiek van Brice Hortefeux (de vorige minister van Binnenlandse Zaken). Ik heb mijn primeur voor vandaag binnen!’ Humor hebben ze vaak wel, de Fransen.

Valt er dan helemaal niks leuks te beleven in het Franse medialandschap? Uiteraard wel. Twee van mijn favoriete bladen zijn Le Canard Enchaîné en Les Inrockuptibles. Het eerste is een zichzelf satirisch noemend weekblad, dat volop de spot drijft met politici en andere sterkhouders van de samenleving, van links en rechts. Acht pagina’s broadsheet, druk volgeschreven, zonder reclame en alleen geïllustreerd met cartoons. Le Canard noemt zich satirisch maar de medewerkers zijn wel erg goed ingevoerd en pakken vaak uit met primeurs waar de traditionele media jaloers op zijn. Zo ligt het blad met de onthullingen over Michèle Alliot-Marie aan de basis van haar ontslag als minister van Buitenlandse Zaken.

Les Inrockuptibles is een originele mix van populaire cultuur, goeie reportages en politiek, een soort kruising tussen Vrij Nederland en Oor, misschien nog het best te vergelijken met het Vlaamse Humo of het Amerikaanse Rolling Stone. Ook Les Inrocks (Fransen zijn dol op afkortingen) pakt wel eens uit met een spraakmakende primeur. Deze week meldt het blad dat de tekstschrijver van Sarkozy zijn kerstvakantie in Libië heeft doorgebracht.

Maar hoe zit dat nu met Atlantico, is het rechts of niet? Rue89 weet het antwoord uiteraard al. Maar oordeelt u vooral zelf.

Geplaatst in:
Mediagids
Nieuws

2 reacties op 'Atlantico, een Franse Politico?'

Wonen en leven in Frankrijk

Frankrijk had al twee internetkranten: Rue84 en Mediapart

Henri van de Kraats

Libération, uitgesproken links? Dat was deze krant tijdens de start, in de jaren 70. Maar vandaag de dag is Libération een flauw aftreksel van wat de krant toen was. Er is verder nog een andere franse online krant, versie van Slate: slate.fr

Volg nrc.nl op en , lees onze dagelijkse nieuwsbrief