De terugkeer van de Russische dichter

IMG_2848In het centrum van Moskou, vlak bij metrohalte Tsjistyj Proedy, bevindt zich literair café Bilingua. Het is een van de leukste café-restaurants van Moskou, onder meer omdat het Russische publiek er jong, artistiek en modern is en er een boekwinkel is gevestigd, waar je goede literatuur uit binnen- en buitenland vindt die elders in Moskou allang uitverkocht is. In dat gedeelte van het café blijf je bovendien verstoken  van de keiharde muziek, die menige horecagelegenheid in Moskou tot een kwelling maakt, omdat je geen normaal gesprek met elkaar kunt voeren.

Toen ik er onlangs met een vriendin wat at en dronk, aan het einde van een zaterdagmiddag, had de beheerder van die boekwinkel een poëzievoorleesmiddag georganiseerd. En omdat er maar weinig publiek was komen opdagen, verzocht hij ons om te blijven.

Een uur later stapte de dichter in kwestie  binnen. Hij stelde zich voor als Vladimir Chanan, een zestiger, die een klein koffertje achter zich aan sleepte en een stapeltje van zijn eigen werk onder zijn arm droeg. Hij was diezelfde ochtend nog uit Israël komen vliegen en bezocht voor het eerst zijn geboorteland weer. Hij kwam uit Sint-Petersburg, vertelde hij, al was hij geboren in Jerevan. In 1996 was naar Israël geëmigreerd, in de hoop daar een beter leven te hebben.

Even later kwamen er nog vier  poëzieliefhebbers opdagen, vrouwen van rond de vijftig, maar daar leek het die middag bij te blijven. Door die magere opkomst had ik met  Chanan te doen, maar zelf leek het hem niet te deren, zo blij was hij dat hij weer in zijn  taalgebied kon rondlopen.

Een paar minuten voordat hij met voorlezen begon, kwamen er twee mannen binnen, die  op hem afstapten en hem omhelsden. Ze bleken ook dichters te zijn. ,,Jij bent ook niet veel veranderd", zei een van hen tegen zijn vriend. En zo was het na veertien jaar een gelukkig wederzien en begon Chanan opgewekt  zijn poëzie voor te lezen, die overigens  deed denken aan een mindere combinatie van het werk van twee andere Russisch joodse emigranten: Josif Brodski en Sergej Dovlatov.

Geplaatst in:
Cultuur

1 reactie op 'De terugkeer van de Russische dichter'

adrianov

Aandoenlijk – en veelzeggend. Doet me denken aan een gedicht van William Carlos Williams (geciteerd in David Whyte, The Heart Aroused):

Mijn hart wakkert
bij de gedachte jou nieuws te brengen
omtrent iets
dat jou aangaat
en dat vele mensen aangaat. Kijk
wat men voor nieuw verslijt.
Daar zul je het niet vinden, maar in
gedichten die men minacht.
Het is moeilijk
nieuws te halen uit gedichten
maar dagelijks sterven mensen in ellende
uit gemis
aan wat zij bieden.

Volg nrc.nl op en , lees onze dagelijkse nieuwsbrief