Siempre mañana
Het is een levensgroot cliché en toch kunnen weinig buitenlandse media het weerstaan wanneer ze over Spanje schrijven: mañana, mañana. Het dient tegenwoordig bijna altijd als illustratie voor de trage wijze waarop de Spaanse regering de crisis te lijf zou gaan. Hier twee recente voorbeelden.
Gisteren kwam daar dit artikel op de opiniepagina van de Wall Street Journal bij. Origineel is echter dat de mañana-redenering ditmaal mede met muzikale argumenten is 'onderbouwd':
Songbird Peggy Lee never offered herself as an economic forecaster, but her famous 1947 hit song, "Mañana," included such prophetic lines as "My pocket needs some money; once I had some money; my brother isn't working"—all to be attended to mañana. Which seems to be the theme song of Spain's socialist prime minister, José Luis Rodríguez Zapatero.
En: But that's for mañana, or as Frank Sinatra put it in a different language, "Domani, forget domani. Let's forget about tomorrow for tomorrow never comes."
De auteur van het stuk is Irwin Stelzer, een goede vriend van de vorige premier Aznar. Hij schrijft vaker negatief over de huidige regering. En zoals Alfredo R. Mendizabal in dit persoverzicht uitlegt, gaat hij daarbij op nogal wat punten te kort door de bocht. Bovendien had Stelzer actuelere (Peggy Lee's liedje is uit '47) of betere (Sinatra's nummer is half in Italiaans) voorbeelden kunnen kiezen om zijn verhaal te illustreren.
Mendizabal suggereert 'Mañana, Tomorrow' van Los Angeles:
http://www.youtube.com/watch?v=si6abFe3Zwc
'Hasta Mañana' van Abba:
Of 'Siempre Mañana' van Rubén Gómez:
