Bijna uitgestorven kaketoe te koop

Baby-arends op de Pramuka markt

Baby-arends op de Pramuka markt

Morgenochtend in nrc.next: een verhaal over hoe ik bíjna een superzeldzame en bedreigde kleine geelkuifkaketoe had gekocht. Ik was gisteren in Oost-Jakarta op dierenmarkt Pramuka, voor een verhaal over de verdwijnende biodiversiteit in Indonesië. En daar dus, of eigenlijk in de kampong erachter, de kleine geelkuif en andere soorten van de rode lijst van de International Union for Conservation of Nature.

De markt is behoorlijk groot. Er zijn vooral veel felgekleurde tropische vogels, die de meest bijzondere geluiden maken. Het is er een kakofonie van gezang en gefladder en gekrijs. En af en toe word je verrast. Ik stond te praten met een verkoper, toen hij opeens het rieten mandje opende dat hij in zijn handen hield: twee donzige babyarendjes. Hij voedde ze zelf, met krekels.

Ze hebben er ook andere dieren. Bovenop een terrarium met veldslangen lagen in tule zakjes flinke pythons te wachten op een koper. Ernaast zaten de wél giftige cobra’s in plastic potten met gaatjes erin. De verkoper vertelde dat ze veel worden gekocht door Nigerianen, die het bloed drinken voor hun ‘mannelijkheid’.

De meeste dieren op de markt zijn niet beschermd. Maar Tri Prayudhi van natuurbeschermingsorganisatie Profauna, vertelde dat 90 procent van de dieren op zo’n markt wordt gevangen in de natuur. Soms geldt dat ook voor dieren waarvan de verkoper zegt dat ze zijn gefokt. Zo kon ik voor 1.900 euro een stelletje kopen van de Bali-spreeuw, een met

Cobra's

Cobra’s

uitsterven bedreigde zangvogel. Met certificaat dat het dier gefokt is en niet gevangen, zei de verkoper. Daarmee is het legaal om zo’n vogel te verhandelen.

Maar volgens Prayudhi klopt het vaker niet dan wel, dat zo’n dier gefokt is. Hij zegt dat de ring met registratienummer die gefokte dieren om hun poot krijgen, na hun overlijden vaak wordt gebruikt voor een gevangen vogel. Zijn organisatie publiceerde een rapport over de smokkel van bedreigde papegaaien, zoals de kleine geelkuifkaketoe en de zwartvleugellori, die ik ook op de markt aantrof. Tussen het bos en de uiteindelijke koper overlijdt ongeveer 40 procent van de dieren, volgens de organisatie.

Veldslangen

Veldslangen

Op de markt konden bedreigde zoogdieren worden geleverd op bestelling. Zo vertelde een verkoper dat iemand hem een kleine panter had aangeboden voor 250 miljoen roepia (19.000 euro). Je kon ook een hert of buideldier koeskoes bestellen. Voor de zeldzame boomkangoeroe uit Papoea moet je wel een jaar wachten.

Wie kopen nu dit soort dieren, vraag je je af? Blijkbaar mensen zoals ik, gezien het enthousiasme waarmee de verkopers me onmiddellijk hun bedreigde soorten lieten zien. Ook Koreanen en Arabieren komen volgens de verkopers graag langs. En Indonesiërs uit de elite. Een verkoper vertelde over een hooggeplaatste politieagent, die elke keer nieuwe bedreigde vogelsoorten en andere dieren bestelt. Hij was ook een van degenen die wel wilde wachten op zijn boomkangoeroe.

Geplaatst in:
Zonder categorie
Lees meer over:
corruptie
indonesie
journalistiek
leven in jakarta
natuur
politie

12 reacties op 'Bijna uitgestorven kaketoe te koop'

Kakatua Raja

De illegale handel in beschermde dieren is een van de meest trieste verhalen in de serie natuurschandalen in Indonesia, zeg maar gerust een tragedie. De politie en het departement van bosbouw, wier verantwoordelijkheid het is dit aan te pakken, zijn makkelijk om te kopen en hebben bovendien vaak de capaciteit niet om dit effectief te doen.
Het kopen van die dieren is trouwens, ook al is het om het probleem aan te kaarten, NIET de oplossing, maar houdt het juist in stand. Zou graag horen wat de schrijver met die kleine kakatoe heeft gedaan. Hoop dat ze er mee naar bosbouw is gegaan en dan uitbuiten dat ze van buitenlandse media is. Daar zijn ze gevoelig voor….
Er zijn maar weinig NGOs die zich inzetten voor wilde dieren. Naast profauna, zie http://www.jakartaanimalaid.

Kakatua Raja

Sorry, de schrijver had geen kakatoe gekocht… gelukkig maar. En excuses..

Wil de Jongh

Mijn oom heeft in de buurt vsn Bogor Indonesie een kweekstation voor vogels en reptielen opgezet. Hiermee wordt voorkomen dat dieren in het wild gevangen worden. Dit is niet het enige station in het land. Het is dus niet alleen maar illegaliteit. De stations voorzien voor een groot deel in de binnenlandse en buitenlandse vraag (Amerika, Japan) naar exotische dieren. De vraag komt voor een groot deel dus ook uit westerse landen. Wellicht ook aardig om deze kant van het verhaal mee te nemen in de verslaggeving?

Jean Kern

PrimatesHelpingPrimates is een Nederlandse stichting die zich inzet voor de met uitsterven bedreigde orang-oetans in Indonesië. Maar wij doen meer. Zo steunen wij ook Indonesische organisaties zoal JAAN (Jakarta Animal Aid Network), zie reactie hierboven.
Zie ook het grote artikel over diersmokkel in Azië in de National Geographic van januari 2010:
http://ngm.nationalgeographic.com/2010/01/asian-wildlife/christy-text/1

Grote organisaties maken niet het verschil, maar kleine, vaak lokale organisaties die dag en nacht vechten om dingen ten goede te veranderen.
Kijk ook eens op http://www.williesmits.nl !

Femke den Haas

In 2002 werd er, als reactie op de grote aantallen beschermde dieren maar ook die te koop werden aangeboden op oa de dierenmarkten, illegaal in prive bezit waren, etc een enorm rescue centre network opgebouwd met financiele steun van de ‘Gibbon Foundation’. De opvangcentra konden professionele hulp en zorg bieden aan dieren die inbeslag werden genomen door het ministerie van bosbouw, in samenwerking met de opvangcentra die ervoor zorgden dat de inbeslagnames ook daadwerklijk plaatsvonden. Tussen 2002 – 2006 werden er veel beschermde dieren in beslag genomen en gerehabiliteerd. In 2006 verviel de financiele steun voor de opvangcentra en hiermee stopten ook de inbeslagnames. In de afgelopen drie jaar hebben wij hier een enorme toename van de dierenhandel gezien. Het is frustrerend; vooral omdat het de taak is van het ministerie van bosbouw is en wij, als NGO’s eigenlijk alleen een helpende hand toesteken om de dieren professionele nazorg te kunnen geven. Voor de inbeslagnames is veel financiele steun nodig:voor de nazorg en rehabilitatie van de dieren des te meer. Jakarta Animal Aid Network (JAAN) heeft al vele inbeslagnames georganiseert. Maar zonder continuiteit lukt het niet om de handel werkelijk aan te pakken; en het is enorm belangrijk dat de opvangcentra weer operationeel kunnen worden om de dieren op te vangen. Daar zijn wij dus nu oa hard mee bezig.
Op de dierenmarkten worden trouwens niet alleen lokaal beschermde dieren verkocht, maar ook dieren afkomstig uit het buitenland zoals papegaai achtigen vanuit Zuid Amerika.
het is een schande dat dit vandaag de dag nog kan gebeuren en het is erg belangrijk om ook op internationaal gebied samen te werken om hier een eind aan te maken.

ray

Ik vind het ondertussen niet erg meer. Als alle vogels gevangen(en op)zijn houd de handel vanzelf wel op. Misschien gaan ze dan eens nadenken. Je kunt er zoveel organisaties opzetten als je wilt, de mentaliteit moet veranderen. Maar hoezo veranderen als je door de handel van een paar vogeltjes je gezin weer te eten kan geven..
Gelukkig heeft National geographic ze al op de gevoelige plaat gelegd voor het nageslacht.

Hans van den Broek

Planten sterven uit. Dieren sterven uit. De mens zal uitsterven. Daar verandert geen wet of NGO een iota aan.
Het is kolder om die leuke kaketoes en die enige mensapen te beschermen.
En wie bekommert zich om de geelgroen gestipte blauwbilgorgelkakkerlak, de vermeende verspreider van zowel zachte als harde sjanker? Geen wet, geen NGO. De laatste twee exemplaren zijn vorige week op Noordoost-Soemba in erbarmelijke staat aangetroffen. Wellicht zijn ze nu reeds uitgestorven. RIP.

Rogier van Oostrom

Aan Hans,

Ik bekommer mij wel om de geelgroen gestipte blauwbilgorgelkakkerlak van Noordoost-Sumba. Het is waar dat als je goed naar de natuur kijkt dat je ziet dat elke creatie zijn eigen destructie, vroeger of later, afroept (de mens, de aarde en het universum dus ook). Maar als je a priori al zegt geen enkele wet of NGO iets aan de vernietiging van de mens of de rest van de biodiversiteit kan doen sla je volgens mij de plank mis. En wel om de reden dat als je op die manier door redeneert, wel gelijk de hele wereld kan vernietigen (er meer dan genoeg atoombommen over).

Er bestaat een verschil tussen natuurlijke en antropogeen geïnduceerde extincties. Als je al niets zegt bij de bedreiging voor kaketoes of orang utans, wat zeg je dan als op een gegeven moment de planten of dieren uitsterven waar je je maag mee kan vullen. Zeg je dan: ‘Oh, laat maar zitten, ik doe wel gelijk mee’? Ik denk dat uw kleinkinderen u zullen bedanken voor gedachtes.

Ik denk dat het WEL mogelijk is om wat te veranderen aan de mentaliteit van mensen (hier in Nederland en daar in Indonesië) en dat wordt vaak bewezen (kijk eens op bij Wetlands International). Bij natuurbehoud wordt steeds vaker rekening gehouden met de belangen van de lokale bevolking en uiteindelijk ziet men dat die belangen hand in hand kunnen gaan met het behoud van de natuur. Deze mensen moeten uit een armoede spiraal worden gehaald waardoor ze zonder lege maag de natuur om hun heen kunnen waarderen. De rest volgt vanzelf.

Het zijn juist mensen als Hans van den Broek die er met hun mentaliteit voor zorgen dat onze kinderen in een wereld opgroeien die nog meer verpest is door een nog grotere onverantwoordelijkheid en stompzinnigheid. Ja, met alleen die mensen zullen we inderdaad zeer snel uitsterven. Ik denk dat het grote probleem is dat de mensen die wel een oplossing zien moeten vechten tegen een ‘ignorance’ die ingebakken zit in het gros van de bevolking van Westerse landen.

Wat ik graag wil is dat als de mens op een gegeven moment toch uitsterft, dat we tenminste een soort van natuur overhouden voor de volgende, hopelijk iets intelligentere, beschaving. En dan wel eentje waar organismen met het verantwoordelijkheidsgevoel van Hans van den Broek weg geselecteerd zijn zodat er tenminste een vorm van duurzaamheid in die beschaving zit.

Groeten,

Rogier van Oostrom

Hans van den Broek

Naast de plezierige boodschap dat Rogier me wil laten uitsterven – dierenliefhebbers worden steeds mensonvrindelijker – lijkt zijn hoofdmotief te zijn dat er verschil bestaat tussen `natuurlijke en antropogeen geïnduceerde extincties.’ Nu heb ik een opleiding genoten waarvoor vroeger nog proefvertalingen waren vereist, dus ik concludeer uit die prietpraat dat mensen niet tot de natuur zouden horen. Wederom kolder. De mens is een onderdeel van de natuur, en kan niets `onnatuurlijks’ doen.
Apen, en dus ook mensapen, zie ik als een vergissing van de evolutie. Volgens een Afrikaanse legende zijn apen `luie mensen.’ Als je de ontogenese van de mens en de aap bekijkt, zit die legende er niet ver naast. Ook het feit dat apen zich in tegenstelling tot de mens en ondanks hun beharing uitsluitend in de tropen wensen te handhaven, en dat dus met moeite, wijst in de richting van een mislukte poging van de evolutie. Het redden van orang-oetans mag dan een nobel streven zijn, het is ook zinloos.
Dat zegt verder overigens niets over het werk van Pak Wili. Als wat ik daarover heb gelezen klopt, en dat lijkt het geval te zijn, snijdt zijn mes aan vele kanten. Een fantastisch particulier initiatief waaraan de diverse overheden een puntje kunnen zuigen.
Tenslotte: als ik vroeger een verwaarloosde orang-oetan zou zijn tegengekomen, zou ik niet weten wat ik er mee aan moest. Maar ik zou wel íets doen. Nu stuur ik hem naar Willie (Economy Class, natuurlijk, want ik blijf Hollander).

Rogier van Oostrom

Beste Hans,

Ten eerste ben ik niet mensonvrindelijk, ik ben alleen onvrindelijk tegen mensen met dieronvrindelijke gedachtes.

U hebt gelijk dat wij als mensen, theoretisch gezien, tot de natuur behoren. Maar de mate waarin wij met de rest van de natuur omgaan kan ik niet meer natuurlijk noemen (bijv.: er zijn naar mijn mening geen andere organisme die zulke grote en zware industrieen hebben lopen, wellicht komen mieren het meest in onze buurt). In mijn ideale wereldbeeld (ja, die heb ik) zou de mens zich gedragen als onderdeel van de natuur, maar ik moet constateren dat wij ons niet zo gedragen. Ik zie ons meer gedragen als heerser over de natuur.

Net zoals kankercellen als een parasitoid zijn gastheer tot sterven brengt, zijn wij mensen bezig de rest van de natuur dusdanig kapot te maken, dat onze overleving onmogelijk wordt. De natuur heeft verscheidene mechanismen om kanker tegen te gaan (apoptose bijv.), waarschijnlijk omdat het zo slecht is voor de gastheer en niet in ‘natuurlijke’ gang van zaken past.

Daarnaast zijn alle 5 de grote massa extincties uit de geschiedenis van de aarde veroorzaakt door abiotische factoren (opwarming/afkoeling, kometen, vulkaanuitbarstingen etc.) en niet door een organisme zelf. Er zijn biologen die tegenwoordig praten over de 6e massa-extinctie. Dit zal de eerste massa-extinctie zijn die door een organisme zelf wordt veroorzaakt. Vergeleken met vorige 5 is dat dus wel een groot verschil. Daarnaast, als die 6e massa-extinctie echt zou bestaan, zou die al sinds het Pleistoceen aan de gang zijn.

Uw kolder is te vinden in hoe u praat over evolutie. Ik ben geen filosoof, maar als u het heeft over ”poging van evolutie” zou dat betekenen dat er een doel in de evolutie zit. Welk doel? Volgens de huidige wetenschappelijke theorieen redeneren wij vanuit causaliteit, iets wat determinisme wordt genoemd.

Voorbeeld: organismen die minder goed zijn aangepast aan hun omgeving vergeleken met anderen, zullen minder nakomelingen kunnen krijgen, en door concurrentie van de ander verliezen. De rest blijft voortbestaan tot er een door variatie (recombanitie, cross-over, mutatie, etc.) weer een beter aangepast organisme ontstaat die de boel overneemt. Doelen hebben we dus niet nodig om deze theorie te verklaren. Ik dat er dus ook geen doelen in de natuur zijn, alleen oorzaken en gevolgen. Daar zijn de meeste (bijna alle) exacte wetenschappers het wel over eens.

Ik denk dat wij als mens ons op zo’n manier gedragen wij onze omgeving te veel belasten en dat wij daardoor ons voortbestaan en de biodiversiteit in geheel erg in gevaar brengen. Daarnaast denk ik dat dat niet nodig is. We hebben een goed genoeg brein om oplossingen te bedenken. Stimulering is de enige vereiste.

Daarnaast begrijp ik een aspect van uw verhaal niet, u vindt zinloos om de orang-utan te beschermen maar het werk van Bapak Wili vindt u fantastisch. Vindt u zinloos en fantastisch twee verenigbare ideeen?

Salam,

diervrindelijke en diervrindelijke mensen-vrindelijke Rogier

Hans van den Broek

Waarde Rogier,

Volgens mij zijn we het aanmerkelijk minder oneens dan wij beiden denken.

Ik heb geen hekel aan dieren. Als ik zelf dieren zou moeten slachten voor mijn nasi rawon of mijn ayam opor, zou ik vegetariër worden. En zoals gezegd, als ik een dier in nood tegen zou komen, zou ik het doorsturen naar een adequaat adres, of ik zou er zelf voor zorgen.

Het werk van Willie zie ik als uiterst positief. Niet vanwege die orang-oetan, maar vanwege de rest. Die orang-oetan zie ik als aanleiding. Ik zou daar ook voor vallen. Maar dat is dan ook het verschil tussen wat tikken en de werkelijkheid. Apen moeten volgens mij uitsterven. Kom ik er een tegen, help ik natuurlijk het beest. Ik ben namelijk een echt mens.

Salam juga

Si Han

Rogier van Oostrom

Geachte Hans,

Wij zijn het inderdaad waarschijnlijk minder oneens dan we van te voren dachten, toch delen wij niet volledig hetzelfde denkpad.

Goed om te horen dat u er ook voor zou vallen om dieren in nood te helpen. Uit uw eerste verhaal dacht ik op te maken dat dat niet zo zou zijn. Dat verklaart mijn enigszins verhitte reactie op uw eerste post.

Het enige verschil dat wij nog delen is dat voor mij de orang-utan zelf genoeg waarde heeft om deze te beschermen, voor u is dat alleen de aanleiding. Als men de rest bekijkt (ik neem aan dat daarmee de verbetering van de leefomstandigheden van de lokale bevolking wordt bedoeld), zal uiteindelijk hetzelfde bereikt worden en dat is het belangrijkste (wat dat betreft ben ik een consequentialist).

Daarnaast denk ik niet dat apen moeten uitsterven, dat is iets waar ik geen oordeel over kan geven. Ze sterven ooit een keer uit en uit de statistieken lijkt dat zeer waarschijnlijk (97% van alle organismen die ooit bestaan hebben, zijn op dit moment uitgestorven…). Maar of het uitsterven van de apen ‘moet’, ‘zal’, ‘hoort’ of ‘wilt’, is een persoonlijke invulling van zaken die iedereen voor zich zelf kan bepalen. Ik zeg ‘zal’, maar ik ga niet proberen om u te overtuigen van mijn standpunt (als u wilt kan ik argumenten aanbieden op voorwaarde dat ik uw argumenten op een rijtje gezet krijg, maar daar moet u dan wel zin in hebben).

In mijn eerste reactie van onze polemiek was ik een beetje grof, daar wil ik mijn excuses voor aanbieden. Ik heb uw reacties op deze Indonesië-blog van mevr. Schouten wel vaker gelezen en ik moet zeggen dat ik vaak wel geamuseerd ben van uw kritiek op de duiding van feiten inzake politieke geschiedenis van Indonesië (vaak leer ik daar ook weer wat van).

Sampai menulis lagi,

Rogier van Oostrom

Volg nrc.nl op en , lees onze dagelijkse nieuwsbrief