Burgemeester worden
Het wordt Boris Nemtsov niet makkelijk gemaakt in de strijd om het burgemeesterschap van zijn geboortestad Sotsji. Werd een week geleden nog geprobeerd hem ammonia in zijn ogen te gooien (volgens eigen zeggen door jongeren van Nasji), afgelopen dagen had hij twee andere tegenslagen te verwerken.
De eerste is dat de staatstelevisiezenders hebben besloten geen aandacht aan de verkiezingen te schenken. Blijkbaar zagen ze er geen brood in om hun zendtijd aan het allegaartje van twintig kandidaten te besteden, onder wie een ex-ballerina en een pornoster. Een extra reden voor dat besluit zou ook nog kunnen zijn dat twee weken geleden in Moermansk een lokaal televisiestation een standje van de oppercensor in Moskou kreeg, nadat het tijdens de burgemeestersverkiezingen in die stad campagne-agitatie uitzond die niet door de staat was goedgekeurd. Die verkiezingen zijn overigens door een onafhankelijke kandidaat gewonnen, tot ergernis van het Kremlin, dat meteen de lokale gouverneur van de provincie Moermansk ontsloeg, omdat hij die onafhankelijke kandidaat had gesteund.
Aangezien de gewone man in Rusland voor zijn nieuwsvoorziening afhankelijk is van de staatstelevisie, is die afzegging van de visuele media in Sotsji een forse handicap voor de kandidaten die het tegen de huidige burgemeester opnemen. Die burgemeester is als gerespecteerd lid van regeringspartij Verenigd Rusland de kampioen van het Kremlin en beschikt bovendien over alle machtsmiddelen om zijn talenten te verkopen. Je kunt dus eigenlijk nu al zeggen dat hij de verkiezingen van 26 april heeft gewonnen.
Een paar dagen eerder was een andere aanval op Nemtsovs afzonderlijke kandidatuur geopend. Zijn verkiezingskas had namelijk een gift van 5.000 dollar uit New York ontvangen. Zo'n buitenlandse gift is volgens de kieswet verboden en verschaft de overheid de mogelijkheid de ontvanger van de verkiezingen uit te sluiten.
Nemtsov ging meteen in het tegenoffensief. Hij stortte het geld terug, wat van de kieswet mag, en zocht uit van wie het afkomstig was. Het bleek van ene Boris Glickstein, een Russische autohandelaar in New York, te komen. Het was een duidelijke provocatie, omdat niemand behalve de kiescommissie over het nummer van Nemtsovs verkiezingsrekening beschikte.
Glickstein zelf werd benaderd door The Moscow Times en vertelde dat hem was gevraagd geld op die rekening te storten. Hij kon zich alleen niet herinneren wie het was die hem dat verzoek had gedaan.
Nemtsov kan in Sotsji nu alleen campagne voeren op bushaltes en markten. Op recreatieve locaties en pleinen is hem dat verboden. Want als er van het Kremlin, de almachtige regisseur van het Russische politieke leven, iemand geen burgemeester van Sotsji mag worden, dan is hij het. Waarom, werd mij afgelopen zomer duidelijk, toen ik zelf in Sotsji was, op doorreis naar het broeiende Abchazië. In het kader van de Winterspelen van 2014 gebeurt er in die stad namelijk veel illegaals. Zo dreigen beschermde natuurgebieden te worden verwoest en worden burgers door het gemeentebestuur hun huizen uitgegooid, omdat ze op de plek van toekomstige Olympische locaties wonen. Het komt natuurlijk allemaal doordat er heel veel geld (lees: steekpenningen) te verdienen valt met de bouw van al die Olympische locaties. En waar geld te verdienen is, staat Verenigd Rusland vooraan in de rij.
Nemtsov is ondertussen met de econoom Milov bezig een zwartboek op te stellen over de financiële malversaties die nu al in Sotsji ten behoeve van de Spelen worden begaan. Ik ben benieuwd wiens namen daarin prominent voorkomen, maar vrees dat het merendeels die van de huidige machtselite zijn. Nog benieuwder ben ik naar de reactie van onze eigen kroonprins, die in het Internationaal Olympisch Comité zit en over al die malversaties opheldering zal moeten vragen.
