Moord (2)
Aan het eind van de middag ben ik naar de executieplaats gegaan van advocaat Stanislav Markelov en journaliste Anastasia Baboerova, in de Pretsjistenka-straat. Er was om half een 's middags een herdenkingsbijeenkomst gehouden, waaraan zo'n 150 mensen hadden deelgenomen. Tegen de muur van het gebouw waarvoor beiden werden doodgeschoten waren honderden bloemen gelegd.
Later op de avond is er elders in het centrum, bij metrohalte Koeznetskaja en bij het Bolsjoj-theater, nog door antifascisten betoogd tegen de dubbelmoord. Maar aangezien betogen alleen is voorbehouden aan het Kremlin welgevallige organisaties, werd die protestmars door de oproerpolitie uiteengejaagd en werden enkele demonstranten gearresteerd.
Voor het huis aan Pretsjistenka stonden tegen half zes zo'n veertig mensen te posten bij de bloemenzee. Ook hingen aan de muren foto's van de vermoorden en stond er een vrouw met een spandoek. 
,,Ze wilden na afloop van de herdenkingsplechtigheid de bloemen weghalen", zei een lange jongen, die zich had opgeworpen om de bloemen te bewaken. ,,Het is een schande. Hoe kan het toch dat onze overheid zo gevoelloos is."
Een collegabewaker van hem zei: ,,We gaan morgen naar het stadhuis om te vragen of er aan de gevel van dit gebouw een gedenksteen mag worden opgehangen, maar ik geef ons weinig kans. Burgemeester Loezjkov houdt niet van slachtoffers."
Katja, een gepensioneerde journaliste, die ik vaak bij demonstraties tegenkom, stapte op me af en begon me uit te leggen dat de bewakingscamera's aan de gevels van de nabijegelegen gebouwen, die binnen een straal van 100 meter alles opnemen, op het moment van de moord toevallig net uitgeschakeld waren. ,,Je zou er bijna van gaan denken dat de FSB het gedaan heeft", zei ze. ,,Zo professioneel is het georganiseerd."
Een drietal jonge vrouwen - een studente, een econome, en een psychologe - stond verslagen bij de met bloemen omgeven plek waar het lijk van Markelov enkele uren na zijn executie nog had gelegen. ,,We kenden hem en hij is onze held", zei de studente.
,,Hoe is het mogelijk dat je in deze tijd op klaarlichte dag in een drukke straat doodgeschoten kunt worden?'" merkte de psychologe op.
,,Het is verschrikkelijk wat er is gebeurd", zei de econome. ,,En ik durf te wedden dat de daders nooit gevonden worden, want zo gaat dat nu eenmaal bij ons. Dit is een wetteloos land en dat is vreselijk voor iedereen die hier woont."
Katja kwam weer bij me staan. ,,In Jeltsins dagen was het gevaarlijk op straat en waren er vaak schietpartijen. Maar onder Poetin is het niet veel rustiger. Schijn bedriegt. En ik verzeker u, het wordt dankzij de crisis alleen nog maar erger." Ze stak haar zoveelste sigaret op en liep weg.
