Een maand werken voor 1,3 iced lattes per dag

door

Ik begrijp nog nauwelijks iets van de prijzen hier. Bij de Starbucks betalen Indonesiërs rustig 30.000 roepia (2,10 euro) voor een iced latte. Voor de helft van dat bedrag ben ik vorige week naar Sex and the City the Movie* geweest. En voor de helft dáárvan krijg je een heerlijke portie nasi goreng met kip en kroepoek op straat.

Toen ik afgelopen week op stap was voor een verhaal over de verhoging van de benzineprijzen, leerde ik op dit gebied weer wat bij van de straatverkopers die ik interviewde. Een ritje op de ojek - de brommertaxi waar ik nog niet achterop durf te springen - kost ongeveer 6.000 roepia (40 cent). Een ritje met de bus-zonder-airco 2.500. Een kilo eieren kost 15.000 roepia. Een kilo wortels: 4.000.

Als je weet waar je moet zijn, dan. En als je hebt geleerd af te dingen. In de supermarkt betaalde ik laatst 8.000 roepia (55 cent) voor een mango. Bijna net zoveel als in Nederland, terwijl ze hier gewoon aan de boom hangen! En de wasserette vraagt 5.500 voor het wassen van een onderbroek. Die komt dan wel gestreken, zwaar geparfumeerd en in plastic verpakt terug.

En hoeveel verdient men dan? Ik heb het aan een páár mensen gevraagd. Zo vertelde de verkoopster van nasi goreng dat zij en haar man per maand ongeveer 500.000 roepia (35 euro) winst maken. Van een fulltime huishoudelijke hulp voor een buitenlands gezin hoorde ik dat hij 1 miljoen verdient. Een verkoopster in een Engelstalige boekhandel: 1,2 miljoen. Daarvan kan ze dus elke dag 1,3 iced lattes drinken.

* Nog even voor wie wil weten hoe het is om in een islamitisch land naar Sex and the City the Movie te gaan: de censoren leken netjes te hebben geknipt - als er al blootscènes misten, hebben we dat niet gemerkt. Zinnen als ‘the guy had funky tasting spunk' kunnen hier ook gewoon. Enige verschil: de zaal lag elke keer in een deuk als er zoenende mannen in beeld waren.

Geplaatst in:
Zonder categorie
Lees meer over:
armoede
economie
indonesie
leven in jakarta

7 reacties op 'Een maand werken voor 1,3 iced lattes per dag'

Paul

Ik vrees dat je weet het. Mensen die bij zo’n levenstijl hebben niet dezelfde type van de mensen is die je al heeft gevraagd. Bovendien hebben sommige mensen een nood van wat zo genoemde prestige om chicce en stijlvolle uiterlijk voor publiek gezien te worden, zelfs als ze geen geschikte financiële status hebben. Ofwel, voor te even van een gedroomd leven genieten. Dit wordt in Jakarta, of in grotere steden in Indonesië, gebeurd.
Voor een betere uitzicht over gemiddelde mensen in Jakarta, misschien kunt jij op de train station na de werktijd, of bij de gewone markt ontmoeten. Ten minste zijn er andere echte portrait van leven.
Ik kan niet veralgemende mijn mening, maar ik denk dat er sommige vrijheden in entertainment wereld in Indonesië zijn. Met betrekking tot film zolang er geen echte naakte scène is of ergerlijke dingen over godsdienst (Islam) of seksuele inhoud. Voornamelijk naar de verwachte films met nationaal publiek verwachtte. Met dat konden seksuele woorden schadeloos zijn, is zowel die algemene publieken niet echt engelse spreken.

Danielle

Afgelopen week vertoefde ik zelf ook nog in Jakarta. Ook ik heb mijzelf getrakteerd op een avondje Sex and the City voor het miezerige bedrag van 1,5 euro. Gekleed met sarong om de schouders, beschaafde kniebroek en een niet te diep uitgesneden top begaf ik me richting de filmzaal. Erg benieuwd was ik naar de types die in islam gedomineerd Jakarta op deze chickflick zouden afkomen. De verbazing was dus groot toen ook ik merkte dat gesluierde vrouwen met man aan de arm de zaal binnen kwamen wandelen, mannen een ‘mens night out’ hielden, en jonge tienermeisjes met sluier om het hoofd schaterde van het lachen bij de nogal vunzige sekspraat van de diva’s op het scherm.
De zaal uitlopend had ik (very daring) mijn sarong om mijn middel gebonden en de broek tot boven mijn knieen opgerold. Als herboren liep ik grijnzend en tevree met de knieen bloot de straten van Jakarta door. Jammer dat de rest van Jakarta nog niet klaar was voor mijn hervonden baldadigheid..

Oma Schouten

Dag lieve Elske en Mark

Jaco heeft me geleerd hoe ik je webblog moet lezen
Dus vanaf nu kan ik je blijven volgen in Jakarta
Alles gaat goed hier Het is gezellig met Jaco en de computer.

Liefs OMA

Oma Schouten

Beste Elske jaco heeft me uitgelgd hoe ik je webblog moet lezen. Heel leuk om te lezen ik geniet er erg van Het gaat hier prima groetjes aan Mark

Liefs Oma

remko

Hoi Elske,

Als nederlander die al een aantal jaar in Jakarta woont(en tot volle tevredenheid mag ik wel zeggen) even wat aanvullingen op je verhaal over lonen.

minimum loon in jakarta is officieel iets van 800.000 rp in het bedrijfsleven. Dat is iets van 60 euro per maand. In de particuliere sector (dus met die karretjes of mensen die ergens als dienstmeid werken oid) halen ze dat meestal niet. Die komen zelde verder dan 400-500.000. ja, misschien inderdaad als ze bij een expat werken oid.

Wat je was betreft betaal je teveel. Er is vast wel een dienstmeisje van iemand in de buurt die voor een schnabbeltje van 2-3 euro per week je hele was wil doen. een halve euro om je onderbroek te laten wassen is echt te duur. (zal grappen over het formaat nalaten).

Overigens moet je mangga’s natuurlijk niet in de supermarkt kopen maar lekker op de markt. vers en veel goedkoper(we blijven wel hollanders;))

sex in de city ga ik binnenkort wel op dvd (van die illegale van 50 eurocent zoals je ze hier in het winkelcentrum koopt) bekijken. Mijn vrouw heeft hem al wel met een vriendin op het grote doek gezien.

Met vriendelijke groeten uit pondok gede (dat is vlak bij taman mini als het je wat zegt),

Remko Weingarten

remko

oh ja…wat censoren betreft…wordt hier eigenlijk zelden geknipt hoor..wat soms wel gebeurd is dat er voor de film begint een tekst getoond worden.

Zo was voor het begin van ‘de da vinci code’ een minuut in beeld dat de eigenaren van de bioscoop men erop wilde wijze dat het fictie was en dat de roomskatholieke kerk zich er van distantieerde. En men het dus als fictie aanbood en niet als kritiek oid op de roomse kerk.

(lijkt dan lang joh, een minuut dat gezwets in beeld).

Maar als je de randen van de maatsschappij en het fatsoen hier wil opzoeken kan ik je zeker ook de hoerenbuurt aanraden. (ja die heb je hier ook, als is het niet zo openlijk als in nederland). In bangkok wist ik het, hier heb ik me er in het begin enorm over verbaasd dat zo iets op die schaal (en relatief zo open) bestaat.

Als je nog meer tips wil mag je me altijd mailen…

nicolaas

Hoi remco ik zou zeker meer tips van je willen ontvangen gr.Nicolaas

Volg nrc.nl op en , lees onze dagelijkse nieuwsbrief