Surrealisme in de Belgische Kamer

stemmen.jpgDe spanning was zorgvuldig opgebouwd. De Vlaamse krant De Standaard had een klok op zijn website gezet. Die gaf tot op de seconde nauwkeurig aan wanneer de stemming in de Belgische Kamer zou beginnen. Die stemming zou - áls die zou plaatsvinden - een ongekende politieke politieke chaos ontkenen. Het werd gezien als een ‘institutionele atoombom'.

De Vlaamse partijen die onderhandelen over een nieuwe Belgische regering hadden gedreigd vandaag om half drie te stemmen over de voor Franstaligen onaanvaarde splitsing van het ‘kiesdistrict Brussel-Halle-Vilvoorde' (BHV). Ze eisten voor die tijd een doorbraak in de nu al 151 dagen voorslepende onderhandelingen over een nieuwe regering van liberalen en christen-democraten. De Franstalige partijen hadden óók gedreigd. Ze zouden die onderhandelingen afbreken - ook al is daar geen goed alternatief voor.

Buiten voor het parlement staan de cameraploegen rond twee uur 's middags te wachten op een politicus die misschien nog een last-minute-compromis komt aankondigen. Maar binnen opent voorzitter Pieter De Crem, een Vlaamse christen-democraat, iets na half drie gewoon de vergadering.

,,Qui demande la parole. Wie vraagt het woord", zegt De Crem. Niemand. Als de voorzitter even later overgaat tot de stemming staan de Franstalige politici als een blok op, en verlaten de zaal. Vervolgens wordt het ene na het andere amendement behandeld. De Vlamingen stemmen ook als een blok, met uitzondering van een groene parlementariër die zich onthoudt, voor splitsing.

Het is al vaak gezegd dat België een land is met surrealistische trekjes. Vanmiddag dringt dat cliché zich opnieuw op. Een half uur lang blijft voorzitter De Crem keurig alles in het Nederlands en het Frans vragen, ook al zijn de Franstalige parlementariërs vertrokken. Gerolf Annemans (rechts op de foto), een van de kopstukken van het Vlaams Belang, steekt af en toe zijn hand op om te stemmen. Ondertussen zit hij ontspannen achter een laptop waarop hij surft langs nieuwssites. Alsof hij niet op de plek zit waar het nieuws gemaakt wordt.

Geplaatst in:
Zonder categorie

25 reacties op 'Surrealisme in de Belgische Kamer'

kristof

Vlaanderen boven , mij gaat het niet om bhv of dat ze niet werken maar om hun verziekte mentaliteit . laat ze zelf maar hun boontjes eens doppen … grts, een fiere vlaming

twan nijssen

de hutsies en de tutsies aan de schelde/sambre

Waar blijven die duitstaligen?

Misschien toch maar het bestuursmodel van Leopold I in de Congo

Peter

@ twan

Het heeft inderdaad wel iets van een stammentwist, maar toch even dit: in Rwanda waren het de Hutu’s en de Tutsi’s die elkaar de schedel insloegen. En Leopold I, die lag al twintig jaar onder de zoden toen zijn zoon, Leopold II, Congo-Vrijstaat als zijn persoonlijke speeltuin verwierf…

Christiaan

Herstel Brabant tot een fractie van wat het eeuwenlang was – Brussel terug naar de eigenaar Brabant – en samen met zijn Antwerpen zal Brabant weer het beste gewest in Europa zijn om te leven, werken en te dromen. “Gesplitst Brabant” is nu in het voordeel van Wallonie en Nederland…. Awelzulle.

elisabeth Verschoor

kristof, waar ben jij fier op?

hester

Elisabeth, met mensne die ‘ze’ niet nader specificeren moet je niet serieus in discussie willen gaan ;-)

simon valdonega

Het wordt nog surrealistischer als de jounalist niet gemerkt heeft dat de stemming niet plaatsvond in de Kamer maar in de Kamercommissie (een ‘beperkte’ vergadering). In de Kamer is de verdeling Vlamingen / Franstaligen 50/50. In de Kamercommisie hebben de Vlamingen de meerderheid (hoe dat kan, weet ik ook niet). In de Kamer hebben geen van beide taalgroepen dus een meerderheid wat betekent dat de Vlamingen (of de Franstaligen) geen zaken kunnen goedkeuren waar de andere taalgroep tegen is. Misschien moet de journalist iets beter op de hoogte zijn, wil hij iets duidelijk maken aan zijn lezers.

Maar het kan nog surrealistischer: volgens een bepaalde hoofredacteur zou dit allemaal afgesproken kunnen zijn tussen Vlamingen en Franstaligen. De Franstaligen hebben immers het recht om tegen die stemming in te gaan. Dat kan het uitvoeren van die stemming tot bijna 2 jaar vertragen. Dan zijn er ook nieuwe verkiezingen gepland voor oa. Europa. De Vlaamse partijen kunnen zeggen tegen hun kiezers ‘wij hebben voor gestemd’ en de Franstalige zeggen ‘wij hebben klacht ingediend’. Iedereen tevreden: we spreken er 2 jaar niet over (wegens die klacht kan niks uitgevoerd worden) en we zien wel in 2009. Ondertussen werken we verder aan de regeringsformatie en schuiven de hete hangijzers vooruit.

Vervolg verzekerd!

Een Vlaamse Belg

PS. en wie nog altijd zeurt over Leopold 1 en 2, Brussel bij Antwerpen enz. is niet van deze tijd en kan zich beter terugtrekken in een hutje op de heide.

Peter

Simon,

In de Belgische kamer hebben de Vlaamse partijen de meerderheid: zij beschikken over 88 afgevaardigden, terwijl de Waalse er 62 hebben. Het is dan ook niet vreemd dat in de kamercommissie de Vlamingen ook de meerderheid hebben: de samenstelling is namelijk proportioneel met het aantal zetels. De Vlamingen hebben echter nooit hun meerderheid daar uitgespeeld: voor diepgaande veranderingen (bv. staatshervorming) is een 2/3 meerderheid nodig in beide taalgroepen, en voor andere ‘minder belangrijke’ zaken, werd tot nu toe steeds coalitie tegen oppositie gestemd. De splitsing van BHV kan echter met een ‘gewone meerderheid’ geregeld worden en dat is wat de Vlamingen nu ook gedaan hebben. Om te vermijden dat de Vlamingen de Walen echter in het rond zouden schoppen of – ondenkbaar voorbeeld – een regering zouden vormen met alle Nederlandstalige partijen, bestaan er de alarmbelprocedures en de belangenconflicten. Een dergelijk alarm moet binnen drie of vier maanden geregeld worden (dacht ik), maar door telkens een andere (overwegend) Franstalige regering (Waals gewest, Franstalige gemeenschap, Brussels gewest) aan de bel te laten trekken, kunnen de Franstaligen zo bijna twee jaar winnen. Omdat de klacht uiteindelijk telkens zonder gevolg zal blijven en de splitsing dus onafwendbaar is, zullen ze er niet meer dan tijd mee winnen en veel Vlaams begrip verliezen.

elisabeth Verschoor

Peter, Jij hebt een surrealisties onderwerp voor mij begrijpelijk gemaakt, dank daarvoor..

Mas

Als Vlaamse (en ook Belgische) jurist zelden zo’n nagels met koppen zien slaan op een forum als Simon en Peter.

Het geschetste scenario heb ik de afgelopen dagen al verschillende malen gehoord en klopt volgens mij perfect.

Idd: Much ado about nothing.

Ik lig in elk geval niet wakker van een splitsing. Hou wel van onze diversiteit.

sven

Het is ook voor de franstalige partijen een mooie oplossing: De franstalige politici hebben niets moeten toegeven in een onderhandeling, ze zijn gewoon door de numerieke macht aan de kant gezet. Geen gezichtsverlies en het is voor iedereen duidelijk dat het “cordon sanitaire” even vergeten werd. (lokale term voor schutskring rond Vlaams blok/belang).
Ik had een alternatieve oplossing voor het BHV verschijnsel:Maak van heel België één kieskring: niemand nog gediscrimineerd. In Antwerpen wonend, moet ik toch “mijn” minister van Landsverdediging (Waalse grappenmaker Flahaut die ooit eens niet-geblunderd heeft, maar niemand weet nog wanneer dat was) erkentelijk kunnen zijn voor zijn bijzonder beleid ? Met de actuele regelgeving kan ik dus niet stemmen voor deze man, maar bvb. wel voor de kruidenier uit Ieper. Ik heb als Antwerpenaar niet meer affiniteit met politici uit Poperinge of Hasselt, dan met hun collega’s uit Mons of Jodoigne.

Peter Vlaeminck

België overleeft altijd wel een crisis met halfslachtige oplossingen… Misschien moet men maar eens de moed hebben om definitief het land op te splitsen. Enige struikelblok is hierbij Brussel (dat zowel door Vlamingen en Walen wordt opgeëist). Dus blijft men uiteindelijk maar samen tegen beter weten in…

Peter (nog één)

Peter Vlaeminck heeft zijn naam blijkbaar niet gestolen… ;-)
Ik zie zelf geen baat bij een splitsing van België, voornamelijk o.w.v. van Brussel.
Een tijdje geleden een ouder koppel (met Frans accent en waarschijnlijk hevig royalist) in een reportage gehoord: “Maar enfin, in Zwitserland zijn zoveel talen en daar werkt het wel!” Wel Zwitserland is een confederatie. Daarom dat het daar wél werkt. Iets waar wij Vlamingen met de staatshervorming(en) ook naartoe willen. (ikke toch!) Vergelijk het met een LAT-relatie in staatsverband…

Eric Cornand

Ik ben aangenaam verrast door het intellectuele niveau van de deelnemers aan dit forum. Ik ben het eens met Peter: splitsen dat gedrocht. Door mijn beroep merk ik hoe de gewone bevolking in Vlaanderen zienderogen verarmt. De Franstaligen verhinderen elke constructieve ingreep in onze economie. Alles wat van belang is blijft federale materie en wordt ipso facto door de Franstaligen gedirigeerd. Nu dat de Vlamingen voor het eerst op één lijn durven staan en de BHV-splitsing – ook al kan het nog twee jaar duren – een feit is, moeten ze meteen maar door heel die zure appel heen bijten en ook de definitieve boedelscheiding inleiden. Ieder zal er uiteindelijk beter van worden, zelfs de Walen. België bewaren tegen beter weten in is een argument voor nostalgici. De geschiedenis bewijst dat die altijd ongelijk krijgen. En Brussel? Wel dat ligt op Vlaamse grond, einde discussie.

Hendrik

Soms is het moeilijk het bos te zien doorheen alle technisch-Belgicistische bomen maar het basisprobleem, denk ik, is dat er in Belgie nooit gelijkheid was tussen de verschillende bevolkingsgroepen, en dat een Fransgezinde machtsgroep (economische elite, Koningshuis, legertop, politici zoals Martens & Co, pers) een consequente manipulatie uitvoerde die constant is gebleven in de Belgische politiek, die naarmate Vlaanderen zich emanicipeerde meer ondergronds ging, en die nu als een rijpe zweer tot barsten kwam.

Het romantisch-nostalgisch gedweep met Kuifje, Brel en voetbal is begrijpelijk omdat elk mens zich vasthoudt aan zekerheden en avers is van veranderingen, maar wanneer je in de geschiedenis duikt zal je deze constante manipulatie telkens opnieuw tegenkomen.

Laten we Belgie ten grave dragen, en aan een nieuwe samenleving werken waarin we definitief afscheid nemen van de Belgische ziektes (gebrek aan transparentie, politiek gekonkelfoes, provinciaal gekibbel over postjes en subsidies,…) en met vertrouwen aan een nieuwe toekomst werken.

Laurence

België ten grave dragen lijkt mij geen goede oplossing. Het werkelijke probleem situeert zich in Brussel, een stad omringd door Vlaanderen, maar voor 80% verfranst. Het is evident dat dit een ambigue situatie is. Zowel de franstaligen als de Vlamingen eisen Brussel, de economische en politieke hefboom van het land, op. Zonder Brussel heeft Vlaanderen weinig kans op overleven tenmidden van sterke naties zoals Duitsland en Frankrijk. Indien dan toch de Vlaamse onafhankelijkheid uitgeroepen wordt, zonder Brussel, lijkt het mij verstandiger dat Vlaanderen fusioneert met Nederland.

We moeten echter niet vergeten dat in het begin van de vorige eeuw Wallonnië één van de meest geïndustialieerde regio’s ter wereld was. België was de tweede grootste economische natie ter wereld, na de V.S. . Het BBP van België lag in 1906 hoger dan dat van Frankrijk.De toen gerealiseerde welvaart hebben we wel aan de Walen te danken.

Hendrik

Hoe overleven Luxemburg, Slovenie, Malta, Finland en Denemarken dan?
Kwam de welvaart van 1906 ten goede aan de Vlamingen in de vorm van sociale zekerheid transfers zoals we die nu kennen? In tal van krantenartikels uit die periode en wetenschappelijke werken die nu gepubliceerd worden blijkt dat de Vlaamse arbeiders een onmenselijk bestaan leidden (honger, uitbuiting, geweld, alcoholism,…). De verworven welvaart waarover u spreekt, kwam en bleef in handen van een Franssprekende elite. Wist u dat binnekort Albert Frere, een Waalse financier, de tweede aandeelhouder wordt (na de Franse staat) van het te fusioneren Gaz de France en Suez, twee Franse nutsbedrijven, dat een van de grootste energiegroepen ter wereld zal worden? Dit zijn het soort machtsstructeren achter de schermen in Belgie die ontstaan zijn uit een duidelijk politiek beleid in het verleden, en die zich blijven verderzetten. Alleen zal het in een klein artikel op de vijfde pagina van de krant staan dat “GBL (=Frere) hoofdaandeelhouder is geworden in…”. Uit dank misschien dat diezelfde Frere eerder Tractebel en Petrofina (=twee Belgische bedrijven met veel potentieel) aan Suez en Total had verkocht?

Over Belgie doen heel wat mythes en legenden de ronde. Tijd dat cijfers en gegevens die ontkrachten….

Laurence

Het spreekt voor zich dat er in 1906 geen sociale zekerheidstransfers waren aangezien de sociale zekerheid pas in 1944 ontstaan is. Maar feit is dat Vlamingen ook profiteerden van deze welvaart of waarom denkt u dat Vlaamse namen zoals van Cauwenberghe, Onkelinckx, Reynders in Wallonië zo vaak voorkomen? En bent u eveneens zo naïef te geloven dat in de mijnen van Luik de Waalse arbeiders niet te maken kregen met de proletarische onderdrukking? En laat het dan nog zijn dat alles in Waalse handen bleef, wat willen de Vlamingen nu dan? U veroordeelt de Walen om iets wat de Vlaming ook wil, namelijk de eigen gecreëerde welvaart behouden, en dat is in feite hypocriet.
Ik wil benadrukken dat ik geen Flamingant, noch Belgicist ben. En ik ben hoegenaamd geen clichédenker…

Hendrik

Op welke manier bewijst het feit dat namen zoals Cauwenberghe in Wallonie voorkomen dat Vlamingen profiteerden van de welvaart in die tijd?

Laurence Cools

Welvaartsimmigratie, vergelijk het met de immigratiestromen van Marrokanen en Turken in Vlaanderen. Hiervoor verwijs ik u naar een wetenschappelijke studie van de UCL, gedaan door Professor M. Poulain.

http://www.flwi.ugent.be/btng-rbhc/pdf/BTNG-RBHC,%2012,%201981,%201-2,%20pp%20205-244.pdf

Nico

Mooi dat er nog kritische mensen zoals Laurence rondlopen. Die zouden best wat meer aandacht mogen krijgen.

Het is erg interessant om de hele kwestie te volgen via buitenlandse persberichten. De Vlaamse en Waalse media weigeren namelijk hun verantwoorlijkheden op te nemen en geven dagelijks gekleurde versies van de objectieve waarnemingen weer.

Hendrik

Er loopt echter iets fundamenteel manks in Laurences argumenten: de voordelen van de ene migratie (Marrokanen in het Vlaanderen anno 2000 waar verdelingsmechanismes van een goed uitgebouwd sociaal zekerheidsstelsel werken) worden verondersteld plaats te hebben gevonden in een andere migratie (Vlamingen naar Wallonie anno 1850 waar ze geen enkel voordeel van de daar heersende welvaart ondervonden in de vorm van ziekenzorg, onderwijs, etc.). Deze paradox wordt duidelijk in Laurence’s reactie van 17 november waarin staat “…sociale zekerheid pas in 1944 ontstaan…”

Nico, ik ben het met je eens dat meer objectieve waarnemingen in de Belgische pers zouden moeten verschijnen: historische achtergronden (“la Belgique sera latine ou elle ne sera pas”: wat de cultuurdominantie doorheen de jaren weergeeft), economische cijfers (hoge kosten van de absurd politieke constructies afgedwongen voornamelijk door de PS die geldstromen voor clientelisme hebben gebezigd i.p.v. milieubeleid, etc.),…

Laurence, graag had ik uw mening geweten over de invloed van figuren als Frere op het openbare leven in Belgie die sinds het ontstaan van Belgie een duidelijke economische politiek achter de schermen voeren die cultureel gekleurd is (verkoop van winstgevende openbare Belgische bedrijven aan Franse groepen zonder dat transparante internationale normen worden gehanteerd.

Laurence

Beste Hendrik

Ik wil u erop wijzen dat u mijn argumenten goed moet lezen: de vergelijking met de Marrokaanse en Turkse migratie heb ik gesteld om het principe van welvaartsmigratie duidelijk te maken; ik heb namelijk “vergelijk de migratiestromen” geschreven en niet “naar analogie met”. Het principe is hetzelfde, maar niet de concrete inhoud (dus daarin geef ik u helemaal geen ongelijk, integendeel). Ik veronderstel dus niet dat de ene imigratie plaats heeft gevonden in een andere migratie zoals u het stelt.
De Vlamingen hadden toendertijd andere concrete motieven dan de Marokkanen nu.

Dit is omdat welvaart een tal van componenten, en dus niet enkel uit sociale zekerheid. Dit is een typische interpretatie van welvaart van de tweede helft van de 20ste eeuw en de huidige 21ste eeuw. In de 19de – begin 20ste eeuw, de periode waarin zich de ‘Vlaamse migratie’ afspeelde, had men een totaal ander welvaartsbegrip dat geen betrekking heeft op sociale zekerheid.
De geschiedenis moet namelijk gezien worden als een rijpingsproces. Waarom waren er geen sociale zekerheidstranfers in 1850 of 1906 tussen Wallonië en Vlaanderen? Omdat dit eenvoudigweg niet in het denken van die tijd paste: kindergelden, invaliditeitsuitkeringen, vakantiegelden kortom sociale zekerheid is een notie waarvan mensen toen geen besef hadden. Dit is pas later (in België: 1944) gekomen. We zaten in de 19de eeuw in een tijd waarin vrouwen geen stemrecht hadden, waarin kinderarbeid (géén onderwijs) als normaal werd aanzien, werkloosheid torende enzovoort. Dan is het toch absurd te denken dat er zoiets als sociale zekerheid, ziekenzorg, edm zou bestaan. Zelfs sociale wetgeving bestond in die tijd niet of nauwelijks. De geschiedenis was daar namelijk toen nog niet rijp voor. De mensheid in nu volwassener dan in 1906 (zeker na 1914-1918 en 1939-1945) en ons denken over mens en maatschappij is nu anders. Dit om uw argument van in uw bericht van 16 november te weerleggen, waarin u op terugkomt in uw bericht van 19 november en waarin u de vraag stelt waarom dat er geen sociale zekerheidstransfers waren tussen Vlaanderen en Wallonië. Daarop antwoord ik u samenvattend: de notie sociale zekerheidstransfers is pas later ontstaan. We kunnen het Columbus toch ook niet kwalijk nemen dat hij dacht dat de wereld een platte pizza was…

Hendrik

Laurence,

De feiten die u opsomt omtrent het begrip sociale zekerheid zijn voor iedereen aanvaardbaar in hun neutraliteit. Het is echter in de vergelijking van de omstandigheden en de gevolgen van de twee migraties dat het fout gaat.

Het is alsof men eerst een neutrale definitie van het begrip “oorlog” geeft en daarna concludeert dat de oorzaken en gevolgen van een expansie oorlog van een 12e eeuwse hertog dezelfde zijn als die van een dekolonisatie oorlog in het 20e eeuwse Afrika omdat het in beide gevallen over oorlog gaat.

De voordelen die vele migranten nu vanuit de minder rijke landen naar de sociaal-democratische Westerse landen terecht ontvangen (betere verloning, beter onderwijs, betaalbare ziekenzorg,…), waren totaal afwezig voor de uitgebuite arbeiders (waaronder vele Vlamingen) in de Waalse fabrieken en mijnen. De betere verloning nu, bvb, heeft vooral met internationale marktsprincipes te maken, en die is fundamenteel anders voor hedendaagse migranten dan voor de toenmalige. De hamvraag is en blijft: op welke manier konden die Vlamingen meegenieten van de toenmalige welvaart? Zou u de vraag over Frere kunnen beantwoorden want die toont heel duidelijk de samenhang van macht-politiek-Franstalige dominantie…

Hendrik

“De Vlamingen hadden toendertijd andere concrete motieven dan de Marokkanen nu.”

Ik denk dat in beide gevallen het hoofdmotief economisch is: genoeg geld verdienen om het gezin te onderhouden. Alleen ging het toen voor de Vlamingen in de krotten van La Louviere en Charleroi om overleven, en nu voor het merendeel van de hedendaagse migranten om een aanzienlijke verbetering van hun economische levensstandaard.

Volg nrc.nl op en , lees onze dagelijkse nieuwsbrief