Alle Latino presidenten voor 't leven gekozen
Die onvoorwaardelijke, onbaatzuchtige en niet te stillen behoefte om de onderdanen te dienen. Dat is toch eigenlijk de mooiste eigenschap van Latijns Amerikaanse politici. En president van een land dat kun je maar het beste je hele leven zijn, zo is het algemene gevoelen. De machtsgreep van Hugo Chávez om constitutioneel zijn herverkiezing voor het leven mogelijk te maken, is deze week door zijn stempelparlement goedgekeurd. En in een referendum zal de bevolking daar volgende maand ongetwijfeld ook mee akkoord gaan. De kritische, gefrustreerde Venezolanen - de helft van de bevolking - blijven immers thuis. Ook de firma Kirchner&Kirchner heeft deze week de greep naar de macht voltooid. Vandaag werd bekend dat Néstor Kirchner nadat zijn vrouw Cristina tot president is gekroond, het leiderschap van de almachtige Peronistische partij in Argentinië zal claimen. En nu maakt ook de Colombiaanse president Álvaro Uribe voor het eerst duidelijk dat hij eigenlijk nooit meer zijn paleis uit wil. In geval van een bloedbad of ramp is Uribe bereid in te stemmen met zijn nu nog grondwettelijk onmogelijke tweede herverkiezing.
In Colombia wordt nu druk gedebatteerd over wat Uribe precies bedoelde toen hij gisteravond zei dat in het geval van een ,,hecatombe'' hij bereid is de Colombianen nog langer als politiek leider gelukkig te maken. Hecatombe is een onalledaags woord dat bloedbad of ramp betekent.
Een ramp is het als zijn conservatieve partij geen geschikte opvolger kan vinden voor Uribe die sinds 2002 in Colombia regeert, zeggen de partijgenoten nu. Of zou Uribe, voor wie eerder de Grondwet werd gewijzigd zodat hij in 2006 kon worden herkozen, gedoeld hebben op een natuurramp of een grootscheepse aanval van de Farc?
En Uribe is ongetwijfeld niet de laatste hedendaagse Latijns Amerikaanse president die niet meer van het pluche is te krijgen. In Bolivia worden ook al voorbereidingen getroffen om de herverkiezing mogelijk te maken van de eerste indianenpresident Evo Morales.
In Ecuador gaat straks een constitutionele vergadering aan de slag om een nieuwe Grondwet te maken en kijk niet gek op als ze voorstellen dat het kostelijke zonde zou zijn als Rafael Correa er al na één termijn mee zou moeten ophouden.
Alleen president Lula in Brazilië heeft tot nu toe steeds verzekerd dat hij geen tweede herverkiezing ambieert. Maar er hoeft maar één lullige catastrofe te gebeuren en je zult zien dat ook de voormalige schoenpoetser bereid is zijn mening te herzien. In het belang van Latijns Amerika en de Brazilianen in het bijzonder.
