*

Hebben Vlamingen een hekel aan arrogante Hollanders? :: nrc.nl

Hebben Vlamingen een hekel aan arrogante Hollanders?

door

maxima.jpgZijn Nederlanders bot en arrogant? Hebben Vlamingen daarom een hekel aan Hollanders? Ik zag enkele bezoekers van m’n blog erover discussiëren nadat ik me een paar dagen geleden had laten ontvallen dat ik soms voorzichtig ben, omdat ik niet wil doorgaan voor een arrogante Hollander. Ik wil er graag op reageren. Ter bevordering van de leesbaarheid doe ik dat hier.

Vooropgesteld: het is natuurlijk gevaarlijk om te praten over ‘de Vlamingen’ en ‘de Nederlanders’ (Die bestaan trouwens niet, zei iemand onlangs). Maar het is wel leuk om na te denken over culturele verschillen. Daarom doe ik even mee.

Ik moet om te beginnen denken aan m’n Volkskrant-collega Bart Dirks die onlangs schrijver Tom Lanoye citeerde. Over Nederlanders zei die: ,,Jullie zijn onze moffen.” Ik heb het Vlaamse vrienden vaker horen zeggen, zij het iets vriendelijker: Vlamingen zijn niet per definitie dol op Nederlanders. Dus daar zit vast een kern van waarheid in.

Dat gezegd hebbende: ik heb er zelf nog nooit last van gehad. Ik woon in Brussel, tussen de Dansaert-Vlamingen, en heb een beter contact met buren dan ik had in Rotterdam, waar ik vroeger woonde. Ik denk dat veel afhangt van je eigen houding.

Sinds ik hier woon, ben ik een beetje anders gaan kijken naar Nederlanders. Ik was me er nooit zo van bewust dat wij behoorlijk chauvinistisch kunnen zijn. En ook luidruchtig. Dat is niet helemaal hetzelfde als arrogant, maar het komt in de buurt.

Een anekdote die me in dat verband te binnenschiet. In 2005 werd de 17-jarige Joe Van Holsbeeck vermoord in het Centraal Station van Brussel. Het werd ook in Nederland nieuws: ‘de mp3-moord’. Tachtigduizend mensen liepen mee met een stille mars. Een tijdje na de moord liep ik door de hal van het station. Er waren bloemen, foto’s, rouwende mensen. Er hing een soort gewijde sfeer, die niemand kon ontgaan. En opeens werd die sfeer verstoord. Een groep studenten begon luidkeuls door de hal te zingen, schreeuwen: ‘Wil-hel-mus vaaaaan Nas-sau-en ben ik…..’ Etcetera. Ik keek naar de grond in de hoop dat ik weg zou zakken, maar dat gebeurde niet. Wel kon ik nog zien hoe omstanders elkaar geërgerd aankeken. Het geschreeuw ging nog een hele tijd door.

Typisch Nederlands? Typisch student? Iets anders?

Geplaatst in:
Zonder categorie

51 reacties op 'Hebben Vlamingen een hekel aan arrogante Hollanders?'

Karel

Nederlanders kennen hun volkslied tenminste, een Belg zou in zo’n geval de Marseillaise aanheffen, heb ik begrepen. Het beschrevene lijkt me geen voorval waar je een algemene tendens uit kunt afleiden. Bovendien vindt men de grotere buur altijd ‘de Mof’, ‘the people you love to hate’. In Duitsland blijkt mij trouwens keer op keer niets van dat luidruchtige, dominante dat wordt verondersteld. Misschien moeten die Vlamingen ook eens gaan kijken in gewoon een modale Nederlandse plaats, Nieuwegein ofzo… dat lijkt me de zaak wel in perspectief plaatsen.

Albert

Hoewel ik niet blind ben voor de uitstekende eigenschappen van de Nederlanders (als dé Nederlander niet bestaat dan toch wel zeker de NederlanderS)is weldegelijk een verschil te zien tussen Nederlanders en Belgen. De laatsten zijn in het algemeen ingetogen, misschien wel op het timide af, en hun gedragingen en muzikale smaak lijken beschaafder. Zelfs de discussies op TV zijn niet zo opgejaagd en agressief, en vrij van onbeschofte interrupties.

E. de Haan.

Zelf-ingenomenheid kan men Vlamingen niet ontzeggen! Ontegenzeggelijk beschermen ze hun TAAL beter dan een Hollander, maar dat verTAALT de Waal wel! Ondertussen betrap ik ze (soms) op een minder-waardigheids complex!

Johnny

Er is inderdaad een verschil tussen Vlamingen en Nederlanders. Ik ben zelf een keer op een feest met veel Nederlandstalige zangers in Vlaanderen geweest en de groep die het hardst meezong waren de Nederlanders. Overigens de Duitsers kunnen het Nederlandse weer soms wel waarderen. Toen ik tijdens Oktoberfesten in de tram zat, werd mij gevraagd waar we vandaan kwamen. Toen ik vertelde dat we uit Nederland kwamen, keken ze verbaasd op dat ik zo stil was. Als Nederlanders moesten we meer Stimmung machen in de tram. Dus er is een plaats en een tijd, zelfs voor een luidruchtige Nederlander.

Mark

Ontegenzeggelijk zullen er Belgen zijn die een hekel hebben aan “Ollanders”, net zo goed als er Nederlanders zijn de Belgen dom vinden of het niet kunnen laten om Duitsers om de fiets van hun Opa te vragen. Ik heb ook een tijd in België gewoond en wat ik me daarvan herinner is dat er ook een soort bewondering bestaat omdat Nederlanders zich wel uitspreken en hun mening uitdragen. De meeste Belgen laten dat wel uit hun hoofd, zeker, bijvoorbeeld, in het gezelschap van oudere personen.
En wat betreft ongewenst gedrag denk ik dat dat een universeel vverschijnsel is wat niet alleen Nederlanders aan te rekenen valt.

Robin

Dansaert-Vlamingen zijn dan ook wel heel erg open-minded, hippe mensen…

Heb ook een poosje in Brussel gewoond en heb exact dezelfde ervaring met de Vlamingen (dus niet met alle Belgen). Aan de ene kant kijkt men op tegen de assertiviteit van ‘de Nederlander’, aan de andere kant ergert men zich enorm aan onze botheid in het sociaal verkeer.

Beste manier om dat te voorkomen: wees overdreven beleefd, en doe daar nog een schepje bovenop (zoals ik ooit las in een reisgidsje over België). En spreek met de helft van je Nederlandse volume.

Men spreekt in België (zowel in het Frans als het Nederlands) bijvoorbeeld nog met twee woorden: merci monsieur, dankuwel meneer, in plaats van ‘bedankt!’. Is even wennen, maar het werkt echt!

Tom de Meijer

Voor de goede orde wil ik er op wijzen dat de tegenstelling Vlamingen – Nederlanders ongelukkig gekozen is. Er zijn nl. Nederlandse Vlamingen (Zeeuws-Vlamingen), net zoals er Nederlandse en Belgische Limburgers en Belgische en Nederlandse Brabanders bestaan. Die Nederlandse Vlamingen spreken trouwens Vlaamse dialecten en hebben voor de overgrote meerderheid hun wortels in de Vlaamse laagvlakte waar ook Zeeuws-Vlaanderen toe behoort. Het is daarom misschien beter om over verschillen tussen Hollanders en Vlamingen te spreken op voorwaarde dat “Hollanders” niet als synoniem voor “Nedrlanders” wordt gebruikt !

Peter

Er zijn ook genoeg Nederlanders die een hekel hebben aan die arrogante Hollanders. Dat komt vooral door de te vaak getoonde botheid en egocentrisme, en het ontbreken van basale hoffelijkheid, die de dagelijkse omgang onplezant maken. “In de provincie” is het een stuk prettiger leven.

Daarnaast speelt het cultuurkolonialisme mee: Hollanders doen te vaak alsof er slechts één cultuur en identiteit is: de Hollandse. De rest wordt weggeschampert, genegeert of overgewalst. Op tv zie je dat goed: ondertitels voor mensen die geen Hilversums spreken; Flikken Maastricht zit vol Hollanders en een Limburgse tongval hoor je er niet. En Bennie Joling zei het nog: komt er een Hollander op het platteland wonen, mogen we geen lawaai meer maken, laat staan motorcrossen!

anna

wat betreft de anekdote: typisch groepsgedrag, w.s. in combinatie met typisch alcoholgedrag.

een anekdote zou ter illustratie van het onderwerp moeten dienen.

is bot, grof, evt. gewelddadig groepsgedrag onder invloed van alcohol een typisch nederlands verschijnsel? nee, zie de internationale persberichtgeving.

maken de vlamingen zich daar dan dus ook schuldig aan? geen idee, dat wordt hier niet genoemd.

vergelijkingen tussen eea dienen zuiver te zijn, anekdotes evenzeer.

Hester

@ Anna, denk dat het voorbeeld wel raak is. Heb in al mijn jaren in grote NL’se stad nooit last gehad van troepen bezopen, schreeuwerige Vlamingen (Britten daarentegen.. ;-) . Ze kwamen er wel, ook in groepen, maar je hoorde ze niet luidkeels lallen, ze vernielden niets, en vielen niemand lastig. De luidruchtige, in beschonken staat tegen de kerk pissende ‘ollander is in (bijv.) Antwerpen daarentegen bijna spreekwoordelijk. Veel hollanders zijn helaas geneigd assertiviteit met agressiviteit te verwarren, en dat merk ik gek genoeg pas nu ik er een paar jaar weg ben.

aub

Meneer Peter N°3 heeft volkomen gelijk, wie heeft er nu géén hekel aan arrogante mensen,groepen, hollanders , twentenaren,west friesen en die daar uit …?
Die arrogante fransman die is toch ook niet om te pruimen? En wat te zeggen van een arrogante vlaming ?
Was het niet Godfried Bomans die, heel lang geleden, een bijzonder aardig boekje heeft geschreven met als titel “een Hollander in Vlaanderen ” Ik sta niet in voor de juiste titel, maar de inhoud is nog steeds van bijzonder aardig.

Tegen meneer Karel N° 10 zou ik zeggen kijk eens naar de nieuwsuitzendingen op de vlaamse TV; daar wordt regelmatig over Nederland gesproken. Dat heb ik nog niet echt gezien op de Nederlandse TV.
En wat meneer Y. Leterme betreft, dat is een geslepen vos, die noch zijn haren, noch zijn streken verliest. Een vlaming van dat niveau en van die leeftijd ,die zijn eigen volkslied niet kent, dat is een zeldzaamheid.
Een franstalige belg heeft moeite om een nederlanse H uit te spreken, dat kunnen de fransen ook niet,Wij nederlanders hebben moeite om de aangeblazen H van de franse uit te spreken maar geen vlaming zal “ollander” zeggen, behalve om u te plagen.
aub

anna

Hester,

groepsgedrag al dan niet onder invloed van alcohol neemt bij alle nationaliteiten vaak ongewenste vormen aan. je ziet het overal op de wereld.
dat groepen belgen in nederland zich niet te buiten gaan aan zulk gedrag kan met veel factoren te maken hebben.

ik heb bijv. een groep dronken vlaamse studenten, in tijdelijke afwezigheid van hun begeleidende docenten, een hotel in parijs vrijwel zien afbreken na een avondje stappen in montmartre.

ik zou daar geen conclusies omtrent ‘het gedrag van de belg’ aan willen verbinden. evenmin aan andere voorbeelden van vlaams wangedrag die ik mocht meemaken. inderdaad ben ik daarvan niet één tegengekomen in nederland.

wel heb ik me afgevraagd welke factoren, behalve de groep en evt de drank, meespelen in het controle- en fatsoensverlies.

daarin verschillen bevolkingsgroepen. dat heeft m.i. niets met een kenmerkende volksaard te maken, maar met opvoedingscultuur.

daar valt meer over te zeggen; maar mijn reactie ging over het, naar mijn mening onjuiste, voorbeeld in de anekdote.

sandra

nu maxima zich heeft uitgesproken, moeten we het misschien ook even aan filip vragen, dat is beslist goed voor de animatie op dit blog

e.starink

Eerst even een omweggetje om daarna bij de vraag te komen over Vlamingen en Hollanders.
Ik verkeer veel in Frankrijk (bij mijn Franse vriendin in Parijs en in mijn huisje op het platteland). In Parijs doen mijn vriendin en ik wel eens een spelletje: in de toeristische centra kijken of we de Hollanders er uit kunnen halen. Dat lukt in (ruwe schatting:) 70 a 80 van de gevallen. Hollanders zijn (fysiek) groot, ontspannen en vrolijk en babbelen vrij luid een taaltje dat de Fransen wel nooit zullen leren. Daarbij komen we ook Hollanders tegen waar ik gewoon niet bij wil horen: de brallers en schreeuwers die overal hun mening over hebben en die (meestal in het randstedelijk Hollands)te berde brengen. Soms keer ik mij dan wel eens om en zeg ik (in het Nederlands) dat ze hun kop moeten houden. Mij frappeert het dan bijna altijd weer dat ze dan ineens blozen en -inderdaad- die kop nog dicht houden ook. “Grote bek, klein hartje!”, denk ik dan maar.
Het Franse dorpje is goeddeels vergrijst. Circa tien huizen zijn opgekocht door Parijzenaars, een Duitser, een Belg en ik. Ik wil niet opscheppen maar de burgemeester vertelt mij dat ik de enige “import” ben die contact zoekt met de mensen en dat dat erg op prijs wordt gesteld. Ik merk dat ook want het is mij al een paar keer overkomen dat mijn tuintje na een paar weken afwezigheid was gemaaid door “autochtone” bewoners – zonder dat ik daar om gevraagd had. Over alle andere “import” (incl de Parijzenaars) doet de burgemeester schamper: “Ze willen geen contact? Nou: dan krijgen ze het ook niet!”. En Parijzenaars worden onveranderlijk aangeduid als kalfskoppen.
Inmiddels mag ik mij verheugen vanwege nogal wat Franse kennissen en vrienden. Als we het onder elkaar over Nederland hebben, roemen ze onze vrijheids- en ontdekkings-drang, nieuwsgierigheid en organisatievermogen. En ze vinden Nederland ook een landje waar ze maar weinig van snappen: “hoe dat allemaal maar kan, zo dicht op elkaar”. En heb ik zelf mogen merken dat al die Nederlandse cliches over Fransen slechts 1 ding gemeen hebben: ze bevatten onzin (behalve die van het stokbrood want een maaltijd zonder stokbrood is in Frankrijk geen complete maaltijd).

Terug naar de vraag: hebben Vlamingen een hekel aan arrogante Nederlanders? Eigenlijk hoop ik (als Nederlander) dat dat zo is! Arrogantie vraagt er om op zijn nummer te worden gezet. En tegen onbeschoftheid moet worden opgetreden.
Maar ik hoop ook dat gewone nieuwsgierige Nederlanders in het mooie Vlaanderen worden ontvangen door gewone hartelijke Vlamingen.
Ik heb daar in ieder geval nooit over te klagen gehad!

Ronald

Zelf heb ik twee jaar in Brussel gewoond en kwam veel in Vlaanderen. Een groot deel van de Vlamingen vind Nederlanders luidruchtig.

K. D.

Het cliché bevat zeker waarheden, maar behoeft nuancering. Hoe ik het als Vlaming bekijk, is dat we enerzijds dé Nederlander inderdaad vaak arrogant vinden. Jullie vallen op door luidruchtigheid en openheid, lijken de aandacht graag naar jullie toe te trekken. Maar tegelijkertijd worden jullie daarvoor ook gewaardeerd (en benijd), en gezien als een goedgemutst en kritisch volkje. Het is een eigenschap die even gemakkelijk bekritiseerd als gewaardeerd kan worden. Misschien is er onder de Vlamingen inderdaad iets als een (historisch?) minderwaardigheidscomplex, of broeden we gewoon liever wat langer op een gedachte vooraleer we ze zeggen. Sommigen zien dit als verlegenheid, voor anderen is het bescheidenheid of bedachtzaamheid.

Chris R

reactie op Albert. Uw laatste zin is niet helemaal correct. ik woon nu in Belgie en probeer iedere Zondag de discussieuitzending van de RTBF “mise au point” te volgen en daar lijden de discussies ook aan interupties en door elkaar praten maar dit is eigenlijk alleen het geval als er politici meedoen. Dit zal er misschien ook wel toe bijdragen aan het feit dat de Belg (Vlamingen en franstaligen) een bijzonder lage dunk hebben van politici. Ik hen de indruk dat ze nog lager worden aangeslagen dan de Nederlandse.

Darick

Kijk nu eens naar die ontgroeningsschandalen in Nederland. En dat “gedwongen” gezuip op studentenclubs in Nederland. Nederlanders kunnen eenvoudig niet genieten, zo merkte mijn Tunesische zwager al jaren geleden op. En daar zit ‘m volgens mij de kneep. We moeten zoveel, zelfs, of juist, wanneer we lol maken. Dan gaat het erom wie de gevatste of wie de leukste is. Die wedstrijd wordt steevast gewonnen door de deurknop, want wanneer mensen in een competitieve sfeer samen zijn, kan er helemaal geen sprake zijn van ongedwongen pret.

Reinman

Ik ben een Hollander die sinds 4 jaar in Vlaanderen woont en er goed geintegreerd is.

Vlamingen zijn beter opgeleid, bescheidener, werken harder en zijn verfijnder.

Ook zijn ze achterbakser, conformistischer, preutser, gefrustreerder, meer bevooroordeeld en onzekerder.

Interessante statistiek- Vlamingen zijn drie keer waarschijnlijker zelfmoord te plegen dan Hollanders. Er zijn ook meer echtscheidingen. Dat komt allebei omdat het gesloten opkroppers zijn.

De opmerking in de eerste reactie dat Hollanders niet kunnen genieten en dat bij ons mensen in studentenverenigingen moeten zuipen is onwetend.
Vlaamse studentenclubs hebben eerder een sterkere dan een zwakkere “zuip-cultuur” dan in Nederland.

Vlamingen genieten meer van eten en drinken, maar ze zijn sociaal afstandig en stijf en dat is ook een gemist genot. Nederlanders reizen meer, vrijen meer, dansen meer.

Niemand spelt en schrijft zo correct als een hoogopgeleide Vlaming, maar zo spitsvondig of ad rem als een Hollander of Duitser zijn ze zelden. Ondernemerschap is ook ver te zoeken. Het is een hoogontwikkelde volgers-cultuur.

Theo

Wat een gezever is dat hier allemaal,
nederlanders voelen zich altijd zo aangevallen.
alles wat ik hier lees is wat vinden en zeggen de belgen over ons.
zouden we ook eens niet beginnen over wat zeggen wij nederlanders over de belgen…
het is toch weer overduidelijk dat wij nederlanders onszelf de sterkste vinden niet? en onze foutjes zijn enkel foutjes in de ogen van de andere.
relativisme van een volk is het sterkste wat er is, en belgen kunnen enorm relativeren en lachen met zichzelf, iets wat bij ons niet echt kan.
belgen kennen hun volkslied niet of half, lachen continu met de koningklijke familie, lachen met de politieke wereld etc etc
waarom dit is, wel ik zou het beschrijven met “de belgenmop” iets wat wij nederlanders niet kennen.
ze vinden hun land helemaal niet zo uber fantastisch, een mooi voorbeeld is hun voetbal elftal: als wij nederlanders verliezen dan word er van een echte schande gesproken, maar als de rode duivels verliezen dan praten de belgen over een “belgenmop”, iets dat te voorspellen was, en dan zijn ze al helemaal bezig over waarom ze de voetbal niet zouden opdelen in de landsdelen etc etc.
Ik denk dat je kan stellen dat de belg de staat een noodzakelijk kwaad vind, en de nederlander de staat nodig heeft als houvast.
wat van de twee er dan juister is, is maar de vraag.
en wa t is er verkeerd met ingetogen zijn? en wat is er verkeerd met “brutaal” zijn?
conclusie: we moeten niet steeds liggen vergelijken, elk land en volk heeft sterke punten en zwakke.

groeten,

Theo

hester

@ Theo,

Gezever, lachen met.., ‘wel’ ik zou.., liggen vergelijken… Je doet je voor als hollander, maar valt door je taalgebruik toch als vlaming door de mand ;-)

hidh

Ben een Nederlander die vijf jaar in Brussel heeft gewoond en zes jaar een relatie heeft met een Vlaming. We zeggen vaak dat ik de Vlaming ben van ons tweeën en hij de Hollander, omdat we dan beter met de bekende clichés overeenkomen (ik ben van het lekkere eten, hij van de soms wat botte directheid, om er twee te noemen).

Wat ik het meest opvallende verschil blijf vinden tussen Nederlanders (niet alleen de Hollanders!) en Vlamingen, is het volume waarop gecommuniceerd wordt. De trein van Brussel naar Amsterdam is een goede plek om dat waar te nemen: Van Brussel tot aan Antwerpen is het lekker rustig ook al zit de trein vol (voor een groot deel met forensende Vlamingen). Maar vanaf Antwerpen staat het volume van je medereizigers (nu in meerderheid Nederlanders) ineens een flink stuk hoger en kun je “gezellig” meegenieten van de gesprekken drie coupé’s verder. Waarom Nederlanders niet op een normaal volume met elkaar kunnen communiceren, het blijft me een raadsel – ik geloof dat alleen Italianen en sommige Afrikanen die ook vaak in die trein zitten ons op dat punt verslaan…

Verder herken ik me overigens goed in de nuancerende opmerkingen van ‘Reinman’.

@hester: vergis je niet in Theo: nadat ik zelf een paar jaar in Brussel gewoon had begon mijn Hollandse Nederlands ook steeds meer te vervlaamsen (zowel qua uitspraak als qua grammatica en uitdrukkingen). Dat gebeurde deels onbewust, maar ik hield het wel bewust niet tegen, o.a. omdat Franstaligen en EU-burgers die in Brussel Nederlands hadden geleerd (en daar zijn er best veel van eigenlijk) mijn accent dan makkelijker verstonden. Nederlanders hielden me in die periode vaak voor een Vlaming, terwijl mijn Vlaamse vriend de laatste tijd van Vlamingen te horen krijgt dat hij zo Nederlands klinkt. Kruislings lukt het ons echter nooit om de boel voor de gek te houden: Ik val in Vlaanderen onmiddellijk door de mand, en omgekeerd. Met mijn vriend gebruik ik nog steeds wel regelmatig ‘gij’-constructies, hoewel ik verder terug vernederlandst ben.

Benjamin

Belgen zijn gewoon discreter. Meer ‘laat me doen/laat me met rust’.

Pieterjan (Vlaming)

Over ons koninklijk hof: een gesloten familie, die ons handenvol geld kost en waar we amper wat voor terugkrijgen uitgezonderd handelsmissies in landen die een monarchie ‘schattig’ vinden.
Het Nederlandse hof: open, extravert, sociaal, menselijk, een volksfeest rond de van Saksen-Cotha’s zoals op 30 april kan bij ons gewoonweg nooit. Dit is niet de aard van het beestje.

Wij weten best wel hoe we moeten genieten maar ergens houdt iets ons tegen, bijvoorbeeld onze mede concertgangers niet tot last zijn. Meebrullen, tieren en schreeuwen, zit ons niet in het bloed. Ben ervan overtuigd dat vele artiesten het Vlaamse publiek een ‘slechter’ publiek vindt dan het Nederlandse. Nou, het zij zo, maar we genieten minstens even hard.

Trots zijn we ook wel bij momenten maar de trots beperkt zich tot een drietal producten: bier, chocolade en friet. En als er wat nieuws opduikt, dan minimaliseren we het zo snel mogelijk en houden we ons makkelijkheidshalve bij het gekende trio.

Darick

Hoeveel poep kan een mens in vier jaar ophouden, geachte Reinman? Wat bent u heerlijk afgegaan! Voelde dat als een grote opluchting? Ik kan me niet voorstellen dat u ook maar enigszins geintegreerd bent als u zó moest kakken, want ergens integreren doe je niet alleen met je hoofd, maar vooral ook met je hart en je zinnen. U bent niet eens de grenspaal bij Hazeldonk gepasseerd. Geen verwijt, enkel een constatering. Ik raad u aan om uw achterstand snel in te halen en het in België naar uw zin te krijgen, anders per omgaande naar Het Noorden terug te keren.

Darick

Mijn eerdere reactie tegen Reinman was niet zo vriendelijk. Ik vroeg me later af waarom. Reinman doet namelijk precies wat Vlamingen Hollanders verwijten: zich neerbuigend over hen uitlaten. Niet zo spitsvondig en ad-rem als Nederlanders, geen ondernemers, volgerscultuur, allemaal weinig vleiend! Daar staat tegenover dat Vlamingen kunstzinniger zijn, origineler. Reinman bekijkt het allemaal met de ondernemerspet op, zie ik. Het leven is méér dan ondernemen, plannen, geld verdienen, en dat weten Belgen heel goed. Of ze minder vrijen, pas op! Ze vrijen zeker met meer goesting en ze gaan nog vaker vreemd ook, volgens een recent onderzoek van Bayer Schering Pharma.

Theo

@hester

juist ja, ik was even vergeten dat zeeuwen tweede rangs nederlanders zijn ;)ik woon aan de grens en heb school gevolgd in belgie

Peter

Als ik na ruim vijf jaar wonen in Den Haag Nederland zou moeten samenvatten in één woord, dan is dat ‘te’. Het is zeker kort door de bocht, maar het viel me in al die jaren – en nu nog steeds – op dat Nederlanders er blijkbaar nooit in slagen om iets normaal te doen. Ze zijn niet permissief, ze zijn meteen ‘te’ permissief; ze zijn niet assertief, ze zijn meteen ‘te’ assertief; ze zijn niet sociaal, ze zijn meteen ‘te’ sociaal; ze zijn niet plots hard bezig met integratie, nee, ze zijn ‘te’ plots ‘te’ hard bezig met integratie; ze zijn niet luidruchtig, ze zijn onmiddellijk ‘te’ luidruchtig; onderwijs moest niet zomaar vrij, maar onmiddellijk ‘te’ vrij; niet direct, maar te direct; niet zomaar dronken, maar ‘te’ dronken. Vanuit mijn Vlaamse achtergrond ontbreekt het de Nederlander vaak aan subtiliteit. Het voordeel is dat je onmiddellijk weet waar je aan toe bent, maar dat is niet altijd even aangenaam of gewenst. (De Vlaming is daarentegen inderdaad veel voorzichtiger, beleefder, en bedient zich van veel mitsen en maren. ‘Net Chinezen’, zei iemand me ooit: ‘Ze zijn vriendelijk en beleefd, maar je weet begot niet wat ze achter je rug uitspoken’.) Toch, mochten er geen Nederlanders geweest zijn, we hadden ze moeten uitvinden. (Ik hou er wel van).

ps. Voor ik andere lezers over me heen krijg in pakken van tien: de Nederlander heeft niet zomaar lange tenen, nee, hij heeft ‘te’ lange tenen.

sandra

Uiteraard is dit hier niet echt een wetenschappelijke discussie, maar ik dacht als vlaamse bij het lezen van de bijdrage van Reinman toch: scherp gezien voor iemand die hier nog maar vier jaar woont. Ik ervaar het niet echt als negatief, of om het met Cruyff te zeggen: elk nadeel hep zijn voordeel.

Bas

Tsja, een discussie over volkeren… Eigenlijk kun je alleen wat over jezelf zeggen als je een waardeoordeel wilt vellen.
Wellicht is het mogelijk om de verschillen die je opvallen te duiden, maar ik zou nooit zo ver durven gaan om afkeurende of oordelende terminologie te hanteren. Daarvoor hebben volkeren, streken, enz gelukkig nog altijd teveel hun eigen cultuur.
Ik vind Belgen lief en Hollanders gezellig! =)

Jeroen van der Kris

@ iedereen: reacties blijven welkom. Maar aan iedereen die tot nu toe heeft gereageerd: dank, ik heb weer het een en ander geleerd.

Pieter G.

Ik ben Nederlander maar ik heb tot mijn 18de in Vlaanderen gewoond en aansluitend 3 jaar “op kot” gezeten in Wallonië. Inmiddels woon ik weer geruime tijd in Nederland. Ik koester goede herinneringen aan België en heb er een, voor Nederlandse begrippen, superieur taalgevoel aan overgehouden (dit zegt meer over de gemiddelde Nederlander dan over mijzelf).

@”14. Reinman” : jouw typeringen moeten worden ingelijst. Ik heb zelden zo’n treffende opsomming gezien.
@”4. Peter” : ik sluit me hier volledig bij aan. Zeer herkenbaar.

Wat mij destijds opviel was dat de typeringen die de Vlamingen over de Nederlanders hadden, sterk overeenkwamen met de typeringen die de Walen over de Fransen hadden. Ook over de Fransen werd o.a. gezegd dat ze arrogant waren. Ik had een studiegenoot die uit Eupen kwamen (het Duitstalig gebied van België) en zijn houden jegens Duitsers laat zich raden. De houding van Fransen respectievelijk Duitsers tegenover hun taalgenoten aan de andere kant van de grens is weer vergelijkbaar met de standaardtypering (“dom”/”sullig”) die Nederlanders voor Belgen hebben. Ik kan niet anders concluderen dat deze calimero-houding typerend is voor België.

En toch begrijp ik niet waarom. Het lijkt me als Belg moeilijk te verkroppen om voor “sullig/dom” neergezet te worden door iemand die jaarlijks aantoonbaar meer schrijffouten maakt, minder algemene ontwikkeling heeft en het verschil tussen een goede fles Bordeaux en een pak druivensap amper kan duiden.

Misschien schuilt hierin de onmacht van de Belg: ondanks zijn superieure kwaliteiten is hij niet in staat de bravoure van de Nederlander in te dammen. Of is het de blinde vlek van de Nederlander, Fransman, Duitser die tegen beter weten in, uitgaan van hun eigen gelijk.

Hugo Merckx

en, als mijn indruk klopt (want alles, alles lezen is nogal veel), dan zijn we als, en nu moet ik oppassen, Nederlands-sprekende Belg (mag ik me als Brabander geen vlaming voelen?), minder in Nederland, dan Nederlanders bij ons.

Steeds in en rond Brussel gewoond, nu de meeste tijd in Heerhugowaard (net boven Alkmaar).

Ach, Nederland, is zo’n klassiek centralistisch land, België, dat zal nooit zo worden. Ik geniet er van bedrijven (omdat we hier een bedrijfje hebben) er op te wijzen als ze in Gelderland, Brabant, … zitten zich niet zomaar Hollanders moeten noemen, wel Nederlanders. Ook al is net als in andere landen dat het dominante landsdeel.

En ja, men is in Holland (Heerhugowaard = Noord-Holland) luidruchtiger, ik vind dat gewoon onaangenaam. En dat de kranten eens wat minder het eigen volk ophemelen, dat ze wat meer naar het buitenland trachten te kijken vanuit een niet-Nederlandse bril. Dat zou fijn zijn.

En haha, er rijden hier in Holland toch veel meer Duitsers dan Belgen rond, en voor mij klinkt het Hollands accent nogal erg duits. Sorry als ik daarmee iemand voor het hoofd stoot.

De discussie hier is nogal rustig, goed zo.
O ja, jullie (Nederland dus) wil toch zo graag gidsland zijn, wij niet (als we het al geprobeerd hebben, dan zijn we er snel van teruggekomen).

ziezo, groetjes

hester

@ Theo,

en ik val schandelijk door de mand met kennelijk een flinke dosis randstedelijke arrogantie.
Maarehm, zeeland, dat IS toch al ingelijfd bij Belgie? ehm, vlaanderen?

tierry

Een (late) nuancering van REINMAN, die Vlaanderen wel erg Nederlandocentrisch bekijkt. Ben een nederlander die al vijf jaar in Brussel woont en beide landsdelen goed kent. Ik zie dat Reinman’s typering van de Vlamingen veel goedkeuring kan wegdragen bij met name de Nederlanders die hier wonen of gewoond hebben, doch moet ik hem nuanceren. Zijn typeringen mogen vanuit een enge NL optiek zo zijn, doch het klopt niet. Vlamingen zijn zeer open minded, zeer ‘straight’ en over het algemeen ook zeer gevat. Ze zijn niet minder achterbaks dan de nederlander, die meteen altijd heel vriendelijk doet en open maar achteraf je vaak voor idioot uitmaakt. Hun conformisme is schijn. Vlamingen zijn individualisten (alle Belgen) en hebben meer lak aan autoriteit dan de Nederlander zou willen geloven (die gaat er prat op). Vlamingen zijn allesbehalve preuts (Reinman heeft geen Vlaamse echtgenote en ook een beperkte vriendenkring) en zeker niet gefrustreerd. Ze uiten zich niet zoals de nederlanders doen. Vlamingen zijn meesters in camouflage (alle Belgen), dat hebben ze overgehouden aan de vele volkeren die het land (hun gebied) bezet hebben gehouden de afgelopen eeuwen. Vlamingen zijn wel bevooroordeeld, maar als de ontwikkelingen in Nl bekijk van de afgelopen jaren, geloof ik niet dat ze meer bevooroordeeld zijn… Vlamingen hebben de pest aan Nederlanders, steeds meer gekregen de afgelopen jaren. NL’ers gedragen zich alsof het land zo’n beetje bij nederland hoort. Nederlanders zijn overal vreselijk luidruchtig. Ik heb vijf jaar in berlijn gewoond en het was werkelijk verschrikkelijk zoals NL’ers zich helemaal niets gelegen lieten liggen aan de Duitse gewoonte in rust te eten en met elkaar te conserveren. Nederlanders hebben weinig beschaving, de Belgen meer.

Casper

De veralgemening dat de Nederlander luidruchtig zou zijn is niet geheel op zijn plaats. Engelsen, of zelfs de Saudische koninklijke familie op vakantie in Marbella, doen niet onder voor de kaaskoppen. Na 6 jaar tussen Mechelen en Leuven gewoond te hebben, heb ik geleerd dat de Belgen een fijn volk zijn, dat zeer goed heeft begrepen dat de politiekers zich druk maken om zaken die toch buiten zijn bereik liggen, als het al een zinnig onderwerp is. Is daarom, dat de Belgen een eigen wereld bouwen waarin zij doen en laten wat dat ze zelf willen. De mens die wat risico durft te nemen, wint meer en diegene die dat niet doet, leeft ook prima. Corruptie, schandalen en misverstanden zijn de orde van de dag, maar een Belg zal tenminste sterven aan een overdosis joi de vivre.

Michiel van BIjlevelt

Vooropgesteld dat generaliseren niet kan, is er toch enig cultuurverschil te merken tussen Nederland en Vlaanderen.

Ik ben een Nederlander (Amsterdam) en heb sinds 4 jaar een relatie met mijn Vlaamse vriend (Oostende). We wonen en werken beiden zo half in NL en VL en onze cultuurverschillen zijn regelmatig een plezant onderwerp van gesprek. Als je de eigenschappen van onze volksaard bekijkt, ben ik in bepaalde opzichten meer een Vlaming dan mijn vriend, en hij andersom meer een Nederlander.

Het vertrekpunt van onze kijk op het leven is dezelfde: individualistisch, liberaal, open voor andermans mening, kennis van omgangsvormen. Maar als het aankomt op de praktijk van het sociale leven gaan we toch anders om met die begrippen. Nederlanders en Vlamingen beiden hun voor- en nadelen.

De openheid en directheid van de Nederlanders vind ik een aangename eigenschap zolang het niet uit de hand loopt. Een gesprek krijgt diepgang als je het achterste van je tong durft te laten zien en ook openstaat voor de tegenspraak van je gesprekspartner, ook al ken je die amper. Een Vlaming bedenkt zich wel tweemaal voor hij een subversief geluid laat horen, bang om onbeleefd of te confronterend te zijn. In de dagelijkse omgang op straat is dit een goede Vlaamse eigenschap, maar een feestje of dinertje kan op die manier een ronduit saaie en stijve bedoening worden. Wellicht dient het goede eten als compensatie, waar ik dan ook volop van geniet!

Op de (snel)weg pik ik zo de Vlamingen en Nederlanders eruit. Natuurlijk herken je de nummerborden, maar ook een NL inwijkeling uit Brasschaat heeft het typische Nederlandse weggedrag. Bijvoorbeeld niet anticiperen op je mede-weggebruikers zodat je vastgereden wordt achter een vrachtwagen. Een Vlaming houd zijn snelheid in om je gelegenheid te geven óók in te halen.

In een cafe of bar zijn de verschillen ook merkbaar. In sommige drukbezochte café’s is er het fenomeen van de niet-bestellende bezoeker. In Nederland word je, nog voordat je je jas uithebt, vanachter de bar toegeschreeuwd wat je wilt drinken. De hele zaak kan meegenieten van het assertieve gedrag van de barman, wat niet echt een vriendelijke indruk maakt. In Vlaanderen daarentegen is er een medewerker van de bar aanwezig tussen het staande publiek die naar je toekomt en vriendelijk vraagt wat je wilt drinken. Toen ik dat voor het eerst meemaakte dacht ik: ‘Zo kan het dus ook!’ En je wordt nog bediend ook zodat je niet je gezelschap hoeft te verlaten. Effect hetzelfde -ik bestel mijn drankje ten gunste van een goede omzet- maar de vorm is zo veel vriendelijker.

Het zakenleven is in Vlaanderen wel eens ondoorzichtig. Ik maak een offerte om een opdracht binnen te krijgen. Bij een Vlaming kom je zelden te weten wat de werkelijke redenen zijn van het wel of niet krijgen van een opdracht. Ze laten je in het ongewisse en laten daarbij ook de kans voorbij gaan dat ik me kan aanpassen aan hun wensen. Een Nederlandse partner zegt je rechtuit de werkelijke reden van het wel of niet krijgen van een opdracht. Die duidelijkheid voorkomt veel tijdverspilling.

Er zijn nog meer voorbeelden die de cliché’s over de cultuurverschillen bevestigen, soms ten voordeel, soms ten nadeel van de Nederlanders of Vlamingen. Voor mezelf hecht ik de meeste waarde aan de voordelen van beiden en geniet er elke keer van als ik heen en weer pendel.

Jaap

Als je na lange jaren buitenland weer in kontakt komt met Nederland valt het op hoe onvoorstelbaar onbeschoft, plat en kultuurloos het land en zijn bewoners zijn. Het kontrast met Belgie en andere beschaafde naties om ons heen is enorm.

Peter H

Als Vlaming met een Belgische vader en Nederlandse moeder heb ik in mijn jeugdjaren moeten vaststellen dat wanneer ik mijn opa in Noord Brabant bezocht, er vaak erg smalend over België en de “belzen” gesproken werd. Dit soort van dingen zal wel van alle tijden zijn en alle windstreken, maar als ik dan later in contact kwam met Nederlanders uit het hoge noorden en hen vertelde dat mijn moeder van Noord Brabant kwam zeiden ze soms : Oh, maar voor ons is dat België :-)

Wat mij wel een beetje stoort is dat Nederlanders toch maar weinig over Vlaanderen afweten en de strijd die Vlamingen om onze gemeenschappelijke taal voeren niet echt begrijpen en er weinig interesse voor is. Daarom ben ik ook aangenaam verrast van deze weblog gevonden te hebben. Er is een tijd geleden een samenwerking geweest tussen een Vlaamse en Waalse krant om elkaar weer wat beter te leren kennen, misschien zou een samenwerking tussen een Nederlandse en Vlaamse krant ook geen slecht idee zijn.

Johan Schroeyen

Tja, Nederlanders zijn ook wel luidruchtig, maar jonge Vlamingen zijn ook niet meer de brave mensjes van vroeger. Dus wat dat betreft groeien we wel wat naar mekaar.
Bovendien heb je in Nederland zeer beleefde welopgevoede mensen en daartegenover staan extreme botterikken. In Vlaanderen is dat verschil mijn inziens kleiner.

(bericht uit Vlaanderen)

Ernst Niessen

Ongetwijfeld zijn er kleine verschillen tussen Nederlanders en Vlamingen, zoals er ook verschillen zijn tussen Limburgers en Friezen. Terecht wordt her en der ook gewezen op de politieke, culturele en economische invloed van (de Randstad) Holland op de periferie die Nederland (en Vlaanderen) heet. Dat is sinds de Tachtigjarige Oorlog een feit. De reden waarom Nederlanders en Vlamingen elkaar subtiliteiten toedichten over elkaars vermeende “verschillen”, ligt in het feit dat we bewoners zijn van kleine landjes, tenminste als men deze gebieden (gebiedjes?) vergelijkt met landen als Duitsland, Frankrijk, Spanje, Rusland, enz. We hebben namelijk met elkaar geméén dat we onze ‘verschillen’ met een vergrootglas bekijken. Nog niet zo lang geleden opperde het Limburgse PvdA-lid Thijs Wöltgens dat Nederland bij Duitsland ingelijfd kon worden. Dat vonden sommigen nog niet eens zo’n gek idee. Wim Kok, uit dezelfde politieke hoek, vond dat Nederland en Duitsland heel goed met elkaar kunnen samenwerken, en iedereen beleed instemmend de achterliggende gedachte als iets vanzelfsprekends. Diezelfde vanzelfsprekendheid verdwijnt evenzo abrupt als verrassend als het om (intensieve) samenwerking gaat met Vlaanderen, want dán zijn er ineens de bekende (vaak clichématige) verschillen. Het is alsof er een soort vloek rust op het onderwerp Nederland-Vlaanderen. Het project komt maar niet van de grond, men zwijgt erover of men doet alsof er vieze pek aan kleeft. Er zijn taal- en cultuurverenigingen in Nederland en Vlaanderen die grensoverschrijdend werk verrichten, maar ze stuiten zowel in Brussel, maar vooral in Den Haag op een soort Berlijnse Muur van onbegrip. Er is voorgesteld om de VRT en de NOS meer met elkaar te laten samenwerken, bijvoorbeeld een gecombineerd NOS/VRT-journaal in elkaars landsdelen. Geen reactie ontvangen. Het is uitermate frustrerend en onbegrijpelijk tegelijkertijd dat onze landen niet willen inzien dat we voor de toekomst tot elkaar zijn veroordeeld. Het mag zo zijn dat er in 1648 en in 1830 verkeerde wegen zijn ingeslagen, in de toekomst zullen onze wegen samenkomen. Zo’n weg kan men inslaan als het kiesdistrict BHV en daarna België gesplitst worden. Toen de Berlijnse Muur viel, viel ook de DDR weg. Laten we hopen op eenzelfde historische dag voor de Nederlanden.

Cindy

Ik vind over het algemeen de Belgen een beschaafder volk dan het Nederlandse…uitzonderingen uitgesloten natuurlijk…Ik vind de Nederlanders vaak erg bot,luidruchtig, arrogant…kortom: aso’s…Kijk maar als ze op vakantie zijn: walgelijk!Ik schaam me soms voor mn eigen volk….

Gijs Nooy van der Kolff

Als echte ‘Ollander die inmiddels bijna 8 jaar in België woont, kan ik me toch echt aansluiten bij de verschilende onderzoeken die op dit terrein zijn verricht. De conclusies zijn altijd eensluidend: er zijn grote culturele verschillen tussen Nederlanders en Vlamingen. Sterker nog, volgens Hofstede (één van de bekendere onderzoekers op dit gebied) zijn er geen buurlanden ter wereld die cultureel sterker van elkaar verschillen en ligt de Vlaamse(en niet alleen de Waalse!) veel dichter bij de Franse cultuur dan bij de Nederlandse.

Wat betreft vooroordelen t.o.v. elkaar hou ik het in de lezingen en consultancy die ik op dit gebied geef altijd op een uitspraak die ik ooit eens ergens heb opgepikt: Nederlanders mogen Belgen maar respecteren ze niet, Belgen respecteren Nederlanders maar mogen ze niet.

Ella

Algemene constatering in buurt van Antwerpen: Vlamingen zijn zeer onaardig, zeer onrechtvaardig tegen Nederlands en gunnen ze niks. Bah!

dennis

Er is een duidelijk verschil tussen d’n Ollander en de Neerlander. Overigens bestaat Belgie uit 4 delen. Vlaanderen, Frans Wallonie, Duits Wallonie en Gewest Brussel. Walloniers lopen met de neus naar beneden. Vlamingen met de neus omhoog. En in Brussel kijken ze recht vooruit met een vriendelijke lach. In Duits Wallonie weten ze niet waar ze kijken moeten, zo arm is het gebied. D’Ollanders zijn net als Engelsen. Harde schreeuwende zuipkanonnen!

nick peters

Het is nog veel erger dan hier wordt gesteld. De “gemiddelde” Vlamingen vindt de Nederlander niet alleen arrogant, maar ook smakeloos, onbetrouwbaar, zuinig, decadent, hypocriet, etc. Ik woon al 25 jaar in Vlaanderen en heb deze tendens sterk zien toenemen, vermoedelijk als gevolg van de Vlaamse hype, in het kielzog van de toegenomen zelfstandigheid. Ook de nodige Vlaamse politici, het serieuze deel van de media en soms zelfs wetenschappers doen aan een zeer negatieve beeldvorming mee. Vlaanderen wil zich vooral profileren door zich af te zetten van Nederland. Dat Vlamingen desondanks toch vaak vriendelijk zijn tegen Nederlanders bij rechtstreekse contacten wil niet veel zeggen. Vlaanderen is eeuwenlang overheerst geweest door vreemde en/of anderstalige elites. Hieruit is een soort “underground” mentaliteit ontstaan, waarbij de indruk die men wekt bij contacten, weinig zegt over de ware gevoelens. Je zou kunnen zeggen dat Vlamingen vaak niet bedoelen wat ze zeggen en niet zeggen wat ze bedoelen. Overigens kan ik mij in Vlaanderen uitstekend handhaven, wanneer ik mij tenminste maar de nodige zelfcensuur op leg en geconcentreerd ben op vaak minieme tekens die de ware aard of mening van een Vlaming weergeven. Buiten de vervelende overdreven negatieve beeldvorming ten opzichte van Nederland (en de Walen) zijn Vlamingen natuurlijk gewoon mensen, waarbij sommigen zeer interessant, intelligent en sympathiek zijn en sommige anderen juist het tegendeel.

sandra

@ Nick Peters
- de vraag suggereert natuurlijk al deels het antwoord (arrogante Hollanders..), ik ben niet zo overtuigd van een diepgaande negatieve houding van vlamingen t.o.v. Nederland
- de deels positieve beeldvorming van Nederlanders t.o.v. ¨Vlaanderen is daarentegen heel recent, pakweg een jaar of vijf. Voordien was de beeldvorming behoorlijk negatief, minstens decennialang voor zover ik kan beoordelen.
- Nog steeds kennen Vlamingen Nederland veel beter dan omgekeerd.
- Er is sinds het op gang komen van de Vlaamse autonomie (sinds de jaren 1960, dus niet echt een hype zou ik zeggen) ontzaglijk veel uit Nederland in Vlaanderen overgenomen, wat deels de culturele verwijdering t.o.v. Franstalig België verklaart. Dit is toch geen uiting van een negatieve beeldvorming tov Nederland, veeleer fungeerde en fungeert Nederland in Vlaanderen al tientallen jaren als een rolmodel. Vergeet niet dat al in de 19e eeuw gekozen werd voor het Nederlands als taal, wat toen gelet op de bijzonder grote afstand van de diverse dialecten tov het standaard Nederlands allesbehalve vanzelfsprekend was.
- Wat wel klopt is dat er een zekere onzekerheid bestaat en een defensieve mentaliteit, en die is inderdaad niet uit de lucht komen vallen.

Marianne

Wat een ongenuanceerde praat toch weer. Ieder land heeft mensen die onbeschofd zijn en luidruchtig.Deze groep valt het meest op en de anderen zie je niet. Na 30 jaar kan ik met recht zeggen dat er ook in Vlaanderen en in Wallonie zeer luide et hufterige mensen zijn.Alleen al het feit dat je niet zo wilt opvallen in Vlaanderen vind ik alleen maar intriest.
Misschien moet je eens verder kijken en iemand echt willen leren kennen voordat je gaat schieten.
Ik ben in Nederland geboren en heb geleerd om respectvol met anderen om te gaan,kortom innerlijke bechaving zoals dat werd genoemd, we leerden dat je je ook rustig en kalm kunt gedragen en dat geschreeuw is niet echt prettig te noemen.Zo ben ik dus verre van luid en heb mijn kinderen ook weer zo opgevoed. Ik erger me dood en dit soort mensen, maar dat doe ik niet alleen in Nederland ook in Belgie.
Ik voel me niet beter dan een ander.
Met deze respectvolle houding ben ik naar Belgie gekomen en ik heb me verbaasd over de hatelijke, vaak aggressieve en beledigende opmerkingen naar mij toe. Dit ervaar ik als hufterig. Hou me ten goede ik heb een Vlaamse schoonzoon en een Waalse vriend.
Al dit gekat op elkaar getuigt toch van een weinig open houding naar de ander en is in mijn ogen niet zo keurig en beschaafd, eerder het tegendeel.
De serie Baantjer wordt in Belgie ook ondertiteld en wat is de Vlaamse sneer..jullie praten zo slecht dat we het niet kunnen verstaan.
Laatst luisterde ik naar Radio Donna en vond het taalgebruik grof.Dit is niet om ook zo af te geven, maar om te laten zien dat het omgekeerde zeker waar is.
Ik vind dit, en alle Nederlandse vooroordelen tegnover Belgen zeer kortzichig en een bewijs dat men elkaar toch echt niet zo goed kent.
Sta gewoon voor elkaar open en kijk ook eens wat er leuk is aan de ander.Je zult zien dat er inderdaad geen doorsnee Vlaming is en ook geen doorsnee Nederlander. En dan zullen wij in elkaars manier van doen hele positieve dingen kunnen vinden. Dat is wat opbouwender dan dat gezeur.Verschillen zouden een verrijking moeten zijn. Zo ervaar ik het althans.

Accepteer elkaar en zo zal er ook een goede opbouwende samenwerking kunnen ontstaan.Volgens mij is dat nodig om de Nederlandstalige cultuur te beschermen.
Nederlanders kunnen heel goed genieten en lekker eten zoals Belgen dat kunnen.Deze laatste zuipen aardig wat af en dat is trouwens een internationaal probleem en de Belgische kinderen hebben hetzelfde alcohol probleem als in Nederland. Dus, Vlamingen kijk ook eens kritisch naar jezelf en dan zul je zien dat er o zoveel overeenkomsten zijn en wie weet wordt het dan nog eens leuk!

Edje

Jongens jongens,

Wat een treurige toestand hier, generaliseren, generaliseren en nog eens generaliseren.

Sam

Over beleefdheid.

De mensen in brussel blijven mij na acht maanden hier nog volkomen vreemd. Ik versta er meestal geen moer van als ze tegen me fluisterbrabbelen. Je kan ook naar de spraakstroom luisteren zonder de inhoud ervan te proberen op te merken. Mensen die hier hard praten willen domineren. In nederland sta je gauw voor gek als je wilt domineren.
Als je hier dingen recht voor zn raap zegt worden de vlamingen agressief. Nou kom ik uit het noorden dus dat maakt weinig indruk aangezien ze vrij klein zijn.
Toegegeven, met beleefdheid ontstaat er een zekere afstand waarop iedereen lekker zn eigen gang kan gaan. Dat is natuurlijk niet altijd de bedoeling en wanneer dat niet de bedoeling is moet je je eigenlijk niet laten verblinden door goede maniertjes. Dat proberen de fransen ook altijd, daarom is het frans ook zo populair bij diplomaten. Als je dus door de beleefdheid heenkijkt zie je vaak de achterbaksheid. Aan de andere kant vinden nederlanders veel te vaak dat andere mensen moeten veranderen. Kouwe kak of neerbuigendheid, je kent het wel. Als ik vaker ‘To each his own’ had gehoord in nederland was ik er nooit weggegaan want ik hou wel van bijdehante mensen. Ik mis nederland!

Erik

De Nederlandse openheid, directheid, en nuchterheid is mijns inziens allang ontspoort in luidruchtigheid, grofheid, botheid,en arrogantie, en tegenwoordig ook domheid (sinds fatsoenlijke scholen amper meer bestaan in Nederland).
Terwijl Vlamingen de afgelopen decennia hard hebben gewerkt en iets hebben opgebouwd, is Nederland -in slaap gesust door miljarden aardgas baten- moreel en daadwerkelijk, uitgehold. Het zal niet lang meer duren of de rollen zullen volledig omgedraaid zijn, dan zullen wij Nederlanders vol bewondering aanzien wat men in Vlaanderen allemaal tot stand heeft gebracht- en dat zonder slapend rijk te worden met aardgas.