Colombia niet blij met guerrillera Tanja
De echo van het nieuws dat de krant El Tiempo zondag bracht over de Nederlandse vrouw die aan de zijde van de Farc-rebellen vecht in Colombia is nu terug in Zuid-Amerika. Opschudding in Nederland over de jeugdige vrouw die zich bij de Farc aansloot, kopt het nationale dagblad. Ook de Colombianen krijgen nu te horen dat achter de naam Eileen de 29-jarige Tanja Nijmeijer schuilgaat. Een studente Spaans die uit solidariteit met de arme medemens besloot het domme materiële bestaan in Nederland in te ruilen voor de gewapende strijd in Colombia. En dat ze daar inmidels behoorlijk spijt van heeft, was al eerder via de publicatie van haar dagboeken verteld aan de Colombianen. De Colombianen krijgen ook het jokken te horen van het Nederlandse ministerie van buitenlandse zaken dat de ambassade in Bogotá van NIETS zou hebben geweten. Terwijl de moeder van Tanja eerder contact heeft gehad met de ambassade en het Rode Kruis was ingeschakeld om Tanja te vinden. De krant schrijft ook dat waarschijnlijk nog een Nederlander en twee Noren zich destijds met Tanja bij de Farc hebben gemeld. Het is nieuws dat slecht valt in het land waar men al weken wacht totdat de Farc zo vriendelijk wil zijn de lijken over te dragen aan het Rode Kruis van elf politici die – na eerder te zijn ontvoerd – door de rebellen werden vermoord.
Vooral in de lezersreacties op het bericht merk je dat de Colombianen – die al ruim veertig jaar lijden onder de gewapende strijd – het niet begrepen hebben op de Europese Tanja’s die zich over de grens Robin Hood wanen. Het zijn naïeve romantici met waandenkbeelden over de situatie in den vreemde. De Colombianen roepen in reacties om haar berechting.
,,Waarom gaat deze derderangs revolutionair van de Farc niet in eigen land Hollanders vermoorden in plaats van in het buitenland Colombianen om het leven te brengen? Hopelijk moet ze boeten voor wat ze ons aandoet”, schrijft Tabarnak. Hij wil haar vervolgen wegens oorlogsmisdaden.
Jarangoa heeft het ook niet begrepen op die Europese huilebalken. Ze komen hier, steken hun hoofd in de bek van de wolf en klagen dan dat ze niet wisten dat het zo erg zou zijn. Het is volgens deze schrijver de schuld van de ONG’s en Europese universiteiten dat dergelijke noorderlingen in Colombia willen vechten.
Als Tanja ooit de benen weet te nemen uit het kamp van de Farc doet ze er goed aan via Ecuador of Brazilië terug naar Denekamp te vluchten.
