Eens houdt de drukte op - maar de skyline blijft
Wat doe je met je overledenen als je al geen ruimte hebt voor parkeerplaatsen? Op een dichtbevolkt eiland als Manhattan is dat een reëel probleem. Gebouwen gaan de lucht in, auto's ook, maar ruimte voor begraafplaatsen is er niet. In de 19e eeuw werd zelfs verboden nog meer doden te begraven op het eiland. Op een paar verloren plekjes vind je hier nog wel begraafplaatsen.
150 jaar geleden werd een nieuw stuk land ingericht als begraafplaats. Het ligt op de grens van de wijken Queens en Brooklyn, met de metro een half uur ten oosten van Manhattan.
Deze Evergreens Cemetery werd ontworpen door Calvert Vaux, een van de twee landschapsarchitecten van Central Park. Over dat park gesproken: de tientallen begraafplaatsen samen en het park zijn ongeveer even groot: beide hebben een omtrek van ruim 11 kilometer.
Ook al loopt de snelweg op palen tussen vliegveld JFK en Manhattan er pal naast, het is opvallend rustig op de Evergreens. Met uitzondering van de auto's dan. Het is er zo groot dat nabestaanden niet altijd zin hebben te lopen. Hier liggen inmiddels een half miljoen mensen.
Net als in de stad komen mensen van verschillende afkomsten elkaar hier wel tegen, maar liggen ze bij hun eigen groep. Joden bij joden, Duitsers bij Duitsers, Chinezen bij Chinezen. Wat ze gemeen hebben? Het uitzicht. Er zijn niet veel plaatsen waarvandaan je de skyline van Manhattan zo mooi ziet.