'Juist! Dát had ik moeten zeggen!’ Obama heeft wel wat van George Costanza
George in de Seinfeld-aflevering 'The Comeback'. Hij is mikpunt van spot en bedenkt te laat wat hij had moeten terugzeggen.
Toen Romney in het veelbesproken debat met Obama van vorige week zei dat Big Bird misschien maar het veld moest ruimen, zei Obama niets. Een snedige tegenwerping bleef achterwege. Een dag later had hij wél een leuke reactie paraat. En zo zijn er meer voorbeelden van Obama's staircase wit. De president heeft zo wel wat weg van George Costanza uit Seinfeld.
Ook George wil wel ad rem zijn wanneer een collega hem tijdens een vergadering voor schut zet, maar hij denkt niet snel genoeg. Op de terugweg in de auto weet hij ineens wat hij had moeten zeggen, maar dan is het natuurlijk te laat.
Het fragment uit de aflevering 'The Comeback' is niet te embedden, maar wel hier te zien. Onderstaand een video van ABC News, met vanaf 2:00 een compilatie van Obama's late comebacks en hoe die overeenkomen met George in de vergadering.
[Yankee Stadium, Conference Room]
REILLY: Hey George, the ocean called. They're running outta shrimp.
[George's Car]
GEORGE: (angry, to himself) The ocean called. Running outta shrimp. Outta shrimp! (a thought occurs) Oh! Yes! That's what I shoulda said! (frustrated
shout) Dammit![New York Health & Racquet Club]
JERRY: 'The ocean called, They're running outta shrimp'?
GEORGE: Yeah, yeah, yeah. But then, I said to him, 'Oh yeah? Well, the jerk store called, and they're running outta you.'
JERRY: (smiling) Really? That's great. You said that to him?
GEORGE: (confessing) Well, actually, I thought it up on the way over here.
JERRY: Oh. That's not quite the same.
'Goed dat iemand eindelijk Big Bird eens aanpakt', zei Obama - een dag later
Terug naar Obama. Romney zei zonder veel omhaal dat de zender PBS wat hem betreft niet overeind gehouden kan worden met geleend geld. In zijn plannen betekent dat dus het einde van het dienstverband van Big Bird (bij onze Sesamstraat heet hij Pino). Een mogelijkheid voor Obama om Amerika's favoriete grote vogel voor het oog van 67 miljoen landgenoten te verdedigen, maar hij zei niets.
Misschien bedacht Obama, net als Costanza, pas op de terugweg wat hij had moeten zeggen. Misschien testte hij die avond zijn repliek op wat campagnemedewerkers, of op Michelle. In elk geval kwam zijn comeback niet die avond, maar een dag later.
"Thank goodness someone is finally getting tough on Big Bird. We didn't know Big Bird was driving the federal deficit."
Staircase wit: wat je pas verzint als je al weg bent
De Fransen hebben er een prachtige benaming voor: l'esprit de l'escalier, in het Engels staircase wit. Oftewel: de geestige opmerking die pas tot je komt wanneer je al de trap af gelopen bent. De bedenker is de filosoof Denis Diderot, over wie tijdens een diner eens een opmerking gemaakt werd. Hij was zo overrompeld dat hij pas onderaan de trap een goede tegenopmerking had verzonnen.
Obama's Big Bird-voorbeeld staat niet op zichzelf. Tijdens hetzelfde debat zei Romney dat hij een bepaalde aftrekpost uit Obama’s plannen niet begreep.
“Look, I've been in business for 25 years. I have no idea what you're talking about. I maybe need to get a new accountant."
Obama reageerde met... stilte. Hij zei niets.
Een dag later wel. Nu stond Obama tussen aanhangers, waar hij de bewuste uitspraken van zijn opponent herhaalde, om de dialoog min of meer weer naar boven te halen. Waarom? Omdat hij inmiddels een comeback had.
http://youtu.be/2_cO9pTHrvw
"The guy on stage last night, he said that he doesn't even know that there are such laws that encourage outsourcing. He's never heard of them, never heard of them, never heard of tax breaks for companies that ship jobs overseas. He said that if it's true, he must need a new accountant. Now, we know for sure it was not the real Mitt Romney, because he seems to be doing just fine with his current accountant."
'Obama is een van de weinige introverte Amerikaanse presidenten'
Maar waarom kan Obama niet direct met zo’n grap komen? Tussen de regels van een uitstekend artikel van TIME Magazine uit februari staat misschien het antwoord. Dat artikel gaat over introverte en extraverte personen. De extraverte persoonlijkheden hebben het doorgaans makkelijker op feestjes en andere gelegenheden waar veel sociale interactie vereist is. Ze praten gemakkelijk, passen zich snel aan, zijn ad rem. Veel Amerikaanse presidenten waren extravert - Bill Clinton, bijvoorbeeld, moest je letterlijk bij zijn gezelschap wegtrekken.
Obama is, schreef TIME, waarschijnlijk introvert.
“In fact, Americans may all be living under an introverted leader right now. Barack Obama isn’t shy—no shy person survives a presidential campaign—but he shows tendencies toward introversion, including the love of solitude that helped him thrive as a writer.”
Als zodanig is Obama geneigd eerst na te denken voordat hij iets zegt. Hij is aanzienlijk sterker als hij een speech eerst rustig heeft kunnen uitschrijven, als hij heeft kunnen plannen wat hij tegen toehoorders zegt. Snel schakelen en scherp reageren, zoals in het debat nodig was, lukt hem minder goed. Hij verloor het debat - maar was de dag erna wel scherp toen hij de tijd had gehad om belangrijke momenten even terug te spoelen en te overdenken.
George kreeg alsnog het deksel op de neus
Ten slotte: hoe verging het George? Staircase wit had hem aan zijn ‘jerk store’-opmerking geholpen, nu moest hij alleen nog zien te bereiken dat de hele situatie zich nog een keer voordeed. Dat lukte, en ‘jerk store’ werd afgeleverd. Helaas kreeg George onmiddellijk weer het deksel op de neus.
