Wat opviel vanaf de conventievloer
De tweede dag van de Democratische conventie in Charlotte is afgelopen. Het was een chaotische dag, er ging van alles mis, maar Barack Obama is rond middernacht lokale tijd formeel door de conventie aangewezen als presidentskandidaat. Vandaag zal Obama zijn nominatie accepteren. Hij zal het moeten doen in de relatief kleine setting van de Time Warner Cable Arena. Het 74.000 stoelen tellende Bank of America Stadion, waar de laatste conventiedag gehouden zou worden, is afgelast, volgens de organisatie vanwege het weer. De organisatie van de conventie is armoedig, maar de sfeer in de zaal lijdt er niet onder. Dit viel me de eerste twee dagen het meest op:
De koningin
Vannacht nam oud-president Bill Clinton 49 minuten en 3 seconden het woord. Dat is meer dan een kwartier langer dan zijn 1988-speech, die legendarisch werd door de lengte. Clinton was Clinton: hij zweepte de zaal op met een speech die afweek van alle anderen. Geen aanloop met autobiografische details, zoals we die de afgelopen twee weken zo vaak hebben gehoord. Geen spelletjes van vraag en antwoord met de zaal. Het ging over beleid, en de machinaties van politiek. Niemand komt daarmee weg, maar de Democraten zijn gek op Bill Clinton. Inhoudelijk bracht hij een onderscheid aan tussen de polariserende Republikeinen en de verzoenende Obama. "Heck, he even appointed Hillary."
De first lady
De lat lag hoog voor de speech van Michelle Obama, maar ze voldeed bij de conventiegangers in de zaal ruimschoots aan de verwachtingen. Ze bracht een persoonlijke lijn aan in de beleidskwesties die Obama's termijn domineerden. Dat ze heikele thema's niet schuwde, zoals abortus en Obama's zorgstelsel, betekent dat ze een veel grotere politieke rol heeft verworven dan vier jaar geleden. Volgens Jodi Kantor, auteur van het boek The Obamas, heeft Michelle Obama geen politieke ambities. Maar toch: je weet het maar nooit.
De belofte
De speech van Julián Castro had veel applausmomenten, maar maakte, meer nog dan die van Michelle Obama, een gepolijste indruk. Hij leek wat gevangen in het thema van de conventie. Castro beschreef zijn levensverhaal volgens de wet van de Amerikaanse droom: arm begonnen, dubbeltjes gespaard en doorgezet om hogerop te komen, kansen gegrepen, en burgemeester van San Antonio geworden. Dit thema van kansen grijpen loopt als een rode draad door de speeches op de Democratische conventie heen. Castro legde het er het dikst bovenop. Het leek soms net alsof hij de Obama van 2004 wilde evenaren, of overtreffen. Soms wordt het etiket van belofte wel erg snel op een politicus geplakt.
De penningmeester
Andrew Tobias zal nooit president van de Verenigde Staten worden. Hij is geen enorm geprofileerd figuur, als penningmeester van de Democraten gaat hij over budgetten en jaarrekeningen. Maar hier in Charlotte leverde hij een speech waarin hij in een paar minuten puntig en humoristisch kon zeggen waar andere sprekers twintig minuten over doen. Daarbij was zijn korte optreden een pleidooi voor gelijke rechten voor homoseksuelen.
Het hologram
De Republikeinen hadden het plan een hologram van Ronald Reagan te introduceren op hun conventie, meldde Yahoo News, maar bliezen het plan af. Een ode aan Ted Kennedy, Democratisch icoon, viel goed in de zaal, maar had ook iets weg van een Democratisch hologram. Een groot deel van de ode ging over de verkiezingsstrijd die Kennedy in 1994 voerde met Mitt Romney. Door fragmenten uit het debat van destijds zonder context uit te zenden, leek het net alsof Kennedy postuum tegen de Romney van vandaag streed. Dat oogde onwerkelijk.
De chaos
Een cadeautje voor de Republikeinen is de totale puinhoop die de Democraten van deze conventie maken. Kijk naar dit onderstaande onverwachte fragment. Nadat de partij aanvankelijk besloten had verwijzingen naar God achterwege te laten in het beginselprogramma en geen tekst op te nemen die Jeruzalem als hoofdstad van Israël aanwijst, werd die beslissing vandaag teruggedraaid. Het gebeurde in een onduidelijke schreeuwsessie tussen voor- en tegenstanders. Volgens The Huffington Post was de partijtop, inclusief Obama zelf, ongelukkig met het besluit geen verwijzing naar Jeruzalem in het programma op te nemen. Maar of de ja-zeggers inderdaad de benodigde meerderheid in de zaal haalden, is in deze video twijfelachtig.
http://youtu.be/09cEwnivdr0
Dit was niet alles. Vergeleken met de Republikeinse conventie is die van de Democraten armoedig georganiseerd. Honderden gedelegeerden en journalisten werden lange tijd buiten het stadion gehouden, omdat de brandweer de arena te vol vond. Vandaag, als Obama spreekt en tienduizenden teleurgestelde conventiegangers hem niet kunnen zien, wordt een puinhoop verwacht bij de ingang van de arena.
