Democraten trekken lessen uit Wisconsin

Walker, Wisconsin Ranger, postte een opgeluchte aanhanger van gouverneur Scott Walker gisteravond op Facebook. De Republikein Walker, gouverneur van Wisconsin, blijft zitten. Zijn belangrijkste uitdager, de Democraat Tom Barrett, slaagde er bij lange na niet in de gouverneur via een zogeheten 'recall'-verkiezing weg te krijgen.

Doet dat ertoe voor de race tussen Romney en Obama? De verkiezing van gisteren kan grote consequenties hebben - voor de landelijke verkiezingen, maar zeker voor de Democraten.

De Democraten zetten, geholpen door vakbonden en burgerorganisaties, een buitengewoon zwaar middel in met een recall. Ze hadden beet. Walker is inderdaad lang geen populaire gouverneur, met harde anti-vakbondstaal die buiten de conservatieve Tea Party weinig enthousiasme opwekt. De Democraten maakten er een landelijk thema van; Walker werd in de campagne steeds meer neergezet als een voorbode van Mitt Romney. President Obama steunde de recall, maar was wel zo verstandig om zelf niet zijn gezicht te laten zien in Wisconsin. Toch zette hij achter de schermen zijn organisatie in. Een recall van een Republikeinse prominent zou een zeldzame stunt zijn.

Nu Walker de aanval heeft afgeslagen, is de les voor de Democraten dat grass roots-activisme ook geen bergen kan verzetten. Wat het doet met de motivatie van de honderden Democratische vrijwilligers in de cruciale swing state, zal de tijd leren. Tekenend is de ontnuchterende reactie van Obama's campagneleider, Jim Messina. Hij noemt de recall nu een "terrifying experiment".

This result is direct confirmation that all the outside money that's poured into elections this cycle can and will change their outcome. And it's exactly what could happen on the national stage unless we can close the gap between special interests and ordinary people.

Walker is, volgens Messina, een Romney-in-het-klein:

Walker was challenged because he's spent the last year and a half promoting special interests and Republican ideologues while taking away a seat at the table for middle-class families. But when his job was on the line, those same interest groups repaid the favors -- and were willing to spend nearly EIGHT times as much money as the Democratic candidate and his allies raised. This is the playbook Mitt Romney used in primary after primary against Rick Santorum and Newt Gingrich.

Het vereist wat intellectuele lenigheid van kamp-Obama om Walker en Romney neer te zetten als grootverbruikers van campagnegeld, terwijl Obama nog altijd straatlengtes voorligt met zijn fondsenwerving. Maar in Wisconsin klopt het inderdaad: Walker haalde ruim zestig miljoen dollar binnen, Barrett circa vier miljoen.

Belangrijker voor de Democraten is de les voor de toekomst. Duidelijk is, zeggen Democraten in Washington, dat aanvallen op Republikeinen voortaan weloverwogen en gecoördineerd moeten gebeuren. Barney Frank, een afgevaardigde uit Massachusetts, sprak openlijk en noemde de recall een 'grote fout'.

My side picked a fight they shouldn't have picked. The recall was upsetting to people, the rerun of the election with Tom Barrett — it's not a fight I would have picked.

 

 

 

Lees meer over:
Barack Obama
Mitt Romney
recall
Scott Walker
Tom Barrett
Wisconsin

5 reacties op 'Democraten trekken lessen uit Wisconsin'

Henry Dendunnen

Walker is a genuine leader and performer for correcting Wisconsin. They have a surplus!

Johannes Bakker

Op de eerste plaats, de re-call was niet gebaseerd op iets onetisch maar de liberals waren het niet eens met de policy van de Walker. 70% van de mensen vindt dit onvoldoende grond voor een re-call. Ik ook.
Ik heb nu weer vertrouwen in de Amerikanen nu Walker met een nog grotere meerderheid herkozen is. Wat Walker heeft gepresteerd is dat waar men in andere Staten van de Verenigde en ook Nederland naar toe moeten. Een balanced budget met overschot, meer mensen aan het werk zonder belasting verhoging. Daar kunnen we in NL nog jaren op wachten. De bonden in zijn huidige vorm blijken nu overbodig, hebben hun taak gedaan. Geen wonder als je zelfs gratis Viagra voor de schoolmeesters in de secondaire arbeidsvoorwaarden bedingt en krijgt. Greed, daar zijn de bonden nu voor afgestraft. En weet je, nu bondslidmaatschap in Wisconsin niet meer verplicht is hebben 50% van de leden hun lidmaatschap opgezegd. De vakbondsbonzen spelen mooi weer van dat geld, geven zichzelf mega lonen en miljoenen aan pensioen. Steunen de linkse politiek van de premies ook van die mensen die niks met links te maken willen hebben.

Johannes Bakker

Outspending? Betekend dit dan dat de verkiezingen daardoor corrupt en gekocht zijn. Even googelen en kijken hoe de verhouding van fondsen tussen Obama en McCain waren. En hoeveel geld heeft Obama nu ter beschikking? Even rekenen. Door de linkse zenders CNN, NBC, CNBC, ABC zijn uren gratis reclame gevoerd tegen Walker. De waarde hiervan loopt in de vele tientallen miljoenen en toch bleef Walker overeind met zelfs een grotere meerderheid. Er is echt meer aan de hand.

rkho

Inderdaad had Obama veel meer geld ter beschikking dan McCain. Dat kwam omdat Obama in tegenstelling tot zijn belofte uit het publieke systeem trad. Bovendien moest McCain iedere dollar verantwoorden, zo niet Obama. Dat leidde er bijvoorbeeld toe dat een Nederlandse journalist in strijd met de wet een campagne bijdrage kon doen. In plaats van terug te storten vroeg Obama om medewerking aan de fondsenwerving en nog een bijdrage.
Dat de Democraten achter Walker aangingen was een stommiteit, om het dan op verschil in financiële middelen te gooien is een slap excuus, ze moeten wel erg in paniek zijn. Gaat Obama nu ook de vakbonden aanpakken, zoals hij dat in 2008, ook suggereerde met de bestaande abortus praktijk.

foppe de haan

Hoezo trekken ze lessen? En wie zijn ‘de democraten’? Want Obama en zijn kliek hebben zich volledig afzijdig gehouden, omdat die op geen enkele manier wil worden gedwongen om over economische ongelijkheid te praten, om zo zijn sponsors niet te vervreemden..
En gezien het feit dat hij en gelijkgestemden de nationale partij besturen, kun je op je vingers natellen dat er van daar uit weinig steun is gekomen. Dus blijft de vraag wat de lokale democraten en vakbonden hebben geleerd. Is dat dat dit machtsmiddel een onverstandige keuze was, omdat Amerikanen uit ‘principe’ tegen recalls zijn? Is het dat de vakbonden een imagoprobleem hebben, en dat ze daar meer aan moeten doen? Is het dat er iets nieuws aan het ontstaan is, dat zich nog moet ontwikkelen? Ik weet het niet, maar het lijkt me duidelijk dat er iets mis is met de insteek van de auteur in dit artikel.

Volg nrc.nl op en , lees onze dagelijkse nieuwsbrief