De verkiezingen trekken de aandacht in het buitenland, nou ja een beetje
Nederland is geen groot land, maar in heel Europa wordt toch met belangstelling gekeken naar de verkiezingen voor de Tweede Kamer. Zeven NRC-correspondenten over de aandacht voor de Nederlandse verkiezingen in hun land.
België
In België genieten ze van "het Nederlands gedoe", schrijft onze correspondent Petra de Koning:
"In Vlaamse kranten kun je zomaar een kop tegenkomen met ‘Geert’ erin, zonder achternaam. Zo goed kennen de Vlamingen de man die ze in gesprekken met Nederlanders ook wel ‘die Wilders van u’ noemen. Ze volgden de afgelopen jaren heel precies hoe politici in Nederland reageerden op een partij die voor hen vergelijkbaar is met het extreem-rechtse Vlaams Belang: Nederlanders hadden er kennelijk geen boodschap aan dat het cordon sanitaire in Vlaanderen zo goed had gewerkt.
Belgen vonden de regering-met-gedoogsteun in Nederland ook interessant omdat die hun een gevoel van gedeelde smart gaf in de lange politieke crisis die ze zelf doormaakten: "Bij jullie gaat ook niet alles perfect, toch?”
Daarnaast zegde Roemer onlangs een interviewafspraak met De Morgen af. De SP vond de verslaggevers uit Duitsland belangrijker. De Koning:
"Zal Roemer, als hij misschien toch premier wordt, dan wél zijn eerste buitenlandse bezoek aan België brengen, zoals gebruikelijk is? De Vlamingen moeten het nog zien."
De Standaard vraagt zich af of de onervaren Roemer wel premier kan worden, op 22 augustus.De Standaard vraagt zich af of de onervaren Roemer wel premier kan worden, op 22 augustus.
Verenigd Koninkrijk
De Nederlandse verkiezingen staan "niet bovenaan de agenda", zegt een Brits Lagerhuislid met gevoel voor understatement tegen onze correspondent Titia Ketelaar. Toch is er wel enige aandacht.
"Met name in de Londense City houden analisten de verkiezingscampagne goed in de gaten. Zeker na de uitspraken van Emile Roemer over het begrotingstekort dat onder de SP niet koste wat kost zal worden teruggebracht. De eurocrisis raakt ook de Britse economie, en daarom is elke beweging interessant die lijkt op nog meer Nederlandse weerzin tegen verdere financiële hulp aan de rest van Europa."
Ook de Britse media zoomen in op de SP van Roemer. Hier in de zondagkrant The Observer op 2 september.Ook de Britse media zoomen in op de SP van Roemer. Hier in de zondagkrant The Observer op 2 september.
Griekenland
In Griekenland hopen ze dat Roemer de verkiezingen wint, schrijft Marloes de Koning. De snelle opkomst van de SP is eigenlijk het enige wat de aandacht trekt.
"‘Een Hollandse Tsipras’ concluderen Grieken die over hem gelezen hebben. De parallel is snel getrokken met de leider van de coalitie van tot voor kort marginale linkse partijen die sinds de afgelopen verkiezingen opeens de tweede partij van het land is.
Daarin klinkt de hoop door dat in Nederland inzichten rijpen. Dat we gaan inzien dat miljardenleningen aan de Griekse staat en steun aan banken niet voelen als solidariteit met Griekse burgers."
Frankrijk
In Frankrijk wordt Nederland ingedeeld bij ‘de noordelijke landen’, schrijft Marijn Kruk. Daar is de bevolking tolerant en past de regering goed op het huishoudboekje. Dus wanneer daar in een moeite door zowel het coffeeshopbeleid als de afspraken met Brussel ter discussie worden gesteld, dan is dat in Frankrijk nieuws.
"Ook het anti-Europese sentiment is in Franse media niet onopgemerkt gebleven. "Serieuze kandidaten voor het premierschap stellen de Europese afspraken ter discussie”, schrijft de correspondent van zakenkrant Les Echos enigszins verbaasd. François Hollande en Nicolas Sarkozy deden tijdens de presidentscampagne eerder dit jaar overigens niet anders.
Voor Frankrijk is het niet per se slecht nieuws wanneer Nederland opnieuw naar de onderhandelingstafel wil. Dat zegt een anonieme econoom in dezelfde krant. Hij wijst erop dat Frankrijk de belofte zijn begrotingstekort in 2013 naar 3 procent terug te brengen niet zal kunnen waarmaken. 'Frankrijk kan daar uit eigen beweging onmogelijk aan morrelen. Maar wanneer een strikt land als Nederland dat doet, zal het zijn kans beslist grijpen.'"
Duitsland
Nederlandse politici duiken met het naderen van de verkiezingsdatum regelmatig op in de Duitse pers, schrijft Frank Vermeulen. De vervroegde verkiezingen in het kleine buurland worden er relatief goed gevolgd. De meeste media vrezen, in het voetspoor van de Süddeutsche Zeitung, dat Duitsland een stabiele partner bij het bestrijden van de eurocrisis kan verliezen.
De Duitse ogen zijn gericht op de SP, die, zoals een krant memoreert, in het Europees parlement in een fractie zit met de voor Duitse begrippen radicale partij die Linke. Dat de SP mogelijk de grootste wordt, en dat Emile Roemer kans maakt minister-president te worden, bezorgt veel Duitsers kippenvel. Want Roemer is tegen verdergaande invloed van Europa. Zijn (later genuanceerde) oneliner dat Nederland alleen over zijn dead body Europese boetes gaat betalen, is luid en duidelijk gehoord.
Artikel over de SP in Der Spiegel op 28 augustus.Artikel over de SP in Der Spiegel op 28 augustus.
"De SP stuit ook de Frankfurter Allgemeine Zeitung tegen de borst. De krant signaleerde in mei al dat (bondskanselier) 'Merkel in Europa na de val van de Nederlandse regering nauwelijks nog bondgenoten heeft'. Hoofdschuddend schrijft de krant nu dat het uitloopt op polarisatie tussen VVD en SP."
Spanje
De mini-Duitsers. Op het Spaanse regeringspaleis Moncloa werd het demissionaire Nederlandse kabinet-Rutte de afgelopen maanden zo aangeduid, schrijft Merijn de Waal. Wie weet hoe Spaanse regeringsfunctionarissen over de strenge Duitse positie in de eurocrisis denken, begrijpt dat dit zeker geen compliment is.
"Voor de regering van premier Mariano Rajoy is het zeker van belang welke coalitie er straks in Den Haag aan de macht komt. Spanje wil als belangrijkste zorgenkind van de eurozone graag meer solidariteit van Noord-Europa bij de aanpak van de crisis. Nederland trapte, als satelliet van Berlijn, de afgelopen jaren het hardst op de rem.
"In de Spaanse pers, is zoals bij alle buitenlandse media, veel aandacht voor de opkomst van de SP en voor Geert Wilders en zijn PVV. Gisteren schreef kwaliteitskrant El País, de enige met een vaste correspondent in Nederland, alvast twee pagina’s vol over deze twee flankpartijen. SP-leider Roemer licht de krant desgevraagd zijn uitspraak toe dat er voorlopig geen geld meer naar Griekenland moet. 'Spanje is andere koek', sust hij. 'Het moet zijn banken beter controleren en voorkomen dat zijn economie stagneert.'"
El País besteedt aandacht aan Wilders op 27 augustus.El País besteedt aandacht aan Wilders op 27 augustus.
Israël
Voor Israël betekent een nieuw Nederlands kabinet bijna per definitie achteruitgang, schrijft Leonie van Nierop. Het huidige, demissionaire kabinet droeg Israël zó’n warm hart toe – beter kan het haast niet worden.
"Zo blokkeerde Nederland in september vorig jaar een gezamenlijk EU-standpunt omdat de tekst te kritisch over Israël zou zijn. Daarna stemde het tegen het Palestijnse verzoek om het lidmaatschap van cultuurorganisatie UNESCO. Ook wijst Nederland Palestijns lidmaatschap van de Verenigde Naties af.
"De val van het Nederlandse kabinet was voor sommige Palestijnse vredesonderhandelaars reden voor vreugd en hoop. Hoop dat, als alle 27 Europese landen Palestina erkennen, de Verenigde Staten zich – uit angst voor isolatie – genoodzaakt voelen voor de Palestijnen te stemmen in de VN en druk zullen uitoefenen op Israël om de bezetting te beëindigen. Maar zij weten: dit is hoop van de lange adem."
Lees meer over hoe de Nederlandse verkiezingen in het buitenland worden beleefd in de digitale editie van NRC Handelsblad.