Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Een nieuw jaar met Mustafa

Het dieptepunt van het afgelopen jaar? Mustafa knijpt zijn ogen tot spleetjes. Even denken. Dan schudt hij zijn hoofd. Geen dieptepunten. Behalve dan de politiek in Nederland en misschien de keer dat hij door een groepje kinderen werd uitgescholden voor tering-Marokkaan. Dat deed pijn, zegt hij. Maar verder was het een topjaar. Annet, zijn vrouw, Lees verder›
Door op 1 januari 2012

De kerstgedachte van Kees

Jezus, meid, natuurlijk! Kees gooit zijn armen in de lucht, alsof hij op het punt staat een gebed aan te heffen in de kleine gang van zijn huis. Het was een gok, bij welke benedenwoning in deze Rotterdamse straat ik zou aanbellen voor een kerstborrel. Achter dit raam stond de grootste kerstboom en het leek Lees verder›
Door op 26 december 2011

Zomaar iemand van Maja’s moeder

Ana denkt er geen seconde over na. Ik woon in de buurt dus natuurlijk ben ik welkom op de verjaardag van haar dochter Maja. Ik schat Ana een jaar of zestig. Ze is klein en stevig, met zwart haar en rode wangen. Als ik langs haar de gang in loop knijpt ze kort in mijn Lees verder›
Door op 18 december 2011

Loslaten met Marijke

Marijke kijkt mij onzeker aan. Wil je echt meedoen? Ik knik. Hoewel haar blik mij een beetje ongerust maakt. Via een bekende die buurtgenoot is van Marijke hoorde ik over haar voornemen een vollemaansfeest te geven. Het is zeven uur, de maan is net opgekomen. Marijke twijfelt. Ik vind het heel bijzonder dat je hier Lees verder›
Door op 11 december 2011

De soulmates van Pim

Pim haalt nog wat bier. Esther gooit de dobbelsteen. Een zes. Ze mag een cadeau kiezen uit de doos die midden op tafel staat. De groep klapt. Maar het klinkt niet echt van harte. Esther staat op en loopt achter Pim aan de keuken in. Ik hoor ze op gedempte toon overleggen. Over mij, denk Lees verder›
Door op 4 december 2011

De onmogelijke droom van David

David is blij met een extra gast. Zoveel mensen kent hij hier niet. Hier, dat is Pune, de stad in India waar ik werk aan mijn volgende voorstelling. Ik zag hem al een paar uur geleden een tafel klaarzetten in de tuin van het hotel. Hij heeft gedekt voor veertien mensen. Er zitten er zeven. Lees verder›
Door op 27 november 2011

Bang in de ashram

Als je mensen wilt ontmoeten is dit de plek! roept Vlad, de dikke rus,  terwijl hij zijn zware armen uitstrekt. We staan in de Buddha Grove. Een groot stenen plateau tussen enorme bomen in een Indiase ashram. Om ons heen bewegen een stuk of veertig mensen in bordeauxrode outfits op en uit de maat van Lees verder›
Door op 13 november 2011

De deur van Mark

Het gaat er niet om of ik je vertrouw of niet, dit is gewoon niet mijn ding. Mark staat ongeduldig in de deuropening. Hij heeft mij net onder lichte dwang naar buiten geëscorteerd nadat ik precies dertig seconden op zijn verjaardagsfeest in Alphen aan den Rijn was. Zijn moeder liet mij vriendelijk binnen. Dat vindt Lees verder›
Door op 30 oktober 2011

De restjes van Mildred

Als je voor het feest komt ben je te laat. Mildred kijkt mij vermoeid aan. Iedereen is vertrokken, zegt ze en gebaart naar het lege zaaltje achter haar. Ingezakte stukken taart op papieren bordjes, lege glazen, vertrapte slingers. Ik had achter de deur vol ballonnen en een papier met ‘Mildred 55 jaar, dat heeft ze Lees verder›
Door op 23 oktober 2011

De vrijheid van Joop

Joop zit in zijn klapstoel op een braakliggend stuk grond naast zijn flat in Zoetermeer. Omringd door bierkratten en zijn acht beste vrienden. Eigenlijk is het te koud voor een feestje buiten. Maar Joop haat binnen zitten. Het was niet makkelijk in Zoetermeer een feest te vinden. Uiteindelijk vond ik Joop en zijn kratten een Lees verder›
Door op 16 oktober 2011

Mossel tussen de schildpadden

Mevrouw Mossel steekt een stuk cake in haar mond. Ze werd vierentachtig vandaag en wat haar betreft mag het leven nog wel even duren. Al die ouderen die maar dood willen, daar snapt ze niks van. Leven wil ze. Al moet het liggend in een luier. Want dood is dood, filosofeert ze, en daar zit Lees verder›
Door op 9 oktober 2011

Gods wegen

Gerda vindt het ‘erg mooi’, onuitgenodigd bij mensen aanbellen om te zien of je welkom bent. Loop maar mee naar de tuin. Ze zwaait de voordeur wijd open. Halverwege de donkere woonkamer draait ze zich om. Is je column geïnspireerd op het verhaal van Jozef en Maria en de dichte herbergen? Ik grinnik, zie dan Lees verder›
Door op 2 oktober 2011