Espresso met Saif al-Islam Gaddafi
Saif al-Islam Gaddafi drinkt zijn espresso met vijf schepjes suiker. De laatste persoon die ik dat heb zien doen is mijn homoseksuele oom Willem. Maar dat vertel ik Gaddafi Jr. niet. ‘Zijn de koffers al gepakt?’ vraag ik hem. Saif al-Islam kijkt alsof er teer in zijn espresso zit. Dan herstelt hij zich. ‘Ik herhaal,’ zegt hij. ‘We zullen vechten tot de laatste minuut en de laatste kogel, tot de laatste man en de laatste vrouw, tot de laatste stad en de laatste hut, tot de laatste kameel en de laatste grootoorvleermuis, tot de laatste druppel olie en de laatste schep suiker.’
Ik laat de titel vallen van de dissertatie die hij in 2007 heeft geschreven aan de London School of Economics. Onderwerp: democratische besluitvorming. Maar Gaddafi Jr. gaat niet in op mijn opmerking. ‘Londen,’ verzucht hij. ‘Ik had nu veel liever in Londen gezeten. Het is Fashion Week, vandaag is het Menswear Day.’ Eerlijk is eerlijk: Saif al-Islam Gaddafi is onberispelijk gekleed. Zijn jasje zou van Tom Ford kunnen zijn, zijn black tie van Givenchy. Dan bevriest zijn blik weer en zegt Gaddafi Jr.: ‘Dit is geen Tunesië of Egypte. We slaan niet op de vlucht. We vechten tot de laatste baby en de laatste barbiepop.’ Na een korte stilte zegt hij: ‘Maar wat vind je eigenlijk van mijn schoenen?’
