Espresso met Julian Assange
Ik drink om drie uur ’s nachts espresso met Julian Assange. Gisteren werd namelijk bekendgemaakt dat Assange de kat van zijn voormalige woordvoerder zou hebben geterroriseerd. Er is een heel hoofdstuk aan gewijd in Inside WikiLeaks: My Time with Julian Assange at the World’s Most Dangerous Website van Daniel Domscheit-Berg. ‘De kat heet Mr. Smith?’ vraag ik. ‘Juist,’ antwoordt Assange. ‘Hij heeft een grijs-witte vacht en is gecastreerd?’ ‘Juist.’ ‘En u heeft het beest tussen uw laptop geprobeerd plat te drukken?’ ‘Onjuist,’ zegt Assange. ‘Ik heb hem met gespreide vingers aangevallen. Een spelletje, om hem een jagersinstinct bij te brengen.’ ‘Mr. Smith lijdt nu aan neurose,’ zeg ik. Julian Assange drinkt zijn kopje leeg en zegt: ‘In China worden katten opgegeten.’
In het boek van Domscheit-Berg staat ook dat de WikiLeaks-oprichter heeft beweerd dat zijn haar wit is geworden door een ongelukje met een zelfgebouwde kernreactor. ‘Dat zeg ik na vijf glazen whisky,’ vertelt Assange. ‘Jij verzint toch ook wel eens wat? Je gaat me niet vertellen dat je echt espresso hebt gedronken met Mubarak en Berlusconi?’ Het volgende moment pakt hij een stapel papieren erbij. ‘Deze cijfers zijn gelekt,’ zegt Assange. ‘Maandag had je 13.457 bezoekers, dinsdag 15.341, woensdag 14.987. In drie dagen heb je dus € 437,85 verdiend. Dat komt neer op zestig cent per woord.’ Assange twijfelt even of hij verder moet praten, maar zegt dan: ‘Het is wel een mooi verhaal als Mubarak komt te overlijden door jouw espresso. Wil je dat ik het wereldkundig maak op WikiLeaks?’
