Voor de dooi invalt moeten we het toch nog even over chocolademelk hebben. Dan bedoel ik niet Chocomel en andere fabrieksproducten, die zouden de naam chocolademelk eigenlijk niet mogen dragen. Opgewarmd hebben ze al helemaal geen charme en ze

Professionele keukenhumor is over het algemeen vrij flauw. Er bestaan grofweg twee categorieën. De eerste is die van de practical jokes. Die zijn vaak al snel niet meer leuk en beperken zich meestal tot ergens een Madame Jeanetje doorheen

In het chicklit-boekje I don’t know how she does it staat de hoofdpersoon op een kwaad moment een appeltaart van de supermarkt zo te maltraiteren dat deze eruitziet als zelfgebakken. Vroeger, vertrouwt ze de lezer toe, jokten vrouwen meestal

De ramen dicht tapen. Een bontjas dragen. Wodka drinken. Wekelijks naar de sauna. Zomaar een paar gewoontes die we van de Russen zouden kunnen overnemen nu het hier eindelijk ook weer eens goed vriest. Reisjournalist Jelle Brandt Corstius noemt

Mosselen op toast

In deze verrukkelijke saus geven de fenegriekblaadjes net de iets vollere smaak. Ze zijn te vinden bij goedgesorteerde specerijenstallen op markten, of bij dito winkels. Wie ze niet vindt, kan of een snufje fenegriekpoeder gebruiken,

De temperatuur hoeft maar naar het vriespunt te lonken of Unox werpt zich op als beschermheer van de winterse buitensporten. Ongetwijfeld draagt de firma de vaderlandse folklore een warm hart toe, al zal het Unox vooral gaan om het

We eten steeds meer geitenkaas. Niet alleen die Franse chèvre. Nee, juist geitenkaas van eigen bodem. Dat is hartstikke leuk. Behalve voor de jonge bokjes, die geven namelijk geen melk. En eten doen we ze ook niet. In Zuid-Europa

De bezorger van TNT die hier in de vinex de pakketten rondbrengt, ken ik inmiddels van haver tot gort. Vrijwel iedere dag belt hij bij me aan en doe ik begerig en verwachtingsvol – doch geheel gekleed – open.

Zoals een overwinning veel vaders heeft – en een nederlaag wees is – zo claimen veel volkeren Grote Uitvindingen. Kijk maar naar het Chinese of Italiaanse kompas, de Nederlandse, nee Duitse, of toch Chinese boekdrukkunst, of de Britse, o

Het was in een trattoria in Trastevere, Rome, een bescheiden familierestaurant waar moeder in de keuken stond, vader en zonen bedienden en waar alle gasten – man, vrouw, jong, oud, vaste klant, verdwaalde toerist – werden aangesproken met ‘carissimo’,