Nokia: geen krimpend simmetje van Apple
Veel telefoongebruikers hebben nu al moeite met het priegelige formaat van hun simkaart, maar de smartcards worden nog kleiner. Alleen zijn telefoonfabrikanten het nog niet eens over de volgende generatie simmetjes.
Smartphones met aanraakschermen worden groter en groter, maar binnenin het toestel blijft het proppen om alle chips in de flinterdunne behuizing te plaatsen. Elke millimeter telt: een kleinere sim biedt meer ruimte voor de batterij, een grotere processor of de broodnodige lucht om het toestel af te koelen.
Voor de veteranen: de eerste sims hadden nog het maatje creditcard. Daarna werd het de gewone sim ter grootte van een vingernagel, en de laatste variant is de micro-sim in bijvoorbeeld de Apple iPhone 4(S) en de Nokia Lumia 800.
Volgende week besluit de Europese standaardenorganisatie ETSI (European Telecommunications Standards Institute) in het Franse Nice over weer een nieuwe generatie smartcards: de ‘nano-sim’ van 12 bij 9 mm. Deze kaart, ontworpen door het Duitse bedrijf Giesecke & Devrient, is 30 procent kleiner en 15 procent dunner dan de micro-sim.Nokia, zo schrijft zakenkrant Financial Times, is bang dat Apple zelf patenten heeft op de nano-standaard en zo concurrenten dwingt om straks licenties te betalen. Apple (zie reacties onder) zegt geen geld voor die licenties te willen vragen.
Apple is al aan het lobbyen onder Europese providers om een meerderheid te halen binnen ETSI. Volgens Nokia oefent Apple commerciële druk uit op de telecomproviders om de nano-sim standaard te ondersteunen en zou via een omweggetje extra stemrecht binnen willen halen. Is er sprake van een ‘standaardenoorlog’, zoals FT suggereert? Dat valt wel mee, vindt Ultan Mulligan van ETSI aan de telefoon. “Allereerst: onze standaarden zijn niet verplicht. Het staat een fabrikant vrij om zelf iets anders te kiezen. Bovendien leggen we standaarden eigenlijk alleen vast als er verregaande consensus is. Als er gestemd moet worden heeft elke fabrikant niet meer dan 5 procent stemrecht, terwijl een meerderheid van 71 procent nodig is.” Met andere woorden: met lobbyen is niets mis. Sterker nog, fabrikanten moeten samenwerken met andere partijen providers en beveiligingsbedrijven om tot goede afspraken te komen.
Dat was ook de reden dat Apple het plan voor een simloze iPhone naar de prullenbak moest verwijzen. De providers verdienen aan de verkoop van sim-kaarten, en hebben geen behoefte aan een toestel dat hen nog verder buiten spel zet.
