Steve Jobs, 1955-2011. Maar onsterfelijk.
Een voor één knielen Apple-medewerkers met hun iPhones voor het inderhaast opgetrokken gedenkteken voor het hoofdkantoor van Apple. Ze weten net dat Steve Jobs, de charismatische mede-oprichter van technologiebedrijf Apple is overleden. Jobs, al enkele jaren vechtend tegen alvleesklierkanker, legde zijn functie als topman eind augustus neer. Hij stierf gisteren.
Het is puur toeval dat ik net bij Apples ‘moederschip’ in Cupertino ben als het nieuws bekend wordt. Om een weinig verheffende reden: een t-shirt met opdruk in de Apples Company Store: “I visited the Apple Campus. But that’s all I’m allowed to say.”
Het is 5 oktober 2011, even na vieren. De vlaggen hangen halfstok voor Apples hoofdkantoor in Cupertino.
Ook de Apple-medewerkers doen er het zwijgen toe als de vlaggen voor de deur van het hoofdkwartier halfstok worden gehesen. Het is even na vieren, en het personeel dat al klaar is met werken staat buiten te wachten op de luxe touringcars die Apple voor forenzen inhuurt. Ze hebben het nieuws over Jobs overlijden gelezen op de Apple website: “The world has lost a genius”. Veel Apple-personeel hoort het nieuws het eerst via Twitter of op de radio, later volgt een mail van Tim Cook.
Apple-medewerkers wachten zwijgend op de forenzenbus. Ze mogen geen commentaar geven op het overlijden van oprichter Steve Jobs.
Maar het devies luidt zoals altijd: geen commentaar. De medewerkers buigen hun hoofd over de iPhone en willen niets zeggen. Zwijgen is het Apple-beleid, zelfs als de oprichter van het bedrijf, alomgeprezen topman, aan een slopende ziekte overlijdt. Vandaar dat het PR-team snel naar buiten komt om de eerste nieuwsgierigen van de stoep te vegen. Later komen ook beveiligingsmensen erbij staan, oortjes in en armen over elkaar.
Niet iedereen kan stil blijven. Een medewerker, hij wil niet met zijn naam in de krant, staat met tranen in zijn ogen naar het gedenkteken te kijken. Het is maar een eenvoudig bosje bloemen en een tijdschriftcover voor het adresbord One Infinite Loop – het adres is een knipoog naar een klassiek computerprobleem. Maar het is genoeg om hem vol te laten schieten. “Ik werk al 14 jaar voor Apple. Ik hield van Steve en van alles waar hij voor stond. De toespraken die hij aan medewerkers gaf waren zo enorm motiverend.” Zijn stem breekt, hij draait zich om en loopt naar zijn auto.
Spontane condoleances op de stoep bij Steve Jobs woning
Op dat moment arriveert het mediacircus; een bonte stoet satellietwagens, cameratechnici en presentatoren van nieuwsprogramma’s heeft zich naar Cupertino gespoed om afscheid te nemen van de meest opvallende zakenmensen van de laatste dertig jaar. Jobs wordt in de VS als een superheld gezien. Al was al langer duidelijk dat de Apple-oprichter ongeneeslijk ziek was- de laatste drie weken kwam hij al niet meer buiten zijn huis, weet een Apple-watcher - maar alle nieuwsshows openden met dit grote nieuws uit Silicon Valley. Ze hebben Jobs necrologie al lang op de plank liggen, hij zweefde immers al vaker op het randje van leven en dood.
“Je hoopt eigenlijk dat hij onsterfelijk is en opnieuw een magisch comeback maakt. Maar het was hopen tegen beter weten in”, zegt Robert Scoble, een bekende blogger uit de buurt. Toen hij het nieuws hoorde zette hij zijn auto aan de kant om even bij te komen van de schrik. Daarna reed hij subiet richting Cupertino, “Ik ken het hier nog van toen ik hier als kleine jongen perziken jatte. Samen met mijn moeder schroefde ik in de jaren zeventig Apple moederborden in elkaar. Dat was in de tijd dat ze gebrek aan personeel hadden en huisvrouwen inschakelden om mee te helpen.” Cameramensen verzamelen zich om Scoble heen. Hij vertelt hetzelfde verhaal tegen iedereen die het maar horen wil en spelt telkens geduldig het adres van zijn website Scobleizer.com.
Ondertussen gaat in de groeiende groep journalisten de geruchtenmolen vanzelf draaien. Gisteren stonden ze hier nog om de aankondiging van de iPhone 4S te verslaan – een toestel dat niet de verwachte, vernieuwde iPhone 5 was. Zou Apple bewust gas teruggenomen hebben bij de presentatie om het product niet te laten botsen met Jobs naderende overlijden? Zulke vragen worden in de broeierige geruchtenmachine al snel opgewaardeerd tot eigen waarheid.
Buurtgenoten van Jobs komen samen om de Apple topman te herdenken bij zijn huis in Palo Alto.
Een half uur verderop, in Palo Alto, is de stemming minder hijgerig. Bij het huis van Jobs aan Waverley Street in Palo Alto is het rustig – al hebben agenten voor de zekerheid net de straat afgezet. De familie Gee woont vlak om de hoek. Ze leggen een bosje bloemen neer en een steentje met de woorden ‘Miracle’. Jane Gee heeft tranen in haar ogen als ze vertelt hoe ’gewoon’ de familie Jobs was. “Hij deed gewoon zelf zijn boodschappen.” En dat terwijl Steve Jobs – multimiljardair – met zijn producten de wereld ingrijpend veranderde. “Mijn eigen zoon ontwerpt nu apps voor de iPhone.” Ze raakt hem aan. Opnieuw een snik.
Haar man, Bruce, werkte in de jaren negentig voor Apple. “De familie Jobs deed altijd mee met de buurt. Het is ook een normaal huis, niet afgesloten met hekken zoals je bij andere miljardairs hier in de buurt wel ziet. En met Halloween kregen alle kinderen hier elk jaar bakken vol snoep. Maar wel gezonde snoepjes, want de Jobs waren echte healthfreaks”.
Gee schrijft een persoonlijke boodschap met viltstift op de stoep voor het huis van Jobs. Dat voorbeeld wordt door veel omstanders opgevolgd. Zoals het bericht van Jared Freeman: “RIP, thanks for the iPhone tech. Apples are awesome.”
Vanmiddag in NRC: reportage en necrologie van de held van Silicon Valley.
De Apple vlag hangt halfstok op One Infinite Loop. Een geïmproviseerd gedenkteken– tijdschriftcover en een bosje bloemen - bij het adres van het hoofdkantoor.
