Rotterdam, 23 dec. Mede namens zijn patiënt Simon Vroemen kondigt de Bredase huisarts Berend Nikkels een kort geding aan tegen de Dopingautoriteit. De Nederlandse antidopinginstantie deed bij de internationale atletiekfederatie IAAF aangifte tegen Vroemen wegens overtreding van de antidopingreglementen tijdens de EK atletiek in 2006. „De Dopingautoriteit gaat voorbij aan twee medische verklaringen, van toenmalig ploegarts Peter Vergouwen en mijzelf”, zegt Nikkels.

Vroemen zou zichzelf tijdens de EK in Gotenburg „minimaal één en mogelijk twee keer” een infuus hebben toegediend, stelt de Dopingautoriteit in een afgelopen vrijdag verschenen rapport. Deze conclusie is gebaseerd op een e-mail die Vroemen in januari 2007 stuurde aan de Nederlandse Atletiekunie, waarin de steepleloper het gebruik van een infuus toegeeft. Dit is volgens de regels sinds 2005 verboden. De Dopingautoriteit concludeert ook dat de Atletiekunie ernstig nalatig is geweest. Drie bestuursleden, onder wie oud-olympisch kampioene Ellen van Langen, waren op de hoogte van de e-mail, maar hielden die informatie stil. Toch valt de Atletiekunie volgens de Dopingautoriteit juridisch niet te vervolgen.

„Ik ga de conclusies van het rapport op medisch inhoudelijke gronden aanvechten”, zegt Nikkels. „De Dopingautoriteit is zélf strafbaar. Vroemen had bij de EK blijkbaar geen infuus mogen hebben. In die situatie hield dat in dat hem een levensreddende therapie zou zijn geweigerd.”

Volgens de Bredase arts, begeleider van een aantal topsporters, was de toestand van Vroemen op de betreffende avond tijdens de EK penibel. „Simon was zo ziek dat de officiële ploegarts, Peter Vergouwen, erbij werd geroepen. Hij stelde om elf uur ’s avonds een diagnose en deed een therapievoorstel. Simon moest naar het ziekenhuis voor een infuus. Zelf wilde Simon het nog even aanzien. Maar ’s nachts belde hij me op: ‘ik ben zo ziek, wat moet ik doen?’ Toen heb ik herhaald wat Vergouwen al had aangegeven: een infuus. Simon vond dat hij daar niet voor naar het ziekenhuis hoefde, dat kon hij zelf regelen in het hotel.”

Paste de atleet een verboden methode toe? Nikkels: „Volgens de constructie van de verlengde arm mag ik de patiënt op afstand instrueren. Bij suikerpatiënten gebeurt hetzelfde. In de reglementen staat dat een infuus in een zogenaamde medische setting moet worden aangebracht. Maar wat dat precies is, heeft het WADA [wereldantidopingagentschap] nergens gedefinieerd.”

Nikkels nuanceert dat een infuus sinds 2005 verboden is. „Het WADA heeft de methode strafbaar gesteld onder meer omdat het werd gebruikt om het bloed te verdunnen, om zo epogebruik te maskeren. Maar daar gaat het bij Vroemen niet om. Het was ook geen herstelinfuus, wat renners in de Tour vaak gebruiken. Dit was een genezend infuus, voor rehydratatie bij een maagdarmontsteking. Dan mag je een infuus gebruiken op medische indicatie. Die indicatie is door twee artsen gesteld.”

Vroemen (39) geeft in zijn e-mail aan de bond zelf aan dat het om een „herstelinfuus” ging. „Die e-mail is hem min of meer afgeperst”, zegt Nikkels. „Zet jij dit op papier, dan houden wij het onder de pet, zei de bond. Vroemen deed dat, hij was toch gestopt. De poppen kwamen pas aan het dansen toen hij zijn rentree maakte.”

Nadat hij de olympische limiet had gelopen, raakte Vroemen betrokken bij een nieuwe dopingaffaire, waardoor hij niet naar Peking ging en stopte. „Nu wordt de atleet geslachtofferd en blijft de bond behoorlijk buiten schot”, zegt Nikkels. In het kort geding tegen de Dopingautoriteit wordt hij bijgestaan door de Belgische advocaat Dimitri Dedecker, zoon van de Vlaamse politicus Jean-Marie Dedecker, en advocaat Eric Vilé.

Volgens directeur Herman Ram van de Dopingautoriteit zullen „alle relevante verklaringen” toevoegd worden aan het dossier voor de IAAF „ook die van Vergouwen en Nikkels.”