Je moet ook niet door rood willen rijden
Ik vind het toch een beetje vreemd. Pakt de politie je hondjes af omdat je ze illegaal een hotel binnen had gesmokkeld, blijken ze, als je ze weer wilt komen ophalen, verkocht en naar de hondenhemel geholpen.
Wat moet het ex-baasje spijt hebben van haar: "Ik eet nog even mijn pizza op en drink ook nog even mijn glas wijn leeg voordat ik uw hotel verlaat en mijn illegale praktijken stop kan zetten." Dit soort übermensch-achtige uitspraken die je in een klap boven de rest plaatst omdat de rest wel de regels gehoorzaamt, kom je ook wel in de trein tegen: ‘Mijn tas verdient toch zeker wel een zitplek!’ of voor het stoplicht: ‘Ik zie ook wel dat het rood is, maar dan wachten ze maar even. Ik heb een belangrijke afspraak’.
Het narcisme viert hoogtij.
Algemene regels die ons Wereldburgers, Europeanen en Nederlanders in zwang moeten houden, maar die niet voor jou gelden. Want jij bent jij met al je gekke ditjes en persoonlijke datjes. En daar gelden andere regels voor. Pas als je die regels op een rijtje hebt, ga je eens kijken wat je als burger allemaal verplicht bent. Geen hondjes naar binnen smokkelen bijvoorbeeld.
De hotelmanager was not amused. Hij moet zijn Hogere Hotelschool diploma in zijn zak hebben voelen branden, toen hij naar de telefoon greep. Politie erbij. En die constateerde dat er net een glaasje teveel in het baasje zat om het hotel al rijdend te verlaten: rijverbod en een in beslagneming van de illegaal naar binnen gesmokkelde hondjes (een Schotse Collie en twee Yorkshire terriërs). Wie het laatst lacht, lacht het best, moet de hotelmanager gedacht hebben.
De Terriërs blijken zoals dat heet rechtmatig doorverkocht te zijn, waardoor de nieuwe baasjes juridisch niet verplicht zijn de honden terug te verkopen. Dat is diep triest want mensen verwarren een hond veelal met een echtgenoot of zoon, met het gevolg dat mater familias nu misschien haar hele kroost kwijt is.
Had ze nou dat glas maar laten staan.
Ik hoop dat ik volgende keer als ik door rood wil gaan rijden aan de van haar familie beroofde mater denk en dat dat me net op tijd afremt.