Lunchtocht in Waterland

attachment.ashx-2

Een gesprek op het schoolplein, gisterochtend:

“Heb jij eigenlijk al zonder kinderen geschaatst?”
“Nee, wanneer zou dat kunnen, zaterdag in elk geval niet.”
“Morgen? Het wordt prachtig weer.”
‘Dan kan ik wel, maar om drie uur moet ik dan weer op het schoolplein staan.”
“Ik zit ’s ochtends moeilijk. We kunnen de vergadering over het Boekenweeknummer niet nog een week uitstellen.”
“Tussen twaalf en drie dan? Dat is net tijd genoeg om de korte Waterland-Oost tocht te rijden.”

Zo werd vandaag de dag van de lange lunchpauze. Nederland begint toch al collectief het broodje kaas en de kantinekroket in te ruilen voor een echte lunch, dus we kunnen het ruim nemen: om 12.05 ren ik het bedrijfsverzamelgebouw uit, twintig minuten later glibbert de auto een weiland net ten noorden van Amsterdam binnen.

We zijn niet de enige lunchrijders. Je moet een goed moment uitkiezen om met je stramme benen in te voegen in de stoet toerschaatsers – voor je het weet dwing je iemand vol in de remmen te gaan.

Het is druk, er zijn scheuren en het waait, maar de lucht is blauw – Waterland is niet voor niets een van de mooiste plekken van Europa. Bij Ransdorp staan we even in de kluunfile, dan belt school. Een van de kinderen is ziek geworden op school, maar niet zo ziek dat we meteen terug moeten. Wat ook lastig is, snel terug vanaf de Ransdorper Die.

Bij de dichtgevroren fluisterbootverhuur in Holysloot eten we een broodje kaas.

Bij de doorsteek richting Broek in Waterland zijn we ineens alleen: de meeste mensen rijden door richting Uitdam, maar dan zou de lange lunchpauze een borreltocht worden. Tussen Broek en Zunderdorp rijden we idyllisch over de vaart, meters onder ons ligt het weiland (je moet de idylle wel willen zien; er staan vierhonderd geparkeerde auto’s in het weiland). In Zunderdorp klunen we langs de hokken met jonge kalfjes – voor het lentegevoel.

Om kwart over twee zijn we terug bij de opstapplaats, voor drieën terug achter het beeldscherm. Hopelijk heeft niemand iets gemerkt.

Geplaatst in:
Schaatsen
Lees meer over:
schaatsen
Waterland

3 reacties op 'Lunchtocht in Waterland'

Dorine Peer

Gezellig. Gezien vanuit een Siberisch ondergesneeuwd en ijskoud Italie.

wiebe van der land

gewoon meenemen de kinderen, verlof vragen uiteraard. nu kan het en als het kan moet je het doen. kinderen schaatsen ook veel verder dan je denkt. met 6 jaar halen ze al wel 20-30 km, gewoon doen en genieten.

Florin

Ice can make us happy, if we skate! It’s about sport, health, relaxing!

Volg nrc.nl op en , lees onze dagelijkse nieuwsbrief