Hangende pootjes

Sylvia van Zierikzee, 33 jaar, is manager logistiek bij een internationaal vervoersbedrijf. Nadat ze daar eerder vier jaar werkte vertrok ze omdat ze op haar werkzaamheden van toen was uitgekeken. Ze miste in haar nieuwe baan de sfeer van haar ‘eigen’ bedrijf echter zó, dat ze binnen drie maanden terug was. Ze kreeg toen haar huidige functie, een baan met veel uitdaging. ,,Wat is nu de reden dat ik weer weg wil en wel acuut?” Sylvia is bang dat als ze nu weggaat, ze wéér na een paar maanden met hangende pootjes wil terugkeren.

Onbegrepen emotie

Het is belangrijk dat Sylvia achterhaalt waarom ze acuut wil vertrekken. Vaak is zoiets gebaseerd op een heftige emotie, en onbegrepen emoties zijn zelden een goede drijfveer om zomaar iets of iemand waaraan je gehecht bent los te laten. Omdat Sylvia in het eerste coachingsgesprek niet goed helder krijgt wat er eigenlijk speelt, krijgt ze de opdracht om een week lang een emotiedagboekje bij te houden.

Ook doet Sylvia een talentenanalyse, onder meer om te zien of ze een hoge veranderingsbehoefte heeft. Dit blijkt niet zo te zijn, maar wel is ze zeer sfeergevoelig. Ook blijkt Sylvia uitstekende managementkwaliteiten tot op directieniveau te hebben.

Zwakke baas

Uit het emotiedagboekje komt naar voren dat Sylvia zich in één week tijd maar liefst negentien keer heeft doodgeërgerd aan haar baas. Iets dat nu het op papier staat pas echt in volle hevigheid tot haar doordringt. Ze heeft zich onvoldoende gerealiseerd dat ze van meet af aan van mening is dat deze baas totaal geen leiding kan geven. De baas verstrekt opdrachten, trekt ze weer in, denkt nooit op langere termijn.,,Naar beneden toe dek ik al zijn fouten af, hij laat steek na steek vallen. Hem uit de wind houden is een tweede natuur van me geworden.”

Wat de emmer doet overlopen is dat hij zo disloyaal is naar zijn medewerkers. Onlangs had het team, met een uitstekende cijfermatige onderbouwing, gepleit voor uitbreiding. Iedereen loopt op zijn tandvlees, meer mankracht is dringend gewenst. De baas verdedigde dit voorstel echter niet bij de directie, maar liet zich direct wegblazen.

Te veel loyaliteit

Tot op heden heeft Sylvia alles gedaan om de goede sfeer te bewaren, vooral ook omdat haar baas wel een goedzak is. Maar weet hij eigenlijk wel dat Sylvia hem altijd uit de wind houdt? Spaart Sylvia hem ook de kritiek van het team? Zou het kunnen zijn dat Sylvia zelf zulke goede managementtalenten heeft dat ze de fouten van haar baas scherper ziet? Wie weet binnen het bedrijf van haar ongenoegen?

Door dit soort vragen gaat Sylvia zich realiseren dat ze wel eens – oh zo voorzichtig – een en ander heeft aangekaard bij zowel haar baas als bij de directie. Maar dat het heel goed mogelijk is dat dit door haar grote mate van voorzichtigheid nauwelijks is overgekomen – en zeker niet als iets urgents. Ook realiseert ze zich dat ze nu zo extra opgefokt is doordat ze zich alleen voelt staan, er met niemand over heeft gesproken. Haar eigen loyaliteit breekt haar op.

Geen oude koeien

Qua strategie kiest Sylvia ervoor het verleden te laten rusten; ze draagt immers medeverantwoordelijkheid voor het onzichtbaar houden van de missers van haar baas. Wel begint ze haar baas per direct stelselmatig feedback te geven op zijn handelen, op een feitelijke manier. Ook nodigt ze haar baas uit op de teambespreking waar de afwijzing van het inhuren van nieuwe medewerkers aan bod komt. Ze stopt met hem dingen uit handen te nemen die eigenlijk zijn taak zijn, zoals beleidsplannen schrijven. Naar de directie toe zal ze zijn tekortkomingen niet langer als haar tekortkomingen afdekken.

Het trekt haar aan om de zaak niet emotioneel te benaderen, maar verstandelijk en feitelijk. Als manager moet ze immers toch op zakelijke gronden meningsverschillen kunnen hebben? Sylvia geeft zichzelf en haar baas een half jaar om dit beter te leren, anders zoekt ze toch een ander bedrijf.

Tips

- Reageer niet meteen als je geëmotioneerd bent, ook al is het begrijpelijk dat je meteen van een rot gevoel af wil. Laat de zaak eerst afkoelen.

- Overleg met iemand waar je eigen aandeel in kan zitten. Maak jezelf medeverantwoordelijk en verlies het woord mede niet uit het oog.*

* Vrouwen leggen oorzaken van moeilijkheden meer bij zichzelf, mannen neigen meer naar verplaatsing van hun aandeel naar de buitenwereld.