Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Tot hun 24ste zijn veel mannen gevaarlijk

Buitenboys tegen Nieuw Sloten eindigde dus in een drama, met een dode grensrechter en drie jonge spelers in de cel. Naar het waarom van redeloos geweld blijft het gissen. Mij schoot SCP-directeur Paul Schnabel te binnen, op een congres vorige maand. Hij sprak beeldend over mensen met een ‘dikke ik’, die zich niet beheersen. Velen identificeren zich volgens hem niet met de handhavers, maar leven op een ‘high’ van drift, spanning en testosteron. Schnabel noemde dat een gevolg van de ‘intensivering van het bestaan’. Jongeren worden opgevoed tot assertiviteit, met het korte lontje als kenmerk. De agressie tegen de „lager geplaatste geüniformeerde controleurs” is een epidemie. De sociale controle neemt af, de dikke ik rukt op. Ik vond die term terug bij de filosoof Harry Kunneman. Het volgevreten, permanent ontevreden individu, die met ‘onverschillig, lomp of zelfs gewelddadig gedrag’ steeds meer ruimte claimt.

Ruim 13 procent heeft een persoonlijkheidsstoornis

Dat korte lontje vind je ook in de psychiatrie, bij de zogeheten antisociale persoonlijkheidsstoornis. Die afwijking is niet zeldzaam. Gemiddeld komt die bij 4,3 procent van de mannen ‘ooit in het leven’ voor. Maar in de groep 18 tot 24-jarigen is dat 13,3 procent. Dat blijkt uit het Nemesis-2-onderzoek van het Trimbos-instituut. (Klik hier) Deze jongens kunnen zich niet houden aan regels, zijn oneerlijk, liegen, zwendelen, zijn impulsief, kunnen niet vooruitdenken, zijn agressief, prikkelbaar, roekeloos, onverschillig voor andermans veiligheid, onverantwoordelijk, hebben geen spijtgevoel en zoeken oorzaken buiten zichzelf. Je zal hun treinkaartjes maar moeten controleren, of voor hun overtredingen moeten vlaggen. Deze stoornis neemt na het 24ste jaar dramatisch af, naar 4,9 procent. Kennelijk groei je er uit. Of leer je het af. Vermoedelijk doen wat ervaren politiemensen de ‘drie W’s’ noemen hun werk. Als ‘Woning, Werk en Wijf’ zijn geregeld, passen de jongens zich aan en ontgroeien ze hun wilde fase. Voor die tijd kunnen ze behoorlijk gevaarlijk zijn.

Hoe je (blijvend) agressieve jongeren vroeg kunt herkennen is zo’n beetje de heilige graal van de forensische psychiatrie. ADHD is als component lang verdacht geweest. Deze aandachttekortstoornis met hyperactiviteit gaat samen met stemming- en angststoornissen en leerproblemen. In de adolescentie is een kwart ook agressief. 5 tot 6 procent van de jeugdbevolking heeft ADHD. Van de jonge tehuisbewoners zelfs 17 tot 22 procent. ADHD is erfelijk, maar ook sociaal te versterken door slechte gezinsomstandigheden, verwaarlozing, afwijzing, misbruik. Uiteindelijk bleek dat hoe vroeger jongeren gedragsproblemen vertonen hoe groter ook de biologische component is – en hoe langer het probleemgedrag doorzet. Als jongens pas in hun adolescentie agressief worden, dan is de kans dat hun gedrag tijdelijk is ook groter.

Nu weet ik niets van de spelers van Nieuw Sloten. Mogelijk zijn het gewone pubers. Net als die in Haren, die voor de kick gingen zuipen en vechten. Rellen als kermisvertier. De plunderaars van Albert Heijn bleken ook niet in staat om vooruit te denken. In de sociologie wordt zo’n incident het vieren van een ‘morele vakantie’ genoemd. Geweld als belevenis, ook voor de niet expliciet gestoorde jeugd.

En nu de hamvraag: wat doe je er aan? Toevallig kwam vorige week Wat werkt nu werkelijk? uit, een overzicht van effectieve ‘sociale interventies’ op ongewenst gedrag. Met daarin ook aandacht voor criminaliteit door criminoloog Peter van der Laan (VU Amsterdam). Hij geeft een instructief lijstje van wat er in ieder geval niet werkt. Pure vergeldingsstraffen, in Nederland bekend van de geflopte Glen Mills School, halen niets uit. Ook schrikprogramma’s waarbij jongeren de gevangenis bezoeken, hebben geen blijvend effect. Hetzelfde geldt voor thuisarrest met enkelbanden en GPS-controle. Survivalgroepstochten beïnvloeden individueel functioneren in een groep. Maar het leidt niet tot blijvend ander gedrag. Ook van gevangenisstraf mogen geen hoge verwachtingen worden gekoesterd. 90 procent van alle celstraffen in Nederland is bovendien korter dan een maand.

Van der Laan noemt zeven beginselen waaraan methodes van ingrijpen in het leven van een jonge verdachte moeten voldoen. Met vergelding heeft het weinig te maken, waarschuwt hij. Slachtoffers zijn er ook niet direct mee gediend. Het blijvend veranderen van gedrag gebeurt vooral met trainingen, bijvoorbeeld voor cognitieve vaardigheden. Drie maanden lang twee maal per week een middag leren nadenken alvorens te handelen. Of een leefstijltraining voor langdurig verslaafden, gericht op zelfbeheersing, wegblijven uit risicosituaties en andere gedragskeuzes maken. Of de cursus Respect Limits, bedoeld om ‘seksuele interactiecompetenties’ te leren. Justitie heeft een repertoire van 23 volledig erkende gedragsinterventies die de rechter kan opleggen. Ongetwijfeld vat een deel van de publieke opinie dit samen als ‘daders knuffelen’. Waarmee we weer terug zijn in het repressie- en resocialisatiedebat, waarin we onvermoeibaar langs elkaar heen praten. Criminaliteit is een duivels probleem, waarvoor geen eenduidige oplossingen bestaan, was Schnabels conclusie. Zo is het, helaas.

Geplaatst in:
Opinie
Strafrecht
Lees meer over:
geweldpleging
psychiatrie
veiligheid

52 reacties op 'Tot hun 24ste zijn veel mannen gevaarlijk'

Vanessa de Graaf

Mijn indruk (vanuit tientallen jaren politiepraktijk) is dat: het zich achtergesteld voelen, niet gelijk aan de ander te worden behandeld en beoordeeld, een lagere levensstandaard te hebben, de kern van het probleem is. Jalouzie en plotseling totale ontstane onvrede krijgen de overhand. Als individueel kan men zich, al dan niet door angst, schaamte of sporen van bijgebracht normbesef, nog beheersen. In groepsverband krijgt het dierlijk element de overhand en versterkt het gedrag van de een de ander. Door afstraffing van iets of iemand, of in groepsverband een delict te plegen, krijgt men het gevoel de ongelijkheid gelijkgeschakeld en opgeheven te hebben, met alle nadelige gevolgen vandien. Duidelijk is dat onvrede zich het duidelijkst manifesteert in groepsverband.

Een oplossing ligt mijns inziens in het op zo jong mogelijke leeftijd bijbrengen van normen en waarden.

Geert Klaassen

Gewoon het land uitsturen heeft in elk geval het effect dat wij er geen last meer van hebben. Een bijzonder effectieve maatregel en bovendien niet al te duur.

Daan van Rijswijk

“Kennelijk groei je er uit. Of leer je het af. Vermoedelijk doen wat ervaren politiemensen de ‘drie W’s’ noemen hun werk.”
Duidt dat niet vooral op een langdurigere manifestatie van wat vroeger gewoon puberteit werd genoemd? Gebrekkige hulpbronnen in de omgeving zouden in theorie aanleiding kunnen zijn pas later tot een andere gedragsstrategie over te gaan, mits gedragsstrategieen afhankelijk zijn van die hulpbronnen (wat volgens mij vaak voor de hand ligt).

“Uiteindelijk bleek dat hoe vroeger jongeren gedragsproblemen vertonen hoe groter ook de biologische component is..”
Holle woordenpraal, want welke biologische component bedoel je dan?
Een genetische component?
Een sociale ontwikkelingscomponent? Een andere milieu-gerelateerde component met invloeden op ontwikkeling, zoals blootstelling aan toxische stoffen, beperkte hulpbronnen?
Biologie houdt namelijk niet op bij genetisch overdraaglijk.

clara legêne

Vanuit mijn onderwijservaring onderschrijf ik de observaties van Vanessa de Graaf. Plus dat het vooral een groepsmechanisme is; als een individuele jongere door het lint gaat is er doorgaans iets anders aan de hand.

Wat ik zou willen is dat het onderwijs (po en vo) het ouderwetse cijfer voor gedrag en inzet weer invoert. Zoals het nu gaat, wordt alleen over gedrag van een leerling of groep leerlingen gesproken als het al is ontspoord. En dus meestal in repressieve sfeer. Maar het zou zo goed zijn als weer zichtbaar werd gemaakt en in alle openheid besproken werd wat productief en coöperatief gedrag is en als leerlingen daarvoor openlijk worden beloond.

Je hebt dan bovendien een directe en concrete aanleiding om met ouders te gaan praten als je ziet dat het gedrag van een leerling verandert.

Wat ik verder zou willen is dat iedereen die met groepen jongeren werkt, dus docenten, jeugdwerkers, trainers, coaches, enzovoorts, voldoende expertise in huis heeft op het gebied van agressie leren beheersen en dat zij dit structureel in hun werk of lessen inbouwen. Voor mijn part dat dit door de overheid verplicht wordt gesteld, net zoals een EHBO-diploma verplicht wordt gesteld. Ik heb zelf 20 jaar geleden zo’n training gevolgd en heb daar tot de dag van vandaag plezier van. Niet alleen in het vroegtijdig signaleren van problemen en negatieve groepsmechanismen, maar ook hoe je daarin kunt interveniëren.

A.H. Gieskes

Niet goed kunnen nadenken en je impulsen beheersen voor je 22-24 jaar, heeft een duidelijke relatie met het dan pas uitrijpen van de voorkwabben van onze hersenen in die fase.Daar is onze impulscontrole en planning gezeteld. Dit probeem is dus van alle tijden en culturen. Vroeger werden we opgevoed met “eerst gehoorzamen, dan pas praten”. Wie niet horen wilde moest maar voelen. En iedere gezagsdrager mocht je bij wijze van spreken een draai om je oren geven, als je je niet aan zijn regels hield. Alleen de ergste driftkoppen wisten zich niet te beheersen. De rest bedacht zich wel twee keer vóór ze de leraar, politieagent, scheidsrechter, etc. tegenspraken. En als je thuis vertelde dat je op school een draai om je oren had gehad, kreeg je er vermoedelijk nòg een. Er was zodoende een heleboel gezag om rekening mee te moeten houden. En ook die gezagsdragers stonden bloot aan die structuur: als ondergeschikte wist je je plek, en ook als ouders wist je niet hoeveel of hoe weinig kinderen je kreeg. Kortom, er was een heleboel rust in de maatschappij tot het begin van de zestiger jaren. Dat is allemaal weg. Mijn generatie van zestigers nam maar een enkel kind, waarvan de individuele expressie van de individuele emotie goud waard werd gevonden. Iedere gezagsdrager werd gewantrouwd met zo iets kostbaars als ons kind. De ontdekte hoeveelheid sexueel misbruik door gezagsdragers voedde ons ook nog in die overtuiging. Maar het wegvallen van de structuur bleek ook een ieder-voor-zich-maatschappij met zich mee te brengen. Hoe groot de welvaart ook, ieder dreigde voortdurend te kort tekomen, en dan is agressie begrijpelijk en dus acceptabel, dacht men. En zitten wij dus nog steeds met de gebakken peren. Zelfbeheersing/gehoorzaamheid/respect moet thuis bijgebracht worden, in de volgorde van éérst gehoorzamen en dan uitleggen(dat ook). Niet andersom, en merken dat er niet gehoorzaamd wordt. Iedereen die met kinderen gewerkt heeft, weet dat zij rustig worden van structuur, mits geworteld in warmte. Dat geldt voor ons allen. De Marokkaanse cultuur lijkt zo haar eigen kwetsbaarheden te hebben in dit opzicht, maar het is zonder meer ook van toepassing voor alle andere Nederlanders. Ik hoop dat er dit weekend veel zo over gepraat wordt, en daarna ook.

A. Koens

Het gevaarlijk zijn van jongens tot hun 24e wordt niet alleen door de drie W’s opgelost. Ooit is aangetoond dat het deel waar het geweten zetelt pas rond het 25e jaar volledig is ontwikkeld. Tot die tijd is men afhankelijk van een extern geweten: opvoeders peergroep, school, werk, omgeving etc. Als je zo’n omgeving niet hebt, of een verkeerde omgeving, ben je aangewezen op jezelf. Misschien is eindelijk een anti testosteron middel het antwoord, zoals men in de psychiatrie de echt lastige klanten een ‘chemische dwangbuis’ geeft tot een patiënt bij zinnen is gekomen. Misschien is dat de oplossing voor degenen die dergelijk gewetenloos gedrag vertonen. En dan langzaam afbouwen met tegelijkertijd een langdurige gewetensontwikkelingscursus. En voor de recidivisten helaas een levenslange dwangbuis. Er worden wel voor minder belangrijke dingen medicijnen ontwikkeld. Het probleem analyseren wordt al zolang gedaan, wat doe je eraan, zodat anderen zich veilig kunnen voelen. Overigens lijkt me ook dat er in het onderwijs nog veel te doen valt, want waar leer je als kind je frustraties uiten op een goede manier? Omgaan met boosheid op een goede manier, contact leggen op een aanvaardbare wijze etc. Waarom is leren omgaan met emoties geen basisvak vanaf groep 1? ( er zijn scholen die hier al wel op inspelen maar het is volgens mij niet standaard) Uiteraard horen ouders dat te doen, maar de praktijk wijst uit dat dat niet genoeg gebeurt. Blijven wijzen naar de ouders heeft geen zin. Er zal altijd een categorie zijn die hun kinderen niet of verkeerd opvoedt. Pak het aan waar je wel grip op hebt: de school.

John van der Graaf

Nee hoor het zit precies andersom. Tot je 24 gedraag je je zoals ze het je geleerd hebben. Met de volwassenheid en vooral zodra er kinderen zijn, ontwikkel je meer realiteitsbesef en dringt het tot je door dat het mooie plaatje waarvan je ouders zo overtuigd waren totaal niet opgaat in de reële wereld van de grote mensen. Al met al kunnen we zeggen dat de kans op geweld evenredig loopt met het verantwoordelijkheidsbesef. Het is een oerwoud waarin we leven, geweld hoe ongewenst ook maakt daar onmiskenbaar deel van uit.

Henk Koelewijn

Men wil alles en iedereen een etiketje opplakken. Door Psychologen, en aanverwante instellingen.
Na Diederik Stapel kun je jezelf afvragen hoe betrouwbaar zijn die stellingen, van al die Psychologen.
Ik denk dat het ligt aan het feit dat ze Vlees eten.
Daar wordt je namelijk een hufter van.

Wilhelm Deussen

@Geert Klaassen: kennelijk behoort u tot de 4,9% die niet over zijn antisociale stoornis heen is gegroeid. Het belangrijkste voor u is geloof ik dat u geen last meer hebt van dat soort mensen, hè?

Marius van Huygen

“Als ‘Woning, Werk en Wijf’ zijn geregeld, passen de jongens zich aan en ontgroeien ze hun wilde fase. Voor die tijd kunnen ze behoorlijk gevaarlijk zijn.”

Precies die zaken die in de huidige maatschappij voor veel jonge mensen problematisch zijn. Veel jongeren hebben nog maar weinig maatschappelijk perspectief. Inderdaad geen werk, geen woning misschien nog wel een wijf maar dat geeft dan geen mogelijkheden…
De tegenwoordige jongeren worden tegenwoordig opgevoed met een enorm aspiratie nivo en een groot ego. Adolescenten krijgen al snel in de gaten dat de werkelijke wereld anders in elkaar steekt dan hun fantasie wereld. Teleurstelling en het gevoel achtergesteld te worden zich uitend in ressentiment en agressie kan dan het gevolg zijn. M.n. binnen jongeren groepen is het mogelijk juist door gedeelde ‘risk taking’ agressief en norm overschreidend gedrag te vertonen. Dit groepsproces kent haar eigen dynamiek.
Maatschappelijke participatie m.n. door studie en werk en het daarmee kunnen vestigen van een gezin is de sleutel om niet langer deel uit te maken van agressieve jongeren groepen.
Het huidige politieke beleid ademt niet direct een sfeer om jongeren meer mogelijkheden op maatschappelijke participatie te geven. Het huidige kabinet lijkt haar verantwoordelijkheid op dit gebied nog niet te hebben genomen.

John Steegh

“Woning, werk en wijf” liever vervangen door “woning, werk en de ware”. Niet alle opgewonden standjes zijn hetero.

John van der Graaf

Kennelijk is hier alleen ruimte voor reacties die tot in alle details volledig aansluiten bij de nogal vervormde perceptie van Dhr. Jensma en wordt iedere reactive die hem niet welgevallig is steevast buiten de deur gehouden. Op deze manier is er geen discussie mogelijk en geven de wel aanwezige reacties een vertekend beeld van de publieke opinie. Dit soort censuur zou men alleen verwachten van de staatsmedia in Iran of Noord Korea.

Vincent Geeraets

Me dunkt dat het vooral heteromannen zijn die tot hun 24ste gevaarlijk zijn. Van homo’s en van vrouwen heb je geen last.

lyngbakken

@2 Geert Klaassen

Het land uitsturen is veel minder effectief dan jij denkt. Allereerst doen de gedragsproblemen zich niet alleen voor bij ¨buitenlanders¨ zoals jij kennelijk denkt. Voor alle ¨niet-buitenlanders¨ is het geen oplossing.

En voor zover het gaat om bijv. Marokkanen: om die uit te zetten heb je wel de medewerking van Marokko nodig. Marokko doet daar moeilijk over. Dat is niet zo gek, want ik zou ook niet willen meewerken als mijn buurman zijn vuilnis over de schutting in mijn tuin zou gooien (met dan ook nog de redenering: ga de straten van Casablanca en Rabat maar onveilig maken, in plaats van onze Nederlandse steden).

Marokko wil bovendien steeds minder meewerken, waar Nederland bijvoorbeeld het sociale zekerheidsverdrag met Marokko wil opzeggen, zodat uitkeringen van Marokkanen die vrijwillig zijn teruggekeerd, niet meer uitbetaald worden in Marokko.

Nederland is geen eiland, en als het zich wel als zodanig gedraagt, zegt de buitenwereld: zoek het zelf maar uit. Oplossingen worden dan papieren oplossingen, en daar hebben we er al veel te veel van.

Paul Kirchhoff

Ik wil graag wijzen op een andere mogelijke oorzaak van dit soort extreem gedrag bij jonge Marokkanen en Atillianen.
Bij beide is sprake van opgroeien zonder vaderlijk gezag, Antiillaanse vrouwen staan er alleen voor door de veel voorkomende cultuur van eenouder gezinnen, Marokkaanse jongens respecteren hun vader niet vanwege zijn gebrekkige inburgering.
Dat geeft te veel ruimte een vrijwel grenzeloze machocultuur te ontwikkelen die niet gecorrigeerd wordt.

Marcus Collins

De politieke correctheid blijft van dit soort artikelen afstralen. Noem het beestje bij zijn naam. Het gaat hier niet over Turken, het gaat hier niet over Chinezen of Iraniërs, maar doodgewoon over Marokkanen en in de grote steden Antillianen. Door de etniciteit niet te noemen stellen we koekenbakkers als Wilders in de gelegenheid alle buitenlanders op een hoop te gooien. Stel voor Antillianen een visum plicht in, net zoals wij een visum nodig hebben om ons daar te vestigen en ontneem Marokkanen hun paspoort en stuurt ze terug. Het gezeur dat dit niet mogelijk is wordt gelogenstraft door het gedrag van de VS die aantoont dat het wel degelijk mogelijk is het staatsburgerschap in te trekken. Laat koning Hassan en zijn gevolg de verantwoordelijkheid maar nemen voor dit soort ontspoorde gezinnen.

Reinier Bakels

Dit is geen juridisch maar een sociaal-wetenschappelijk vraagstuk, en moet dan ook als zodanig benaderd worden, d.w.z. dat in de eerste plaats de feiten nauwkeurig moeten worden geanalyseerd, om niet in speculaties te blijven steken. Het wemelt van de veronderstellingen – die doorgaans heel goed kunnen worden geverifieerd of “gefalsificeerd”.

Bijvoorbeeld: is dit een uit de hand gelopen geval van de agressie waar scheids- en grensrechters overal aan bloot staan, of is hier iets heel anders aan de hand? Hadden die Marokkanen wellicht een specifieke aanleiding, bij voorbeeld discriminerende opmerkingen aan hun adres? (geen excuus, misschien wel een verklaring). En de vraag moet ook beantwoord worden of de grensrechter niet misschien een hartaanval heeft gehad en helemaal niet door het geweld van de supporters is omgekomen.
En dan is er ook een bizarre tegenstelling dat “de maatschappij” weliswaar zulke agressie veroordeelt, maar tegelijk wel vraagt om agressieve managers (en journalisten): mensen met de zogenaamde VOC-mentaliteit.
En wat te denken van ministers die geweld tegen inbrekers propageren. Natuurlijk, een slecht vlaggende grensrechter is geen inbreker, maar de gedachte dat geweld best mag ligt in het verlengde.

Frank Staal

“Die afwijking is niet zeldzaam. Gemiddeld komt die bij 4,3 procent van de mannen ‘ooit in het leven’ voor. Maar in de groep 18 tot 24-jarigen is dat 13,3 procent. Dat blijkt uit het Nemesis-2-onderzoek van het Trimbos-instituut.”
Volgens mij moeten de onderzoekers terug naar de basisschool, want dit kan natuurlijk niet allebei waar zijn.

Gerrit de Jonge

@2 Geert Klaassen,
Ik zal u niet tegenspreken, maar wil wel zeggen dat u nog veel en veel te soft bent. U wilt alleen ontspoorde jongeren naar hun vaderland terug sturen. Maar uit de discussie die we dezer dagen horen komt steeds weer naar voren dat immigrantenouders niet bij machte zijn hun kinderen op te voeden en dat die ouders hun deur gesloten houden voor hulpverleners. Wil je dus echt iets oplossen dan moet je niet alleen de ontspoorde kinderen terugsturen, maar het hele gezin.

Onze wetgevers zouden eens onder ogen moeten zien dat immigratie gewoon kan mislukken; er zijn mensen voor wie het te moeilijk is en die moeten we niet tegen beter weten in hier houden. We zouden ook onder ogen moeten zien dat het opleggen van collectieve sancties dan wel niet passen in onze eigen cultuur met niet al te sterke familiebanden, maar dat ze wel passen in andere culturen met sterke familiebanden waar om eens wat te noemen eerwraak een normale zaak is. Ook daarbij is de gehele familie verantwoordelijk voor menige moord en niet alleen degene die door de familie is aangewezen om de moord te plegen. Dus ook, de hele familie uitzwaaien als er een eerwraakmoord is gepleegd.

Jenna Tieman

De drie W’s mogen misschien leiden tot minder agressief gedrag buitenshuis, maar ik zou niet graag de derde W van “Wijf” zijn van zo’n jongen. Hun gedrag verandert namelijk niet zozeer, het verplaatst zich slechts naar vrouw en kinderen. Niet voor niks zitten Blijf-van-mn-lijf huizen vol met allochtone vrouwen. Maar omdat we er op straat minder last van hebben wordt daar weinig naar gekeken.
Hun gebrek aan respect voor anderen, die ook vaak gepaard gaat met een gebrek aan een zinvolle invulling van hun bestaan, zal je toch al in de puberteit (als het dan al niet te laat is) moeten aanpakken.
Glenn Mills werkte niet, maar ik ben echt wel voorstander van internaten die deze jongens stevig aanpakken met scholing, én psychologische hulp, én cognitieve gedragstherapie, én met het ontwikkelen van hobby’s. Thuis krijgen ze namelijk geen enkel ding mee over wat ze echt leuk vinden en hobby’s (en dan bedoel ik geen voetbal of vechtsport) moet je leren ontwikkelen. Maar iemand met een echte hobby? Die heeft altijd wel wat leukers te doen dan rotzooi trappen.
Het vervelende van de meeste hobby’s is dat ze geld kosten en dat geld vindt de maatschappij ieders eigen verantwoordelijkheid. Maar als we hier met z’n allen wat creatiever in zouden zijn, meer buurthuizen ervoor gebruiken, potjes voor zouden maken? Als maatschappij onze betrokkenheid laten zien? Dan kunnen we deze knullen via hobby’s hun betrokkenheid laten ontwikkelen en hebben we 2 vliegen in 1 klap.
Bij hobby’s kan je dan denken aan leren knutselen, fietsen, driewielers, rollators opknappen, van braakliggende stukjes land een leuk parkje of moestuin maken, spelletjesclubs waarin ze hun wedijver kwijtkunnen, etc. Je brengt dan op gang dat zij zich goed over zichzelf gaan voelen, en de maatschappij kan ze dan prijzen, dat voelt goed, en dan zullen ze meer in die richting zich gaan ontwikkelen.
Maar helaas. Alle potjes zijn op en niemand doet moeite om zoiets op poten te zetten. Het is altijd een wisselwerking, nooit iets van 1 groep alleen. Dat is een besef dat ook in Nederland weer terug moet komen.

G.Janssen

Uit ervaring weet ik dat daar zeker een kern van waarheid in zit.
Het is van het grootste belang dat je als ouders heel alert en betrokken bent bij het wel en wee van je kinderen maar vooral bij jongens van puber tot adolescent is dat van levensbelang. Tijdens die periode zijn ze soms moeilijk te handhaven,kunnen ze makkelijk ontsporen en maken ze het voor de ouders niet eenvoudig om liefdevolle aandacht voor hen te hebben. De hedendaagse ouders zijn vooral met zichzelf bezig en laten die “lastige knullen” min of meer aan hun lot over: “er is geen land mee te bezeilen” terwijl die jongens zich geen raad weten met wat er in hun hoofd en lijf omgaat.
Die jongens kunnen niet bij hun ouders terecht want die zijn niet thuis of hebben geen tijd dus wat gaan ze doen: rotzooi trappen op straat, op het voetbalveld, gaan de kroeg in waar ze leeftijdgenoten ontmoeten die zich net zo “rot” voelen en de rest kan iedereen zelf wel invullen.

Sjuul van Dissel

Nou kan ik wel over vroeger gaan praten toen niemand tijd had voor wat zich nu onder de jeugd afspeelt en ouders ook al geen tijd hadden om zich met hun kinders, pubers, adolescenten gezinsleden bezig te zijn. Opvoeding kwam massief op de jeugd af van ‘smorgens vroeg tot laat op de avond, op eerstens op school in de tijd dat ze de leeftijd hadden om vroeg naar bed te gaan, en later na een stoomcursus ambachtschool op het werk of voor de meer gepriveligieerden op de middelbare school. Voor massa’s jeugd was er in het weekend niks anders te doen dan huiswerk maken en in gezinsverband naar de kerk gaan om een donderpreek aan te horen en uit te rusten van een werkweek zware en stressvolle arbeid. Eventueel overtollige energie bij een jongere werd gewaardeerd vanaf de leeftijd dat deze klaar was voor de arbeidsmarkt. Maar gelukkig waren er toen ook jeugdigden die wat meer de tijd hadden dan de overgrote meerderheid, die hun protest lieten horen voorzover dit protest niet totaal werd genegeerd, of bij de meer religieus opgevoedene totaal werd afgestraft met ondermeer lijfstraffen. Dus ga ik er maar vanuit dat het probleem, althans voor degenen die het als een probleem zien [is ook mijn probleem al niet], een luxe probleem is waar ik alleen maar dankbare gevoelens van krijg. Er is tegenwoordig jeugd die de tijd geniet. Nou en…! Geef ze iets zinnigs te doen op een manier dat er geen tijd overblijft voor het doodschoppen van een aangestelde autoriteit als bijvoorbeeld een grensrechter in de voetbalsport. Sport en andere vrijetijdsbesteding in groepsverband verdient een verantwoordelijke leiding die nimmer vrijblijvend kan zijn. Een leiding die wat er op het sportveld, in de lokalen voor binnensporten, zwembaden en wat al niet meer, gebeurt, evalueert en er beleid op ontwikkelt dat sportiviteit en alles wat daar mee samenhangt aanmoedigt in een sfeer die geen tijd overlaat. Maar laat in elk geval ook wel ruimte voor protest…, dat uiteraard intrinsiek geen structuur veelt…, maar door aangestelde autoriteiten wel serieus genomen wordt…, als was het een onderdeel van het spelletje…, van de sportiviteit.

m vd werf-

“Slachtoffers zijn er ook niet direct mee gediend” schrijft meneer Jensma zonder enige onderbouwing.(!)

Denkt meneer Jensma werkelijk dat de familie van de doodgeschopte grensrechter niets kan schelen dat de daders binnen de kortste keren weer op straat (en straks ook nog eens het voetbalveld) te vinden zijn?

Vergelding is een een vitaal onderdeel van de rechtspraak. Wij burgers nemen geen wraak, mits de overheid (rechter) aan onze wraakgevoelens tegemoet komt.

Zolang de straffen in dit land een klap in het gezicht van elk slachtoffer zijn, zal de publieke opinie inderdaad elk interventie-programma zien als daderknuffelen. Terecht!

Als de interventieprogramma’s werken prima, maar dan alleen in combinatie met een zware straf als genoegdoening voor de slachtoffers.

David Hidajattoellah

Jensma haalt verschillende onderzoeken aan. Forensisch onderzoek is methodologisch en statistisch zeer onbetrouwbaar en niet valide. De andere onderzoeken die worden genoemd hebben dezelfde problemen. Ze hebben alle grote methodologisch en statistische problemen. De redeneertrant van het artikel is zeer kort door de bocht. Het ontbreekt de journalist aan deskundigheid omtrent het beoordelen van onderzoek op basis van wetenschapppelijke en methodologische criteria. De uitspraken van Schnabel zijn niet op onderzoek gebaseerd maar vooral op zijn eigen mening. Hierdoor wordt het dus dubieus welke conclusie hieruit getrokken kan worden. Het is overall een ongenuanceertd artikel waarbij allerlei onderzoeken worden aangehaald zonder zich af te vragen of de onderzoeksresultaten kloppen. Jensma trekt conclusies die niet in lijn zijn met de feiten.

koopman

Ik zag dat zootje van die school(helaas een ander woord kan ik niet bedenken)dan weet je genoeg.
Er zijn manieren om dit voor een groot gedeelte op te lossen,opvoeding door de ouders,en keihard aanpakken en de boel benoemen.

Sander van der Linden

De teneur van alle reacties is ongeveer deze: lastig die agressiviteit maar de daders kunnen er ook weinig aan doen want zo is de natuur nou eenmaal.

De oorzaak ligt in de Marokkaanse manier van opvoeden, of liever gezegd het gebrek eraan, en in het jarenlange doodzwijgen van dit stekende probleem door policor bestuurders. DAT is de reden, de rest is volstrekt oninteressant. Verklaart u maar tot u een ons weegt, maar dat zal het probleem niet wegnemen, sterker nog, het naakte feit dat politici bijv. het debat over dit probleem liever uit de weg gaan (deze week, Wilders) sterkt deze groep. In mijn optiek hebben bestuurders geen ballen, politie krijgt opdracht om de-escalerend op te treden bij problemen met Marokkanen (lees: niet ingrijpen). Een schoolvoorbeeld van deze desastreuze tactiek is de manier zoals Utrecht is omgegaan met de weggepeste homo’s.

Vandaag of morgen komt er een geval van eigenrichting en dan zijn de bestuurders weer ‘geschokt’. Zachte, boterzachte heelmeesters maken etterende wonden die doorrotten in onze hele maatschappij.

koopman

Ook hier weer het weg kijken,ik vind dat U een gedrag vertoond van een angsthaas.
Laat de mensen eens de waarheid vertellen,of bent U bang voor de linkse kerk, of Uw Baas?

F. Levendig

Laat ik vooropstellen dat ik nog nooit PVV gestemd heb en dat ook niet van plan ben. Verder heb ik zowel Turkse als Marokkaanse kennissen en bedrijf vecht- en verdedigingssporten met deze gevaarlijke jonge mannen. Zelf kom ik uit een volledig Nederlandse achtergrond, compleet en ‘geslaagd’ (naar onze normen dan;-) gezin.

De koe bij de horens nemend zijn er twee dingen in de samenlevingen die averechts werken: – wereldwijde schaalvergroting, die doorwerkt in alles, steden worden groter, gemeenschappen worden groter, schoolgemeenschappen worden groter. Heel veel redenen dus om georganiseerd onder te dompelen in bende/gang-achtig gedrag
- tribale kenmerken van maatschappijen van herkomst. Hier is het bepalen van hierarchie extreem belangrijk. Sterker nog, het is een dagtaak. Opa’s, vaders en zonen zijn met elkaar in dorps- of bloedverband constant in strijd met elkaar. Door strijd genieten de dorpsoudsten (die het blijkbaar overleeft hebben) als eindresultaat het ultieme respect.
Wil je van het integratieproces in Nederland een succes maken dan zal je ook die dorpsoudsten moeten creëren en misschien ook wel een surrogaatstrijd.

Die strijd wordt door de straatterrorristjes dus nu uitgevochten met ambtsbekleders, liefst geuniformeerd. Andersdenkenden en andersgekleden vallen buiten hun normenstelsel en worden automatisch aangevallen.

Ik durf te stellen dat er met die jongens (want dat zijn het meestal) individueel helemaal niets mis is. Valt ook heel goed mee te praten. Hun referentiekader t.a.v. groepsgedrag is meestal compleet verstoord. Bij Hollandse voetbalhooligans is het helaas niet anders en die nemen we ook niet hun paspoort af. Die zouden, mits ze de kans kregen, ook gerust een grensrechter molesteren.

De kostenkant van deze misintegratie loopt volledig uit de klauwen. Mijn voorstel is om in plaats van deze ‘ontwortelden’ in dieper te integreren in de Nederlandse normen en waarden eerst eens kennis te laten maken met hun eigen tribale verleden, waar hun vader of grootvader over zweeg. Dit zou mijns inziens, en mijn boksvriendjes zijn het daar overigens prima mee eens, prima in z.g. geoutsourcede gevangenissen, die onder Nederlandse vlag draaien in de buitenlanden waar de heren hun roots liggen. Het personeel is volledig uit het eigen land afkomstig maar de directie runt een enclave onder Nederlands recht. Zeg maar gerust een soort hele grote ‘ambassade’. Prettig neveneffect is dat het tegen 1/10e van de kosten in NL kan. Gedraagt iemand zich niet uitmuntend dan wordt men bij vrijlating losgelaten zonder Nederlandse nationaliteit. Interessant plan?

Jadwiga de Bock Majewska

idee delen alstublieft, zojuist gelezen in serieuze tijdschrift:”Business contact, cbmc,december 2012, bladzijde 32,”
klein deel citeer: van titel artikel:
“Uitzicht”,
‘Kinderen cruciaal voor arbeidsmarkt en ontwikkeling WELVAART’
…..”
382.000 kinderen in Nederland leven onder de armoedegrens,
118.000 gevallen van kindermishandeling
100.000 kinderen hebben te maken met jeugdzorg…”
………….”Economisch gezien ben je echt een dief van je eigen portemonnee als Nederland te weinig zorg heeft voor kind en gezin”….”
einde citeren.

1. Jongstleden op tv is docu getoond en daar in: “kinderarbeid” zo verschrikkelijk voor kinderen van klein af hard werken als bijna volwassenen,en bij navraag wat deze hardwerkende kinderen willen worden? dromen deze kinderen veel van : “doctor” worden of “leraar” later in toekomst.

2. Jongstleden zie ik “autochtone” jongeren in leeftijd 12-18 jaar, “als hangjongeren”, buiten: op kleine kinderen speelplaats, of ergens bij winkelcentra,uren, NIKS DOEN,! “hangen en niks doen, paffen”.
zich suf “met rookwaren en bedwelmende middelen” in hun doelloze uitziende “HET NU” in dompelen uit saaie bestaan. Zij hebben mooie kleren, mooie fietsen, en zich saai voelen zonder idealen te hebben.

3. Vraag! Hoe komt dat !
antwoord: misschien ouders hebben deze jongeren 12 jaar lang onderhouden, en na de 12-e jaar geven deze ouders aan deze kinderen zgn”vrijheid”, doen en laten, en dan: neemt “de straat over met dealers allerlei? ”

Die tolerantie voor drugs, coffee shops,
voor volwassenen is dat tolerantie OK!
Maar voor jonge nog niet volwassenen Jonge mensen is dat NIET OK!

4.In mijn woonplaats heb ik krant bericht gelezen: met titel: “gemeente bezuinigt geld op Politie werken en begeleiding van Jongeren”.
In Nederland nog steeds “Niemand regeert”, met gezond verstand! m.i.

5. Scholen goed zouden doen na “school tijd” ruimte van school te beschikking stellen, 20 uur van 24 uren, voor opvang van scholieren van die school m.i.
en stimuleren in talenten ontdekken, door medewerking van vele vrijwilligers, in muziek, “street-stijl-dansen” , aerobic, boetseren, schilderen, muziek bespelen op verschillende instrumenten, en groep mobiliseren voor optredens, exposities maken in die school van creatieve werken, en etc. m.i.
Dat Jonge mensen in deze veeleisende tijdperk ook met hun toekomst bezig zijn in aangepaste voor die leeftijd creativiteit m.i.

Jadwiga de Bock Majewska

aanvulling en correctie voor Jadwiga reactie, 9 december,
in halverwege zin” Niemand regeert met gezond verstand”, correctie, liever gezegd” Alstublieft regeren met gezond verstaand i.v.m. bezuinigingen”.

Bastiaan von Stapelberg

Gedragswetenschap is anders dan sociale wetenschappen. Gedragswetenschappers hebben het vaak bij het juiste eind wat betreft diagnose. Ik heb zelf ook onderzoek gedaan naar het aantal met een anti-socialestoornis en kom hoger uit dan de 13,8%. Agressiviteit bij mensen met een leidinggevende functie valt buiten die 13, terwijl het er wel bij geteld moet worden. Het is ook verkeerd om te denken dat het alleen maar bij laag opgeleiden mensen voorkomt. Door achterstand, frustratie komt het bij deze groep wel eerder naar de oppervlakte terwijl bij hoog opgeleiden het meestal binnenshuis blijft. Een genezing is er niet, wat ze je ook wijsmaken. De oplossing voor extreme gevallen( en dat zijn er veel) zou zijn lange opsluiting om onschuldigen te beschermen zo simpel ligt het en het verleden heeft dit ruimschoots bewezen.

D.Th.Notten

Het invoeren van een algemene dienstplicht, voor zowel jongens als meisjes, zou een belangrijke stap kunnen zijn om sturing te geven aan deze probleemgroep en tevens een aantal sociale problemen (de zorg) kunnen helpen oplossen.

Eisso Post

Toen ik jong was was je voor je 25e communist of anarchist en leefde daar je dwarsheid in uit (het was nog voor de krakersrellen). Er werd een hoop onzin in die kringen beweerd maar niet alleen maar. Niemand was het bovendien met elkaar eens, iedereen had zijn eigen dogma’s maar je was voortdurend in discussie en tegen je volwassenheid had je heel wat geleerd en wist ook een beetje te relativeren. Nu wordt er veel kwaad gesproken van de jaren ’70, maar dat theoretische radicalisme, idioot als het soms was, was verre te verkiezen boven het fysieke geweld van nu.

Anneke Auer

Tot hun 24ste zijn veel mannen gevaarlijk. Blijkbaar geldt het dus niet exclusief voor de Palestijnen in Gaza. Leon de Winter bood onlangs een ‘grappige’ oplossing voor dit probleem. Zelfs Kees van der Staaij (SGP) applaudiseerde!

Remco Baggelaar

Het lijkt mij raadzamer om de oorzaken die in een vroeg stadium optreden te voorkomen. Ik ben nooit een gevaar geweest voor wie dan ook en eventuele frustraties richtten zich eerder op mijzelf dan een ander. Terwijl ook ik ouders had die een affectie-stoornis hadden met slaan, psychische terreur enz. De stelling in het artikel is daarmee dus als niet waar te bestempelen. En wat diverse ‘deskundigen’ in reacties aanhalen: ik ben zeer benieuwd of zij hun kinderen weten te vrijwaren. Ik geloof er niks van in elk geval. Er sluimert in NL een sekse-oorlog net onder het oppervlak: het lijkt mij dat daar heel wat motieven te rapen vallen die de stelling als deels waar bestempelen.

Remco Baggelaar

Jenna Tieman: ik hoop dat u nooit een zoon zult krijgen, wat een aberate seksuele vooringenomenheid.

Remco Baggelaar

En wat de stelling betreft: ik ben al een hele tijd geen 24 meer, maar word door de feminisering van onze samenleving (hoewel?) steeds linker.

Jadwiga de Bock Majewska

nog een aanvulling voor Jadwiga reactie, nr.29.
thema: “hangjongeren”:
Ik zie dat die “zogenaamd hangjongeren die staan te blowen” verschrikkelijk EENZAAM zijn.
In dat “ritueel” samen staan “paffen” elkaar aanraken
op “stoere wijze duwen of licht slaan/schoppen” proberen deze jonge, nog niet volwassenen mannen en enkele meisjes genegenheid vinden in elkaar nabijheid.

Niet straffen! Maar Liefde geven, door iedereen voor elkaar, elkaar omhelzen, zoen geven op gezicht, voorhoofd.
ik bedoel hier geen preek, dit is noodzaak, elkaar en in bijzonder Jongere mensen, die in hun 12-jaar, of 13-jaar zoveel pijnlijke onbegrijpelijke situaties mee gemaakt,hebben, alle jongere mensen vertellen, dat wij volwassenen mensen van die jongeren houden!
Wij waren ook jonge mensen in andere tijden.

R_Favier

Wel later ook dan 24: vreemd dat men nu zoveel commotie maakt -hoe terecht ook- over die grensrechter, maar even vergeten is dat een 77-jarige door een 32-jarige amateurvoetballer is doodgetrapt begin december. Voor die 77-jarige géén stille tocht, géén nationale verontwaardiging.

Of komt dat omdat die 32-jarige ex-kickbokser geen Marokkaan is? Selectieve kleindenkers, zoals ook hier die het over ‘politiek correct’ hebben, zien hun kans weer schoon lijkt het.
Niet beseffende dat zij deel zijn van het probleem omdat het een Nederlands probleem is, iets wat niet over gaat door andere Nederlanders naar het buitenland te deporteren. Het probleem speelt hier en zal hier opgelost moeten worden, en dat lukt echt niet door de gefrustreerde fielt uit Venlo te citeren.

ing. S.K.A. Brown

Ik wil toch een kanttekening plaatsen m.b.t. in deze dat ook de perceptie van misdaad bepalend is . Wat is misdaad? En wie bepaalt wat misdaad is? En wie bepaalt welke misdaad maatschappelijk het meest schadelijk is?
” Tot hun 24ste zijn veel Volkse mannen gevaarlijk.(kuch)
Posted on December 10, 2012
Mannen (en vrouwen) uit de hogere klasse worden pas na hun 24ste gevaarlijk en blijven dat tot hun dood.

Zie in dit verband bijvoorbeeld Elite-gangster Billboard van Volksnieuws uit Amsterdam-Noir.”

zie:http://stevenbrownsblog.wordpress.com/2012/12/10/tot-hun-24ste-zijn-veel-volkse-mannen-gevaarlijk-kuch/

M.kuiper

Fijn dat ADHD én agressie hier in een adem worden genoemd. Ik heb ADHD en ik heb nog nooit geweld gebruikt. Ok, wel eens verbaal maar nog nooit fysiek. De Marokkaan, de ADHD-er, de puber, de Nederlander ze bestaan allemaal niet. We zijn allemaal individuen en ook individueel verantwoordelijk voor onze daden en niet voor de daden van een ander. Voor een jurist vind ik ea behoorlijk ongenuanceerd geformuleerd.

Michiel Jonker

Aanrader: “Life at the Bottom” van Theodore Dalrymple – ik ben nu ongeveer halverwege. Dalrymple is een arts die vele jaren in een ziekenhuis in een achterstandswijk heeft gewerkt, en ook in een gevangenis.

Zijn stelling is dat het respectloze en gewelddadige gedrag van de Engelse onderklasse (blank en gekleurd) vooral voortkomt uit keuzes waarvoor die mensen zelf verantwoordelijk zijn, maar die tevens samenhangen met een verkeerd wereldbeeld dat oorspronkelijk (zeg: jaren zeventig van de 20e eeuw) vooral door liberale (d.w.z. vrijzinnige) intellectuelen uit de middenklasse werd verspreid: het “vrijheid-blijheid”-denken, dat in de praktijk als excuus diende om mensen uit de onderklasse te verwaarlozen, en aan te zetten om zichzelf, hun opleiding en hun geestelijke ontwikkeling te verwaarlozen. Met het inmiddels bekende resultaat: de verhuftering.

Dalrymple waarschuwt dat die verhuftering zich nu ook in snel tempo naar de hogere klassen uitbreidt, omdat het hufterige gedrag in de praktijk op de één of andere manier de norm lijkt te zijn geworden.

Mijns inziens gaat het hier om een opvoedkundig probleem dat alleen met een combinatie van warmte (zorg)en strengheid kan worden opgelost, zoals hierboven ook al door anderen gezegd. Probleem daarbij is dat diegenen die dat zouden kunnen doen (bijv. in de jeugdzorg, in de psychiatrie, bij de politie etc.) in Nederland helemaal zijn ingekapseld in bureaucratische protocollen, en ook zelf bureaucratisch zijn gaan denken. Da’s ook een vorm van verhuftering!

Deze bureaucratische systemen (waarvan ook ons landsbestuur deel uitmaakt) lijken niet in staat zichzelf op dit punt te corrigeren. Oplossingen zullen waarschijnlijk van onderop moeten komen en een zodanig informeel karakter moeten hebben dat ze zich kunnen blijven onttrekken aan de klauwen van de bureaucratie.

Dalrymple schrijft erg goed en grappig. Er is ook een Nederlandse vertaling: “Leven aan de onderkant”.

Lisa de Wit

Wat te denken van de 50-jarige vader die nu ook aangehouden is? Lees: http://www.nrc.nl/nieuws/2012/12/11/vier-nieuwe-aanhoudingen-dood-grensrechter/

En dit lijkt me ook zeker niet typisch voor jonge mannen: Deze jongens kunnen zich niet houden aan regels, zijn oneerlijk, liegen, zwendelen, zijn impulsief, kunnen niet vooruitdenken, zijn agressief, prikkelbaar, roekeloos, onverschillig voor andermans veiligheid, onverantwoordelijk, hebben geen spijtgevoel en zoeken oorzaken buiten zichzelf.

lyngbakken

@ 42 Michiel Jonker

Mooie term: doorgeschoten bureaucratisering is ook verhuftering. Ik ben het zeer met je eens. Maar ik kijk anders aan tegen het vermogen van het (landsbestuur) om er iets aan te doen. De nationale ombudsman streed en strijdt hier al vele jaren tegen, met wisselend, maar bepaald niet zonder succes. Ook binnen het bestuur zijn veranderingen gaande, zoals het project prettig contact met de overheid, waarbij veel informeler met burgers wordt omgegaan. Daarmee zijn we er overigens nog lang niet.

Ken je overigens ook ¨De theorie van de nietsdoende klasse¨ van Torstein Veblen? Dalrymple doet me daar wel aan denken, zij het dat hij dan de nadruk op uiterlijk vertoon om de eigen verhevenheid te demonstreren heeft vervangen door een doorgeschoten tolerantiedenken van de midden- en bovenklasse; met onderhand een vergelijkbaar doel: demonstratie van verhevenheid boven het gewone volk.

Ed van Steijn

Geen ‘oplossing’ voor na de achttiende verjaardag, maar misschien voor daarvoor: houd de ouders verantwoordelijk en stel ze aansprakelijk.

Ton Timman

@R Vavier: dat andere geval is ook uitgebreid in het nieuws geweest. De volgende toedracht heb ik uit de berichten gedestilleerd: amateurvoetballer (32) met werk, wijfje & woning, geen strafblad, slechts een keer eerder een gele kaart, krijgt er nog een voor een sliding. Supporter (76) roept naar hem; “Wat een smerige overtreding, kankerneger!”. Voetballer was geen autochtoon, blijkbaar. Voetballer roept terug: “Hou je bek, ouwe lul!”. Voor deze, in mijn ogen gepaste reactie, krijgt voetballer een rode kaart. Daarop gaat voetballer door het lint en geeft supporter een schop, die heel ongelukkig aankomt. Natuurlijk is dat verkeerd en staat voetballer terecht voor de rechter, maar mijn verontwaardiging en sympathie voor het slachtoffer zijn toch wel wat minder.

lyngbakken

@ 42 Michiel Jonker

Mooie reactie!

Wat mij in Dalrymple vooral aanspreekt is de combinatie van oprechte interesse en bezorgdheid plus praktijkervaringen (overigens ook veel in Afrika) met het nadenken over oplossingen.
Daardoor worden de dingen die hij zegt ook voor mensen met een heel andere blik op het leven toch heel interessant en boeiend (en hij schrijft inderdaad goed; die kunstzinnige kant helpt ook).

Een belangrijke stelling van Dalrymple is een stelling die de laatste tijd op dit blog ook vaker voorbij komt: het accent in de discussie ligt te eenzijdig op de rechten kant, en te weinig op die van de sociale verplichtingen. Dat zei mijn moeder overigens in de jaren 70 en 80 ook al tegen mij; ook toen al op praktische wijsheid gebaseerd (ook zo´n punt dat Dalrymple heel belangrijk vindt).

Het doortrekken van de redenering naar de verhuftering van de bureaucratie vind ik heel mooi gevonden.
Ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe bijv. de nationale ombudsman dat ziet. Als ik het goed zie, is hij in wezen steeds met de strijd daartegen bezig. En volgens mij zijn er in een deel van de bureaucratieën ook dingen aan het veranderen zoals ik al eerder schreef (getuige bijv. het project Prettig contact met de overheid). Maar er is een lange weg te gaan vrees ik.

Michiel Jonker

@ 44 en 47 (Lyngbakken)

Ik help je hopen dat de overheid, en dan met name ook het landsbestuur, alsnog in staat zal blijken de eigen, bureaucratische werkwijzen te corrigeren en werkelijk iets te betekenen in het tegengaan van verhuftering.

Als het gaat om de Nationale Ombudsman, vraag ik me af in hoeverre diens presentatie van zichzelf in de media en op het politieke toneel overeenkomst met de werkwijze van zijn organisatie bij het behandelen van binnengekomen klachten. Is de organisatie van de Ombudsman minder vatbaar voor bureaucratie en eenzijdig protocol-denken dan andere organisaties? En als dat zo zou zijn, waar ligt dat dan aan?

a.zecha

M.i. zou in ons land een goede democratie aan haar individuele burgers goede mogelijkheden moeten bieden om rechtszekerheid en -veiligheid te bewerkstelligen.
Ontwikkelingen die zeer “genuanceerd” en/of zeer prominent en/of gemuteerd in de publiciteit gebracht werden, maken m.i. impliciet(!) evident dat onze rechtsveiligheid en -zekerheid in gevaar gebracht zijn.
M.i. worden (in dit artikel “veel”) op mannen van nog geen 24 jaar, die nauwelijks enige macht bezitten om de veiligheid in goede democratie in gevaar te brengen, de aandacht gericht. Hiermee kan de indruk worden gewekt dat in deze bevolkingsgroep het gevaar voor onze (rechts)veiligheid gezocht moet worden.
Sinds historische tijden zijn door zeer geachte 24-plussers angst, incidentele gebeurtenissen en (dag)wanen verspreid om zowel 24-minners als 24-plussers te (be)sturen.
a.zecha

lyngbakken

@ 48 Michiel Jonker

Michiel, ik weet het niet. Ik weet overigens evenmin of de organisatie van de nationale ombudsman wel een goed voorbeeld kan zijn voor anderen, omdat er wel een tamelijk bijzondere taakstelling is.
Daarom lijken mij rapportages over veranderingen in concrete overheidsorganisaties interessanter. Die zijn er, in het kader van bijv. het project prettig contact met de overheid. Dat project loopt overigens nog niet lang, dus ¨affe¨ resultaten zijn er nog niet.

Max Molenaar

NIEUWE OPLOSSINGEN VOOR MISDAAD
Nivelleer inkomens sterk, want grote inkomensverschillen stimuleren jaloezie en misdaad. Ik stem op de SP.

Overheid moet een wetenschappelijk webforum starten in het Nederlands en één in het Engels, over preventie en bestrijding van criminaliteit. Laat iedereen daar anoniem meepraten, mits respectvol, constructief en op wetenschappelijk(!) niveau, met verwijzing naar recente (buitenlandse) onderzoeksrapporten. Gebruik daarvoor moderne forum-software met veel gebruiksmogelijkheden. Dus geen weblog-software, omdat die veel minder functionaliteit biedt.

Raadpleeg via internet buitenlandse(!) criminologen en experts in penology en “gang prevention”. Want onder veel Nederlandse gedragswetenschappers heerst een misleidende anti-autoritaire tunnelvisie, die gebaseerd is op de seventies-ideologie. Bovendien lezen lezen veel Nederlandse gedragswetenschappers op dit gebied te weinig recente Engelstalige onderzoekstijdschriften, praten ze teveel elkaar na en weren ze andersdenkenden uit hun kring.

In Singapore is uiterst weinig criminaliteit en zijn de straffen zeer zwaar.

Recidivevermindering van veelplegers is niet nodig, zolang hen maar jarenlang fysiek wordt belet om misdrijven te plegen. Dat is te realiseren door hen 10-20 jaar lang hard te laten werken, 60 tot 70 uur per week. Geef hen buiten werktijden elektronisch huisarrest, met ontheffing voor bezoek aan artsen.

En dwing hen om dagelijks motiverende vertaalde buitenlandse voorlichtingsvideo’s te bekijken via internet. Die video’s moeten gaan over over GGZ, moraal, opvoeding, verantwoorde leefstijl, budgettering, relatieproblemen, enz.

Boodschappen kunnen ze tijdens die jarenlange straf thuis laten bezorgen via internet. Als ze na die straf recidiveren, moeten ze opnieuw 10-20 jaar lang dezelfde straf krijgen. Dat systeem zal de criminaliteit vermoedelijk sterk doen verminderen, door criminele incapacitatie.

Laat in elke politieauto twee vriendelijke militairen meerijden met pistool en uitschuifbare wapenstok, op kosten van defensie. Geef die militairen een aanvullende politieopleiding en laat hen daarnaast ook gewone militaire trainingen doen, zodat ze ook inzetbaar blijven voor militaire taken.

Geef politieagenten aanvullende politiecursussen via kostenbesparende educatieve video’s. Die kunnen ze bekijken of beluisteren met een oortelefoon tijdens de vele wachttijden in hun werk. Dat kan via smartphones.

Sluit veelplegers met vluchtgevaar of waarvan dreiging met geweld uitgaat, 20 jaar lang op. Dat is goedkoop in een gevangenis in een warm lage-lonenland. Dat kan worden uitgevoerd volgens Nederlandse normen. Dat is heel goedkoop, want vereist weinig voedsel, verwarming en bouwkundige maatregelen tegen kou.

Geef jaarlijks de honderd meest geweldddadige veelplegers doodstraf onder narcose.

Probeer al mijn voorstellen eerst uit in zorgvuldige wetenschappelijke proefprojecten, alvorens te concluderen dat het niet werkt. Werk daarbij samen met veel andere landen.

‘Deskundigen’ die in algemeenheid beweren dat zwaarder straffen niet werkt zijn misleidend. Zij doen daarmee gevaarlijke en onwetenschappelijke ideologische uitspraken. Want talloze nieuwe creatieve straffen en combinaties daarvan, zijn nog nooit onderzocht op effectiviteit. Hun uitspraken zijn veelal gebaseerd op recidive-onderzoek naar celstraffen en kostdurende taakstraffen. Maar ze negeren daarbij de sterke incapacitatie-effecten van zware taakstraffen die minstens tien jaar duren.

ONDERZOEK
Gecombineerde Google-zoekactie: “gang prevention” research “evidence based” “best practices”

Beperk deze zoekactie tot de afgelopen drie jaar.

Arjan Korevaar

Helaas zijn deskundigen niet meer wat ze vroeger waren namelijk deskundigen. Zo lezen wij: Van der Laan noemt zeven beginselen waaraan methodes van ingrijpen in het leven van een jonge verdachte moeten voldoen. Het blijvend veranderen van gedrag gebeurt vooral met trainingen, bijvoorbeeld voor cognitieve vaardigheden. Drie maanden lang twee maal per week een middag leren nadenken alvorens te handelen. Gaan deze oplossingen werken voor zwakbegaafden? Asscher heeft in zijn tijd in Amsterdam het probleem van de zwakbegaafdheid van Marokkanen al eens aan de orde gesteld. Naar ik uit een andere bron heb begrepen is het gemiddelde IQ van de Marokkaanse gevangenispopulatie in zijn stad 80. Dat betekent dat er veel zwakbegaafden tussen zitten, hetgeen wel eens met eeuwenlange inteelt in het RIF gebergte. Aboutaleb stelde de zwakbegaafdheid van Antillianen aan de orde als bron voor het probleem. Denkt van der Laan dat zwakbegaafden gevoelig zijn voor cognitieve therapie en eens lekker gaan zitten nadenken? Ik denk dat er verschillende gelijktijdige wegen zijn om het probleem aam te pakken. Ten eerst kan een persoon of gezin pas een uit de ruif van de sociale zekerheid eten (dus inclusief sociale woningbouw) als men voor alle gezinsleden boven de 10 jaar een verklaring omtrent gedrag (VOG) kan overleggen. En niet een VOG al na 2 jaar na plegen misdrijf.De VOG wordt nu van werkenden gevraagd maar als er iemand onberispelijk gedrag moet vertonen is het wel degene die door de gemeenschap wordt onderhouden. Marokkaanse ouders hebben dan een incentive om ook de jongetjes net zo goed in de gaten te houden als de meisjes. En dat laatste kunnen ze goed. Ook terugsturen blijft een optie. In de tijd dat ik in Curacao woonde werd een “Hollander” op eigen kosten naar Nederland terug gestuurd als men met de politie in aanraking kwam. Dat kon dus wel. In de Nederlandse wet moet worden opgenomen dat een tweede nationaliteit niet mogelijk is als het land van de tweede nationaliteit zijn onderdanen niet uitlevert. Dat geeft immers rechtsongelijkheid tov de gewone Nederlander die zich niet legaal aan vervolging kan onttrekken. Als derde punt denk ik dat zwakbegaafden, die crimineel gedrag vertonen, niet in de gevangenis maar in een tot psychiatrisch ziekenhuis omgebouwde gevangenis moeten worden opgenomen. Daar kan men zonder probleem jarenlang worden vastgehouden maar ook snel vrijkomen als een blijvende testosteron reductie therapie heeft plaatsgevonden. Het is nu misschien cool om in de gevangenis te komen maar het is minder goed voor het ego als je in een gekkenhuis terecht komt. Marokko en Curacao hebben hun problemen opgelost door hun vuilnis aan onze kant van de schutting te deponeren. En last but not least: gewoon zeer streng straffen is ook een mogelijke oplossing. Van der Laan maakt duidelijk dat we die oplossing nog niet geprobeerd hebben. Ik lees: Ook van gevangenisstraf mogen geen hoge verwachtingen worden gekoesterd. 90 procent van alle celstraffen in Nederland is bovendien korter dan een maand. Ik snap niet hoe men heeft kunnen bepalen dat strenger straffen niet helpt.