Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Criminaliteit is zichtbaar puntje van ijsberg

Wie almaar meningen over ‘de rechtsstaat’ schrijft, moet ook cijfers lezen. Ieder jaar verschijnt de bundel ‘Criminaliteit en Rechtshandhaving’, waarin alle cijfers over veiligheid en rechtshandhaving staan. Met conclusies zijn de auteurs van het dikke boek, hier online, terughoudend. Voor je het weet klopt het cijferbeeld immers niet met wat er op straat, in de media, en dus in de politiek, wordt beleefd en gevoeld. Conclusies zijn voor anderen.

De politie wordt slechter in het oplossen van misdrijven

De VVD zegt in ieder geval consequent dat het ernstig is gesteld in Nederland met de onveiligheid. Is dat emotiepolitiek? In alle westerse landen dalen de criminaliteitscijfers al meer dan een decennium. Maar de bezorgdheid erover niet. Zie onze kickboksers, pedo’s en Facebook-daders die voor paniek en onheilssentiment zorgen. De ernst van seksuele misdrijven zijn we ijverig aan het opwaarderen. Criminaliteit is emotieconjunctuur.

Cijfers dus, feiten! Hoe ‘erg’ is het eigenlijk – wat doen politie en justitie eraan? Of is het dansen op een waterbed? Uit ‘Criminaliteit en Rechtshandhaving’ blijkt in ieder geval ieder jaar opnieuw dat de misdrijven die politie en justitie afhandelen, maar een fractie zijn van wat de burger ervaart. Zoals een gepensioneerde OM-topambtenaar me onlangs vertelde: „De kans dat een dader ooit bij de strafrechter komt is kleiner dan dat een spermaatje ècht een eitje bevrucht.”

Criminaliteit is een enorme ijsberg waarvan alleen het bovenste puntje zichtbaar is. Burgers en bedrijven ervaren jaarlijks 8,2 miljoen misdrijven, zo geven zij in enquêtes aan. Een kwart van de bevolking boven de 15 werd in 2011 slachtoffer van één of meerdere delicten. Dat aantal slachtoffers krimpt overigens – in 2004 zat dat nog tegen de 29 procent aan.

Van die kolossale berg van 8,2 miljoen krijgt de politie dus maar kennis van 1,2 miljoen. Die andere 7 miljoen misdrijven worden door de samenleving genegeerd, geïncasseerd, afgeschreven, weggewuifd. Burgers of bedrijven denken dat de politie er toch niks aan doen, vinden het delict onbelangrijk of wijten het voorval aan zichzelf. Burgers worden vooral getroffen door, op volgorde, vandalisme, diefstal en geweld. Bedrijven vooral door diefstal. Ruwweg wordt een derde gemeld en van een kwart echt aangifte gedaan.

Wat doet de politie met die 1,2 miljoen waarvan ze dan wel op de hoogte raakt? Dat is trouwens 11 procent minder dan wat de samenleving in 2004 nog kwam melden. Daalt dan de criminaliteit of daalt juist het vertrouwen in de politie? Mij lijkt het een open vraag.

De politie wordt wel steeds slechter in het oplossen van de misdrijven. Van die 1,2 miljoen werden er in 2011 maar 289.000 opgelost. Dat is 15 procent minder dan in 2005. Het totale ophelderingspercentage is 24 procent en dalende. Terzijde: op een congres van criminologen aan de VU hoorde ik de korpschef Haaglanden, Henk van Essen, vertellen dat 80 procent van de opgehelderde misdrijven het gevolg is van betrappen op heterdaad. En dat 80 procent van die ‘heterdaadjes’ wordt gerapporteerd door burgers. De ophelderingskracht van de politie ‘solo’ is dus heel erg klein. Dat zie je ook aan het aantal aangehouden verdachten. Dat waren er vorig jaar 202.000, een afname met 15 procent ten opzichte van 2005. De capaciteit om boeven te vangen gaat dus ook achteruit. Ik kan het niet laten: aan het totale aanbod kan dat niet liggen.

Het Openbaar Ministerie behandelde vorig jaar 226.000 zaken. Toch ook 15 procent minder dan in 2005. Daarvan werd een derde geseponeerd: weggegooid. Een kwart werd door het OM afgehandeld, met één of andere sanctie. Voor de strafrechter bleven er in 2011 op die manier 102.000 misdrijven over.

Dus van die enorme berg van 8,2 miljoen jaarlijkse misdrijven halen er maar 100.000 de eindstreep bij de rechter! Dat worden er overigens ook minder. In 2005 deed de strafrechter nog een kwart méér zaken af. Vooral lichtere – het beleid is al jaren om de rechter vooral zwaardere delicten te sturen. In 90 procent van de strafzaken spreekt de rechter het oordeel schuldig uit.

Samengevat: het totaal aantal misdrijven is enorm. De behoefte bij de burger om er de politie mee te storen is gering. De kans dat de politie een zaak oplost is klein. Net als de kans dat het Openbaar Ministerie er daarna iets mee doet. Pas als de strafrechter zich ermee bemoeit is de uitkomst voorspelbaar – 90 procent schuldig. Daarvoor is het een tombola.

Pakkans en strafkans in Nederland, ze lijken me op de rand van verwaarloosbaar. Of de criminaliteit stijgt of daalt, er valt nauwelijks een zinnig woord over te zeggen. Het meeste criminele gedrag kennen we niet omdat burgers en bedrijven het gewoon slikken. De productiecijfers van het strafrechtapparaat zeggen evenmin veel. Dat we de opheldering moeten verbeteren, of de pakkans, of de strafkans opschroeven, of de doorlooptijden verbeteren of voor mijn part de straffen langer maken. Ik vind het prima, maar de uitkomst kan averechts zijn. Stel je voor dat het vertrouwen in politie en justitie er groter door wordt. Er komt dan een tsunami aan aangiften vrij, de criminaliteitscijfers vliegen omhoog, net als de klachten over de vastgelopen politie en justitie. Criminaliteit bestrijden? Kalmpjes aan, dan breekt het lijntje niet.

Reageren? Volledige naamsvermelding verplicht.

Geplaatst in:
Strafrecht
Lees meer over:
openbaar ministerie
politie
slachtoffers
veiligheid

39 reacties op 'Criminaliteit is zichtbaar puntje van ijsberg'

Theo de Ruwe

“Kalmpjes aan…”?
In een land, waar wekelijks meerdere geldautomaten uit de muur worden “geblazen”, waarbij dure gestolen auto’s worden gebruikt, waar politiemensen worden beschoten als ze nabij komen, waar de “pakkans” laag is, is een vrijstaat voor criminelen.
Successen worden gedeeld. Het “kopieer gedrag” is groot.

Hoever laten “wij” dit gebeuren?
De politie wordt niet slechter in het oplossen van misdrijven. De politie/justitie wordt gehinderd door verplichtingen.
Opsporing is als een zeilboot volgehangen met ankers. (verplichtingen) De “boot” komt nauwelijks meer vooruit.
De Rechtsstaat is verbaasd, dat er zo weinig misdrijven worden opgelost. Een beetje naief!

Interview rechercheurs, officieren van justitie, rechters en stel vast welke hindernissen er genomen moeten worden, voordat er een boef “wettelijk en overtuigend” veroordeeld wordt. Dan ben je verbaasd, dat er nog een boef veroordeeld wordt.

Het is niet moeilijk Opsporing te verbeteren.
“Wij” moeten dat wel willen.

K. Bakker

“Burgers en bedrijven ervaren jaarlijks 8,2 miljoen misdrijven”.

Ik begrijp dat het blog niet alleen is voor juristen die bekend zijn met de terminologie van het Wetboek van Strafrecht, maar – ter verduidelijking – bedoelt u dan misdrijven in de zin van het Wetboek van Strafrecht? Of bedoelt u strafbare feiten in het algemeen (dus ook overtredingen)? Ik heb de cijfers zelf natuurlijk niet gezien noch hiernaar enig onderzoek gedaan… maar 8 miljoen misdrijven in de zin van het Wetboek van Strafrecht – dat zijn er wel erg veel.

N.van Dijke

Intussen plegen rechters meineed met een brede glimlach en rekenen banken per gezin grote bedragen teveel voor hun hypotheek. De echte criminaliteit heeft zich allang verplaatst naar het witte-boorden-gebeuren. Schijnbaar binnen de lijntjes kleuren en dan de eigen belangen laten prevaleren boven burgers en rechtsstaat.

J.v.Loveren

Criminaliteit behoort tot de mensheid en is niet uit te roeien. Het vreemde is dat zonder de vele vormen van criminaliteit en de opbrengsten daarvan,de economie er stuk slechter voor zou staan. Onderwereld en bovenwereld zou nauw met elkaar verbonden. Wat wordt er precies onder criminaliteit verstaan? Er bestaan over de criminaliteit velen vooroordelen.Wie of wat is precies een crimineel? Buiten de duidelijke voorbeelden zijn er ook genoeg voorbeelden die hier buiten vallen maar voor alle gemak wel als zodanig worden beschouwd. Schuldig of onschuldig voor de politie is iedereen vooraf gewoon schuldig en dient men zelf zijn onschuld te bewijzen. Er kan zelfs al tijdens het onderzoek, het schuldig moet nog blijken, tot straffen worden overgegaan. Om de criminaliteit nog beter te kunnen bestrijden wordt er door de politie om nog meer bevoegdheden gevraagd. Maar ook de criminaliteit zit niet stil en weet zich zelfs sterker te ontwikkelen dan het politieapparaat.En ook hierin vindt men regelmatig criminele activiteiten. Net als in de politiek en de wetenschappelijke wereld. Al jaren weet iedereen dat het voornamelijk de kleine criminelen zijn die worden gepakt. De grote jongens hebben zo hun eigen dure advocaten en weten zelfs met een gouden handdruk weg te komen. Effectief zal de misdaadbestrijding nooit worden. Velen zouden daardoor zelfs hun hoge posities en inkomens verliezen. Er moeten dan ook voor alle rust en schijn wel arrestaties worden verricht en positieve misdaad cijfers worden getoond. Als alle cijfers waar zouden zijn zou er allang geen misdaad meer bestaan. Maar cijfers kunnen altijd naar boven of beneden worden bijgesteld. ZO kan er ook nog altijd veel buiten de cijfers worden gelaten. Belangrijk is wat we met z’n allen willen horen en zien. En daar wordt ook de bestrijding van de criminaliteit op afgesteld. Dagelijks worden er kilo’s drugs in beslag genomen hennepkwekerijen opgerold en zelfs hogere functionarissen gearresteerd. Maar in alles gaat het net als in de bovenwereld om macht en geld en wie zich dat weet te verwerven daarvoor wordt net als Desi Bouterse en Holleeder de rode loper uitgelegd. En zolang er gouden handdrukken worden uitgedeeld aan intellectuelen criminelen blijft de misdaadbestrijding een omstreden zaak.

a.zecha

Vele vaststellingen en uitspraken uit dit artikel zijn m.i. zeer juist en heel terecht.
Verder kijkend dan een neuslengte ver kan de navolgende bedenking worden gemaakt.
De deelnemers van de liberale markt alsmede de partijvertegenwoordigers in de Staten Generaal en staatsbesturen hebben de facto weinig nood aan een effectieve bestrijding van grote criminaliteit in de financieel-bedrijfs-economische sectoren.
Evenals in praktische alle Europese, Noord- en Zuid Atlantische, Aziatische en overige staten, zijn de aanwezige verstrengelingen van wederzijdse belangen tussen mala- en (bona)fide liberale marktdeelnemers en politieke partijvertegenwoordigers in staatsbesturen een onuitputtelijke troebele bron waarin het goed vissen is.
Bovendien kunnen de schaden, die door dergelijke verstrengelingen zijn veroorzaakt – naast schaden ontstaan door winstbejag – over het algemeen op een partijpolitieke aanvaardbare wijze (i.e. een pseudo-transparante wijze) verhaald worden op niet-schuldigen.
Mijns inziens is al het nationalistisch partijpolitieke medialawaai in Nederland en Europa een actueel voorbeeld. Bouwfraude is een tweede (historisch?) voorbeeld.
a.zecha

S. Bots

Het volgende feit:
- het aantal door de burgers en bedrijven zelf ervaren delicten (in enquêtes gemeld slachtofferschap) daalde met 29% t.o.v. 2004, dit is een belangrijke maat want de officieel geregistreerde criminaliteit kan inderdaad vertekend worden door verminderde aangiftebereidheid.
Dat vervolgens minder aangifte werd gedaan, minder in behandeling en opgelost werd door de politie en minder voor de rechter kwam, doet dus niets aan aan het feit dat de criminaliteit in NL aan het dalen is.
De conclusie “Of de criminaliteit stijgt of daalt, er valt nauwelijks een zinnig woord over te zeggen. Het meeste criminele gedrag kennen we niet omdat burgers en bedrijven het gewoon slikken” klopt niet want wordt weersproken door de daling in het ervaren slachtofferschap.
De conclusie “Pakkans en strafkans in Nederland, ze lijken me op de rand van verwaarloosbaar” klopt echter wel en daaruit vallen enkele verdere conclusies te trekken:
- zwaarder straffen helpt niet en heeft ook niet bijgedragen aan de daling van de criminaliteit, die wordt veroorzaakt door maatschappelijke ontwikkelingen;
- de pakkans blijkt uit criminologisch onderzoek de beste methode om criminaliteit te verminderen vanuit het perspectief van het strafrecht, hieraan zou dus moeten worden gewerkt i.p.v. relatief onzinnige zaken als strafverhoging. Daarvoor is juist de actieve medewerking nodig van burgers en bedrijven en daar ligt de oplossing want GEEN ENKEL justitioneel apparaat kan 8,2 miljoen delicten verwerken zonder bakken geld en/of voor de rechtsstaat onaanvaardbare oprekking van de bevoegdheden.

De Baetselier Hugo

Het zal wel hetzelfde zijn in ons Belgenland. Meer politie zegt en schrijft men hier Ok.
Maar ze zitten meestal achter hun bureau paperassen in te vullen.
Op de straat pakt men de criminelen niet van in een luie zetel

Marius van Huygen

“Dus van die enorme berg van 8,2 miljoen jaarlijkse misdrijven halen er maar 100.000 de eindstreep bij de rechter!”

Criminaliteit vormt dus een wezenlijk bestanddeel van deze samenleving. Gezien het enorme aantal jaarlijkse misdrijven is er dan bij het politieapparaat sprake van dweilen met de kraan open…
Naast een enorm gevoel van onveiligheid die dit bij burger oplevert is ook sprake van bestaansonzekerheid op het gebied van werk en inkomen. In dit verband kan gewezen worden op het uitkleden van de WW uitkering en het in grote mate opheffen van de ontslagbescherming voor de werknemer door het VVD/PvdA kabinet Rutte.
Deze grove aantasting van een beschaafde ‘samenleving’ zal de samenleving als bindmiddel voor de burger alleen maar doen afnemen. De politiek speelt met vuur en de rol van de politie zal hierdoor alleen nog meer marginaal worden.

Jacob Gesink

Er is maar een kleine dosis David Simon nodig om vast te stellen dat criminaliteit oplossen via statistieken weinig veranderd in de werkelijkheid, hetzij bonnetjes quota en andere misbaksels.

Gerard te Meerman

De kans dat een spermatozo een eicel bevrucht is, gezien het aantal van 50-50 miljoen per ejalculaat heel wat kleiner dan de kans om na een misdrijf veroordeeld te worden. De kans op een veroordeling na een misdrijf lijkt immers ongeveer 1/ 82 te zijn. Dat scheelt een factor miljoen tot 10 miljoen. Het feit dat zoveel criminelen een aanzienlijk strafblad hebben moet dan wel wijzen op selectieve aandacht voor een beperkte groep en/of een enorm aantal misdrijven per crimineel. Bij een veroordelingskans van 1/82 zal pas na 56 misdrijven de helft van de criminelen tegen een veroordeling aanlopen. Waarschijnlijk is er in de groep daders een grote groep met slechts enkele misdrijven aanwezig en een kleine groep die het heel bont maakt. Omdat de gevangenis een prima plek is om het vak van echte professionals te leren is het juist goed dat de pakkans klein is : we zitten niet te wachten op grote aantallen goed opgeleide criminelen, die door hun veroordeling in de marge van de samenleving gedrukt worden. Onbevredigend voor het rechtsgevoel, dat is zeker, maar alleen in films wordt het kwaad gestraft. Je kunt als samenleving, zie Amerika, makkelijk 10x zoveel mensen in de gevangenis stoppen, maar het misdaadcijfer is daar niet veel beter en het is vreselijk duur. Het justitiele systeem is een laatste noodsprong voor hopeloze gevallen, maar de slag tegen de misdaad moet ergens anders gestreden worden. Ik erger me geweldig aan het tuig dat het fietspad vervuilt met glas van kapotgeslagen bushokjes, maar ik hoop werkelijk niet dat het justitiele apparaat ze in handen krijgt. Het zou interessant zijn om na verloop van tijd een vergelijking te maken tussen de Harense relschoppers die wel en niet een strafblad hebben opgelopen -ik ben bang dat de werkelijke maatschappelijke schade meer te vinden zal zijn in de gevolgen van een veroordeling dan in de relschade zelf. Ik denk dus dat een lage pakkans, hoe onbevredigend ook, maatschappelijk niet eens zo onwenselijk is.

Etienne Donicie

Interessant artikel, maar het heeft een hiaat. Waar staan wij in vergelijking met andere landen? Doen we het goed of niet goed? Het lijkt me een voldongen feit dat politie, OM en rechters nooit een honderd procent score kunnen halen. Maar wat is dan wel acceptabel? Je stipt het in de tweede alinea even aan, maar laat deze kans liggen. Jammer.

Sander van der Wal

Dat de burger de meeste misdaden al niet meer meldt is een verschrikking. De staat is volslagen niet in staat een van haar kerntaken uit te voeren. Dit is niet eens incompetentie meer. Als morgen de complete politiemacht onder de tram komt gaan we het verschil niet eens merken. Als het complete OM onder de tram komt gaan we het verschil niet merken.

En nu graag vergelijkbare cijfers over Duitsland.

R. Winter

De politie neemt geen aangifte aan, behalve als het een prominente persoon betreft of een dorpspoliticus, een arts of een persoon van aanzien.
De normale burger heeft geen kans.

Door de nieuwe media is er een extra dimensie aan criminaliteit. Op internet is het beschadigen van mensen immmers gratis via blogs en forums. Dat levert volgers op en dus geld en populariteit. Volgens mij is het beste voor gewone burgers om niet in aanraking te komen met de pedojagers, publieksforums en bloggers, want die richten opzettelijk enorme materiele en immateriele schade aan door het publiceren van privégegevens met beschuldigingen, die levenslang blijven staan op internet en via Google zijn te raadplegen. (zie ook artikel HP Post over machtsmisbruik door de pers).
Panisch wordt gereageerd op het Electronisch Patientendossier, echter personeel in ziekenhuizen kan nu ook al anoniem op forums naam en toenaam publiceren met privégegevens om iemand een hak te zetten of wraak te nemen op een persoon. Dat mag wettelijk niet, maar de politie neemt toch geen aangifte aan tegen laster en smaad.

B. Meerdink

“Kalmpjes aan, dan breekt het lijntje niet.”

Nou nou, daar word ik niet vrolijk van. De prijs van het al vele jaren disfunctioneren van politie en justitie is onmacht en woede. Die vertalen zich, naast het al genoemde geen aangifte doen, in proteststemmen en xenofobie, denk aan de hoge criminaliteit onder jonge mannen van buitenlandse afkomst.

Waarom is ooit de impopulaire identificatieplicht ingevoerd? Waarom is er de bewaarplicht van onze online gegevens? Zou de zin van de identificatieplicht niet geëvalueerd worden?

Ik heb één suggestie (naast het inhuren van de Duitse politie in plaats van de Nederlandse, grapje), namelijk dat iedereen met een smartphone met camera gratis een opname mag versturen naar een beveiligde databank (met een onafhankelijke beheerder) waar het OM aan de hand van plaats en tijd dan wel getuigenverklaringen *gerichte* vragen aan mag stellen. Ziet men iets verdachts, een foto of filmpje is snel gemaakt en verzonden. Zo kunnen burgers elkaar beschermen. En zo komt betrouwbaar bewijsmateriaal beschikbaar om zaken op te lossen. Hoewel misbruik (inzenden gemanipuleerd bewijsmateriaal) onwaarschijnlijk is, is dat met technische middelen te detecteren.

ramon wilts

Weer eens een bevestiging van wat we allemaal wel weten.
De Nederlandse korpsen verdienen totaal geen respect en krijgen het op straat terecht ook niet. In tegenstelling tot Duitsland, Frankrijk en Spanje om er een paar te noemen. Ik wilde in Canada een foto maken van een politieman te paard. (The Royal Canadian Mounted Police)
Mijn Canadese vriend zei: “Doe maar niet, laat ze maar met rust.” Die mensen dwingen respect af.

Ik hou mijn hart letterlijk vast als die laffe Nederlandse amateurs met tazers gaan lopen. Ik zoek nooit problemen, maar je zal ze per ongeluk treffen met hen in de buurt.

Iets om je druk om te maken Ivo Opstelten, in plaats van dom te doen over een wietpas!

dick jurriaans

Laten we derhalve voortaan maar spreken over onze kromstaat i.p.v. rechtstaat.

lyngbakken

Een mooie vergelijking, die tussen criminaliteit en een ijsberg.

IJsbergen zijn veel groter onder water dan erboven. Een parallel met het strafrecht lijkt mij te zijn dat het strafrecht een uiterste middel is (een ultimum remedium). Je zet het alleen in tegen dat deel van de criminaliteit waarbij het niet anders kan.

IJsbergen zijn ook glibberig en in beweging. Ook dat geldt voor criminaliteit. Wat crimineel is, staat niet vast, maar verandert voor een belangrijk deel in de tijd.
Zo tillen we nu veel zwaarder aan milieumisdrijven dan honderd jaar geleden, maar kijken we minder zwaar aan tegen fietsendiefstal, hoewel het veel vaker voorkomt dan vroeger. Hoefden we 60 jaar geleden onze fiets nauwelijks op slot te zetten, nu zijn er zelfs mensen die diefstal van een niet afgesloten fiets ¨eigen schuld dikke bult¨ vinden.
Zedenzaken liggen nog steeds gevoelig, maar het accent op het type zedenzaak verandert daarbij wel. De manier waarop we kijken naar pedofilie vertoont in de tijd slingerbewegingen; homoseksualiteit was vroeger strafbaar in bepaalde opzichten, nu helemaal niet meer.
Euthanasie gold vroeger als een vorm van moord, nu niet meer.
De bril die we ophebben als we kijken naar criminaliteit bepaalt dus voor een belangrijk deel wat we zien. Harde gegevens zijn er weinig; beeldvorming en emotie spelen een grote rol. Dat is volgens mij ook nooit anders geweest.

Inderdaad belanden veel van de misdrijven niet bij de politie en wordt er verderop in de keten (officier van justitie) zoveel uitgefilterd dat er maar een fractie uiteindelijk bij de rechter belandt.
Het weergeven van cijfers en meer cijfers op dit vlak wekt snel het gevoel: houd maar op, het heeft allemaal weinig zin, want het aantal veroordelingen betreft maar een fractie van het totaal aantal strafbare feiten. Maar dat lijkt mij niet juist.

Criminaliteit is altijd een ijsberg geweest, en het strafrecht een laatste middel, een ultimum remedium. In de grote stroom van strafbare feiten stelden en stellen politie en justitie prioriteiten; zowel om maatschappelijke redenen als om te voorkomen dat politie en justitie verzuipen.

Zo is er tegenwoordig bijvoorbeeld extra veel aandacht en opsporingsinspanning gericht op gewelds- en seksuele misdrijven, omdat die de maatschappelijke onveiligheidsgevoelens extra blijken aan te wakkeren. Dat type misdrijven blijkt vervolgens feitelijk ook een relatief hoog ophelderingspercentage te kennen (en het aandeel van verdachten in het totaal aantal geregistreerde verdachten is relatief hoog)(zie het rapport Criminaliteit en rechtshandhaving 2011, pag 222, te vinden op http://www.cbs.nl/nl-NL/menu/themas/veiligheid-recht/publicaties/publicaties/archief/2012/2012-criminaliteit-en-rechtshandhaving-2011.htm).
De Amsterdamse politie heeft extra opsporingsaandacht voor straatroven in vergelijking met zakkenrollen omdat de geweldskant die een straatroof extra kent dat vindt rechtvaardigen, en zij bovendien het zelfstandig maatschappelijk kunnen blijven functioneren van ouderen (vaak het slachtoffer van straatroven) zeer belangrijk vindt.

Een voorbeeld aan de andere kant: er worden per jaar meer dan vijftigduizend fietsen gestolen in Nederland. De opsporingsinspanning is daar bijna nul (politie en justitie richten zich vooral op preventie); het ophelderingspercentage navenant laag.

De door politie en justitie gemaakte keuzes staan onder democratische controle. Een discussie over deze gemaakte keuzes en de daarbij achterliggende motieven lijkt mij een belangrijk onderdeel van de discussie over de rechtstaat.

Er speelt ook nog een grote vervuilende factor een rol bij de inzet van politie en justitie die wat mij betreft niet onvermeld mag blijven: drugs.
Veel misdrijven in Nederland zijn drugsgerelateerd. De strafbaarstelling van drugs is een grote motor achter veel strafbare feiten. Er is al vaak voor gepleit daar wat aan te doen. Dat gebeurt maar niet omdat wordt gewezen op internationale verplichtingen van Nederland.
Er lijkt op dat vlak internationaal echter voorzichtig iets aan het schuiven te zijn. Ik denk daarbij aan de onlangs aangenomen cannabisreferenda in 2 staten van de VS en de steeds maar toenemende kritiek op de War on drugs in de Amerika´s met alle doden die daarbij vallen.

Eduard de Kam

De zwakte van dit verhaal zit in het gebrek aan onderscheid tussen de verschillende niveaus van de criminaliteit. Het zou denk ik erg zinvol zijn om de cijferreeksen, daden, aangiftes, oplossen, veroordelen aan te geven voor de verschillende categorieën , zoals moord, verkrachting, gewapende overvallen, etc. tot aan vandalisme. Dat zou het beeld dat in het betoog wordt geschetst in elk geval een stuk helderder maken.

Hans van der Schaaf

Ik werkte begin jaren tachtig als socioloog bij de politie. Het beeld was toen hetzelfde: Objectieve en subjectieve onveiligheid hadden niets met elkaar te maken. En het zijn altijd andere buurten waar de problemen zijn. En dat is ook zo !
Maar stel je eens voor dat we voor ieder klein gevoel van ongenoegen of blauwe plek naar de huisarts gingen.
Gelukkig doen we dat niet. Dat is met onveiligheid net zo. Sommige dingen horen nu eenmaal bij het leven. Welke dingen dat zijn is een kwestie van definitie en acceptatie. En die veranderen steeds.

h.kruiz

Zou het kunnen dat er een verschil is tussen criminaliteit ervaren en daadwerkelijke criminaliteit? Stijgt de criminaliteit echt wanneer we meer aangiften gaan doen? De geregistreerde criminaliteit neemt af. De opgehelderde zaken ook, in gelijke mate. (pagina 87 van het rapport) Mijn conclusie is dat er minder criminaliteit is per hoofd van de bevolking. Ik vind dat de preventie is verbeterd. Er is betere hulpverlening en er wordt minder getolereerd.
Feit is dat de gevangenissen minder vol zitten en dat mensen bang blijven. Ik voel me veilig en ben blij met ons rechtssysteem. Ik vind deze berichtgeving niet in lijn met de inhoud van het rapport en voortborduren op de angstgevoelens in de samenleving. Een bericht dat het beter gaat in Nederland mag best eens in de krant.

E. Noordhoff

Burgers ‘ervaren’ 8,2 miljoen misdrijven per jaar, dat is meer dan 1.000 per uur, ongeveer 3,4 misdrijf per seconde. De vraag is dus: wat wil het zeggen dat een burger een misdrijf ervaart? Als hij een fietser door rood ziet rijden, als iemand op de stoep rijdt, als hij hoort dat iemand weer eens in de kas gegraaid heeft? En als 30 mensen een auto tegen het verkeer in zien rijden, geldt dat dan als 30 misdrijven? Dan gaat het erg snel. Telt ook mee als je over een misdrijf in de krant leest? Die 8,2 miljoen komt op mij wat vreemd over.

johan stam

Hoeveel miljoen kost 1 strafzaak? Wie maakt de business case?

A.R. Girbes sr

Criminaliteit is, sociologisch gezien, uiterst interessant. Gangsters,gangsterfilms en boeken trekken de aandacht.Het aantal boeken dat daarover is geschreven, denk ik,is niet meer te overzien. Het fenomeen, misdaad is al zo oud als de mens. Dus, is het een menselijk probleem en is het mogelijk onoplosbaar. In het boekje van Dr Trimbos uit 1962 staan veel kanalen die men kan bewandelen de criminaliteit te bestrijden, zoals: Straffen heeft geen zin en verschillende schrijvers zijn tegen de doodstraf enzovoort. De belangrijkste zin vind ik:” Het is zeker dat de wereld zonder de gevangenissen, alvorens de gevangenissen op te ruimen, eerst zijn maatschappelijke constellatie sociaal en economisch moet herzien”.
De sociale aansprakelijkheid van de “crimineel” is ook belangrijk. Maar als ik nu alles in dit uiterst korte bestek samenvat:” Is criminaliteit onoplosbaar als de gehele maatschappij niet meewerkt het te willen oplossen,en dat is juist het geval”.
Het is een academische kluif met heel veel hoofdbrekens.
In het licht van de huidige economisch, maatschappelijke verhoudingen en het ontbreken van een duidelijke moraalfilosofie bij het bedrijfsleven, inclusief de banken en financiële instellingen die zeker debet zijn aan de kredietcrisis, dan is het dus logisch dat de criminaliteit zal stijgen. De politie heeft daaraan geen schuld en kan ook niets worden verweten. Zij mogen puntje van de “sociaal pathologie” opruimen, en dat is een zware taak.
De menselijke natuur is veel kwetsbaarder dan “men” denkt en de diversiteit in gedrag is onuitputtelijk. Ook ik heb geen oplossing maar ik wil wel verwijzen naar de tussen een apostrof geplaatste zin.
De nivelleringsdrang bij de Partij van de Arbeid zal NIET bijdragen aan het bestrijden van criminaliteit: het zal juist toenemen omdat groepen mensen, die zich een plaatst in de maatschappij hebben veroverd, dan op een lager niveau worden gezet dat zij NIET WILLEN.
Alle cijferfetisjisten zullen waarschijnlijk smullen van de statistieken, maar ook zij zullen NIETS kunnen oplossen. Een beetje (meer) terug naar de natuur en een regio-economie zal zeker bijdragen tot het terugdringen van criminaliteit. Maar alle economen zullen ons uitlachen en dan geldt het gezegde: “Ecce homo”. Mits hun denkraam zich duidelijk openstelt, ook economen de criminaliteit niet kunnen “elimineren”

GJA Visser

U noemt de cijfers als zijnde van groot belang maar u gebruikt ze niet…. Stel dat van die 8,2 miljoen ‘misdrijven’ er 7 miljoen zijn met een schade die door de burger als verwaarloosbaar wordt opgevat. Want als men niet aangeeft is het niet erg genoeg. Zoveel verantwoordelijkheid mag ment toch wel bij de burger leggen?

En stel dat van die 1,2 miljoen die wél aangegeven worden er 1 miljoen minder dan €1000,- schade vertegenwoordigen (per geval natuurlijk). Dan is het toch logisch om met de beschikbare middelen de zwaardere gevallen te bestrijden?

Waarom hebt u die analyse niet uitgevoerd? Dan had ik mij daadwerkelijk geïnformeerd geweten… Nu is het gewoon een borrelpraatstukje geworden. Leuk voor zowel VVD-ers als PvdA-ers met grieven.

PS mijn vorige stukje verdween in de prullenmand. Toch geen onbeleefdheden gebezigd dacht ik?

Johan d Wit

Ik weet het niet hoor, in de aanloop van dit artikel blijkt dat de cijfers gebaseerd zijn op het onderbuik gevoel van de Nederlandse burger, een beestje wat ik toch al niet zo hoog heb zitten. We lopen hier al misdaad te gillen op het moment dat de buurvrouw was buiten hangt op zondag. Laat die burger vooral doen waar hij goed in is; klagen en zaniken op forums met andere pseudo-intellectueeltjes, ik verwacht dat statistieken op wat meer controleerbare cijfers wordt gebaseerd.

Frank Teunissen

De conclusie die je hier vooral uit zou moeten trekken lijkt mij te zijn, dat de politiek het verzwaren van straffen als middel ter bestrijding van de criminaliteit voorlopig wel kan laten liggen. Immers, voor een potentiele pleger maakt het weinig uit of hij(zij) kans loopt op een straf van 3 of 6 jaar als hij er van uit kan gaan dat hij minder dan 1% kans heeft om welke straf dan ook op te lopen.

Jadwiga de Bock Majewska

idee alstublieft:ik heb gelezen: “wij allemaal hebben deel aan ontstaan van veel ‘criminele’ gedraag door onze afwezigheid en de schuld alsmaar proberen afwentelen op anderen, anderen schuld geven van crimineel gedraag en anderen schuld geven van niet willen oplossen van die ‘crimineel’ gedrag”.
een voorbeeld:in eens op een plaats, is groep zogenaamd “hangjongeren” aanwezig en actief.
“wij burgers” lopen voorbij en zolang ons persoonlijk een “baldadig gedraag niet raakt” zijn “wij” onverschillig.
“wij, burgers” weten niet hoe die groep aanspreken,mogelijk zijn wij bang om door “aangeschoten” jongeren geslagen worden.
als in de buurt auto’s vernield worden, troep gemaakt wordt door alle blikjes en etc,doen wij aangifte bij Politie.
Maar Politie in dat geval kan niets aan doen.!.
Er is niet genoeg maankracht om op elke “hangjongere” politie bewaker te plaatsen.
dus m.i. wat “wij burgers” goed zouden doen:
Ons mee bemoeien, met de lot van die jongeren, in gesprek gaan, en als volwassenen met levens ervaring begrip tonen en mee helpen voor vinden van geschikte ruimte, en voor activiteiten dat die talenten van al die jongeren zouden kunnen benutten worden.

In onze “rijke Nederland” zijn vele mogelijkheden om “crimineel zich gedragen” als personen nood voelen voor eten en aanschaffen van bedwelmende middelen om die “doelloze bestaan te dempen”,
Stelen en krakken is de snelste weg voor die in nood geraakte personen.
Goed zou doen misschien een idee?
Dat gemeente een folder zou aan alle bewoners sturen van vele in Nederland ondersteunende vrijwilligers stichtingen.
Er zijn stichtingen die hebben vrijwilligers dat heel bekwaam zijn met “hang jongeren” te communiceren, en deze jongeren stap voor stap begeleiden.
Begeleiden naar een positief doel voor de rest van leven van die “hang jongeren”.

“Wij” als burgers hoeven niet persoonlijk met deze “hang jongeren” in contact treden als dat niet onze specialiteit is, maar via via andere organisaties dat helpen, verhelpen.
In andere woorden niet klagen maar zoeken naar een oplossing.

En vraag: al die anonieme personen die in Nederland wonen en geen doel hebben en proberen te overleven? zelfde, als wij zoiets zien dan proberen iets te organiseren ,via: een vrijwilligers organisatie.
Leger des Heils is lang bekend.
Landelijke Vrijwilligers Organisatie, die j.l: is verteld: had 20.000 ! leden, die meehelpen wereld in Nederland leefbaarder maken.
“eigen kracht centrale”.
en etc,
misschien een folder maken “welke ondersteunende vrijwilligers organisatie” in nabij buurt van ons? zijn te vinden?
En misschien? Ouders aanspreken? weten zij dat hun kinderen in eenzaamheid ergens dag in dag uit zich “bedwelmen met rookwaar en drank” ?
Het spreekt voor zich dat “grote bendes” taak van Politie is, om: burgers te beschermen.
m.i.

J.Rutte

Als er meer werk wordt gemaakt van belastingontduiking
dan zou het mes aan twee kanten snijden: De staat wordt er geloofwaardiger door en met de opbrengst kan er meer blauw op straat bekostigt worden.

Marius van Huygen

“In het licht van de huidige economisch, maatschappelijke verhoudingen en het ontbreken van een duidelijke moraalfilosofie bij het bedrijfsleven, inclusief de banken en financiële instellingen die zeker debet zijn aan de kredietcrisis, dan is het dus logisch dat de criminaliteit zal stijgen. De politie heeft daaraan geen schuld en kan ook niets worden verweten. Zij mogen puntje van de “sociaal pathologie” opruimen, en dat is een zware taak.”

De thans vooral in de politiek populaire ideologie van het neoliberalisme leidt tot een nihilisme van de moraal. ‘The winner takes it all’ is voldoende als rechtvaardiging en legitimering hiervoor. Een maatschappij van gerechtvaardigde ‘winnaars’ en verliezers die het aan hun zelf te wijten hebben leidt niet tot een samenleving met voldoende sociale cohesie. Struggle for life, het recht van de sterkste wordt dan het adagium. Nood breekt dan wet voor veel verliezers. En aangezien zij ook tot de winnaars willen behoren zal veel gedrag op de rand van criminaliteit gaan liggen of zelfs erover. Zwartwerken, wietplantages, heling, belasting ontduiking, illegaal onderverhuren etc. zijn dan de maatschappelijke effecten. Velen zullen deze gedrags effecten zelfs niet meer als crimineel of onwenselijk beschouwen. Criminaliteit is op deze wijze geen puntje van de ijsberg maar vormt een fundament van deze samenleving.

Jan de Vries

Voor mij is het duidelijk, politie en justitie zijn incapabel en criminelen (incl. witteboord criminelen) hebben vrij spel. De oorzaak hiervan is complex en een opstapeling van verschillende factoren, waarin politiek wanbeleid het grootste probleem is. De ontwikkelingen zijn zorgelijk want in plaats van werken aan interne verbetering en het vergroten van slagkracht, grijpt de overheid steeds vaker naar technologische middelen die niet alleen de privacy onder druk zetten, maar ook stuk voor stuk bouwstenen voor een perfecte controlestaat. En het erge is, het volk juicht kritiekloos deze verruimde bevoegdheden alleen maar toe; het volk is immers gefrustreerd door het onvermogen van politie en justitie om daders in het gevang te krijgen. Deze wisselwerkingen zijn funest voor de vrijheid in de toekomst maar iedereen staat erbij en kijkt ernaar… Over 10 jaar leven we wellicht in een open gevangenis en zal de criminaliteit gedaald zijn. Maar zijn alle revoluties, volksverzet en politieke strijd voor niets geweest? Wat is de grondwet over 10 jaar nog waard?

C.Bos

De rechtstaat is soms is strijd met de regeltjesstaat.
Van het grote aantal van 1,2 miljoen misdrijven waarvan de politie kennis krijgt, is in de ogen van de meeste Nederlanders het grootste deel geen misdrijf maar een overtreding van regeltjes. Justitie en politie maakt geen onderscheid tussen de overtreding van regels en echte misdrijven tegen medemensen. Iemand die op zondagmorgen harder rijdt dan 100km/u op de verbrede A2 tussen Amsterdam en Utrecht vindt zichzelf geen overtreder van een rechtsbeginsel en de meeste andere Nederlanders evenmin. Alleen een jurist met voldoende beroepsdeformatie vindt dit een overtreding. De rechters die hun uiterste best doen om de directie van Chemie Pack te veroordelen voor de brand gesticht door hun medewerker en de vergroting van de brand door de incompetentie van de Moerdijkse brandweer, verdedigen niet de rechtsstaat maar het ambtelijk gelijk.
Onze rechtsstaat kent vele regels maar geen toetsing van het gebruik van die regels voor het handhaven van het doel waarom de regels zijn ingesteld. Rechters zouden dit moeten doen maar zij zijn overheidsdienaars en niet meer zo onafhankelijk dat ze nee mogen zeggen tegen ambtsmisbruik van ambtenaren. Het Pikmeerarrest is hiervan een schoolvoorbeeld evenals het niet beschermen van klokkenluiders. Onze overheid verkracht de rechtsstaat en klaagt dan als denkende burgers dit bekritiseren. Zij gedragen zich dan het Chinese politbureau .

Regels afgeleid van elke wetgeving kunnen bij een uiterst consequente toepassing leiden tot het bestraffen van mensen die wel handelen naar het doel van die wetgeving maar in hun handelen de detailregels negeren. De uiterst consequente toepassing van afgeleide wetsregels leidt tot duivelse besluiten. Het toepassen van wetgeving op zinvolheid van gebruik moet door een onafhankelijke rechter en een onafhankelijke rekenkamer gebeuren die alleen verantwoording moeten afleggen aan het gehele parlement, zonder tussenkomst van regering en ambtelijke toppen die vooral zichzelf willen vrijpleiten.

Harlin Benard

Er worden een hoop strafbare feiten gewoonweg ook
verzwegen, zo heb ik pas iemand geholpen met een zaak waar een gerechtsdeurwaarder beslag had gelegd op de wia-uitkering van een arbeidsongeschikte waarbij de beslagvrije voet volledig werd genegeerd, de uitkeringsinstantie keek gewoon de andere kant uit
en de eiser hield zich doof. Daar dit natuurlijk gewoon ordinaire diefstal is ben ik aangifte gaan doen, maar
dat wordt dan niet in behandeling genomen. In deze zaak speelt NB nog een tweede strafbaar feitnl: Het ging hier om een zorgpremie die niet betaald kon worden,
De zorgverzekeraar factureerde direct en had daarnaast een incasso ingeschakeld, dat was nog niet genoeg want naast dit alles werd ook via de gerechtsdeurwaarder
beslaggelegd. Het laat zich raden hoeveel slachtoffers
er dus wel niet bestaan, verborgen en door overheid gesteunde misdrijven zijn het. Ik heb wel uiteindelijk
aan het langste eind getrokken, maar ook niet op reguliere wijze. Ook getuige zijn van strafbare feiten en deze verzwijgen is een strafbaar feit! Maar als je geen aangifte mag doen, dan bestaat het strafbare feit dus ook niet, zo kom je dus aan vermindering van crimminaliteit, slim hoor.Velen denken dat Justitie er is om de mensen te beschermen, echter dat is een illusie kan ik u vertellen, de waarheid is dat Banken,R.overheid en Industrie bescherming genieten tegen de mensen!Let u maar op: een gerechtsdeurwaarder kan altijd beschikken over blauw, u ook?

Johan Kloosterman

Nou ja, dit bericht laat voor de zoveelste keer weer zien dat de Haagse overheid een wanpresterende overheid is. Haagse notabelen zijn veel meer bezig met geld uit de zak kloppen van niet-criminele burgers dan dat die overheid bezig is om burgers tegen criminaliteit en ander ongerief te beschermen. Dit land is gewoon helemaal fout georganiseerd, bestuurders deugen niet en politici op wie burgers mogen stemmen zijn idioten, onze nationale Donald Duck, Mark Rutte voorop. Heeft ooit iemand wel eens uitgerekend wat die juridische poppenkast allemaal kost? Want anders kun je rechtspleging in dit land toch niet omschrijven, als juridische poppenkast? Waarom schaffen die rechtspraak niet gewoon af? Stel gewoon een stelletje regionale vrederechters aan. En Turken, Marokkanen, Antillianen en ander allochtoon gespuis dat zich misdraagt, stoppen we gewoon in en heropvoedingskamp ergens in de buurt van Westerbork. En asjeblieft, niet via een of andere D66-rechter, u weet wel, zo’n vreselijk rechtvaardig mens dat ‘s nachts niet goed slaapt als hij of zij niet gehandelde heeft volgens het carnavalsboek dat rechtspraak heet.
In Nederland hebben we gerechtigheid gemaakt tot straf voor goedwillenden. In dit land worden criminelen beloond en brave mensen bestraft. Rechtspraak en politie dienen daarom per direct afgeschaft te worden. Rechtspraak omdat recht niet bestaat, omdat recht verworden tot een kansspel. Politie omdat Kwik, Kwek en Kwak (de neefjes van Donald Duck) toch al geen deuk in een pakje boter mochten slaan. En daarom heeft de politie ook een ziekteverzuim dat past bij een volledig verziekte organisatie, waar na goed Haagse gebruik uiteraard helemaal niemand voor verantwoordelijk is.
Kortom politie, justitie en de rechterlijke macht dienen per direct afgeschaft te worden in dit land, wegens totale onbenulligheid. Haagse ambtenaren zullen daar blij mee zijn. Wat ineens is als bij toverslag het begrotingstekort verdwenen.

Paul Kirchhoff

Crminaliteit en ijsbergen draait uit op gegoochel met cijfers waarbij de verantwoordelijken steevast beweren dat Nederland veiliger geworden is.
Dat staat in schril contrast met de dagelijks praktijk.
Aangifte doen wordt meestal ontmoedigd of zelfs botweg geweigerd.
Dat een politie ambtenaar verplicht is een aangifte op te nemen speelt daarbij geen rol. De klacht over de weigering wordt vervolgens door een kluchtcommissie afgedaan.

Door politiemensen wordt voortdurend geklaagd over het gebrek aan respect dat ze ten deel valt.
Inmiddels mogen de dames en heren wanneer ze in hun ogen te weinig respect ontvangen daar zelfs een zaak van maken.
Dat is de wereld op zijn kop.
Respect kun je verdienen door je werk goed te doen en eindelijk eens het tweede element uit de lijfspreuk die de Nederlandse politie onterecht hanteert wat inhoud te geven. “Waakzaam en dienstbaar”

Jan Wiarda

Vandaag het bericht, dat de moord op Marianne Vaatstra is opgelost.Het heeft zo ongeveer de schatten van Peru aan menskracht gekost, maar deze moord, die tot zoveel onrust heeft geleid is opgelost. Misschien bewijst dit voorbeeld wel het ongelijk van Jensma. De politie wordt niet slechter in het oplossen en misdrijven, maar misschien wel beter. De nieuwe mogelijkheden van wetenschap en techniek, geven oneindig veel meer mogelijkheden tot het oplossen van misdrijven. En in onze samenleving geldt nu eenmaal de regel “wat technisch kan, dat moet ook”. Zolang er nog mogelijkheden zijn, wordt het onderzoek voortgezet ook tegen hoge kosten en met inzet van enorme menskracht. En hiervan zijn vele voorbeelden te noemen, zoals de Amsterdamse pedozaak, de Utrechtse serieverkrachter, maar ook het onderzoek naar aanleiding van de ongeregeledheden op het strand in Hoek van Holland en de ongeregeldheden in Haren. Het is een eis van de rechtsstaat, dat geruchtmakende zaken worden uitgerechercheerd tot het bittere einde. Zo wordt het aanzien van justitie hoog gehouden en de legitimiteit van de staat bevestigd.
Maar het gaat, zoals altijd, wel ten koste van iets. Er moeten heel veel kleinere zaken blijven liggen. En zo neemt het aantal opgeloste zaken logischerwijs af. Het is de eigentijdse beleidstrend. Meer grote zaken, minder kleine. Maar wie zou durven bepleiten een andere keus te maken. Die andere keuzen zijn er wel natuuurlijk. Als we de soft drugs durven te legaliseren, ik bedoel wettelijk regelen, komt er een heleboel menskracht vrij en de criminaliteit daalt nog stukken harder. Maar helaas lijkt het omgekeerde te gebeuren.
Hoe het zij. Als de politie beter wordt in het oplossen, daalt het totale aantal oplossingen. Eén van de politieparadoxen.

Een twee punt van kritike op Jensma, is dat hij de cijfers op een merkwaardige mannier voorstelt. Dat hij de politie niet prijst voor de jaar aan jaar dalende criminaliteit, kan ik billijken. Het is warschijnlijk een breed maatschappelijk verschijnsel, dat op vele oorzaken berust.En misschien toch ook wel eemn beetje op het functioneren van de politie. Ik weet het niet, maar Jensma ook niet.
Ook hanteert Jensma andere cijfers merkwaardig. Hij vergelijkt met 2004/5. En dan zie je opvallende verschillen. Als je zou vergelijken met de cijfers van het het voorafgaande jaar, ziet het weer heel anders uit. Als je het bekijkt per misdaad categorie, weer anders. Dan blijft er van de stelling dat de politie slechter wordt in het oplossen van misdrijven, niet zoveel over.

Jan Wiarda

Vandaag het bericht, dat de moord op Marianne Vaatstra is opgelost.Het heeft zo ongeveer de schatten van Peru aan menskracht gekost, maar deze moord, die tot zoveel onrust heeft geleid is opgelost. Misschien bewijst dit voorbeeld wel het ongelijk van Jensma. De politie wordt niet slechter in het oplossen en misdrijven, maar misschien wel beter. De nieuwe mogelijkheden van wetenschap en techniek, geven oneindig veel meer mogelijkheden tot het oplossen van misdrijven. En in onze samenleving geldt nu eenmaal de regel “wat technisch kan, dat moet ook”. Zolang er nog mogelijkheden zijn, wordt het onderzoek voortgezet ook tegen hoge kosten en met inzet van enorme menskracht. En hiervan zijn vele voorbeelden te noemen, zoals de Amsterdamse pedozaak, de Utrechtse serieverkrachter, maar ook het onderzoek naar aanleiding van de ongeregeledheden op het strand in Hoek van Holland en de ongeregeldheden in Haren. Het is een eis van de rechtsstaat, dat geruchtmakende zaken worden uitgerechercheerd tot het bittere einde. Zo wordt het aanzien van justitie hoog gehouden en de legitimiteit van de staat bevestigd.
Maar het gaat, zoals altijd, wel ten koste van iets. Er moeten heel veel kleinere zaken blijven liggen. En zo neemt het aantal opgeloste zaken logischerwijs af. Het is de eigentijdse beleidstrend. Meer grote zaken, minder kleine. Maar wie zou durven bepleiten een andere keus te maken. Die andere keuzen zijn er wel natuuurlijk. Als we de soft drugs durven te legaliseren, ik bedoel wettelijk regelen, komt er een heleboel menskracht vrij en de criminaliteit daalt nog stukken harder. Maar helaas lijkt het omgekeerde te gebeuren.
Hoe het zij. Als de politie beter wordt in het oplossen, daalt het totale aantal oplossingen. Eén van de politieparadoxen.

Een twee punt van kritike op Jensma, is dat hij de cijfers op een merkwaardige mannier voorstelt. Dat hij de politie niet prijst voor de jaar aan jaar dalende criminaliteit, kan ik billijken. Het is warschijnlijk een breed maatschappelijk verschijnsel, dat op vele oorzaken berust.En misschien toch ook wel eemn beetje op het functioneren van de politie. Ik weet het niet, maar Jensma ook niet.
Ook hanteert Jensma andere cijfers merkwaardig. Hij vergelijkt met 2004/5. En dan zie je opvallende verschillen. Als je zou vergelijken met de cijfers van het het voorafgaande jaar, ziet het weer heel anders uit. Als je het bekijkt per misdaad categorie, weer anders. Dan blijft er van de stelling dat de politie slechter wordt in het oplossen van misdrijven, niet zoveel over.

Vincent Geeraets

Ik vraag me af of de volgende passage wel helemaal adequaat is:

“In 2005 deed de strafrechter nog een kwart méér zaken af. Vooral lichtere – het beleid is al jaren om de rechter vooral zwaardere delicten te sturen. In 90 procent van de strafzaken spreekt de rechter het oordeel schuldig uit.”

Wat ik me afvraag of die kwart zaken niet nu op een andere manier afgedaan worden; er is immers vrij veel semi-strafrecht (bestuursstrafrecht) bijgekomen. In die zin kan ik me voorstellen dat een vergelijking met vroegere tijden mank loopt.

r sluiter

Beveiligingsbranche had in 2008 een omzet van 1,5 miljard euro met winkelsurveillance, portiers- en receptie- diensten. In 3de wereldlanden zijn dit politiefuncties voor juniors en pre pensioen agenten, mijns inziens zijn dit optimale posities voor ogen en oren diep en breed in de samenleving, opleiding observatietechnieken, afkoelen van de stress en monitoring betrouwbaarheid).
Die functies moeten mijns inziens echt terug naar de politie, en die 1,5 miljard omzet van de securicors van nederland zijn eigenlijk aan de politie organisatie ontrokken en moeten ook echt terug (bijvoorbeeld voor eigen Baan / Abap4 / database programmeurs etc).
Privatisering: zoals TBS (center parks voor geschifte criminelen), en nu de gewone gevangenissen is een verdere uitholling van het rechtsysteem, introduceerd rechtsongelijkheid en schuift overheids verantwoordelijkeid af

Rudolf Kooijman

Onlangs heeft een politieman voorgesteld om honden uitlatende burgers te trainen in het signaleren en melden van verdacht gedrag. Dat lijkt me een goed idee.
Daarnaast lijkt het me verstandig om na te denken over de “ontmenselijking” van de maatschappij. Daarbij bedoel ik bijvoorbeeld het sluiten van stations en het plaatsen van automaten. Nederland blijft in voorspoed en tegenspoed een flinke hoeveelheid werklozen houden. Het lijkt me een goed idee om een deel van die werklozen de functie van toezichthouder aan te bieden of om bijvoorbeeld de Nederlandse Spoorwegen weer loketten te laten openen en die banen te subsidiëren. Waar toezicht is, waar mensen werken, waar toezichthouders rondlopen, is vanzelfsprekend minder criminaliteit. De kosten van dat toezicht wegen vast op tegen de kosten en de ellende die alle criminaliteit veroorzaakt. Ik denk dan o.a. aan alle fietsen die van ons gezin zijn gestolen bij station Oss-West, een voorbeeld van een vrijhaven voor fietsendieven.
Zelf ben ik gelukkig van bijna alle criminaliteit af. Ik woon al een paar in Slowakije en ik hoor en merk hier niets van fietsendieven, tasjesroven, hangjongeren enz. Een beetje meer sociale controle, bemande stations, spoorwegpolitie op de stations en in de treinen en in het algemeen een alerte politie doen wonderen.