Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Nederland is veilig, streng en royaal met rechtshulp

Laten we het nieuwe kabinet alvast een handje helpen met wat cijfers over de rechtsstaat. Fact-free politics, het was best leuk de afgelopen twee jaar, maar veel heb je er niet aan. Toevallig kwam er vorige week een massief rapport van de Raad van Europa uit over de kwaliteit van 46 Europese rechtsstaten. En het Nederlands Juristenblad bracht een wetenschappelijk artikel dat de meest gehoorde misverstanden over de strafrechtpraktijk ontkrachtte. Wat werkt er wel en wat niet? Is het hier echt onveilig? Zijn de straffen hier zo laag als iedereen denkt? Veel was al langer bekend, maar echt doordringen in de publieke opinie doet het maar niet. Dus volgt hier een poging. Feiten tegen de beelden. De criminaliteit in Nederland daalde in de afgelopen tien jaar met twintig procent, net als in de omringende landen. Vermogensmisdrijven (diefstal, oplichting) daalden met 40 procent.

Het strafklimaat in Nederland is relatief streng. Het aantal gevangenen per 100.000 inwoners is hier hoger dan in Duitsland en Denemarken en vergelijkbaar met België en Frankrijk.

De kans op gevangenisstaf is hier relatief hoog. Het percentage veroordeelden met een celstraf is hier twee keer zo hoog als in alle andere Noord- en Westeuropese landen. Met uitzondering van Frankrijk. Ook de lengte van de werkelijk uitgezeten gevangenisstraf is in Nederland hoog , vergeleken met de Europese context.

Nederlandse strafrechters straffen steeds strenger. De laatste tien jaar wel tien procent.

Het aantal burgers dat zich ‘wel eens onveilig’ voelt neemt sinds 1999 af en ligt sinds 2008 op 26 %. Dat is hoger dan in Scandinavië maar lager dan in België, Duitsland, Frankrijk.

Invoering van verplicht langere celstraffen bij zware geweldsmisdrijven voor recidivisten (een omstreden wetsvoorstel) heeft geen of nauwelijks afschrikkende effecten. Niet op de dader, en ook niet op de doelgroep van potentiële daders.

Verplicht langere celstraffen voor deze groep ‘herhalers’ leidt wel tot minder criminaliteit. Alleen zijn de kosten erg hoog, 70 miljoen voor ongeveer 100 zware niet gepleegde delicten. Dat komt neer op 500.000 euro per voorkomen delict. De gemiddelde maatschappelijke schade is echter 45.000 euro. De opbrengst van de extra celjaren weegt dan niet tegen de kosten op.

Dat ligt anders bij moord- en doodslag. De maatschappelijke schade loopt dan al gauw in de miljoenen. Daar is een langere insluiting eerder rendabel. Alleen, die winst is al binnen. Rechters leggen die langere celstraffen nu al op. Ook zonder wettelijke plicht.

Bij herhaalde diefstal en afpersing met geweld zullen de straffen dankzij de nieuwe wettelijke plicht fors stijgen, met 3 jaar en 3 maanden gemiddeld. Maar ook dan wordt er per verhinderd delict dus een half miljoen euro uitgegeven. Een heel duur medicijn dus.

Een hogere pakkans heeft een duidelijker effect op het voorkomen van criminaliteit dan een strengere straf. Preventie en resocialisatie gericht op jongeren blijkt de beste investering om criminaliteit te laten dalen. Beroepscriminelen zijn daar niet makkelijk meer af te brengen.

Nederland geeft relatief veel uit aan rechtspleging. Een derde meer dan Spanje en Zweden. En twee derde meer dan België en Denemarken. Het veel grotere Duitsland geeft twee keer zoveel uit.

Nederland is koploper met 10 procent van het budget voor informatisering van de rechtspleging. Europa blijft steken op gemiddeld 3 procent.

Met Noord-Ierland, Verenigd Koninkrijk en Zweden is Nederland koploper in gesubsidieerde rechtshulp. Nederland zit in de Europese top, niet alleen bij het aantal, maar ook bij de soorten zaken die worden gesubsidieerd. Veel landen beperken zich tot strafrechthulp. Nederland zit ook in de top bij de gemiddelde hoogte van de rechtshulp.

Zwitserland heeft het hoogste aantal rechtbanken (5) per 100.000 inwoners. Nederland zit in de staart met minder dan één.

Nederland heeft het hoogste aantal mediators per 100.000 inwoners in Europa (meer dan twintig).

Het aantal Nederlandse rechters per 100.000 burgers (15,2) is nagenoeg gelijk aan België en Zwitserland. Duitsland heeft er 24,8.

Nederlandse en Albanese strafrechters handelen diefstal met geweld in Europa het snelst af. In minder dan honderd dagen.

Nederland heeft een klein Openbaar Ministerie. Europa telt gemiddeld 11,1 officieren van justitie per 100.000 inwoners. Nederland heeft er 4,7. Duitsland 6,4. België 7,7. Denemarken 13,5.

Bent u er nog? We geven hier dus relatief veel geld aan de rechtsstaat uit. We zijn royaal met gesubsidieerde advocaten en streng voor daders. Verder voelen we ons hier best veilig. Dat klopt dus met de feiten.

Reageren? Volledige naamsvermelding verplicht.

 

Geplaatst in:
Europees recht
Strafrecht
Lees meer over:
Nederlands Juristenblad
openbaar ministerie
Raad van Europa
rechtspraak
rechtsstaat
veiligheid

34 reacties op 'Nederland is veilig, streng en royaal met rechtshulp'

Niek Heering

Boeiende gegevens! Maar die van “Nederland geeft relatief veel uit aan rechtspleging. Een derde meer dan Spanje en Zweden. En twee derde meer dan België en Denemarken. Het veel grotere Duitsland geeft twee keer zoveel uit” kunnen alleen goed vergeleken worden als de uitgaven per 100.000 inwoners worden verstrekt.

Bart wakker

Als je Opstelten en Teeven hoort zou je het niet denken. Bovendien doen ze er nog alles aan, bijv. door softdrugs weer te criminaliseren i.p.v. te reguleren, om meer criminaliteit en problemen te creëren om zo een rechtvaardiging voor een harde aanpak te scheppen. Dit met steun van de VVD die dit thema graag wil opkloppen voor electoraal gewin. Politieke tactiek is dus belangrijker kennelijk. En dat is pas echt crimineel.

Timon van der Berg

Dat is toch fijn, dat u dit eens opschrijft. Alleen jammer dat er niet wat meer is gelet op de stijl. Neem bijvoorbeeld de uitdrukking “massief rapport”, zoiets verdient toch een dikke rode streep.

a.zecha

Beginnend met de slotzin van het onderhavige artikel; begin cit.: “Dat klopt dus met de feiten.”, eind cit. wil ik slechts een viertal bemerkingen:maken.
1. Het is m.i. een veel voorkomend feit dat de vermelding van aantallen (getallen, percentages & statistieken) zonder meer hun grote verdienste ontlenen aan de beïnvloeding van de publieke opinie.
Dit geldt eveneens indien verschillende populaties zonder meer met elkaar worden vergeleken.
2. Het gemis aan bronvermelding geeft een bijzondere toegevoegde waarde aan deze beïnvloeding.
3. “Gevoelens van onveiligheid”geven m.i. slechts “gevoelens” van N ondervraagden weer die overigens ook sterk worden gestuurd door de verstrekte (des)informatie en vraagstelling. Bovendien zeggen gevoelens weinig of niets over de feitelijke veiligheidstoestand.
4. De oplossingspercentages van de criminaliteit in Nederland zou beduidend lager liggen dan die van in ons omliggende landen. Dat desondanks “de criminaliteit in Nederland daalde” is m.i. een zeer opmerkelijke conclusie.
a.zecha

Jeroen Tuindags

Interessante gegevens! Echter, als die cijfers over de totale uitgaven aan rechtspleging per land correct zijn, dan lijkt het Nederlandse rechtsapparaat wel onevenredig duur/inefficient? Is daar een verklaring voor?

Sander van der Wal

Hoe is het hier gesteld met het oplossingspercentage, vergeleken met de rest van Europa.

petervanderlichte

Je ziet maar de invloed van de media, als 10 mensen iets roepen zal de 11de het ook gaan doen. Onveiligheid wordt ingegeven door een angstcultuur dat begint bij een overheid. Een burgemeester die zich -bedreigt- voelt omdat iemand roept – ik trek je kop van je romp-, kan je niet goedkeuren echter we zijn niet allemaal Folkert Jensma die zijn gevoel onder woorden kan brengen.

Gepke de Leef

Hahahahaha, publiek geheim, niet alles wat je in de krant leest is waar!

Marius van Huygen

“Nederland geeft relatief veel uit aan rechtspleging”

In Nederland zitten meer mensen in het huis van bewaring(voorarrest) in afwachting van hun berechting dan door de rechter veroordeeld in de gevangenis.
De Nederlandse rechtsstaat heeft zo gezien meer weg van een dictatuur…
Verdenking kan al voldoende zijn om iemand een half jaar en langer achter de tralies te krijgen zonder dat het tot een rechterlijke veroordeling komt.
Bij uiteindelijke vrijspraak wordt schadevergoeding aan de ‘voormalig’ verdachte uitgekeerd zonder dat de Staat zich daarover verder hoeft te verantwoorden.
De kosten hiervan betreffen tientallen miljoenen Euro’s.

Wellicht heeft Folkert Jensma hierover ook preciese cijfers en informatie?

Paul Kirchhoff

There are lies, absolute lies and statistics.
Ik kan het niet helpen dat dit mijn eerste reactie is bij het lezen van deze stroom informatie en de vergelijking met andere landen.

1. Nederland geeft veel meer geld uit aan informatisering.
We geven veel meer geld uit maar wordt dat geld ook effectief besteed?
Neem de ICT bij politie en rechterlijke macht.
Daar is van alles geprobeerd werd een vermogen uitgegeven aan studies en software ontwikkeling maar is bar weinig resultaat waarneembaar van die inspanning.
Het feit dat alle 26 bestaande politieregio’s allemaal zelf mogen kiezen welke software ze aanschaffen, allemaal zelf mogen kiezen welke politievoertuigen ze aanschaffen kan toch niet langer gezien worden als een efficiente manier van inkoop laat staan dat die verschillende software daarbij ook nog verhindert dat de korpsen met elkaar kunnen communiceren.

2. De criminaliteit daalde de afgelopen tien jaar met 20%, vermogensmisdrijven namen zelfs met 40% af.
Prachtige cijfers, bij mij komt meteen de vraag op of er een correctie is toegepast voor de sterk afgenomen aangiftebereidheid bij de burger.
Op mijzelf betrokken: Ik doe nergens meer aangifte van.
Leid ik schade en is de dader bekend dan zet ik een incassobureau met een deurwaarder aan het werk.
Na de laatste aangifte inmiddels tien maanden geleden moet ik het eerste bericht nog ontvangen van politie of justitie. De getuige werd vier maanden na mijn zoveelste telefonische vraag om inlichtingen over de voortgang van de zaak al telefonisch benaderd.
Het schijnt dat de zaak geseponeerd is.
Of dat een initiatief van de politie of van het OM is weet ik niet. Men is kennelijk niet in staat over die beslissing een berichtje te sturen.

Dat het OM zwaar onderbemand is zal niemand verwonderen.
Brieven van advocaten blijven onbeantwoord, op telefonische verzoeken om inlichtingen wordt evenmin gereageerd.
Als typische monopolist rotzooit men maar wat aan.
De Nationale Ombudsman heft nog wel eens het vingertje. Natuurlijk blijft dat zonder gevolgen. Het OM weet dat de NO verder niets kan doen.

Nederland laat zich weer in slaap sussen met deze fraaie cijfers over dalende misdaad statistieken.
Dat de rauwe werkelijkheid een heel ander beeld vertoont is kennelijk niet belangrijk.
Het management ontkurkt de champagne vast na deze prachtige cijfers.

Paul Kirchhoff

“There are lies, damned lies and statistics”

Ik kan het niet helpen, deze woorden van Disraeli kwamen als eerste bij mij boven drijven na het lezen van al die fraaie cijfers.

1. Nederland geeft veel geld uit aan informatisering.
Is er ook gekeken of al dat geld effectief besteed werd?
Alle 26 regiokorpsen hebben hun eigen speciaal voor hen ontwikkelde software.
Die software is niet gestandaardiseerd waardoor communicatie tussen korpsen ernstig bemoeilijkt wordt of zelfs onmogelijk is.
Alle korpsen stellen individueel eisen op voor politievoertuigen. Uiteraard testen alle korpsen hun potentiele voertuigen individueel.
Die voertuigen worden decentraal aangekocht en uiteraard in kleine series geproduceerd en of handmatig aangepast.
Er zijn diverse geldvretende pogingen ondernomen het werkproces bij rechtbanken en hoven te automatiseren.
Tot op heden is het gebleven bij pogingen, er is geen enkel tastbaar resultaat geboekt.

2. Prachtige cijfers over flink afnemende misdaad.
In tien jaar 20% minder misdrijven, vermogensmisdrijven daalden zelfs met 40%. Te mooi om waar te zijn? Klopt.
Nergens staat dat de aangiftebereidheid van de burger flink is gedaald soms zelfs tot het absolute nulpunt.
Na de laatste aangifte moet ik tien maanden later nog het eerste woord van politie of justitie ontvangen.
De getuige werd al na vier maanden telefonisch benaderd of hij een verklaring wilde afleggen.
Dat initiatief kwam tot stand nadat ik voor de derde keer informeerde naar de voortgang van de zaak.
Trekken aan een dood paard levert meer op dan dit geknoei.
Ik doe nooit meer aangifte maar geef de zaak meteen uit handen aan een incassobureasu en een deurwaarder.
Het kost wat maar het geeft tenminste resultaat.

3. Dat het OM ernstig onderbezet is in Nederland zal niemand verbazen.
Brieven van advocaten blijven onbeantwoord, op telefonische verzoeken om inlichtingen wordt niet gereageerd.
Het OM vertoont de typische eigenschappen van een monopolist. Na een klacht heft de Nationale Ombudsman het vingertje. Daar blijft het bij.

Ik neem aan dat het management de champagne al heeft ontkurkt na zoveel prachtige cijfers.
Dat de rauwe werkelijkheid er heel anders uitziet zal ze wel ontgaan zijn. Proost!

johan van schaik

Statistics and lies. Als dit onderzoek begint met een tabel waarin het gemiddeld jaarsalaris van de Nederlander in 2010 (de cijfers hebben betrekking op dat jaar) het op twee na hoogste van Europa is (na dat van de Zwitsers en de Noren), en maar liefst 50.900 euro bedraagt (terwijl het CBS het gemiddeld inkomen per huishouden over dat jaar op 33.000 euro stelt, hoef ik de rest van de cijfers al niet meer te lezen.

Verder: Als in bijna elk land de burger zijn civielrechtelijke zaken zelf mag bepleiten bij de rechter, en alleen in Nl je dat bij zaken boven de (in 2010 nog ) 5000 euro door een al dan niet toegevoegd advocaat moet laten doen, is het logisch dat er hier meer wordt uitgegeven aan gefinancierde rechtsbijstand.

Klungelonderzoek dus, en bijgevolg klungelinterpretaties.

A. Oppenheim

Zijn er ook cijfers vrij gegeven over het aantal mannen en vrouwen?
Voelen vrouwen zich net zo veilig als mannen?
En de oudere vrouwen ook?
Wordt de hinder en intimidatie die jonge vrouwen op straat en op hun werk ondervinden ook geregistreerd? Hoeveel verkrachtingen en doden?
Is de rechtspositie van vrouwen -en vooral moeders- inmiddels gelijk aan die van mannen?

Zou het mogelijk zijn om een overzicht in uw krant af te drukken van uitgesplitste gegevens over daders en slachtoffers, en de hoeveelheid juridisch en politiepersoneel nodig is om voldoende veiligheid te bieden?
Soms bekruipt me het bange gevoel dat onveiligheid en achterstelling in alle vormen tot misdaden toe, een bron van werkgelegenheid is voor veel medeburgers.
Vrij naar toneelschrijver Johnny Speight: als er geen daders waren dan moesten we ze bakken.

Marco Knol

Tja, wat anderen hier ook schreven; ik vraag me af wat de waarde is van deze cijfers. Een cliënt van mij heeft ooit aangifte gedaan van valsheid in geschrifte (een valse schriftelijke verklaring in een rechtszaak) en daarbij dader, feit en bewijs op een presenteerblaadje aangereikt. Ondanks een bevel van het hof tot vervolging heeft het OM daar niet of nauwelijks iets mee gedaan. De aangiftebereidheid is uiteraard tot nul gedaald.

Dat er in NL forse straffen worden uitgedeeld wil ik aannemen, maar veel belangrijker lijkt mij de kans op een veroordeling. Dat iemand die veroordeelt wordt een hoge straf krijgt, fijn. Maar als er maar weinig delicten worden opgelost en de meeste criminelen dus de dans ontspringen schiet dat dus niet op. Wat mij brengt op een gesprek dat ik 1½ week geleden met een ex agent had. Die baalde er van dat ie regelmatig ondanks goede aanwijzingen geen huiszoeking mocht doen van de OvJ en dat OvJ’s meer bezig zijn met hun carriere dan met hun werk; namelijk boeven vangen. Resultaat; er werd gewoon gewacht tot er een OvJ dienst had die wat soepeler was of er gebeurde gewoon niks.

Dat in combinatie met het lage aantal OvJ’s per 100.000 inwoners doet mij vermoeden dat de strafrechtspleging in NL aanzienlijk beter georganiseerd kan worden. Ik zou dan ook eerder constateren dat we niet zozeer meer blauw op straat nodig hebben, maar meer zwart in de staande magistratuur.

Tot slot; kosten van rechtshulp lijkt mij ook betrekking hebbend op de kosten van civiele zaken. Dat is althans in NL wel het geval. Uit het artikel blijkt mij niet hoe dat in andere europese landen zit en hoe de vergelijking per rechtsgebied uitpakt.

joop van meel

Er wordt vaak door korps chefs gelogen over de criminaliteit in hun regio. Als je met de gewone straat agent praat krijg je een heel ander beeld en blijkt dat de criminaliteit helemaal niet afneemt. Het oplossingspercentage behoort in Nederland tot één van de laagste in de wereld en aangiftes worden nog nauwelijks gedaan.

ACE

Als je permanent de paaltjes verplaatst, zoals bij buro jeugdzorg, en het OM minder zaken oppakt en meer seponeert vanwege ondercapaciteit, krijg je vanzelf een rooskleuriger beeld van de Nederlandse samenleving. Volgens Albayrak konden de gevangenissen in de verhuur respectievelijk verkoop. De realiteit is schokkend (..)

A.N. Nellis

In het rapport ‘Criminaliteit en Rechtshandhaving 2010’ van het CBS lees ik in het voorwoord dat er in 2010 5.7 miljoen delicten tegen burgers zijn gepleegd en 2.5 miljoen tegen het bedrijfsleven. De schade veroorzaakt door deze criminaliteit bedroeg 16.5 miljard euro. Ter vergelijking, de Nederlandse uitgave aan defensie bedroeg in 2010 8.5 miljard.

Ongeveer 25% van de bevolking geeft aan dat hij of zij afgelopen jaar slachtoffer is geweest van een delict, kort door de bocht kan men dus stellen dat in vier jaar tijd heel de bevolking wel eens slachtoffer van een delict is. Nu kan men natuurlijk gaan relativeren en er op wijzen dat Nederland een welvarend en veilig land is maar bovenstaande cijfers vind ik hoog voor een welvarend en veilig land en de drang om deze cijfers te bagatelliseren heb ik nooit begrepen.

fred de jong

Dat gemiddeld salaris is inderdaad even raar. Nu halen ze hun cijfers gewoon uit de landen, dus waarschijnlijk gewoon het CBS. Een verklaring kan zijn dat het hier over de gemiddelde loonkosten gaat, die zijn net boven de 30 euro per uur volgens hetzelfde CBS, met een gemiddelde voltijdse baan kom je dan uit in de buurt van de genoemde 50000 euro.

Wim Mulder

De argumenten in dit stuk deugen niet. Eerst krijgen we te horen dat het aantal gevangenen per 100.000 inwoners in Nederland hoger is dan in Duitsland en in Denemarken (eerst stond hier “Scandinavië”, maar dat is stilletjes veranderd, want dat staat tenslotte niet in het originele artikel) en vergelijkbaar met de aantallen in België en Frankrijk. Merkwaardig genoeg vermeldt Jensma niet dat het aantal lager is dan in Engeland/Wales. Misschien omdat het dan te duidelijk zou zijn dat Nederland hiermee eerder een gemiddelde positie inneemt?

Maar afgezien daarvan zegt het AANTAL gevangenen op zichzelf nog niets over de strengheid van straffen, dat hangt ook af van de hoeveelheid misdaad en de ernst van de delicten.

Nog bonter wordt het wanneer in het originele artikel gesteld wordt dat de “kans op gevangenisstraf” in Nederland relatief hoog is. Die kans wordt dan gelijk gesteld aan het aantal volwassenen veroordeelden dat een vrijheidsstraf heeft opgelegd gekregen. Er wordt dus niet gerefereerd aan de totale populatie, maar aan de populatie veroordeelde volwassenen.

Dat zegt echter ook nog niets over de strengheid van straffen, want dat percentage zal sterk afhangen van het SOORT delicten dat de veroordeelden hebben begaan. Als in Nederland veroordeelden relatief veel ernstige delicten hebben begaan, zal het percentage automatisch hoog zijn. En gezien de aangiftebereidheid van de Nederlandse burger vrijwel nihil geworden is en de politie hier ook zeer weinig animo toont om zogenaamde “kleine” misdaad op te lossen, is het logisch dat onder de groep mensen die veroordeeld worden het aantal ernstige misdrijven relatief groot is.

Kortom, er wordt dan wel geschermd met “wetenschappelijk” onderzoek, maar dit is wetenschap van het Stapel-Roos niveau.

Ruud Winter

Als er van “lichte” misdrijven minder aangifte wordt gedaan, en minder opsporing plaats vindt, dan heeft dat een verhogend effect op de gemiddelde duur van celstraffen. Het is “misdadig” om daar de conclusie uit te trekken dat Nederland zo veilig is.

Rob van der Hilst

Ga eens – voor non-abstracte info – praten met de sociale advocatuur, rechtshulp enz. alhier. Levert wel een ander beeld op dan alhier is geschetst.

Raymond Michiels

“De gemiddelde maatschappelijke schade is echter 45.000 euro.” – Wat is precies de maatschappelijke schade van een verkrachting? Van een moord?

Verder krijg ik bijna uitslag van de volledige willekeur van dan weer relatieve dan weer absolute getallen die dan ook nog eens aanleiding zouden geven tot een conclusie.

Is journalistiek bij het NRC tegenwoordig willekeurige getallen knippen-en-plakken? Kom op NRC, dat kan echt zo veel beter. Laten we deze misstap snel vergeten.

A.N. Nellis

Het heel leesbare rapport ‘Prestaties in de strafrechtketen’ van de Algemene Rekenkamer uitgebracht begin dit jaar wordt niet aangehaald door Folkert. Het rapport is eenvoudig samen te vatten: van de miljoen meldingen van een strafbaar feit die binnenkomen bij de politie leidt 5% tot een veroordeling bij de rechtbank en 3% tot een transactie door het OM. Anders gezegd: Van de twaalf keer dat u naar de politie stapt om aan te geven dat uw fiets gestolen is, uw auto bekrast, uw portemonnee gerold of dat er bij u ingebroken is, leidt dat tot één boete, taakstraf of veroordeling.

Eén op de twaalf is natuurlijk om moedeloos van te worden. En wie dit cijfer leest begrijpt dan ook dat de gemiddelde burger weinig fiducie meer heeft in politie en justitie. De stelling dat er in Nederland streng gestraft wordt kan dan ook beter veranderd worden dat er in Nederland niet veel gestraft wordt omdat de strafrechtketen overbelast is.

En al deze koele cijfers leveren natuurlijk een aardig stukje op maar deze koele cijfers gaan wel over inbraken, al of niet met geweld, over ouders die te horen krijgen dat hun dochter verkracht is of over de juwelier die zijn zaak maar sluit omdat hij voor de zoveelste keer overvallen is. De beetje badinerende houding van Folkert dat het aangedane leed en ellende binnen de normale normen valt en dat we rustig achterover kunnen leunen is een houding die ik niet goed kan volgen.

R. v Haastrecht

Er wordt hier aangegeven dat het onderzoek geen rekening houdt in de berekening van het percentage vrijheidsstraffen met de verschillende soorten delict waarop de veroordeling betrekking heeft. De cijfers van het wodc maken echter een duidelijk onderscheid. Ik kan mij niet voorstellen dat de onderzoekers dit in hun vergelijking niet hebben meegenomen (we hebben het hier over respectabele wetenschappers). Het blijkt uit de reacties dat wanneer de conclusie van een onderzoek niet strookt met de vooronderstelling van de lezer, deze het onderzoek bij voorbaat afdoet als waardeloos.

Overigens is een gemiddeld inkomen wat anders dan het modaal inkomen (het bedrag wat het dichtst bij het salaris van de meeste mensen komt).

Walter

Wat de meeste mensen verder nog niet weten is dat de politie onderscheid maakt in het type aangifte. Zo is er melding met daarnaast de “echte” aangifte.

Het voordeel van de politie bij een melding is tweeledig: Ze hoeft er geen onderzoek naar het gebeuren in te stellen en het komt niet terug in de statistieken.

De werkelijke cijfers van het oplossingspercentage kon dus nog wel eens nog bedroevender zijn.

Met daarnaast een gratis tip van mijn kant: Vraag bij het aangifte doen (als u dat al doet) altijd of u een melding heeft gedaan of werkelijk aangifte doet.

Vraag altijd om een echte aangifte.

A.N. Nellis

‘De criminaliteit daalde afgelopen 10 jaar met 20%’ Wat er niet bij verteld wordt is dat sinds de jaren vijftig de geregistreerde misdaad met meer dan 700% steeg. Hieronder de geregistreerde misdaad per 1000 van de bevolking, de cijfers komen van eurostat (1950-2000) en het CBS (2000-2010).

1950 9.5
1955 9.6
1960 11.5
1965 13.2
1970 20.4
1975 33.2
1980 49.9
1985 75.5
1990 76.9
1995 79.2
2000 83.1
2005 76.8
2010 77.3

Conclusies mag u zelf trekken.

carl bergmann

Ik ken niemand in Nederland die nog aangifte doet m.u.v. zware geweldsmisdrijven of waar de verzekering erom vraagt. Het artikel is ook vrij slecht onderbouwd en klinkt als propaganda. Ongeveer het enige wat klopt is dat Nederland in vergelijking veel voor rechtshulp uitgeeft, vooral omdat ook civiele procedures gedekt zijn.

Guido Speelman

De koppeling in het NRC-artikel, tussen het wetenschappelijke artikel in het NJB en het Europese rapport, is zacht gezegd wat ongelukkig.

Ook in de reacties hierboven is te zien dat iedereen een mening heeft en bovendien graag conclusies trekt. Er is ter onderbouwing van iedere mening of conclusie wel cijfermateriaal te vinden. Cijfers en feiten die niet stroken met die mening of conclusies worden daarentegen vaak genegeerd of betwist. Door burgers, politici en soms zelfs door wetenschappers.

In het NJB-artikel worden enige argumenten onderuit gehaald die sommige Nederlandse politici hanteren bij hun pleidooi voor hogere straffen. Dergelijke kritiek op een onjuiste politieke discussie is zeer belangrijk, omdat voorkomen moet worden dat om de verkeerde redenen wetten worden ingevoerd of gewijzigd.

Dat neemt niet weg dat voor veel burgers het (onderbuik)gevoel nooit zal overeenstemmen met de feiten – en dat het dus belangrijk blijft om ook aan dat gevoel aandacht te besteden.

Frits Jansen

Een vreemd detail: Jensma heeft het over de maatschappelijke schade (per geval) van moord en doodslag. Citeert hij een griezelige econoom die meent te weten wat een mensenleven kost, in geld uitgedrukt?

Marius van Huygen

“De criminaliteit daalde afgelopen 10 jaar met 20%’ Wat er niet bij verteld wordt is dat sinds de jaren vijftig de geregistreerde misdaad met meer dan 700% steeg.”

Criminaliteit blijkt dus in onze samenleving een ‘fact of life’ te zijn. Een constante factor waarmee de politiek voortdurend mee aan de gang kan gaan om stemmen te trekken.

Paul Kirchhoff

Een goed voorbeeld van het cynisme waarmee het verantwoordelijke management aangiften beziet is de zogenaamde “0″ aangifte.
Alle aangiften gedaan middels internet behoren tot die categorie.
Onder een O aangifte waordt een melding van een misdrijf vertsaan waar geen onderzoek naar wordt gedaan.
Eenvoudiger gezegd de aangifte verdwijnt direct in het ronde archief.
Je moet als overheid toch wel lef hebben burgers die voor een onbenullige verkeersovertreding direct post van het CJIB kunnen verwachten zo in de maling te nemen.
Aangifte per internet? doe geen moeite niemand kijkt naar het bericht. Het komt zelfs niet voor in de statistieken.

Gerrit de Jonge

@26 A.N. Nellis,
U geeft interessante cijfers over de stijging van de misdaad sinds 1950; ik kende ze niet. Maar, voor conclusies over oorzaak, gevolg en wenselijke maatregelen zijn ze onvoldoende. Zo zou het suggestief zijn om naast uw cijfers de aantallen in Nederland woonachtige allochtonen te geven We zouden vermoedelijk een rechtlijnige correlatie zien, en een conclusie dringt zich op. Echter, we kunnen naast uw cijfers ook ons gezamenlijke jaarinkomen en/of ons bezit geven. Zonder twijfel zien we dan ook een rechtlijnig verband. Wie weet, misschien is het aantal gestolen goederen, ofwel de misdaad, volledig bepaald door de hoeveelheid te stelen goederen. Wellicht kunnen we met gerust hart afwachten dat de misdaad vanzelf terugloopt door de te verwachten afname van de welvaart. Kortom, uw cijfers zijn interessant voor theorievorming en dus ook voor discussie, maar onvoldoende voor conclusies.

Hans van den Berg

Juist voor dit rapport uitkwam (of eigenlijk voor ik dit artikel van Jensma las) heb ik via Facebook een discussie gehad over dit onderwerp met een oud-leerling die nu politicologie studeert. Ik had mij bijzonder opgewonden over het feit dat Rutte op het laatste debat voor de verkiezingen weer was begonnen te zeuren over veiligheid. Deze studente kwam meteen aan met de 3.3 die Nederland zou krijgen voor veiligheid – zo staat het sinds kort op de site van het centrum voor criminaliteitspreventie en veiligheid. Ik ben maar eens op onderzoek uitgegaan en heb (o.a.) contact gezocht met het CBS. Het bleek dat de gegevens daar vandaan kwamen en uit 2004\5 stamden, maar wel in een rapport stonden dat dit jaar is uitgekomen. Ook de rapporten 2011criminaliteitrechtshandhaving2010pub.pdf en Countries Compared on Public Performance (PSP)_web.pdf geven, dat kan uit de tabellen zonder meer worden afgeleid, geven geen reden tot ongerustheid.
Het lijkt eerder zo dat veiligheid een gebied is waarop stevig kan worden bezuinigd!

Ed Rook

@Gerrit de Jonge nr 32:
In aansluiting van uw voorbeeld heb ik nog een niet onderbouwde, vermoedelijke rechtlijnige correlatie.
Door de groei van de welvaart in ons kleine, grappige kikkerland is de hebzucht ook toegenomen. Meer geld hebben doet kennelijk naar meer geld verlangen. Zie de fraudegevallen van grijpgrage directeuren van woningcorporaties, bankdirecteuren en hun medewerkers, advocaten die onder dekking van hun geheimhoudingsplicht geld onder de tafel laten schuiven in hun richting, enz, enz. De mensen die niet zo behendig zijn in frauderen hebben de handen uit de mouwen gestoken en zijn fysiek gaan stelen.
Ook deze vorm van misdaad zal teruglopen met de afname van de welvaart. De crisis heeft nut! Iedereen komt weer op de juiste plek van de sociale hierarchie van onze samenleving terecht. Ik geniet sinds 2008 nog elke dag van de crisis.

Over de inhoud van het stuk hoeven we het gelukkig niet te hebben aangezien, zoals zovelen al hebben geconstateerd, het aan alle kanten rammelt.
Een goede onderbouwing van de cijfers zou het doel, reuring, van de < ...> Jensma ontkrachten. Het kon dus even niet anders.

Vriendelijke groet.