Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Dit stukje is (nog niet) afgeluisterd

Aangenomen mag worden dat de toetsaanslagen waarmee deze woorden op het scherm verschijnen, niet door de politie realtime worden opgenomen en afgeluisterd.

Ook gaan we er maar van uit dat de wachtwoorden voor het redactionele systeem die vandaag werden ingevoerd, niet zijn afgevangen. Noch dat de harde schijf die voor dit stukje wordt gebruikt, is doorzocht. Of dat alle e-mails, internetverkeer en net ontvangen foto’s van ongeregeldheden werden gekopieerd en meegelezen.

We nemen ook maar aan dat de politie de webcam en microfoon van deze pc niet ongemerkt aanzet als ter redactie wordt vergaderd of getelefoneerd. Laten we vooral hopen dat de Staat ook geen belastende informatie plaatst op deze pc. Om zo een latere huiszoeking te legitimeren, een onderzoek te verstoren of een publicatie te verhinderen.

Minister Opstelten (Veiligheid, VVD) gaf gisteren in antwoord op Kamervragen toe dat het Openbaar Ministerie inmiddels computers hackt bij verdachten van ernstige misdrijven. Dat gebeurt op afstand, heimelijk en met de bedoeling gegevens „op te nemen” of „over te nemen”. Een online doorzoeking is niet aan de orde, aldus de minister, omdat de wet dat niet toelaat.

Maar het doorkijkje dat hij gaf, laat al wel de risico’s zien die de digitale burger als verdachte kan lopen. De Nederlandse politie is aan het hacken en klust bij met spionagesoftware. Deels is dat uit noodzaak door de digitalisering, ook van de onderwereld. En door de opmars van encryptiesoftware, waardoor het klassieke afluisteren steeds minder oplevert. Anonimiteit, versleuteling en de enorme omvang van online dataverkeer zijn grote obstakels bij de opsporing. Politie en justitie moeten daarop antwoorden formuleren.

Maar tegelijk dienen de verantwoordelijke minister en de voorzitter van het College van procureurs-generaal de burger tijdig en volledig te informeren over wat er gaande is. Deze belangrijke informatie kwam nu alleen maar vrij omdat de Tweede Kamerleden Schouw en Berndsen (beiden D66) Duitse webpublicaties over spionagesoftware lazen. Een aantal Duitse deelstaten blijkt die al twee jaar te gebruiken. Onder het motto: als het regent bij de buren zal het hier wel lekken, gooiden zij een balletje op bij Opstelten. En inderdaad, ze troffen doel. Met de complimenten voor de Kamerleden, maar dit is niet zoals het hoort.

In het vakblad Delikt en Delinkwent betoogde juridisch onderzoeker Oerlemans dat voor de nu bekende praktijk van hacken door de politie geen wettelijke grondslag is. Dit is een nieuwe en ernstige inbreuk op de burgerrechten, die heimelijk en op afstand plaatsvindt. Daarvoor is nieuwe wetgeving nodig. Daar moet het kabinet snel voor zorgen.

Reageren? Nuanceren en argumenteren verplicht. Volledige naamsvermelding.

Dit verscheen eerder als commentaar in NRC Handelsblad.

 

Geplaatst in:
Strafrecht
Lees meer over:
internet
media
mensenrechten

25 reacties op 'Dit stukje is (nog niet) afgeluisterd'

IJ. van den Berg

U negeert nog een aantal vrij opvallende feiten.

De in Duitsland ingezette spyware is van Amerikaanse makelij, en zendt informatie naar een Amerikaanse IP-adres. Tenminste, volgens de CCC, die zo’n Trojaans paard geanalyseerd heeft, en het ding programmatuur van een zeer matige kwaliteit hebben genoemd. Bijna iedereen met een beetje computerverstand kan zo’n tap ook valse data voeren.

Opstelten weigert in zijn brief in te gaan op de aard van de in Nederland gebruikte software — Feind hört mit. Terwijl bekend is dat dezelfde leverancier die Duitsland voorzag van spyware ook aan Nederland geleverd heeft.

Remy Lang

Het volgende wordt door de auteur gesteld:
“En door de opmars van encryptiesoftware, waardoor het klassieke afluisteren steeds minder oplevert.”

Waarop is deze aanname gebaseerd?
En hoe verhoudt het gestelde verminderde resultaat van het klassieke afluisteren zich met de resultaten van in het elementaire recherchewerk gebruikte andere, klassieke opsporings- en onderzoeksmethoden, zoals de oeroude “stake-out”, infiltratie, ondervraging en het volgen van de geldstromen? Is er over de hele linie van klassiek methoden een teruggang geconstateerd die de inzet van vergaande (en verboden) methoden zou kunnen legitimeren?

Jaap van der Wijk

Ik heb er weinig vertrouwen in dat met dit middel integer wordt omgegaan. De politie heeft zo haar eigen manieren om zich in diensttijd te amuseren.
Een vriend van mij die bij de politie op de meldkamer werkte, bestelde regelmatig voedsel van de cafetaria voor het meldkamerpersoneel, dat dan door een surveillancewagen moest worden gehaald. Wanneer het druk in de stad was, vroegen de agenten in de surveillancewagen of ze “toeters en bellen” mochten gebruiken om sneller met de patat en frikandellen op het bureau te zijn. En ja hoor, zij kregen toestemming van de meldkamer om met sirene en zwaailicht naar het bureau te komen.

Deze mentaliteit bestaat nog steeds en daarom heb ik veel moeite met dit beleid.

Michiel Jonker

Zucht. Ik word er een beetje moe van. De regering beschouwt de democratie kennelijk als een “piepsysteem”. Pas als iemand piept, geeft de regering (soms) (een beetje) toe waar ze mee bezig is.

Ondertussen wordt er gespind over het “pro-actief informeren van de volksvertegenwoordigers” en dergelijke. Leugenachtig.

Onlangs (was het gisteren?) verklaarden Nederlandse werkgevers dat onze economie groot belang heeft bij vertrouwen van de burgers in de stabiliteit van Europa.

Vertrouwen? Misschien dat de werkgevers – in het belang van de economie en de winstgevendheid van hun eigen bedrijven – eens met de overheid moeten gaan praten over wat er nodig is om vertrouwen te creëren. Over de samenhang tussen vertrouwen, geloofwaardigheid, eerlijkheid en transparantie…

Privacy is ook nodig voor vertrouwen. Als je geen enkele zekerheid meer hebt dat je niet wordt afgeluisterd / -getapt / gehackt, gebeurt er iets met je gevoel en je gedachten. Als “iedereen” van de overheid straks in jouw privé kan rondneuzen, is dat ook een geweldige stimulans voor samenzweringstheorieën. Je krijgt dan een paranoïdisering van de maatschappij. Dat is uiteindelijk niet goed voor de business.

Vertrouwen is een vorm van kapitaal, en dat kapitaal wordt op dit moment in grote hoeveelheden vernietigd. Als consumenten niks meer geloven, staan producenten straks ook met lege handen.

Pieter Hofstra

De journalisten van de NRC doen heerlijk mee met samenwzeringstheorieen. Als er nu even wat beter journalistiek werk geleverd wordt, dan ziet de wereld er al heel anders uit.

Al in 2008 was bekend dat er spyware gebruikt werd, zie bijv. http://webwereld.nl/nieuws/51116/politie-hackt-computers-verdachten.html
Dat niet door de overheid van de daken geschreeuwd wordt wat de politie nu precies gebruikt, mag duidelijk zijn.

Het probleem met wetgeving en ICT is, niet alleen bij de politie, dat de technische ontwikkelingen veel sneller gaan dan een log wetgevingsapparaat bij kan houden. Het gesignaleerde mogelijk gebrek aan grondslag in de wet is uiteraard een punt van discussie, maar in wezen niet anders dan de digitale vertaling van de bevoegdheid van het heimelijk binnentreden van een woning door de politie.
Dit soort verregaande bevoegdheden mogen uiteraard pas ingezet worden na toetsing door officieren van justitie of rechter-commissarissen, en worden alleen toegestaan in bijzondere (lees: zware) gevallen.
Overigens, de hierboven genoemde klassieke recherchebevoegdheden zijn natuurlijk ook al getrapt in hun toestemming voor inzet. Een stake-out is een lichter middel dan een infiltratie.

Reinier Bakels

Een akelig misverstand dat opgeld doet onder de huidige “law and order” politici is dat de politie natuurlijk alle beschikbare technische middelen moet kunnen gebruiken om gevaren en onrecht te bestrijden.

Als tegenstanders zich dan op een recht op privacy beroepen klinkt dat wat zwakjes. Dat begint al met de bekende dooddoener dat “wie niets op zijn geweten heeft niets te vrezen heeft”. Herinnert u zich nog die keurige mevrouw die een paar jaar geleden in P&W kwam vertellen dat ze midden in de nacht met veel misbaar door de ME van haar bed was gelicht omdat vanaf haar mobiele nummer “een bekend politicus” met de dood was bedreigd? Voor de duidelijkheid: er was dus geknoeid met de techniek. Die mevrouw had ook niet stiekem bedreigingen zitten SMS-en.

Wat ik heb begrepen is dat die “Bundestrojaner” (zoals die software gekscherend werd genoemd door de CCC, zie nr. 1) heel makkelijk ook door kwaadwillenden kan worden gebruikt voor een computerkraak.

Eigenlijk zou de politie niet het initiatief moeten hebben bij de keuze van technologie voor opsporingsdoeleinden. Daar past een “functiescheiding”. Zoals helaas genoegzaam is gebleken, bijv. toen een politiechef hardop droomde over een “elektronische slotgracht” om Amsterdam.

Paul Kirchhoff

“In het vakblad Delikt en Delinkwent betoogde juridisch onderzoeker Oerlemans dat voor de nu bekende praktijk van hacken door de politie geen wettelijke grondslag is. Dit is een nieuwe en ernstige inbreuk op de burgerrechten, die heimelijk en op afstand plaatsvindt. Daarvoor is nieuwe wetgeving nodig. Daar moet het kabinet snel voor zorgen. ”

Beetje dubbelzinnige slot alinea.
Meent Oerlemans dat de bestaande situatie gelegaliseerd moet worden of wil hij gerichte maatregelen tegen het ongelimiteerde gebruik van dit soort spyware?

De Nederlandse overheid heeft bepaald geen goede reputatie waar het betreft het respecteren van burgerrechten en privacy.

Kentekens scannen van onschuldige burgers en de gegevens voor onbepaalde tijd opslaan. Je weet nooit wanneer dat nog eens van pas komt is expliciet verboden. Reactie van de huidige minister van Veiligheid en Justitie: “Dan moeten we de wet aanpassen.”

Hoe politie en justitie omgaan met de enorme hoeveelheid telefoontaps is inmiddels bekend.
Op dat misbruik zijn meerdere zaken met ernstige delicten stugelopen.
Dankzij oplettende advocaten is deze wantoestand een aantal keren aangetoond. Hoe vaak dat niet is opgemerkt blijft onduidelijk. Justitie zal nimmer uit eigen beweging verklaren omtrent dit misbruik.

Het heeft er alle schijn van dat de grens van de inbreuken slechts
bepaald wordt door de technische mogelijkheden.
Ergo: In Nederland is alles toegestaan wat de techniek aan mogelijkheden biedt.

Ik zou er niet zo zeker van zijn dat de toetsaanslagen waarmee deze woorden van de redactie op het scherm verschijnen, niet door de politie realtime worden opgenomen en afgeluisterd.

Ga er ook niet van uit dat de wachtwoorden voor het redactionele systeem die vandaag werden ingevoerd, niet zijn afgevangen. Noch dat de harde schijf die voor dit stukje wordt gebruikt, is doorzocht. Of dat alle e-mails, internetverkeer en net ontvangen foto’s van ongeregeldheden werden gekopieerd en meegelezen.

Journalisten zijn altijd een dankbare bron van informatie geweest voor inlichtingen diensten.Met de komst van nieuwe technische mogelijkheden zal die bron steeds uitvoeriger geraadpleegd worden.

Max Molenaar

Privacy-straffen voor veelplegers
Van burgers zonder strafblad, moet de overheid de privacy maximaal respecteren. Maar iedereen die minstens 3x is veroordeeld voor een misdrijf, moet 20 jaar lang maximaal worden gecontroleerd door de politie.

Doe die controle efficiënt via automatische registratie van internetverkeer, telefoonverkeer en webcam-beelden in huis en via onverwachte huiszoekingen. Geef die veelplegers ook 20 jaar lang onderhuidse RFID-chip, enkelband met GPS-bewaking en elektronisch huisarrest buiten werktijden.

Verbied deze groep veroordeelden ook 20 jaar lang om spaargeld en luxe goederen te bezitten of gebruiken, zoals eigen woning, scooter, auto, boot, hond, sieraden en luxe kleding.

Laat die veroordeelden ook 20 jaar lang elke avond een dagboek-email sturen naar politie, waarin ze precies moeten vertellen wat ze die dag waar hebben gedaan en betaald, en met wie ze contact hebben gehad, met bewijs door videofragmenten of digitale foto’s. Ook met digitale foto’s van kassabonnen. En verbied contact met criminelen voor veroordeelden.

Geef bij misdrijven ook een extreem hoge inkomensafhankelijke boetes en jarenlange zware taakstraf.

Bij recidive na 20 jaar, moet deze gecombineerde straf met 20 jaar worden verlengd.

Ik stem op de SP.

WIKIPEDIA OVER RFID
http://nl.wikipedia.org/wiki/Radio_frequency_identification

Siegfried Bok

Hoe triest het er ook uitziet in deze veranderende staatsstructuur van democratie naar demoncratie, het was al voorzien bij de invoering hiervan na de Tweede Wereldoorlog.
We hebben dan wel geen dictator, maar een dictatoriaal systeem.
Men noemt dit proces evolutie.
Zeker als het op veel fronten fout gaat [zoals nu]worden steeds meer wetten en regels gemaakt in de hoop om daarmee de rust onder het volk te handhaven.
Ik vind het o.a. een beangstigende ontwikkeling dat burgers worden opgeroepen delinquenten bij de politie aan te geven: een ontwikkeling die sterk doet denken aan de Tweede Wereldoorlog.
Dat men nu door middel van het medium internet feitelijk iedere burger kan volgen is zo groot zo klein en maakt de wereld er bepaald niet beter op.
En wat betreft de journalistiek…
Alle journalisten zijn door de Staatssubsidie handlangers geworden van de Staat waardoor vrije nieuwsgaring al lang tot het verleden behoort.

Michiel Jonker

@ 5. Pieter Hofstra

U schrijft: “Dit soort verregaande bevoegdheden mogen uiteraard pas ingezet worden na toetsing door officieren van justitie of rechter-commissarissen, en worden alleen toegestaan in bijzondere (lees: zware) gevallen.
Overigens, de hierboven genoemde klassieke recherchebevoegdheden zijn natuurlijk ook al getrapt in hun toestemming voor inzet.”

Tja. U heeft het hier over wat mag. Maar we weten inmiddels allemaal dat de politie en het OM zich daar in de praktijk weinig van aantrekken, zodra het om digitale activiteiten gaat (zie ook reacties no. 3 en 7).

Dat is ook het verschil met “klassieke recherchebevoegdheden”, zoals het binnenvallen van huizen. Het lijkt of het “virtuele” karakter van het digitaal binnendringen en manipuleren van de privé-omgeving van burgers, er bij de politie en het OM voor zorgt dat functionarissen geen morele remmingen meer ervaren. Alsof het alleen maar een computerspelletje is, waarin virtuele poppetjes als virtuele doelwitten kunnen worden behandeld.

Vergelijk het met het gemak waarmee vanuit drones op burgers wordt geschoten als daar “waarschijnlijk” een terrorist tussen zit.

Een extra risico is dat het loslaten van die morele remmingen vervolgens weer terugslaat naar de “klassieke” wereld, waardoor de politie, het OM en politieke bestuurders bijvoorbeeld ook hun remmingen kwijtraken om huizen binnen te (laten) vallen en mensen op te pakken zonder te checken of daar wel voldoende gronden voor zijn. De redenering lijkt ook bij klassieke instrumenten steeds vaker te zijn: “Het kan, en dat is dus een goede reden om het te doen.”

Zo ontwikkelt het handhavingsapparaat zich tot het hoogste besluitvormende orgaan van de staat, waarover het parlement geen feitelijke zeggenschap meer heeft, noch als wetgever, noch als controleur.

rob aalbers

Als gevolg van de snelle technologische verandering van de wereld, veranderen dreigingen zoals b.v. criminaliteit of terrorisme. Dat de opsporing daarbij aanhaakt, is logisch en gewenst.

Daarbij zal altijd een lacune ontstaan tussen mogelijkheden en bestaande wet-, en regelgeving (want gedateerd en ontworpen voor een verleden tijd). De cyclus:
- Justitie gebruikt wat mogelijk -en niet expliciet verboden- is (“mission creep”);
- De dame gaat wat te ver en wordt via rechterlijke- of wetgevende macht gecorrigeerd.

In dit proces is enige openheid een voorwaarde. Dus minister, geef meer openheid van zaken. Heb zelf als beleidsambtenaar op een ministerie gewerkt en denk dat er veel meer verteld kan worden zonder operaties in gevaar te brengen dan vaak gebeurt. Dan pas kan er gesproken worden over democratisch bepaalde grenzen en waarborgen. Zelfs stichting BREIN heeft recent gezegd dat zij slachtoffer van “IP-spoofing” zijn geworden ;). Dan kan dat elke willekeurige burger ook overkomen en zijn waarborgen dus noodzakelijk.

Daarnaast, ben geen digibeet, maar ook geen IT-expert. Schrijf deze reactie vanaf oud laptopje dat is opgestart vanaf een linux-USB stick. Stick maken van schone ISO kost 10 minuten. Hoezo ” bundestrojaner”. Schoon systeem. Natuurlijk, zo’n systeempje kan ook gehackt worden. Maar wat ik wil zeggen is dat goed georganiseerde criminelen ook de kennis kunnen vinden om “veilig” te communiceren.

Daarnaast vind ik dat elke internet-gebruiker er verstandig aan doet om https: / encryptie enz. te gebruiken. Handig, die dropbox of google cloud. Maar wie heeft toegang tot wat ?. Dat betreft dan o.a. US overheid (patriot act), China, commerciele bedrijven die je internet-gedrag volgen en vastleggen, en criminelen die uit zijn op financiele gegevens. Gebruik daarom bij voorkeur ook zo’n “schone” stick voor internetbankieren.

Hans van Eck

Misschien overstappen op Linux? Ik werk er al 2 jaar mee, is best wel te doen voor een leek.

Frank Wijlens

Het bezit van en het gebruik van bevoegdheden is een macht an sich. Namelijk de keuze waar en of deze ingezet worden.

Zo verandert de gemeente Amsterdam bestemmingsplannen van een hele wijk om de Hells Angels weg te krijgen. Het lukte immers niet hen als criminele organisatie te bestempelen.

Zo werd Moskowitz gedwongen zich terug te trekken van een proces omdat hij verdachte werd gemaakt, oa zou hij zijn cliënt een scooter ter beschikking stellen. Deze was echter gebruikt voor een tv-programma.

Zo wordt de directie van een chemiebedrijf opgepakt voor brandstichting van hun eigen bedrijf. dit nadat zij duidelijk probeerden te maken dat de vrijwillige brandweer de chemische brand met water had geprobeerd te blussen (?) en dat de daardoor ontstane schade niet aan hen te wijten valt.

Welke opsporingsmethode’s zijn hier nog meer gebruikt? Wordt een afgeluisterd gesprek ook gebruikt als daaruit blijkt dat je tegoeder trouw bent? De ervaring lijkt anders te leren

Welke is dan het signaal dat verstuurd wordt? Dat wanneer je de wet overtreedt je vervolgd wordt? Of dat wanneer je een conflict hebt met de overheid je op elke mogelijke wijze geruïneerd wordt?

Zo begint het al heel wat meer te lijken op asymetrische oorlogsvoering. Ben je ‘outgunned’ dan kan je altijd nog bermbommen plaatsen.

Heeft men bv binnen het OM al een analyse gemaakt van eventuele onbedoelde bijgevolgen? Of heeft men een houding van: ‘we zien wel wat er komt’? Dit zou je toch verwachten van behoorlijk bestuur.

Frank Wijlens

Pieter Hofstra zegt: “Het probleem met wetgeving en ICT is, niet alleen bij de politie, dat de technische ontwikkelingen veel sneller gaan dan een log wetgevingsapparaat bij kan houden.”

Naar aanleiding van de lopende kwestie’s bij de politiekorpsen mbt fout gelopen aanbestedings problemen, van oa de ict, het dienstwapen, onstaat er iig bij mij een beeld dat er veel diepere structureel organisatorische/management problemen spelen bij de hogere politie echelons.

De meeste korpschefs zijn begonnen op straat. Het wervings en selectie beleid is daar ook op toegespitst. Dat wat een goede wijkagent, commandant van een me-peloton of rechercheur maakt is niet direct dat wat een goed beleidsmaker/manager op macro niveau maakt.

Verder zal de hiërarchische structuur ook niet helpen; iemand die wordt bevorderd bevindt zich plotsklaps in de positie dat hij of zij beslissingen moet nemen over zaken die niet op de Politieacademie geleerd worden.

Zo lijken ze op vakbondsmensen die goed kunnen onderhandelen en goed een staking kunnen leiden maar vervolgens met weinig economische kennis toezicht moeten gaan houden op de miljarden van een pensioenfonds. Dan kan je wel cursussen volgen van het niveau van de Havo brugklas maar het onderliggende probleem blijft bestaan.

johan van schaik

Onder de paraplu van populistische politici die tijdens de verkiezingsaanloop hun tegeltjeswijsheden voorhouden aan het ongeletterd hypotheekaftrekvolk, en zo aan de zetels komen die gematigd VVD-rechts en CDA-rechts de kans bieden hun belegen revisionistisch gedachtegoed aan het volk op te dringen (nog steeds vanuit de in die partijen heersende gedachte dat, na de val van de Sovjetunie, al die destijds – als tegenwicht tegen dat communistisch succes – in West-Europa bedachte defensieve fratsen als volkspensioenen, ziekenfondsen en andere sociale wetgeving, nu weer de politieke schroothoop op kunnen ) kan dit er uiteraard ook nog wel bij. De burgerrechten die met de Franse revolutie hun entree deden, zien deze revisionisten immers natuurlijk ook het liefst van de baan.

Een geluk bij een ongeluk is dat de nieuwe regeerders – en ik heb het dan over Standard en Poors, Fitch, en Moody’s – die wél de economie van de USA en Europa, met willekeurige, ongecontroleerde, en vooral simpele, en zelfs voor PVV-volk begrijpbare, ratings weten aan te sturen – of naar de kloten weten te helpen – gelukkig niet óók gaan over mensenrechten. Er is dus hoop. Er is bovendien door de politiek van die door bezuiniging gedreven adepten van al lang niet meer bestaanbare ancien regimes inmiddels zo weinig politie dat men voor de invloed daarvan niet meer behoeft te vrezen; dit slecht opgeleid blauwgejast ambtenarenvolk weet niet eens wat ze lezen, laat staan dat het weet van wie het afkomt. Laat ze hun gang maar gaan dus !

Marc Saint

Wie werkelijk iets belangrijks te verbergen heeft, beveiligt dat met middelen waar de overheid zelfs geen weet heeft. Het is bekend dat die laatste toch wel betaald voor disfunctionele technologie, dus waarom zou een leverancier z’n best doen. Het criminele bedrijfsleven ziet dat soort wanprestatie natuurlijk niet door de vingers, met als gevolg dat de opsporingsdiensten enkel sukkelaars in de gaten houden. Dat zou nog best wel eens beleid kunnen zijn ook.

Ed Rook

Dit soort software veroorzaakt, dat bepaalde onschuldige mensen (zie het voorbeeld van Reinier Bakels nr 6) soms uren bij de douane in de VS moeten wachten voordat ze het land binnen mogen.

Gerard Doring

Helemaal met Hofstra eens. De meeste andere reacties hier getuigen van weinig kennis van de materie, het door elkaar halen van begrippen of ronduit complotspeculatie.
Citaat van Jonker: “Dat is ook het verschil met “klassieke recherchebevoegdheden”, zoals het binnenvallen van huizen. Het lijkt of het “virtuele” karakter van het digitaal binnendringen en manipuleren van de privé-omgeving van burgers, er bij de politie en het OM voor zorgt dat functionarissen geen morele remmingen meer ervaren.”
Klassiek en digitaal zijn juist niet verschillend. Digitaal onderzoek sluit alleen aan op ons verschuivend leven.

Citaat van Albers: “Zelfs stichting BREIN heeft recent gezegd dat zij slachtoffer van “IP-spoofing” zijn geworden ;) . Dan kan dat elke willekeurige burger ook overkomen en zijn waarborgen dus noodzakelijk.”
Het ging om Buma/Stemra. Het was ook onzin, juist een manier om de aandacht af te leiden wat er nou echt fout ging bij Buma/Stemra (een privaat bedrijf, mind you).

Citaat van Rook: “Dit soort software veroorzaakt, dat bepaalde onschuldige mensen (zie het voorbeeld van Reinier Bakels nr 6) soms uren bij de douane in de VS moeten wachten voordat ze het land binnen mogen.”
Wablief? Is dit een serieuze bijdrage aan een discussie over dergelijk onderwerp?

Het gaat er hier om dat mensen (in dit geval de redactie van een zelfverklaarde kwaliteitskrant) bang zijn dat de politie mee”luistert” met hun internetverkeer.
Waar is die verdenking op gebaseerd? Op het feit dat de politie bepaalde bevoegdheden kan gebruiken, en ook daadwerkelijk gebruikt.
Maar ja, de politie kan niet zomaar bevoegdheden gebruiken. Daarvoor moeten ze toestemming hebben.
Ik zie de dienstklopper al bij de officier van justitie komen met de vraag om de redactie van de nrc af te luisteren.
Officier: “Wat is het misdrijf, en welke voor het onderzoek relevante informatie wordt door de inzet van dit middel verkregen?”
Dienstklopper: “Euh…”
En, wordt dan die hack gedaan door de politie? Of misschien toch maar niet?

a.zecha

Vooral in het laatste decennium kan voor modale burgers langs meerdere routes zichtbaar zijn hoe en in welke richting het Nederlandse democratisch systeem zich sinds 1940 ontwikkelt.
Onder hen zijn er niet velen zijn die alert zijn voor vroege tekenen van een zich vergrotende invloed en inmenging van de Staat op het dagelijks leven van gewone burgers. Vooral indien de Staat incidenten gebruiken om “onderbuikgevoelens” te activeren, halve waarheden en/of hele onwaarheden vertellen om vervolgens hun greep door wet- en regelgeving op de burgers te vergroten.

Historische nationale staten uit de vorige eeuw kregen dictatoriale bestuurders die op “parlementaire” meerderheden “van het volk” steunden in hun streven naar meer macht.
Het menselijk fenomeen “herhaling” kent vele pseudoniemen om niet herkend te worden.
Relevant in het kader van het huidige artikel zijn mijns inziens de dictatoriale bestuurlijke machtsontwikkelingen in een “democratisch” systeem, die door personen, groepen en/of partijen worden bevorderd en die mijns inziens een reële bedreiging van elk democrastisch systeem zijn.
Het werkelijkheidsgehalte ervan wordt vergroot indien de belangen van de wetgevende en de bestuurlijke machten met elkaar paralel lopen. De bedreiging wordt nog groter indien de belangen van grote deelnemers aan de vrije markt samengaan met die van de staat.
Het “democratisch” certificaat aan deze ontikkelingen wordt verstrekt door burgers die er feitelijk mee instemmen, i.e. na de Neurenbergse processen: “geen blijk van geven er tegen te zijn”.
a.zecha

Paul Kirchhoff

@ Gerard Doring,

“Maar ja, de politie kan niet zomaar bevoegdheden gebruiken. Daarvoor moeten ze toestemming hebben.
Ik zie de dienstklopper al bij de officier van justitie komen met de vraag om de redactie van de nrc af te luisteren.
Officier: “Wat is het misdrijf, en welke voor het onderzoek relevante informatie wordt door de inzet van dit middel verkregen?”

U bent kennelijk slecht op de hoogte van de gang van zaken bij telefoontaps en andere afluisterpraktijken.

Diverse politiekorpsen zijn inmiddels op de vingers getikt vanwege het niet volgen van de procedure voor het inzetten van taps.
Zo werden taps ingezet door politiemensen die hiervoor niet bevoegd waren. Ook werden taps pas achteraf gelegitimeerd.
Het is realistischer er van uit te gaan dat politie en OM alle technische mogelijkheden die hen ter beschikking staan gebruiken ook wanneer voor die middelen geen expliciete goedkeuring bestaat.
Daarnaast maken ook diverse inspectiediensten gebruik van taps:
de AIVD en de MIVD doen dit zonder dat er enige controle op plaats vindt.
In theorie oefent de commissie “stiekem” die controle uit.
Die commissie, samengesteld uit fractievoorzitters van de partijen in de tweede kamer, kan alleen gericht vragen over zaken die haar bekend zijn.
De inspectiediensten geven geen volledig overzicht van hun activiteiten.

Advocaten worden in huizen van bewaring en gevangenissen bespied door videocameras en gesprekken tussen hen en hun clienten opgenomen. Dat is een erntsige inbreuk op de beschermde relatie tussen advocaat en client.
Mogelijk vertrouwt u de verklaring van justitie dat die middelen tijdens deze gesprekken niet geactiveerd zijn.

Slaap rustig verder maar verbaas u niet wanneer de werkelijkheid anders blijkt te zijn dan uw voorstelling van zaken.

Gerard Doring

@paul kirchhoff:

Het is evident dat u geen flauw benul heeft van hoe deze zaken werken. U zegt namelijk:
“Zo werden taps ingezet door politiemensen die hiervoor niet bevoegd waren.”
Dat kan eenvoudigweg niet. De bevoegdheid wordt door de officier gegeven in het kader van een bepaald onderzoek. Wellicht heeft u het over de uitwerking van bepaalde taps, of over het opvragen van naw- en/of verkeersgegevens. Bij die laatste constateerde het CBP dat er een korps was waar de korpsleiding niet formeel de autorisatie had verleend (lees: geen handtekening had gezet onder de lijst met namen van mensen die de bevragingen bij het CIOT deden). Bij de eerste is er wel eens een vertaler geweest die niet be-edigd was, maar wel gesprekken had uitgewerkt. U weet hoe een be-ediging werkt?

Voorts schrijft u:
“Daarnaast maken ook diverse inspectiediensten gebruik van taps:
de AIVD en de MIVD doen dit zonder dat er enige controle op plaats vindt.
In theorie oefent de commissie “stiekem” die controle uit.
Die commissie, samengesteld uit fractievoorzitters van de partijen in de tweede kamer, kan alleen gericht vragen over zaken die haar bekend zijn.”

Even daargelaten wat de term inspectiedienst betekent, maar de A- en MIVD worden ook nog gecontroleerd door de CTIVD (www.ctivd.nl). Die heeft toegang tot alles, en kan zelf, of bijv. op aanvraag van de 2e kamer) een onderzoek starten.

Ten slotte, taps kunnen nooit achteraf worden gelegitimeerd – een provider (marktpartij!) zet de tap namelijk pas aan als de toestemming er is. (Het schijnt vroeger wel zo te zijn geweest dat taps op een bepaalde datum ingingen, waar ze exacter op tijdstip hadden gekund.)

Michiel Jonker

@ 21. Gerard Doring

Moet ik nu gerust zijn omdat de A- en MIVD worden gecontroleerd door de CTIVD? Sorry hoor, maar dat is toch één grote incrowd. Daar heb ik als burger helemaal geen zicht op, en dat is ook helemaal niet de bedoeling. Die controleren, bevlekken en dekken elkaar.

Keer op keer lees ik dat gegevens die niet had mogen worden verzameld, c.q. bewaard, toch zijn verzameld, c.q. bewaard, en/of voor andere doelen worden gebruikt dan waarvoor ze verzameld mochten worden. En als daartegen wordt geprotesteerd, zegt het bevoegd gezag doodleuk: dan moet de wet maar worden aangepast, zodat het voortaan wèl mag.

Het is telkens hetzelfde patroon: eerst wordt er een nieuwe bevoegdheid ingevoerd met allerlei geruststellende, beperkende voorwaarden. Vervolgens houdt men zich niet aan die voorwaarden. En ja, omdat het dan eenmaal praktijk is geworden om zich niet aan die voorwaarden te houden, moeten die dan dus maar worden afgeschaft – volgens het bevoegd gezag.

Overgebleven geloofwaardheid van het bevoegd gezag: nul.

Tegenwoordig ziet het bevoegd gezag de wet niet als leidraad, maar als iets waarvan je de grenzen moet aftasten en oprekken. Wetten worden door het bevoegd gezag gereduceerd tot contracten waarvan je de kleine lettertjes zoveel mogelijk moet omzeilen, dan wel uitbuiten.

Overgebleven vertrouwen in de trouw van het bevoegd gezag aan de geest van de wet: nul.

Wanneer staat er een hoge politiepiet op die zegt: “OK, het is waar, we hebben gesjoemeld. We hebben de wet behandeld als een kamermeisje van wie we aan de blik zagen dat ze het wilde (zoals DSK). Maar vanaf nu gaan we wetten en regels weer met respect behandelen.”….? En die dat dan ook doorvoert, tegen de weerstand van zijn eigen medewerkers in. . . . ???

Gerard Doring

@michiel jonker: hoe dom kun je zijn?

“Moet ik nu gerust zijn omdat de A- en MIVD worden gecontroleerd door de CTIVD? Sorry hoor, maar dat is toch één grote incrowd. Daar heb ik als burger helemaal geen zicht op, en dat is ook helemaal niet de bedoeling. Die controleren, bevlekken en dekken elkaar.”

Een grote incrowd? Hoe verzin je het?

Paul Kirchhoff

@ Michiel Jonker,

Dank vor uw realistische weergave van de tap cultuur en het gebrek aan verantwoording daarvoor in uw bijdrage van 21.55

@ Gerard Doring,

Binnen de politie organisatie heeft een beperkt aantal politiemensen de bevoegdheid taps te plaatsen en de resultaten van die taps in te zien.
Helaas zijn er ook politiemensen die daarvoor niet gecertificeerd waren met taps bezig geweest.
Dat gebeurde onder andere wanneer uit taps nieuwe “interessante” telefoonnummers bekend werden waar het OM ook een tap op wilde plaatsen.
Dergelijke taps werden met regelmaat pas achteraf gelegitimeerd.

Uit onderzoek is deze onrechtmatige praktijk gebleken waarvoor de betrokken korpsen en politiemensen ook zijn gewaarschuwd.
Ondanks dat dit een ernstige schending van de wettelijke voorschriften betreft is het bij een waarschuwing gebleven.

Een verzoek om telefoons af te luisteren wordt door het OM gericht aan de RC die vervolgens oordeelt of er voldoende grond voor is.
Niet het OM maar de RC beslist of er getapt mag worden.

Het is al een aardige puinhoop in tapland Nederland maar gelukkig is het nog niet zo dat het OM vrijelijk kan bepalen waar en voor hoe lang telefoontaps ingezet mogen worden.
Dat verschil maakt het inmiddels flinterdunne onderscheid uit tussen een politiestaat en een democratische rechtsstaat.

yf meurs

Privacy is geen vanzelfsprekendheid meer maar eerder een kwestie van belangen. Als jij een overheid van corruptie beschuldigd (naar waarheid), is het slechts een publiek geheim dat het bereik van een overheid tot diffamatie en/of verschoning onevenredig is.
In de technologische wereld van de communicatie is behalve de onderlinge strijd over patenten, intellectueel eigendom en design ook steeds meer argwaan over cyber spying. Sinds 2010 is internationaal geregeld dat de chineze telecom technologie in India alleen verkocht zou mogen worden als de produkten zijn gecertificeerd door internationale militaire veiligheidsorganisaties om cyber spying te voorkomen. Ten opzichte van politieke ´rivalen´ en de technologische innovatieve ontwikkelingen eisen landen ten opzichte van elkaar steeds vaker een volledige openheid op basis van defensieve argumenten.