De schandpaal is (nog) een stap te ver
De bestorming van het Maasgebouw in Rotterdam zaterdag door Feyenoordsupporters heeft een grote schok teweeggebracht. Het geweld was excessief, onverwacht en zo gevaarlijk dat agenten met getrokken pistool het vege lijf moesten redden.
Schoten zijn er niet gelost. Dat was tijdens de beruchte strandrellen bij Hoek van Holland anders en het scheelde ook deze keer niet veel. De Rotterdamse politiek is nu in shock en burgemeester Aboutaleb staat onder grote druk. De stemming in de stad is emotioneel. Het publiek eist maatregelen. Goedwillende fans distantiëren zich haastig van de relschoppers. Zij voelen correct aan dat de naam van de club onomkeerbare schade lijdt.
Dergelijke excessen in de schaduw van het betaald voetbal staan niet alleen. Justitie verdenkt leden van de supporterskern rondom Ajax van georganiseerde drugshandel. Onder meer met fanatieke aanhangers van andere clubs. Intimidatie of bedreiging van de leiding door de aanhang is bij meer voetbalclubs een probleem. Dergelijke praktijken worden doorgaans zo min mogelijk naar buiten gebracht, uit vrees voor reputatieschade. Voor potentiële sponsors dienen immers onverminderd zoete broodjes te worden gebakken. Niemand geeft graag geld aan een sport die criminelen onderdak biedt. Zo ontstond een stille praktijk van afdekken.
Bestuurders denken nu dat wangedrag onuitroeibaar is – net als de racistische spreekkoren op tribunes. Dat intuïtieve aanpassen aan wangedrag, omdat het ‘nu eenmaal’ vaak voorkomt, is zwak en kortzichtig. Goed, niemand hangt graag de vuile was buiten. De liefde voor voetbal kan verblinden en de geldmachine spreekt een woordje mee.
Maar dat ontslaat bestuurders niet van de plicht vroeg in te grijpen. Normen bestaan alleen bij de gratie van handhaving – en niet pas door de politie met getrokken wapen. Veel fanatieke aanhangers voelen zich onaantastbaar. De bestorming van het Maasgebouw was een illustratie van een dieperliggend probleem. De verloedering van de voetbalcultuur. En die kan besmettelijk zijn.
Burgemeester Aboutaleb zei vandaag dat er grote beeldschermen op straat zullen worden geplaatst. Daarop wil hij foto- of videomateriaal van de verdachten tonen om er meer te kunnen arresteren. Aboutaleb beoogt een schandpaaleffect dat preventief werkt. De hoofdofficier zou ermee instemmen. Daarmee gaat het openbaar bestuur een grens over. Een schandpaal is een straf, en wel uit de Middeleeuwen. Een burgemeester is bovendien geen rechter. En een afgeslagen bestorming is ook geen terreurdaad waarbij doden vielen. Beeldschermen op straat is een uiterste middel, dat alleen denkbaar is als al het andere is mislukt.
Bekijk hier amateurbeelden van de ongeveer drie minuten bestorming zoals die in het Maasgebouw werd beleefd.
[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=VIOkpYM-6Bk[/youtube]
En bekijk hier amateurbeelden van de bestorming zoals die buiten werd gefilmd. Vanaf 2.26 is een charge van de bereden politie te zien, door het publiek begroet met ‘hamas, hamas… ‘ geschreeuw.
[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=V6xKoz68IuE[/youtube]
Reageren? Nuanceren en argumenteren verplicht. Volledige naamsvermelding.
