Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Vertrouwen in de rechtspraak stijgt, dankzij aantreden kabinet Rutte

Is er minder vertrouwen in rechters? Taant het gezag? Gisteren werd er in het zondagochtendprogramma Het Filosofisch Kwintet breed over gefilosofeerd. ”Volgens velen” zou dat tanen. Maar dat valt nogal mee. Uit onderzoek van het Sociaal en Cultureel Planbureau blijkt dat het vertrouwen van de burger in de rechter sinds het derde kwartaal van 2010 juist consequent stijgt.

En vrij trendmatig.  Ondanks het rumoer rondom het proces Wilders dat vorig najaar hervatte. En ondanks de rehabilitatie van Lucia de Berk in dat voorjaar, waarmee een gerechtelijke dwaling werd gecorrigeerd en tegelijk breed uitgemeten. Opeenvolgende kwartaalrapportages van het Sociaal en Cultureel Planbureau naar ‘burgerperspectieven’ geven dat aan. Dit Continu Onderzoek Burgerspectieven houdt ieder kwartaal een representatieve enquête naar de stemming onder de Nederlandse bevolking. Lees bijvoorbeeld dit COB kwartaalbericht van 2011, in het bijzonder grafiek 1.4 op blz 6. Hoe wordt deze positieve trend verklaard?

Het vertrouwen van de burger in de rechtspraak fluctueert: het stuitert zo’n beetje mee op de nieuwsconjunctuur. Bij gerechtelijke dwalingen en grote kwesties ontstaat er doorgaans een dip – en daarna volgt licht herstel. Het lijkt erop dat het aantreden van het kabinet Rutte vorig najaar het algemene vertrouwen in politiek en bestuur heeft laten stijgen. De rechtspraak profiteert mee. Overigens is het gemiddelde niveau van vertrouwen in de rechtspraak consequent hoger dan in regering of volksvertegenwoordiging. In het vierde kwartaal van het vorig jaar steeg het vertrouwen trouwens ook in de grote ondernemingen en de kranten. Meer vertrouwen in deze instituties is overigens geen indicatie van een algehele stemmingsverbetering. “Over de eigen financiële situatie, de economie en de samenleving is men niet positiever”.

Voor het eerst in jaren heeft de burger in het eerste kwartaal van 2011 meer vertrouwen in de rechtspraak dan in de ‘grote ondernemingen’. Alleen in successievelijk de televisie, de kranten en de vakbonden heeft de burger net iets meer vertrouwen. De rechtspraak krijgt een score van 67, daarna volgt de Tweede Kamer (58), gevolgd door de regering met de laagste score: 53. Het laatste kabinet Balkenende scoorde nog lager: 48. Rutte zorgt dus voor een positievere stemming bij de burger over de overheid. Significant meer burgers vinden dat het nu „de goede kant opgaat” met het bestuur van Nederland, zo blijkt uit dit stemmingsonderzoek.

Het vertrouwen in de rechter herstelt dus mee. Maar de burger blijft overigens ontevreden over de hoogte van de straffen, zo blijkt uit de gesprekken die de onderzoekers in de zogeheten focusgroepen voeren. Justitiële dwalingen versterken de uiterste oordelen, positief en negatief.  De onderzoekers:  “Bij de rechtspraak blijken de fouten die de afgelopen jaren in het nieuws kwamen heel verschillend te worden geïnterpreteerd. Zijn ze voor een aantal lageropgeleiden een argument voor gering vertrouwen, voor een aantal hogeropgeleiden bewijzen ze juist dat het systeem zich kan corrigeren en daarom veel vertrouwen verdient.”

Het SCP concludeert dat het veronderstelde gebrek aan ‘normen en waarden’ het belangrijkste probleem is voor de burger: Nederland als land waar “alles” maar kan en “niks” echt wordt aangepakt. Daarna maakt de burger zich het meest zorgen over het eigen inkomen en de staat van de politiek. Daarna komen onveiligheid en immigratie.

Bekijk hier de uitzending van het Filosofisch Kwintet, waar de rechtsstaat ook de komende zondagen centraal discussie thema is.  

Reageren? Nuanceren en argumenteren verplicht. Volledige naamsvermelding.

Geplaatst in:
Staatsrecht
Lees meer over:
openbaar ministerie
raad voor de rechtspraak
rechtersambt

15 reacties op 'Vertrouwen in de rechtspraak stijgt, dankzij aantreden kabinet Rutte'

Reinier Bakels

Het is al bij voorbaat populistisch(!) om *de* rechtspraak te vereenzelvigen met strafrechtspraak. Zo komen de misverstanden in de wereld. Bijvoorbeeld dat Moszkowicz een “topadvocaat” is. Echte topadvocaten die internationale mergers & acquisitions in goede banen leiden krijgen de slappe lach van zo’n karikatuur.

Ik vond dat Ybo Burema het in de uitzending heel mooi uitlegde, ook al werkten Clairy Polak en die eeuwige Ad Verbrugge zoals gewoonlijk als stoorzenders.

R.C. van der Zant

Waar gaat het in dit artikel nu eigenlijk om? Is het nu belangrijker om schoon te zijn of om je schoon te voelen? Het gaat er mijns inziens niet om of het vertrouwen in de rechtspraak groot is of niet, het zou er om moeten gaan of de rechtspraak kwalitatief afdoende functioneert. Dit door te meten op basis van objectieve criteria en te vergelijken met landen met eenzelfde (door de fransen opgelegd) staatsbestel. Ik heb dergelijke objectieve criteria niet kunnen ontdekken in het artikel.
Omdat dergelijke criteria ontbreken, gaat het artikel over het tellen van (ongefundeerde) meningen en die zijn zelden interessant. Overigens is door onderzoek komen vast te staan dat rechters al geruime tijd zwaarder straffen (tot 20%). Het artikel op 5 november 2010 van Folkert Jensma is nota bene op de site van NRC te vinden. De roep om wraak door het volk is dus reeds beantwoord. Niet onderzocht is of deze verzwaring van de strafmaat proportioneel is te noemen. Dit lijkt verder (internationaal) onderzoek te rechtvaardigen.

Frits Buurmeijer Smith

Gek is dat toch. 3 maanden geleden nog geloofde niemand van het rechtse electoraat in een eerlijk proces versus GW. Tot 2 keer toe rechters gewraakt. Een raadsheer afgebrand en tussendoor ook nog eens de rechtstaat in haar fundamenten aangetast door GW zelf en zijn aanhang. Nu ineens is er een stijging van vertrouwen? Het lijkt een beetje op de werkloosheidscijfers in de US. Op maandag dalen die onverwacht en donderdagsmiddags is er ineens sprake van toename van het aantal WW-aanvragen. Is het niet een beetje de vegetariér vragen om de biefstuk voor te proeven of erger nog, een spookrijder die een andere spookrijder rechts inhaalt?

Marius van Huygen

“De beëdiging van een nieuw kabinet zorgt voor een stijging van het vertrouwen in de politiek.”

Dubieuze constatering aangezien dat niet uit de politieke peilingen blijkt. Zowel het ‘rechter’ als het ‘linker’ politieke kamp worden nauwelijks groter of kleiner. De politieke verschuivingen vinden vooral plaats binnen de kampen. Zo profiteert de VVD en PVV sterk ten koste van het CDA.
Dat het vertrouwen in de rechtspraak zou stijgen is waarschijnlijk alleen maar gebaseerd op beeldvorming aangezien de meest mensen zelf weinig of niet met Justitie in aanraking komen. Het schrijven van ‘bonnen’ wordt zelfs bestuursrechterlijk afgehandeld. Maar weten Henk en Ingrid veel…volgens het SCP.

Peter van der Lichte

Rechters hebben te maken met een zaak die aangedragen wordt door het Openbaar ministerie. Als dit half-/broddelwerk is, zullen de rechters niet anders kunnen, dan hiermee rekening te houden voor de strafmaat. “de burgers”zullen denken, die rechters geven veel te lage straffen. Wat normloos is, is de acceptatie in Nederland van de rechtspraak door programma’s als Tros Opgelicht?! maar ook de regionale politie. Zij bepalen of iemand schuldig is met alle gevolgen. Middeleeuwse toestanden.

R. ten Haaf

Merkwaardig, wat wordt eigenlijk gemeten als het gaat over ‘het vertrouwen in de rechtspraak’? Ik ben het daarom eens met R.C van der Zand op dit punt. Ook Reinier Bakels heeft gelijk waar hij het heeft over de volstrekt eenzijdige focus op strafrecht.
In mijn ogen gaat het bij vertrouwen meer over de balans tussen gerechtigheid-rechtvaardigheid-en rechtszekerheid. En over de rol die wetgever-advocatuur-openbaar ministerie en de rechtbanken moeten spelen om juist die gevoelige balans te bewaken.
En juist daar lijkt slecht werk geleverd te worden. Zelf heb ik ervaringen met een (v)echtscheiding, waarin ik als man het vertrouwen in de rechtspraak in elk geval totaal verloren ben. Vooringenomenheid, partijdigheid, fouten niet toegeven en herstellen, zelfs liegen door rechters, het is allemaal gebeurd voor mijn eigen ogen.
Helaas herken ik veel van wat ik zelf heb ervaren ook in krantenberichten over rechtszaken, en affaires. Ik denk dan aan bijvoorbeeld de Chipshol-affaire, de rol van het Amsterdamse hof in de zaak Wilders, grote gerechtelijke dwalingen , de recente ophef over ten onrechte verlengde TBS etc. etc.. Een constante stroom van “incidenten” die er op wijzen dat er zaken fundamenteel fout zitten in de rechtspraak. In mijn ogen lijkt het er op dat het gesloten bolwerk van de Raad voor de Rechtspraak zijn zelfreinigend vermogen verloren heeft. Een van de bronnen van de problemen ligt mijns inziens in de levenslange benoeming van onze rechters, die vanaf dat moment een staat van ‘onkwetsbaarheid’ krijgen die ongeëvenaard is.
Dat in discussies slechts “deskundigen” mogen figureren is een intelligent middel om de werkelijke discussies uit de weg te gaan. Al deze mensen zitten tot over hun oren in dit afglijdend systeem en hebben er alle belang bij hun positie te behouden. Een te kritische opstelling zou juist hen niet in dank worden afgenomen.
Het wachten is op mensen die op zoek durven gaan naar een nieuwe invulling van de trias politica, want daar lijkt hard behoefte aan, wil de rechtstaat zoals we die nu kennen en die ontegenzeglijk veel goeds heeft gebracht niet ten ondergaan aan gebrek aan vertrouwen.

Dick Kooman

“Bij de rechtspraak blijken de fouten die de afgelopen jaren in het nieuws kwamen heel verschillend te worden geïnterpreteerd. Zijn ze voor een aantal lageropgeleiden een argument voor gering vertrouwen, voor een aantal hogeropgeleiden bewijzen ze juist dat het systeem zich kan corrigeren en daarom veel vertrouwen verdient.”
Welk aantal hogeropgeleiden dit bewijs aanvaarden is niet duidelijk. Hopelijk zijn het er niet veel, ook al hebben zij de voormalige voorzitter van de Vereniging voor Rechtspraak aan hun zijde. Te menen dat het huidige systeem waarbij men jaren in de gevangenis terecht kan komen door rechterlijke onbekwaamheid, vertrouwen verdient omdat jaren later er nog gecorrigeerd kan worden, getuigt van grote naïeveteit. En wie meent dat het maar om enkele en zeer gecompliceerde gevallen gaat zij verwezen naar W.A. Wagenaar: Vincent plast op de grond. Er zijn goede redenen om met wantrouwen naar de prestaties van de rechterlijke macht te kijken, in elk geval in strafzaken.

Muskens

@R. ten Haaf zegt

Goed, uw ervaringen met het Nederlands recht beperken zich dan, naar ik meen tot het burgerlijk recht.
Echter hetgeen u constateert beperkt zich helaas niet tot het burgerlijk recht. Het is een ziekte die alle rechtsgebieden volledig incapabel heeft gemaakt. Het functioneren van zowel burgerlijk-, straf- als bestuursrecht heeft niets maar dan ook helemaal niets met rechtsstatelijke principes te maken
Wanneer u het boek “Het Nederlands Bestuursrecht in Theorie en Praktijk” van professor Tak ter hand zou nemen, zou u in de inleiding kennis kunnen nemen van het gegeven dat Tak van mening is dat Nederland een dictatuur is.
Tak zit in “rechtsprekend “Nederland volledig in het verdomhoekje.
Ik ben er laatstelijk door staatsraad Loeb tijdens een zitting bij de RvS nog uitgesmeten omdat ik refereerde aan Tak.
5% van alle casussen die door een burger tegen de overheid worden aangespannen worden uiteindelijk door die burger gewonnen. In 95% worden de overheden in het gelijk gesteld. Nu gaat het er bij mij echt niet in dat in die 95 % de burger ongelijk heeft.

Wanneer ik mij nu beperk tot het bestuursrecht kan men vaststellen dat de advocatuur zich zeer wel bewust is van het (mal)functioneren van deze “tak van sport “.
Evenwel is de advocatuur de laatste die zich sterk zal maken om de status quo te doorbreken. Immers vaart de advocatuur zeer wel bij de gegeven situatie. Naïeve burgers die ( misplaatst) vertrouwen scheppen in het recht, genereren vorstelijke inkomens voor de advocatuur. Wanneer de ogen van de burger eindelijk zouden opengaan, komt in ieder geval uit het bestuursrecht geen inkomen meer voor de advocatuur.

Het moge u duidelijk zijn dat ik de mening van professor Tak volledig zonde enig voorbehoud onderschrijf

Paul Kirchhoff

“Bij de rechtspraak blijken de fouten die de afgelopen jaren in het nieuws kwamen heel verschillend te worden geïnterpreteerd. Zijn ze voor een aantal lageropgeleiden een argument voor gering vertrouwen, voor een aantal hogeropgeleiden bewijzen ze juist dat het systeem zich kan corrigeren en daarom veel vertrouwen verdient.”

Na de vrijspraak van Lucia de Berk werd door leden van het OM gewezen op de goed werking van het systeem dat na zes jaar onterechte vrijheidsberoving tot een vrijspraak leidde.
Daarbij werd gemakshalve vergeten dat niet het systeem inititaieven nam om de zaak opnieuw te bezien maar dat de herziening te danken is aan de enorme inzet van Metta de Noo en haar broers Ton en Bram Derksen.
Zonder deze mensen was er geen herziening gekomen van wat niet anders gezien kan worden als een blunder van de eerste categorie.
Het Hof had moeten zien dat er buiten het ter zitting reeds betwistte statistische bewijs niets was dat de visie van het OM ondersteunde.
Je

Paul Kirchhoff

“Bij de rechtspraak blijken de fouten die de afgelopen jaren in het nieuws kwamen heel verschillend te worden geïnterpreteerd. Zijn ze voor een aantal lageropgeleiden een argument voor gering vertrouwen, voor een aantal hogeropgeleiden bewijzen ze juist dat het systeem zich kan corrigeren en daarom veel vertrouwen verdient.”

Na de vrijspraak van Lucia de Berk werd door leden van het OM gewezen op de goede werking van het systeem dat na zes jaar onterechte vrijheidsberoving toch tot een vrijspraak leidde.
Daarbij werd gemakshalve vergeten dat niet het systeem inititaieven nam om de zaak opnieuw te bezien maar dat de herziening te danken is aan de enorme inzet van Metta de Noo en haar broers Ton en Bram Derksen.
Zonder deze mensen was er geen herziening gekomen van wat niet anders gezien kan worden als een blunder van de eerste categorie.
Het Hof had moeten zien dat er buiten het ter zitting reeds betwiste statistische bewijs niets was dat de visie van het OM ondersteunde.
Om op basis van het flinterdunne statistische “bewijs” iemand tot levenslang en aanvankelijk ook nog tot TBS te veroordelen moet je werkelijk last hebben van tunnelvisie.

Bij deze zaak is duidelijk geworden dat rechters die moeten afgaan op het oordeel van deskundigen zich ernstig moeten afvragen of ze het oordeel van de deskundige en de manier waarop dat tot stand komt begrijpen.
Is dat niet het geval en ontbreekt daarnaast ook iedere vorm van direkt bewijs dan moet de rechter besluiten tot vrijspraak omdat niet is voldaan an de eis dat het bewijs wettig en overtuigend moet zijn.

Alfred Mol

De samenstelling van dit forum was tendentieus. Harm Brouwer en prof. Buruma zijn toch niet objectief met hun background. Deze twee zaten er om de rechtspraak te verdedigen. Buruma maakte het heel bont. Buruma vertelde dat hij door een rechtbank als (zgn.) onafhankelijke deskundige was gevraagd een case te beoordelen. En die case was volgens Buruma volkomen correct behandeld.
Tja, als je echt een onafhankelijke instantie wilt hebben, dan zou je mr Pieter van Vollenhoven of mr Paul Ruijs moeten vragen. Mr Paul Ruijs heeft al vele jaren geleden actie gevoerd voor registratie van bijbanen van rechters. En nu zo’n 12 jaar later wordt daar nog steeds de hand meegelicht, bijgevolg problemen met Westenberg e.d.

En wie had het zondag over de spraakmakende Chipshol-zaak ? Niemand het leek wel anathema…. laten we het leuk houden.
Het probleem is niet eens zo zeer de strafrechtspraak, hoewel daarbij schokkende missers zijn (Lucia de B., Puttense moordzaak, Schiedammer parkmoord….) maar de partijdige rechtspraak bij civiele zaken. dit is vnl terug te voeren op “corporatism” (zie ook Rep. Ron Paul), waarbij grote instanties en maatschappijen worden bevoordeeld – zoals bij de Chipshol zaak en ook mijn case. Ron Paul noemt dit “soft fascism” en “crony capitalism”, je kunt het ook polder-fascisme noemen.
zie ook: http://alfred-mol.vpweb.be/

Jan van Rongen

Ik vind de titel van dit stuk zeer tendentieus. Nergens wordt aangetoond dat het aantreden van het kabinet Rutte de oorzaak is.

“Lees bijvoorbeeld dit COB kwartaalbericht van 2011, in het bijzonder grafiek 1.4 op blz 6.” Dat doen we dan.

Vanaf het aantreden van het kabinet Rutte is er een stijgende lijn in het vertrouwen van de Nederlanders in 7 “instituties” (kabinet, 2e kamer, rechterlijke macht, de tv, kranten, etc.) . Daar kan men een oorzakelijk verband in zien, maar dat zegt de grafiek helemaal niet.

In 2009 (tijdens het “vecht” kabinet Balkenende IV) was het vertrouwen — ondanks de crisis — hoger dan in maart 2011. Er is vooral een sterke daling vlak na de val van dit kabinet tot en met sept 2010. Daarna gaat het weer omhoog. De enige conclusie die je zou kunnen trekken is dat een regeringswisseling mensen onzeker maakt onzeker. Maar je kunt onmogelijk zeggen dat dat komt door Rutte.

yf meurs

Er is weer een nieuwe stelling de maatschappij ingeslingerd, ´het vertrouwen in de rechtspraak´ of ´het tanende gezag´. Dit losgeslagen projectiel wordt met veel elan en met behulp van alle mediatechnieken veelvuldig aan het volk in al zijn facetten hapklaar geparafraseerd. En waarom wil de politiek dit ? Juryrechtspraak, lekenrechtspraak ?
Als er bij het bepalen van iets als ´vertrouwen in de rechtstaat´ gebruikt gemaakt wordt van percentages…Zijn deze percentages gebaseerd op een gecreeerde opiniemonopolie die door de media met een paplepel wordt gevoerd, zijn er meer mensen bij een rechter geweest (gelet op de drukte bij de rechtbanken, zou me dat niets verbazen). Is de opiniemaker zo geradicaliseerd dat rationalisatie en ethiek een schaars goed aan het worden zijn?! Het is in ieder geval duidelijk dat de politiek zelf de rechtstaat laat wankelen, mede door de ´vercommercialisering´ van de politiek, waardoor de politiek meent het recht te hebben ingrijpende veranderingen op onze wetten te moeten toepassen. Onpartijdige rechtspraak is geen ´dienstverlening´.

Joris Baas

De uitsrpaak dat het vertrouwen stijgt kan wel wat nuance gebruiken. De Chipshol zaak moet dan wel heel transparant en vlot afgewikkeld worden bijvoorbeeld. http://tiny.cc/hs41i

Alfred Mol

Wie kan beter oordelen dan een oud-rechter en afscheid-nemend hoogleraar prof. Jan Brinkhof, UvU.

Recent zag ik het Afscheidscollege van prof. Jan Brinkhof, voorheen Hof den Haag mbt IE zaken. URL: http://www.uu.nl/faculty/leg/NL/Actueel/agenda/Pages/270110Afscheidscollegeprof.aspx

Prof. Brinkhof is zeker niet ingenomen met de kwaliteit van de rechtspraak. Zo is Brinkhof kritisch mbt de selectie van toekomstige rechters. In D en VK worden ervaren juristen aangezocht, in NL kiest men voor opleiding van jonge, onervaren juristen. Brinkhof laakt ook de kwaliteit van het werk van de Hoge Raad.

Citaat Brinkhof: ‘Wie vergelijkt ontdekt dat Nederland niet de best denkbare wereld is. Het kan beter. Inspiratie kunnen wij opdoen bij onze buren, links en rechts.’

Ergo: waarom is prof. Brinkhof niet uitgenodigd voor deze sessie ??