Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

De Uitspraak: Mag Elsevier reacties verwijderen van webbezoekers vanwege hun politieke kleur?

Mag de website van opinieweekblad Elsevier alle reacties verwijderen van een lezer omdat die een andere politieke opvatting heeft, namelijk D66 ? Met commentaar van NJB-medewerkers Egbert Dommering, advocaat en hoogleraar informatierecht in Amsterdam en Leo van der Wees, onderzoeker in aan het Tilburg Institute for Law Technology and Society en directeur van www.recht.nl , het internetportaal voor juristen.

De Zaak. Een bezoeker van het internetforum van Elsevier reageert op een bericht over het ontslag van een lerares die als moslima weigerde handen te schudden. Hij vindt dat een ‘onnozel feit’ en schrijft dat de school is gezwicht voor een klimaat waarin je ‘voor je het weet’ te boek staat als ‘linkse multiculturalist’. En ‘krijg je alle rechtse media met Elsevier voorop over je heen’. Deze reactie wordt verwijderd. Alle reacties die deze bezoeker eerder plaatste worden alsnog geschrapt. En hij wordt geblokkeerd als deelnemer aan toekomstige discussies op het forum.

De man zoekt contact met de redactie, maar krijgt geen antwoord. Daarop dient hij een klacht in bij de Commissie Gelijke Behandeling. Hij vindt dat het blad verboden onderscheid maakt op grond van politieke gezindheid.

Speelt politiek een rol? De internetbezoeker zegt dat hij D66 steunt en zich in de Elsevier discussies mengt om daar een ‘ander geluid’ te laten horen. De redactie erkent dat de man is geblokkeerd, maar weigert ‘principieel’ uit te leggen waarom. Volgens het blad omvat de persvrijheid het recht om bezoekers te weigeren „ook als dat verband zou houden met de politieke kleur van een reactie”. De Commissie constateert dat Elsevier niet betwist dat het D66 geluid om politieke redenen is geweigerd.

Welke regelgeving is van belang? De Algemene wet gelijke behandeling verbiedt „het maken van onderscheid op grond van politieke gezindheid bij het aanbieden van of verlenen van toegang tot diensten”. De persvrijheid en de vrijheid van meningsuiting staan in de grondwet (art. 7) en het EVRM (art. 10).

Hoe motiveert Elsevier de weigering?

Het blad vindt dat persvrijheid een leeg begrip wordt als media verplicht zouden zijn om alle politieke kleuren op de website te accepteren. Het bestaansrecht van media is volgens Elsevier namelijk gelegen in de „rangschikking naar kleur”. Het in standhouden van die identiteit is een fundamentele vrijheid en „reacties van derden kunnen (daarop) een negatief effect” hebben. Het niet plaatsen van reacties en ingezonden brieven zonder motivering of verantwoording valt binnen die vrijheid.

De klager wordt door Elsevier ook niet gedupeerd omdat hij keus heeft uit een „onuitputtelijke hoeveelheid mogelijkheden” om zijn mening te geven. „Dat geldt zeker op internet”.

Welke maatstaf hanteert de Commissie? Die weegt het recht om tegen discriminatie te worden beschermd af tegen de persvrijheid. Die mag volgens vaste regelgeving alleen worden beperkt als dat ‘noodzakelijk is in een democratische samenleving’.

Is het voor de democratie dus nodig dat Elsevier wordt verplicht alle meningen toe te laten? Het antwoord luidt nee. Blad en website hebben een ruime vrijheid om zelf te beslissen over hun identiteit en de manier waarop ze hun doelgroep bereiken. „Het weigeren van bepaalde reacties behoort tot deze keuzevrijheid”. De reageerder heeft daarentegen geen afdwingbaar recht om zijn mening op fora van eigen keuze te laten horen. Er zijn immers „internetfora waar hij wel zijn reacties kan geven”.

De uitspraak (no. 2011 69) is hier te vinden.

Reageren? Nuanceren en argumenteren verplicht. Volledige naamsvermelding.

Geplaatst in:
Tuchtrecht
Lees meer over:
discriminatie
EVRM
media
vrijheid van meningsuiting

16 reacties op 'De Uitspraak: Mag Elsevier reacties verwijderen van webbezoekers vanwege hun politieke kleur?'

NJB medewerker Egbert Dommering, hoogleraar informatierecht in Amsterdam

Waar de Commissie Gelijke Behandeling al niet goed voor is.

Elsevier heeft zich bij de inrichting van haar website waarop op artikelen in Elsevier kan worden gereageerd het recht voorbehouden om reacties te weigeren, die niet stroken met de meningen die Elsevier er op na houdt (‘liever niet ziet’). Zij heeft van dat recht gebruik gemaakt door een zich D66er noemende lezer de toegang te ontzeggen. Deze had naar aanleiding van de handenschud kwestie in het onderwijs (moslim leraren of leraressen willen andere seksen soms geen hand geven), waarover Elsevier had geschreven geblogd: ‘De core business van de lerares is lesgeven, ze is niet aangesteld om handen te schudden. De lerares gaf prima les, maar het schoolbestuur wilde liever niet als moslimvriendelijk te boek staan. In een klimaat dat hoe langer hoe vijandiger wordt. Voor je het weet ben je een linkse multiculturalist en krijg je alleen rechtse media met Elsevier Magazine voorop over je heen (cursivering EJD).’ Enzovoort. Het zal wel die laatste zin zijn geweest die Elsevier Magazine ‘liever niet zag’.
Gaat deze D66er een klacht indienen bij de Commissie Gelijke Behandeling en verklaart de Commissie Gelijke Behandeling zich bevoegd van die klacht kennis te nemen (omdat zij zich in een soortgelijke zaak vroeger ook al eens ten onrechte bevoegd had verklaard). En na A volgt het hele alfabet: bekwame juristen van de Commissie schrijven een paar vellen vol over vrijheid, gelijkheid en broederschap om de klacht tenslotte af te wijzen. De uitgever wil niet zeggen waarom zij de schrijver de toegang heeft willen ontzeggen, maar stelt dat zij als eigenaar van dat blad het recht heeft om zonder opgaaf van redenen iemand van de site te weren. De Commissie spreekt dan ook nog de grote B uit door te oordelen dat Elsevier dat heeft gedaan op grond van de politieke gezindheid van verzoeker (dat is natuurlijk niet zo, dat is vanwege die sneer over rechtse media, zoals een kind kan begrijpen). En dan gaat de Commissie eens echt zitten voor een kleine twintig alinea’s over de rest van het alfabet van de vrijheid van meningsuiting. De voorspelbare uitkomst van deze juridische tour de horizon waarbij geen uitspraak van het EHRM binnen dit domein onbesproken blijft, is dat de uitgever van een opinieblad zelf beslist welke meningen zij plaatst en welke niet.
Ik herinner mij dat ik eens voor NRC Handelsblad ben opgetreden tegen Willem Oltmans die een kort geding bij de president van de Rechtbank Rotterdam was begonnen omdat de krant een ingezonden brief van hem niet wilde plaatsen. In deze brief beklaagde hij zich erover dat de krant een enorm artikel over zijn relaties met Bouterse had gepubliceerd op basis van mededelingen die hij ‘off the record’ in een zwembad in Paramaribo (waarvan een foto bij het artikel was geplaatst) aan een redacteur van de krant had gedaan. De brief besloot met de mededeling: ‘En deze schending van vertrouwen zou onder de vorige hoofdredacteur niet zijn voorgekomen.’ De krant wilde die brief wel plaatsen maar zonder de laatste zin. Oltmans had vervolgens Mr Haakmat als advocaat ingehuurd, die een stevig emmertje EHRM jurisprudentie over de toenmalige president Nivard uitstortte om gedaan te krijgen dat deze zou bevelen dat de integrale brief plus de laatste zin moest worden geplaatst. Nivard vond het allemaal zo’n ongelooflijke flauwe kul dat hij halverwege de zitting wegliep om een beslag op een schip te gaan opheffen. Dat had de Commissie natuurlijk ook moeten doen: ergens anders een echte ongelijkheid gaan opheffen

NJB medewerker Leo van der Wees

Met de opkomst van rechts is de aandacht voor de vrijheid van meningsuiting toegenomen. De rechterflank van het politieke spectrum, met destijds Ayaan Hirsi Ali voorop (http://www.liberales.be/essays/ayaanbeledigen), spreekt zelfs van een recht om te beledigen. Dat beledigen gebeurt dan ook veelvuldig, vooral als rechts kritisch wordt bejegend. Mijn stijl is het niet, maar het is prima, zolang de rechter het beledigen geen halt toeroept. Elsevier schreef in dit kader ooit in een commentaar dat een rechter kwetsende en discriminerende teksten en tekeningen moet toestaan, zolang ze niet oproepen tot geweld. (http://www.elsevier.nl/web/Opinie/Commentaren/278284/Beledigen-van-moslims-moet-niet-strafbaar-zijn.htm) Maar dat is natuurlijk anders als het teksten betreft die op het internetforum van Elsevier worden geplaatst door politiek anders denkenden. Ook al roepen die anders denkenden niet op tot geweld, maar verkondigen zij een andere, niet-Elsevier-opinie. Dan is de persvrijheid in het geding, dan wordt er gezaagd aan de poten van het pluriform persbestel! Althans dat is de indruk als je de tekst leest van de uitspraak van de Commissie Gelijke Behandeling.

Is de pluriformiteit van de pers dan daadwerkelijk in het geding als er een reactie van een D66-achtige persoon wordt geplaatst op het Elsevier-forum? Wel nee, denk maar niet dat er iemand is die vindt dat het blad maar een beetje minder rechts is geworden als men de reactie van de betreffende persoon leest. Integendeel zou ik bijna zeggen, trouwe lezers zullen blij zijn bij de Elsevier-club te horen als ze de reactie lezen. Bovendien is het een reactie en die zal door niemand gezien worden als de mening van Elsevier zelf. De tekst staat immers op het reactieforum, zoals Elsevier het zelf noemt.

Naar aanleiding van de uitspraak van de CGB (http://www.elsevier.nl/web/Nieuws/Internet-Gadgets/295854/Elsevier-mag-discrimineren-bij-verwijderen-reacties.htm) stelt de hoofdredacteur van Elsevier dat de teksten helemaal niet verwijderd zijn vanwege de politieke opvattingen van de schrijver. Hij stelt dat teksten alleen van de site verwijderd worden in geval van grof taalgebruik. Dan ben ik draad even kwijt. Je kunt de schrijver overal van betichten maar niet van grof taalgebruik. Zeker niet als de grens mag liggen bij het oproepen tot geweld, zoals de redactie van Elsevier in het bovengenoemde commentaar stelde. Wat wel duidelijk is, is dat Elsevier met twee maten meet. Iedereen mag elkaar de huid vol schelden, maar niet op het eigen webforum.
Ook als je naar de redenen kijkt op basis waarvan Elsevier zegt een reactie te zullen weigeren of verwijderen, dan zou ik niet weten op basis waarvan de tekst verwijderd zou moeten zijn. Of het moet zijn dat de webredactie vindt dat de reactie ontoelaatbaar is. En mocht dat dan zo zijn geweest, dan ik me net als de CGB toch niet aan de indruk onttrekken dat de politieke signatuur de reden is geweest. Wat de hoofdredacteur ook stelt.

De persvrijheid wordt er vervolgens bijgesleept om het verwijderen te legitimeren. De persvrijheid die burgers toch eerst en vooral het recht geeft om ongehinderd gevoelens en gedachten openbaar te maken. Een recht dat zeker journalisten toch hoog in het vaandel zouden moeten hebben staan. Het verwijderen van de in de ogen van Elsevier onwelgevallig tekst is wat mij betreft daarmee in strijd. Censuur, maar zeker ook discriminatie op grond van politieke overtuiging zoals de schrijver van de ‘grievende’ tekst stelt. Ook al heeft deze schrijver honderden, zo niet meer, andere mogelijkheden om zijn linkse mening te uiten.

En wat is een forum waarin alleen maar instemmende reacties op geplaatst mogen worden? Volgens Van Dale is een forum (onder meer) een website waar men informatie of meningen kan uitwisselen over een bepaald onderwerp. Dat kan dus niet bij Elsevier. Best, maar noem het dan niet zo. Noem het dan een instemmingsplatform of iets dergelijks.

Ik snap best dat Elsevier het webstraatje schoon wil houden, maar de voorwaarden staan slechts toe extreem linkse of extreem rechtse uitlatingen te weigeren en niet reacties als de in het geding zijnde. Dat de pluriforme pers met het plaatsen van de reactie in het geding zou zijn, is wat mij betreft een lachertje. Als je daarbij bedenkt dat de persvrijheid er toch vooral is om opinies ongehinderd te mogen openbaren en dat Elsevier zelf de vrijheid van meningsuiting pas wil beperken als er wordt opgeroepen tot geweld, dan lijkt ook terughoudendheid gepast bij het verwijderen van reacties. Zeker daar waar het een forum betreft, een plek voor uitwisseling van opinies. Kortom, alle reden om het verbod tot discriminatie te stellen boven dat van de persvrijheid van Elsevier voor wat betreft het verwijderen van reacties op hun webforum.

Arendo Joustra

Het idee alleen al dat wij de reacties op onze website zouden screenen op politieke kleur. We hebben wel wat beters te doen, mijnheer Van der Wees. Een blik in de brievenrubriek van het weekblad en een blik in het reactieforum op internet maakt trouwens duidelijk dat politieke kleur geen reden is om opinies te weigeren (tenzij van het zeer extreme soort). Daar zijn we ook te liberaal voor. We konden niet meer nagaan waarom de zeer brave opinie van de klager is verwijderd. Kan best een menselijke fout zijn geweest, wie zal het zeggen.
Maar wat er ook is gebeurd, mijnheer Van der Wees, ik vind dat media wel degelijk het recht hebben om brieven of reacties te weigeren om hun eigen “identiteit” te bewaken. Dat heeft uiteraard niets met censuur te maken, want dat zou betekenen dat een titel alles maar moet toestaan, ook van eigen journalisten. Moet het blad Opzij zijn pagina’s of website laten overnemen door mannen, de Gay Krant door hetero’s, De Groene Amsterdammer door Wilders-aanhangers? Nee natuurlijk. Terecht dat de CGB persvrijheid boven discriminatie stelt. (Maar inderdaad mijnheer Dommering, het is vreemd dat de CGB hier tijd aan heeft besteed en niet tegen de klager heeft gezegd dat ze wel iets beters heeft te doen. De CGB heeft mijns inziens niet de taak de media voor te schrijven wat te doen of te laten, tenzij, wellicht, Opzij te kennen geeft alleen vrouwen te willen aannemen, maar dan nog.)

Remi Rijs

Een punt dat mijns inziens onvoldoende wordt meegenomen, is de wijze waarop de lezer wordt uitgenodigd te reageren.

Neem als voorbeeld dit weblog, waar de “NRC redactie probeert iedereen met open vizier te laten discussiëren”. Ik interpreteer dit als een uitnodiging aan elke lezer; mits voldaan aan elementaire omgangsvormen en niet strijdig met de wet, lijkt het mij redelijk dat een reactie dan ook geplaatst wordt. Als, in dit geval, Elsevier achteraf redenen gaat bedenken om reacties niet te plaatsen, lijkt me dit een vorm van misleiding.

Het is een heel ander verhaal als een medium externen (zeg, lezers) uitnodigt om iets te plaatsen dat past bij haar eigen doelstellingen. Dat is zoiets als zich richten tot de eigen achterban.

Het zou goed zijn als Elsevier, of wie dan ook, vooraf duidelijk maakte wat “reageren” betekent.

Max Molenaar

Voorstellen voor webfora en weblogs
Veel weblogs en webfora verwijderen helaas reacties, omdat ze de mening van de reactie niet delen, ook als die mening niet kwetsend is en niet oproept tot haat of criminaliteit. Dat gebeurt wereldwijd. En kennelijk is dat verwijderen van die reacties in ons land juridisch gezien toegestaan.

Het zou voor de samenleving denk ik goed zijn, als reacties op een aantal webfora en weblogs zouden worden verwijderd, indien ze drogredenen(*1) (logical fallacies) bevatten, of als ze feiten noemen die niet onderbouwd worden met weblinks naar onderzoeksresultaten.

Ook kwetsend cynisme zou verboden moeten worden op webfora en weblogs, omdat dat soort gedrag conflicten en haat kan stimuleren.

Nederlandse politici zouden op het gebied van niet-kwetsend gedrag, wetenschappelijke onderbouwing en vermijden van drogredenen het goede voorbeeld moeten geven. Helaas geven ze op die gebieden vaak een slecht voorbeeld.

(*1) VIDEO OVER DE STROMAN-DROGREDEN
http://www.youtube.com/watch?v=v5vzCmURh7o

Reinier Bakels

Elsevier belazert de bezoeker van de website als ze te selectief zijn bij het plaatsen van reacties. Het kan zich als een boemerang tegen dit blad keren als er voortaan alleen nog keurige reacties worden geplaatst die helemaal in overeenstemming zijn met de “partijlijn” van het blad.

Maar zo erg zal het wel niet snel worden.

Een betere – en objectievere – maatstaf lijkt me of reacties “on topic” dan wel “off topic” zijn. Scheldpartijen zijn vaak “off topic”. Wie “on topic” kras taalgebruik bezigt mag van mij z’n gang gaan. of richt Elsevier zich soms op bejaarden die al schrikken als je “poep” zegt?

Evert Wesker

Staat u daar van te kijken?

Het valt mij trouwens op hoezeer de (ultra)rechtse meningen (inclusief veelvuldig voorkomende ad hominem aanvallen) het internet in Nederland domineren. Rechtse bladen “selecteren” kennelijk, en de minder rechtse (Trouw, Volkskrant, NRC) niet.

De reaguurders hebben het rijk behoorlijk voor zichzelf. Dus kom bij mij niet aan met “de linkse pers”, want dat is gewoon niet zo.

Mazzel & broge, Evert

Jan Dupays

Dhr. Van der Wees haalt n.m.m. twee dingen door elkaar. Het recht van een publicatie om meningen en nieuws via haar eigen zelfbetaalde media te verspreiden en het recht van burgers om hun mening via een door een andere private partij betaald medium te mogen ventileren. Dat eerste noemen wij persvrijheid, het tweede niet. Als ik een reactie wil plaatsen op de opiniepagina van de NRC kan ik op geen enkele manier eisen dat de redactie mij daar gelegenheid toe biedt.

Elsevier is relatief tolerant in haar moderatiepolitiek. Het is het enige blad dat ik ken dat forumreacties direct plaatst en later eventueel pas weghaalt. Dat vind ik op zich toe te juichen.

Helaas zijn de moderatiepolicies vrij willekeurig. Dat wil zeker niet zeggen dat ieder links geluid wordt verwijderd, integendeel, maar kritiek op het blad wordt nogal eens afgestraft.

Een toenemend probleem is dat de reactiekolommen steeds meer worden bevolkt door mensen die denken dat de Bilderberggroep overal achter zit, op den duur jagen die de serieuzere ‘reaguurders’ weg. En dat is op termijn toch de dood in de pot, meneer Joustra.

Marius van Huygen

De ‘zuilen’ zijn blijkbaar weer terug binnen de journalistiek.
Veel opinies op webfora passen veelal bij het beeld van die krant of tijdschrift. Bij de Telegraaf en Elsevier veel Wilders aanhangers. Bij de Volkskrant veel ‘linksen’ van de PvdA en GL.
Bij de NRC meer liberale gezinten.
In de praktijk selecteren de opinies en reacties zichzelf aangezien een ‘afwijkende’ mening meestal gelijk door de reacties wordt afgebrand…
Als redacties zich met het soort reactie gaan bemoeien, in de zin van of deze wel past binnen de ideologie van de redactie dan is het eind zoek.
Met vrije meningsuiting heeft het niets van doen.
Het betreft dan meer het redactionele conceptdenken van een krant of tijdschrift om de gewenste doelgroep te bereiken en vooral te bevestigen in haar mening…
Met discussie heeft het dan ook niets van doen.
‘Vrije meningsuiting’ op deze wijze gepraktiseerd maakt de discussie dan ook tot een nepdiscussie en dient slechts het commerciele doelgroep belang.
Met volwassen journalistiek heeft het ook niet van doen, aangezien deze de vrije meningsuiting heeft afgeschaft.
Bij de NRC heb ik het in ieder geval gelukkig nog niet meegemaakt dat meer kritische en afwijkende reacties worden verwijderd.
Al loopt men met de verplichte moderatie van de forum bijdrage wel het risico niet zeker te weten of er niet welvallige bijdragen zijn verwijderd…

c wildschut

Wat mij betreft moet iedere beheerder van een forum maar voor zichzelf uitmaken of hij/zij reacties weigert of niet en zo ja, welke dan. Het gevolg van zulk selectief beleid is dat uiteindelijk de geplaatste reacties nogal eenvormig zijn.
Eenvormige reacties onder een artikel geven aan dat a) het artikel niet erg interessant is of b) er geen gezonde discussie (mogelijk) is. In beide gevallen is het forum dus niet relevant of maatgevend te noemen. Waar hebben we het dan over? Gebrabbel in de krochten van het (sowieso inhoudelijk onzekere) internet.

Eisso Post

Je vraagt je af waar zo’n forumdiscussie nog goed voor is als er blijkbaar geen afwijkende meningen verkondigd mogen worden… Een dergelijke vervorming van een debat door bepaalde standpunten te verdonkeremanen grenst aan fraude. Ongetwijfeld juridisch toe te staan, maar als we vanaf morgen alle verwerpelijke dingen gingen doen die juridisch zijn toegestaan werd dit land nog tien keer zo gruwelijk als het al is.

a.zecha

Een “leuke” vragen genererende uitspraak nr 2011-69 van de Cie.
Hierna een drietal vragen.

1. Is met het oordeel nr 2011-69 van de Cie vastgesteld dat de eigenaar van een publieke meninguitingslocatie iemands mening mag “ausradieren” omdat naar de opvatting van de locatie-eigenaar de desbetreffende persoon andere, maar naar algemene heersende open democratische normen en waarden valabele, meningen kenbaar maakt?

2. Wat is de precedentwerking in de diverse rechtsgebieden van deze uitspraak?

3. In hoeverre heeft de eigenaar van een publieke website bij het toekennen van een account aan een bezoeker de zorg- en/of informatieplicht om de bezoeker in te lichten dat Elsevier de haar welgevallige commentaren zal toelaten, althans geen meningen toelaten die mogelijk haar commerciële belangen zouden kunnen schaden?
Mijns inziens zou het van Elsevier ten minste fatsoenlijk zijn om haar accounthouders van haar censuur-criteria op de hoogte te stellen.

a.zecha.

Ron Ritzen

Joustra stelt het mooier voor dan het is.
Leo van der Wees wijst op een interessant punt. Elsevier beweert: “Overigens waren de reacties van de man helemaal niet verwijderd vanwege zijn politieke opvattingen. Elsevier verwijdert reacties nooit vanwege de politieke kleur, alleen vanwege grof taalgebruik.” Van der Wees stelt echter: “Ook als je naar de redenen kijkt op basis waarvan Elsevier zegt een reactie te zullen weigeren of verwijderen, dan zou ik niet weten op basis waarvan de tekst verwijderd zou moeten zijn. Of het moet zijn dat de webredactie vindt dat de reactie ontoelaatbaar is. En mocht dat dan zo zijn geweest, dan ik me net als de CGB toch niet aan de indruk onttrekken dat de politieke signatuur de reden is geweest. Wat de hoofdredacteur ook stelt.”
De repliek van Joustra is enigszins merkwaardig: “Het idee alleen al dat wij de reacties op onze website zouden screenen op politieke kleur. We hebben wel wat beters te doen, mijnheer Van der Wees.”
Wat Joustra hier beschrijft, is niet in overeenstemming met wat er werkelijk gebeurt. Elsevier verwijdert wel degelijk reacties. Ooit heb ik de columns van Ellian en van der List bekritiseerd vanwege hun onjuiste argumentaties en die reacties werden vrijwel direct verwijderd, maar er was geen sprake van grof taalgebruik of een afwijkende politieke signatuur. (Die stukjes heb ik later verwerkt in mijn boek ‘Het Arnold Heertje-effect’, dat over logische argumentaties in het publieke debat gaat. Die hebben niets met een of andere identiteitsvervuiling te maken.)
Kortom, Joustra stelt het mooier voor dan dat het is. (In die tijd dat ik wel eens voor dat blad schreef, was dat ondenkbaar.)

Paul Kirchhoff

Jammer dat Elsevier niet meer kan nagaan waarom de betreffende reactie is verwijderd.

Mogelijk is dat gebeurd vanwege de sneer naar Het blad als vooraanstaand vertegenwoordiger van de rechtse media.

Dat laat onverlet dat media die lezers de mogelijkheid bieden te reageren op artikelen het volste recht hebben reacties zonder opgaaf van redenen te weigeren.
Een forum is een moderne vorm van de rubriek ingezonden brieven. Ook daar heeft de redactie het recht brieven niet te plaatsen of in te korten zonder opgaaf van redenen.

Strenge moderatie leidt tot een eenheidsworst aan meningen waarmee het forum zijn aantrekkingskracht verliest.

de Hond

Het blijkt maar weer dat rechts weinig democratisch is en geen tegenspraak duldt. Eenzijdige berichtgeving van Elsevier dus. Waarom zouden we dat blad nog lezen.

Marius van Huygen

Bij de NRC, maar ook bij Trouw en de Volkskrant wordt iedere reactie gewogen en gekeurd door de web redactie voordat het geplaats kan worden (of niet).
In feite is hier dan ook sprake van censuur, aangezien de lezer van deze forum websites niet kan zien welke bijdragen zijn verwijderd.
Het maakt een forum niet betrouwbaar wat betreft het kunnen uiten van de ‘vrije’ mening aangezien die vrije mening ingeperkt wordt.
Ook een levendige discussie wordt op deze wijze onmogelijk gemaakt aangezien reacties regelmatig meer dan 12 uur nodig hebben (bij de NRC) om geplaatst te worden, na goedkeuring!