Jonge strafrechtjuristen willen tegenwicht aan 'guur klimaat' van law and order
Er moet een tegenwicht komen tegen de ‘aanhoudende roep om zwaardere straffen en de vaak onvolledige, onjuiste en tendentieuze beeldvorming over individuele verdachten, criminaliteitscijfers en het regime in gevangenissen en tbs-klinieken’. En daarom publiceerden vijftien jonge strafrechtjuristen en criminologen in de GPD-kranten en morgen in het NJB een pleidooi om de verdachte of dader vooral weer als mens te zien.
De vijftien ondertekenaars zijn hoofdzakelijk promovendi, annex docenten aan diverse rechtenfaculteiten onder de 30 jaar. Zij willen met nadruk een tegengeluid laten horen ‘op de gure (strafrechtelijke) wind die door Nederland waait.’ Niemand doet ‘alleen maar goed of slecht’. Strafrecht bestaat alleen als gevolg van het menselijk tekort. Zij menen dat er in het maatschappelijk debat veel te gemakkelijk een scherpe lijn wordt getrokken tussen’wij’en ‘zij’. Terwijl, ‘wij net zo goed dader kunnen worden als u, u net zo goed als wij.’ Zij keren zich nadrukkelijk tegen het klimaat van ‘law and order’. De groep stoort zich aan het gemak waarmee incidenten nieuwe wetgeving uitlokt. De groep schrijft:
“Wij zijn het oneens met hen die een tegenstelling creëren waar geen tegenstelling is. Denk aan de discussie over de (terecht!) toegenomen aandacht voor slachtoffers en nabestaanden. Vaak wordt hun leed gebruikt om een hardere aanpak van verdachten en veroordeelden te rechtvaardigen. Maar waarom zou gepaste aandacht voor slachtoffers niet samengaan met een stevige rechtspositie voor verdachte en dader? Bovendien is de vraag wat slachtoffers en nabestaanden wensen niet eenvoudig te beantwoorden. Geen mens is hetzelfde en wil hetzelfde. Naast harde waarden als vergelding en wraak bestaan ook milde waarden als verzoening en vergeving. Natuurlijk beseffen wij dat er slachtoffers of nabestaanden zijn die zich daartoe niet willen of kunnen zetten. Met respect daarvoor, benadrukken wij dat de kracht van vergeving en verzoening een hele samenleving sterker kan maken. Ten slotte onderstrepen wij dat strafrecht niet alleen dient voor vergelding. Het is er evengoed om herhaling te voorkomen en veroordeelden een nieuwe kans te bieden in onze maatschappij. Daar heeft iedereen iets aan.
[...] Zwaardere straffen en meer bevoegdheden voor justitie, politie en beveiligingspersoneel zijn niet nodig in een land waar de criminaliteit daalt. En waar rechters vergeleken met omringende landen streng straffen. Wij geloven in de kracht van de menselijke maat en van nieuwe kansen, verbetering en herstel. Omdat de verdachte of veroordeelde misschien een gevallen mens is, maar nog steeds een mens. Een mens als u en wij!”
Het manifest is ondertekend door Jannemieke Ouwerkerk, Ralph Hermans, Jacques Claessen, Jill Coster van Voorhout, Marianne Hirsch Ballin, Pauline Jacobs, Ferry de Jong, Lianne Kleijer-Kool, Marije Knapen, Niels van der Laan, Floris van Laanen, Sonja Meijer, Marloes van Noorloos, Anne Postma en Niels van Schaik.
Het pleidooi voor een ‘menselijke maat’ doet overigens sterk denken aan de Coornhertliga, een vereniging voor strafrechthervorming die van 1971 tot 1999 bestond. Deze is vernoemd naar Dirk Volkertsz Coornhert, grondlegger van het humanisme.
Reageren? Nuanceren en argumenteren verplicht. Volledige naamsvermelding.
