'Immigratieplan kabinet Rutte zorgt voor vier soorten Nederlanders'
Ook op hoofdstuk 6, immigratie in het regeerakkoord komen nu wetenschappelijke reacties. Lees hier de immigratiehoogleraar Thomas Spijkerboer en rechtssocioloog Kees Groenendijk op het NJblog. Zij noteren dat dit kabinet voor vier verschillende categorieën Nederlanders gaat zorgen, mede gebaseerd op etnische criteria. Verboden rassendiscriminatie, zo lijkt het.
Een aantal punten van kritiek was al bekend. Vijf EU richtlijnen en vier verdragen willen wijzigen is een ‘sisyfus-taak’. „Het overschat hiermee de Nederlandse positie in Europa. De andere lidstaten laten hun politieke agenda niet door Nederland dicteren.” Dat het stellen van opleidingseisen aan gezinsmigranten per definitie discriminerend is, was eerder gehoord. Evenals de bizarre ambitie om Turkije per verdragswijziging over te halen om alle Turken in Nederland te verplichten tot een inburgeringsexamen.
Maar de twee auteurs demonstreren in hun commentaar ook dat veel voornemens op het terrein van inburgering ontleend zijn aan het beleid van minister Verdonk (2003-2007). Zij hebben het over een hoog ‘déja vu’-gehalte. Het resultaat was destijds volgens hen onrust, onzekerheid en bestuurlijke chaos. „Waarom zou dit keer anders zijn dan in 2007?”
Zo doen de verschillende soorten Nederlanders die het kabinet nu voorstelt sterk denken aan de plannen van Verdonk. Haar wetsvoorstel Inburgering maakte eveneens onderscheid tussen geboren Nederlanders, Antilliaanse Nederlanders en genaturaliseerde Nederlanders. De Raad van State vond dat een vorm van rassendiscriminatie, verboden door de VN. De ‘vier soorten Nederlanders van Rutte’ zijn volgens hen ook impliciet of expliciet op ras of etnische herkomst gedefinieerd.
- ‘Geboren Nederlanders die praktisch alleen voor verlies van die nationaliteit hoeven te vrezen als ze voor een andere nationaliteit kiezen.’ Deze categorie is vooral blank.
- ‘Nederlanders van Antilliaanse herkomst die door de overheid tot „terugkeer naar landen van het Koninkrijk” in de Antillen kunnen worden gedwongen.’ Deze groep is hoofdzakelijk donker.
- „Voorwaardelijke Nederlanders” die het Nederlanderschap kan worden ontnomen als zij binnen vijf jaar na de verkrijging worden veroordeeld voor een ernstig misdrijf. Dit zijn Nederlanders uit immigrantengroepen, meestal uit landen met een islamitische meerderheid. De nationaliteit van een aantal van deze landen kan niet worden opgegeven. Algerije, Iran, Marokko, Pakistan en Tunesië. Of afkomstig uit enkele Latijns-Amerikaanse landen. Wie geen dubbele nationaliteit heeft zou strikt genomen zelfs stateloos gemaakt kunnen worden. Dat is overigens verboden en zal dus niet gebeuren.
- Nederlanders die langer dan vijf jaar geleden zijn genaturaliseerd en die ‘voorlopig, zolang de wetgever niet anders besluit, gelijke rechten hebben als de eerste categorie’.
De laatste twee categorieën zijn eigenlijk nieuw. Het gaat dan om ‘Nederlanders op proef’. Dat is een ontduiking van art. 7(d) van het Europees Verdrag inzake nationaliteit uit 1997, gesloten binnen de Raad van Europa. Het kabinet onderkent het probleem en wil die bepaling daarom versoepelen. De auteurs wijzen er op dat ontneming van het staatsburgerschap als straf op ongewenst gedrag van burgers vooral in de Sovjet-Unie en in Nazi-Duitsland gebruikelijk was. Deze twee categorieën mikken op een etnische groep en zijn dus strijdig met de discriminatieverboden uit de mensenrechtenverdragen waarbij Nederland partij is.
Wat vindt u? Mag het Nederlanderschap vijf jaar ‘voorwaardelijk’ zijn voor mensen met een tweede nationaliteit die ze niet kunnen opgeven. Of gaan we dan met de ontneming van het staatsburgerschap terug in de tijd, richting totalitaire regimes die dat ook zo deden?
Reageren? Nuanceren en argumenteren verplicht. Volledige naamsvermelding.
