Uitspraak 62: De moeder wier dochter werd aangerand en daarna haar baan verloor
Mag een moeder wier dochter is aangerand, op haar werk in een zorginstelling het Elektronisch Patiënten Dossier van de dader inzien en daar thuis over vertellen?
Met commentaar van NJB-medewerkers Paul F. van der Heijden, hoogleraar arbeidsrecht en Aart Hendriks, hoogleraar gezondheidsrecht, beiden in Leiden.
De Zaak.
Een 13-jarig meisje wordt op een verjaardagsfeestje onzedelijk betast door een man. De ouders zien van aangifte af op voorwaarde dat de man, een familielid, zich laat behandelen. De moeder ontdekt enige tijd later dat de man zich daar niet aan houdt. Zij is namelijk werkzaam als secretaresse bij een instelling voor geestelijke gezondheidszorg, waar de man zich had gemeld. Een collega vertelde haar dat er alleen een intakegesprek was geweest. Dat controleert de moeder door in het Electronisch Patiënten Dossier (EPD) te kijken. Zij vertelt vervolgens haar echtgenoot dat de man zich inderdaad niet aan de afspraak hield. Daarop doen de ouders alsnog aangifte. Het openbaar ministerie stelt vervolging in.
De kwestie.
Tijdens de strafzaak komt uit dat er uit het EPD van de verdachte is gelekt. En wel door de moeder van het slachtoffer. De advocaat van de verdachte dient daarop een klacht in bij de zorginstelling. Die roept haar ter verantwoording. Zij erkent dat zij tweemaal in het dossier keek en haar man daarover inlichtte. De zorginstelling schorst haar en wil haar op staande voet ontslaan. Zij wil haar baan houden.
Hoe bepleiten de partijen hun zaak?
De zorginstelling vindt dat de secretaresse haar geheimhoudingsplicht schond. Zij handelde en in strijd met de wet en het privacy reglement, uitsluitend voor privé doeleinden. Ook de collega die haar inlichtte treft een ernstig verwijt. Dat de secretaresse geen naam wil noemen, rekent de werkgever haar ook aan. Ook vindt de zorginstelling dat ze reputatieschade leed doordat een regionale krant er over schreef.
De secretaresse zegt dat ze in een emotionele opwelling handelde, in het belang van haar dochter en van andere kinderen. Zij heeft alleen haar man verteld wat ze in het EPD las. Die informatie vindt zij ook niet vertrouwelijk. Ze heeft haar teammanager verteld dat ze in het EPD had gekeken toen ze aangifte deed. Van reputatieschade is geen sprake omdat de krant de naam van de zorginstelling niet noemde. En ze werkt al 27 jaar voor de zorginstelling.
Hoe oordeelt de kantonrechter?
Die zegt de aanranding niet te ‘bagatelliseren’ maar laat van haar argumenten weinig heel. Als werknemer heeft zij gefaald. De privacy van patiënten is niet alleen een wezenlijk belang van de instelling, maar ook van de samenleving. Ieder die zich bij de geestelijke gezondheidszorg meldt moet op geheimhouding kunnen vertrouwen. ‘Men moet zich immers niet geremd voelen’ om hulp te zoeken uit angst dat het uitlekt. Of het een lange, een korte behandeling of een intakegesprek was maakt voor de rechter niet uit. Achteraf je teammanager informeren maakt inzien ook niet toelaatbaar. „Iedere informatie uit het EPD is immers vertrouwelijk. Het kan niet zo zijn dat individuele werknemers van een zorginstelling kunnen bepalen welke informatie al dan niet vertrouwelijk is.” De secretaresse handelde ‘zeer ernstig verwijtbaar’ en is haar baan kwijt.
Lees hier de volledige uitspraak.
Reageren? Nuanceren en argumenteren verplicht. Volledige naamsvermelding.
U kunt in uw reactie eventueel ingaan op de volgende vragen. De kantonrechter noemt het gedrag van de werknemer ´zeer ernstig verwijtbaar´. Bent u het met die kwalificatie eens? Is het verwijt dat de werknemer treft zo ernstig dat ontslag gerechtvaardigd is? Heeft de werkgever zelf een zorgplicht om lekken te voorkomen, bijvoorbeeld door toegang voor een secretaresse tot het EPD te beperken? De naam van degene die over het intakegesprek vertelde is door de secretaresse niet ´verklikt´. Zij betaalt daarvoor nu het volle pond. Is dat juist?
