Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Justitie Antillen en Aruba gehandicapt in strijd georganiseerde criminaliteit

telefoontapOp de Nederlandse Antillen en Aruba gaan op korte termijn grote strafzaken ‘klappen’, voorspelt strafpleiter Gerard Spong, veelvuldig actief daar als advocaat. Dat is het gevolg van een gat in de wetgeving waardoor de inzet van bijzondere opsporingsmiddelen daar niet geregeld is. Het Gemeenschappelijk Hof van Justitie oordeelde afgelopen februari dat het ontbreken van die wetgeving in strijd is met het Europees verdrag voor de Rechten van de Mens.

“Er drijven donkere wolken boven de juridische hemel op de Caraïben”, aldus Spong.  Rechters in Willemstad en Oranjestad hebben dat gebrek aan wetgeving jarenlang afgedekt langs sluiproutes die de politiewetgeving bij opsporing biedt.  Maar ook rechters daar zijn gehouden aan de jurisprudentie van het Europese Hof en die zijn steeds kritischer geworden als het om onrechtmatig gebruik van opsporingstechnieken gaat. Wat in het verleden kon worden afgedekt, is nu steeds minder mogelijk. Dat kan alleen als de wetgeving op orde is.”

Die wetgeving ontbreekt en dat is in strijd met jurisprudentie van het Europees Hof voor de rechten van de Mens, zo oordeelde het Gemeenschappelijk Hof. Bijzondere opsporingsmethoden, zoals observatie, infiltratie of telefoontaps grijpen diep in in de privacy van burgers, ook als het om verdachten gaat. Het kan, maar niet zonder adequate wetgeving.
Sindsdien maakt het Openbaar Ministerie op de Antillen en Aruba bij grote onderzoeken zo min mogelijk  gebruik van bijzondere opsporingsmiddelen om te voorkomen dat zij door de rechter niet ontvankelijk wordt verklaard of bewijs tijdens de zitting ongeldig wordt verklaard. Dat laatste is op Sint Maarten en Aruba  al gebeurd.

„We zijn nu beperkt in onze opsporingsmogelijkheden”, zegt de Arubaanse hoofdofficier van justitie Peter Blanken. „De politiek moet haast maken met een wettelijke regeling.”
Aruba en de Antillen gelden als belangrijke doorvoerhavens van drugs, wapens en illegale geldstromen. Justitie werkt daar veelvuldig samen met buitenlandse en Nederlandse opsporingsdiensten in de strijd tegen de georganiseerde criminaliteit. Vorig jaar legde justitie nog een netwerk van vastgoedfraude en cocaïnesmokkel bloot op Bonaire, met vertakkingen naar Venezuela, Amerika, Frankrijk en Nederland.

Op de ministeries van Justitie in Willemstad en Oranjestad wordt inmiddels koortsachtig gewerkt aan wetgeving om het gat te dichten. Voor de Antillen is dat van belang omdat de landsregering komend najaar ontmanteld wordt en Curaçao en Sint Maarten dan zelfstandige landen binnen het Nederlands Koninkrijk worden, waar de strafwetgeving op orde moet zijn. De drie overige eilanden, Bonaire, Sint Eustatius en Saba worden Nederlands grondgebied. De Nederlandse minister van Justitie wordt er verantwoordelijk voor de rechtshandhaving. Daarom kunnen de bijzondere opsporingsbevoegdheden volgens een woordvoerder van staatssecretaris Bijleveld (Koninkrijksrelaties, CDA) nog op tijd geregeld worden via een ministeriële beschikking.

Op het ministerie van Binnenlandse Zaken in Den Haag wordt met argusogen gekeken naar de race tegen de klok op de Antillen die het gat in de wetgeving moet dichten. In 2007 is geld én ambtelijke capaciteit aan de Antilliaanse regering verstrekt om het Wetboek van Strafvordering te moderniseren. Het conceptwetboek is er al lang, maar met de productie van de daarbij behorende wetgeving is te lang gewacht.

Ook strafrechtgeleerde en hoogleraar Ybo Buruma van de Radboud Universiteit Nijmegen verwacht complicaties voor lopende strafzaken. „Het is eigenlijk onvoorstelbaar dat, tien jaar nadat in Nederland bijzonder opsporingsbevoegdheden wettelijk geregeld is, dat op de Antillen en Aruba niet gebeurd is. Het tappen van telefoons, de inzet van burgerinfiltranten of stelselmatige observatie zijn middelen die zwaar ingrijpen in de privacy van burgers, ook als die verdachten zijn. Het mag, onder voorwaarden, maar het is toch duidelijk dat daar een gedegen wettelijke basis voor moet zijn.”

Op Bonaire loopt sinds vorig jaar een groot strafrechtelijk onderzoek naar vastgoedfraude, waarbij politici, ambtenaren en drugssmokkelaars betrokken zouden zijn. In dat strafrechtelijk onderzoek werken Antilliaanse en Arubaanse opsporingsdiensten samen met die van Nederland en Amerika. Het is de vraag of het vergaarde bewijsmateriaal in die zaak stand zal houden bij de rechter.

Reageren? Nuanceren en argumenteren verplicht. Volledige naamsvermelding.

Geplaatst in:
Europees recht
Strafrecht
Lees meer over:
bewijslast
drugs
EVRM

8 reacties op 'Justitie Antillen en Aruba gehandicapt in strijd georganiseerde criminaliteit'

shirley Maestra

Dus een puur Nederlandse zaak die door de NLers opgelost dient te worden. Sinds jaar en dag wordt de top bij justitie op de Antillen bijna voor 100% door Nederlandse rechters en ambtenaren bemand/bestierd. Ergo, alle rechters op Curaçao zijn Hollanders. Niet dat er geen Antilliaanse rechters bestaan. Sinds enkele weken is het nog erger geworden, het gehele justitie-apparaat, het O.M. én de politie (trouwens óók financiën) zijn in NLse handen en worden vanuit het min. van binnenlandse zaken (en o.a. Hirsch balling) bestuurd en gestuurd. de Antillen hebben er niets over te vertellen.

Hoe men het dan aandurft om het over “Autonome landen” in het koninkrijk te hebben, c.q. over “zelfstandige eilanden” te spreken en te schrijven, weet ondergetekende bij god niet. Sinds wanneer is een land autonoom of zou men ooit over een zelfstandig eiland kunnen spreken als de belangrijkste instellingen die nodig zijn om van de eilanden ‘echte’ autonomieën binnen het koninkrijk te maken, niet door de eilanden ‘zélf’ beheerd (mogen) worden? Om over “autonomie” te spreken of daar enigszins vorm aan te geven, horen die instellingen helemaal niet in handen van het Binnenhof te zijn! ofwel vanuit de 2e kamer, iig door Nederlandse ambtenaren geleid(en niet begeleid) te worden ofwel gaan worden!?

Ben zeker niet zo slim, maar het lijkt me dus erg sterk dat de eilanden “daadwerkelijk” als autonome of zelfstandige landen zullen (kunnen) opereren in het koninkrijk. Het is allemaal flauwe kul, volksverlakkerij! Ben ervoor dat iig Curaçao uit dit Antilliaanvijandig koninkrijksverband stapt en de onafhankelijkheid uitroept! Met een transitieperiode van hoogstens 10 jaren en als het sneller zou kunnen minstens 5 jaar, zou het moeten kunnen lukken.

Ik denk echt niet dat de Curaçaoenaars honger zullen lijden als alle contacten met dit Nederland verbroken zouden worden! De wereld is n.l. veel en veel groter en belangrijker dan alleen maar Holland. Het kan, hoort en mag niet zo zijn dat de Antillianen in een zogenoemde koninkrijk blijven plakken waar ze van overheidswege, de Nl media én ook politici van zowel links en rechts “bewust” zwaar gediscrimineerd worden. Ik vind dat wij Antillianen de eer aan onszelf moeten houden!

Maar de realiteit gebiedt ook te vermelden dat door “het onbelangrijk lijkend” geopolitieke spel van de USA inzake Venezuela, olie en macht in die regio, waarbij Nederland weer eens hand en spandiensten verleent aan de Amerikanen, de Antillen, m.n. Curaçao, naar de onafhankelijkheid kan fluiten! Dat wil de Curaçaose Elite n.l. niet en zolang de makkelijk te manipuleren Curaçaose bevolking bewust, tenminste betreft de politiek, dom gehouden wordt zal er geen sprake van onafhankelijkheid zijn! Zolang zij, het gekleurde Curacaose volk, niet massaal optrekken tegen de huidige, met Nederlands medeweten corrupte marionettenregering te Willemstad, die overigens door nederland gesteund wordt,zal het er niet van komen.

Onderwijl doet men hier in Nederland alsof men van de Antillen af wil, maar niets is minder waar. Curaçao heeft n.l. de pech van strategisch belang voor de USA te zijn. En zolang het om de nationale belangen van de nederlandse staat gaat, zal er van de rechtse parijen noch van de linkse oppositie te verwachten zijn. Wat dát betreft zijn de linksen en de rechtse partijen in nederland het volledig met elkaar eens! De neuzen staan in dit geval, dus nationaal nederlands belang, (en beslist niet in het belang van de Antillianen!) dus dezelfde kant op, niet eens de PVV wil de Antillen kwijt. Dat brullen ze wel, maar serieus is het niet te nemen!

Overigens heeft nederland bijna gratis 3 Caribische paradijsjes aan het land nederland toegevoegd of beter ingelijfd, soms ook wel als landjepik benoemd. En Nederland is al te trots om in de EU wandelgangen te Brussel niet al te klein te zijn/te lijken tussen al die nieuwe oosteuropese landen/leden! “Wij hebben nog steeds grondgebied oftewel koloniën in de Caribean hoor, goed he!” maar dat wordt natuurlijk niet hardop gezegd..

De allerbelangrijkste redenen dat Nederland, onder wat voor benaming dan ook, over de eilanden zal willen blijven willen heersen, dat met behulp van de Curacaose elite(oligarchie) (en ook hulp van bepaalde zwarte(ei)landverraders) zullen in de loop der jaren vast en zeker bekend worden bij de Nederlanders die altijd iets te zeuren hebben over een volkje van nog geen 250.000 zielen in het totaal! Maar over die redenen, waar NL overigens in de nabije toekomst miljarden aan zal verdienen, zwijg ik liever, omdat er al té veel desinformatie verspreidt wordt omtrent de ontwikkelingen in en rond de Antillen.

P.S. Justitie op de Antillen (overigens pure klassejustitie), is een puur Nederlandse zaak(onderonsje)daar hebben de Antillianen niks mee van doen noch hebben ze er ook maar iets over te vertellen! Jammer!

Maar dit al is “maar” een mening van een simpele Curaçaose-Antilliaanse.

Pieter van Megchelen

Dat is echt een ‘probleem’. Tappen is immers de favoriete opsporingsmethode van de Nederlandse politie, waardoor ons land de twijfelachtige eer heeft om een van de landen met de hoogste afluisterdichtheid ter wereld te zijn. Een van de vele aantastingen van onze privacy in het belang van de ‘openbare veiligheid’ die vooral belachelijk veel gegevens van gewone niet-verdachte burgers bijhouden, net als bijv. de identificatieplicht vanaf 14 jaar (tegen staatsgevaarlijke pubers), de registratie van reizen met het OV (tegen criminele forensen), het electronisch patientendossier (kijk uit voor misdadige suikerpatienten) etcetera etcetera. Met een ‘rechts’ kabinet zal die vrijheid nog wel verder onder druk komen te staan. Als partijen heel hard roepen dat ze voor vrijheid en/of democratie zijn, moet je immers extra op je hoede zijn…

Jean-Luc Auteuil

Dat juist op één van ‘s werelds crimi-knooppunten een justitiële dip in de bestrijdingsmogelijkheden kan voorkomen is verontrustend. Zal een eenvoudig mens als ik ooit begrijpen in welke mate de betrokken diverse eilandstaatjes al dan niet onder welk recht vallen, en waar en door wie het Antilliaanse recht gemaakt wordt?

Jan Jaap Faber

Jammer dat Shirly Maestra de plank zo misslaat. Zij stelt immers:

‘Dus een puur Nederlandse zaak die door de NLers opgelost dient te worden. Sinds jaar en dag wordt de top bij justitie op de Antillen bijna voor 100% door Nederlandse rechters en ambtenaren bemand/bestierd. Ergo, alle rechters op Curaçao zijn Hollanders.’

De uitvoerende macht (het OM) en de rechterlijke macht worden geleverd door Nederland, maar de wetgevende macht zit op de Antillen zelf. Deze wetgevende macht heeft de zaken niet op orde. In het Statuut voor het Koninkrijk is sprake van het zogenaamde concordantiebeginsel, waar de Antillen en Aruba zich aan dienen te houden.

Helaas is het voor veel Antillianen en Arubanen symptomatisch om de schuld van alles wat ter plekke fout gaat bij Nederland te leggen. Vndaar dat op Curacao idioten als Godett aan de macht konden komen. Steek de hand maar eens in eigen boezem.

Herman Traudes

Of Shirley Maestra’s anti-koloniale 1000-woords tirade hout snijdt dan wel een bijdrage levert tot het door Spong beweerde hiaat in de eilandenwetgeving, is niet aan mij om vast te stellen, en ze zal in haar geopolitieke bewering vast geen ongelijk hebben, maar dat is slechts een beginpunt. Hopelijk is op bestuurlijk niveau al meer mogelijk om dit justitiële gat zo snel mogelijk te dichten.

Norberto Tjon Ajong-Diaz Granados

Wat betreft de ABC eilanden en SSS, heeft Nederland absoluut geen donder te zeggen. Want alle beslissingen komen vanuit Washington. The Monroe Doctrine is a United States policy that was introduced on December 2, 1823, which stated that further efforts by European countries to colonize land or interfere with states in the Americas would be viewed by the United States of America as acts of aggression requiring US intervention.[1] The Monroe Doctrine asserted that the Western Hemisphere was not to be further colonized by European countries and that the United States would neither interfere with existing European colonies nor meddle in the internal concerns of European countries. The Doctrine was issued at a time when many Latin American countries were on the verge of becoming independent from the Spanish Empire and the United States, reflecting concerns echoed by Great Britain, hoped to avoid having any European power take Spain’s colonies.[2]
US President James Monroe first stated the doctrine during his seventh annual State of the Union Address to Congress. It became a defining moment in the foreign policy of the United States and one of its longest-standing tenets, and would be invoked by many U.S. statesmen and several U.S. presidents, including Theodore Roosevelt, Calvin Coolidge, Herbert Hoover, John F. Kennedy, and others.
It would have been nearly impossible for Monroe to envision that its intent and impact would persist with only minor variations for almost two centuries. Its primary objective was to free the newly independent colonies of Latin America from European intervention and control. The doctrine put forward that the New World and the Old World were to remain distinctly separate spheres of influence, for they were composed of entirely separate and independent nations.[3]

The Cold War
During the Cold War, the Monroe Doctrine was applied to Latin America by the framers of U.S. foreign policy.[20] When the Cuban Revolution established a socialist government with ties to the Soviet Union, after trying to establish fruitful relations with the U.S., it was argued that the spirit of the Monroe Doctrine should be again invoked, this time to prevent the further spreading of Soviet-backed Communism in Latin America.[21] During the Cold War, the United States thus often provided intelligence and military aid to Latin and South American governments that claimed or appeared to be threatened by Communist subversion. This, in turn, led to some domestic controversy within the United States, especially among some members of the left who argued that the Communist threat and Soviet influence in Latin America was greatly exaggerated.[who?]
The debate over this new spirit of the Monroe Doctrine came to a head in the 1980s, as part of the Iran-Contra affair. Among other things, it was revealed that the U.S. Central Intelligence Agency had been covertly training “Contra” guerrilla soldiers in Honduras in an attempt to destabilize and overthrow the Sandinista revolutionary government of Nicaragua and its President, Daniel Ortega. CIA director Robert Gates vigorously defended the Contra operation, arguing that avoiding U.S. intervention in Nicaragua would be “totally to abandon the Monroe doctrine”.[citation needed] In a case brought before the International Court of Justice by Nicaragua, however, the court ruled that the United States had exercised “unlawful use of force.” The U.S. ignored the verdict. The Carter and Reagan administrations embroiled themselves in the Salvadoran Civil War, again citing the Monroe Doctrine as justification. The conflict was marked by large scale human rights abuses and the 1980 assassination of Archbishop Óscar Romero by right-wing death squads.[citation needed] The Monroe Doctrine was also cited during the U.S. intervention in Guatemala and the invasion of Grenada. Critics of the Reagan administration’s support for Britain in the Falklands War charge that the U.S. ignored the Monroe Doctrine in that instance.[citation needed]

Dick Drayer

WILLEMSTAD – Statenvoorzitter Pedro Atacho heeft geen goed woord over voor de Nederlandse krant NRC, die in zijn ogen riooljournalistiek bedrijft.

De krant kopte deze week dat grote strafzaken op de Antillen stuklopen door gebrek aan adequate wetgeving. NRC zegt dit naar aanleiding van uitspraken van mr. Gerard Spong, een bekende strafpleiter in Nederland, die nogal wat Antilliaanse verdachten tot zijn klantenkring rekent. In het bewuste artikel spreekt Spong over ‘Donkere wolken boven Willemstad’. Hij doelt hiermee op opsporingsmethoden die in Nederland wel gebruikt mogen worden, maar hier op de Antillen een wettelijke basis missen.

Dick Drayer in gesprek met Pedro Atacho (2’50″):
http://www.filefreak.com/files/717743_psz6g/100811atacho.mp3

Jean-Luc Auteuil

De drie reakties van de andere kant van de cultuurlijn – als ik het zo mag zeggen – zijn even verontrustend als het oorspronkelijke door Spong opgemerkte hiaat. Het is net of ik de film Chicken Run kijk: alleen maar gewijs naar anderen, het verleden, imperialisme, de krant die iets durft te schrijven, en noem maar op…..
Willen de eilanden hun verantwoordelijkheid nemen om op het wereldtoneel niet als crimiparadijs te worden gezien, dan is er gewoon werk aan de winkel.