Uitspraak 56: Is zwijggeld voor de minnares aftrekbaar als kantoorkosten?
Valt seks onder kantoorkosten? Een overspelige advocaat probeert de kosten van een geheime affaire af te trekken. Met commentaar van NJB-medewerkers Richard Happé en Peter Essers, hoogleraren belastingrecht in Tilburg.
De Zaak. Een advocaat begint een liefdesaffaire met een cliënt. Maar het tweetal krijgt ruzie en de vrouw dreigt hun affaire openbaar te maken. Om dat te voorkomen, betaalt de advocaat haar een fors bedrag, 112.500 euro. Hij vreest namelijk schade aan zijn reputatie en daarmee ook aan zijn praktijk als advocaat. Althans, dat zegt hij tegen de belastinginspecteur. Hij zou tot de betaling zijn gedwongen door ‘chantage, afpersing en oplichting’. En het zou dienen om ‘schadelijke publiciteit’ voor zijn kantoor te voorkomen. Daarom zijn het volgens hem (aftrekbare) ‘ondernemingskosten’.
Mocht de inspecteur dat niet geloofwaardig vinden, dan stelt de advocaat voor het bedrag dan maar te beschouwen als ‘alimentatie’ voor het kind dat zij samen kregen.
Wie is de tegenpartij en wat zegt die?
Dat is de belastinginspecteur, die de hoogte van de aanslag moet vaststellen en dus de omvang van het belastbaar inkomen. De inspecteur maakt korte metten met het verhaal en zegt dat kosten die voortvloeien uit de liefde een privé-uitgave zijn en niets met de onderneming te maken hebben. De advocaat gaat in bezwaar.
Wat zegt de bestuursrechter?
Die stelt vast dat de betaling direct verband houdt met een seksuele relatie. En seks is volgens de rechter het gevolg van ‘toegeven aan of streven naar persoonlijke behoeftenbevrediging’. Het doel van de onderneming, het advocatenkantoor, staat daar verre van. Anders gezegd, de advocaat neukte niet voor z’n werk. Privé dus. En overigens was ‘alimentatie’ een leugen. Er kon geen sprake zijn van een onderhoudsverplichting in de zin van de Wet inkomstenbelasting, en wel omdat „het kind ter zake waarvan de betalingen zijn verricht, niet belanghebbendes kind blijkt te zijn”.
Zaak gesloten?
Nee, belastingrechtspraak is vertrouwelijk, dus vrees voor slechte publiciteit is er niet. De anonieme advocaat gaat in beroep.
Hoe denkt het hof over seks als kantooruitgave? Net als de rechtbank: seks is privé en niet zakelijk. De raadsheren zoeken er nog een recente andere zaak bij als extra steun. Daarin trachtte een internist de kosten die voortvloeiden uit zíjn seksuele relatie met een patiënte ook buiten de belasting te houden. Deze dokter moest een ton schadevergoeding betalen en trachtte dat ook aan te merken als ‘praktijkkosten’. In zijn geval oordeelde de bestuursrechter dat een dokter die een patiënt beschadigt de kosten daarvoor alleen aan zijn praktijk kan toerekenen als de schade uit de behandeling voortvloeide. Het hof dacht niet dat een seksuele relatie uit een geneeskundige behandelingsovereenkomst kon voortvloeien. De boekhouding van de internistenpraktijk stond er dus geheel buiten. Een schadevergoeding als gevolg van de particuliere seksuele bevrediging van dokters mag niet als kostenpost voor de praktijk gelden. Het is gewone besteding van al verworven inkomen. De internist moest dus betalen. De dokter ging nog naar de Hoge Raad. Maar daar verloor hij. En daarom verliest nu ook de advocaat.
Lees hier de uitspraak van het Hof Den Bosch (LJ BM5101) over de advocaat. En hier de uitspraak van het Hof Leeuwarden (LJ AV5119) over de arts.
Reageren? Nuanceren en argumenteren verplicht. Volledige naamsvermelding.
