Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

EU recht verplicht tot afbraak van Brits vakantiehuis op Cyprus

huis_nicosiaDe lange arm van het EU recht reikt van Nicosia naar Londen, via Luxemburg. Een Brits stel met een vakantiehuis op Turks Cyprus, gebouwd op grond van een gevluchte Griek moet dat van de Londense rechter afbreken. De EU rechter in Luxemburg erkende een vonnis uit Nicosia.

Meletisbouwden  Apostolides valt niet te benijden. Hij wint de ene na de andere rechtszaak, maar zijn doel blijft buiten bereik. Hij wil de grond terug waarop het huis stond waaruit hij met zijn ouders in 1974 werd verdreven bij de Turkse invasie van Noord-Cyprus. Zij vluchtten naar Zuid-Cyprus, ofwel het Griekse deel van het eiland.
De bezetters riepen in 1983 de Turkse Republiek Noord-Cyprus uit. Deze republiek, die alleen door Turkije wordt erkend, confisqueerde de grond van de familie Apostolides en verkocht deze in 2002 aan het Britse echtpaar David en Linda Orams. Zij lieten er voor 160.000 Britse ponden “het vakantiehuis van hun dromen” bouwen.
Apostolides pikte dat niet en spande een proces tegen de Orams aan. Zijn zaak staat model voor enkele honderden, mogelijk meer dan duizend Cyprioten die zesendertig jaar geleden voor de Turken op de vlucht gingen, hun bezittingen kwijtraakten en op hun percelen (onder andere in Arapkoy en Lapithos) later fraaie appartementen en vakantiebungalows zagen verrijzen die gretig aftrek vonden onder bemiddelde Britten, Duitsers en Russen.
De rechtbank in Nicosia, Grieks-Cyprus, gelastte in november 2004 de afbraak van de bungalow van de Orams en teruggave van de grond aan Apostolides. Bovendien kende de rechtbank hem een schadevergoeding van 7.650 Cypriotische ponden (circa 8.000 euro) toe plus 294,41 pond voor elke maand die het nog zou duren voordat de teruggave geregeld was. [link met vonnis]
Zoals verwacht erkenden de autoriteiten op Noord-Cyprus de uitspraak van de rechtbank uit het ‘vijandige´ Grieks-Cyprus niet. Wat te doen? Wellicht kon de Europese Unie uitkomst bieden, die de “ongedeelde Republiek Cyprus” in mei 2004 als lidstaat had opgenomen.
Het lidmaatschap van de EU  houdt onder meer in: wederzijdse erkenning en tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen door lidstaten. Op grond daarvan stapte Apostolides in 2005 naar de Britse rechter om uitvoering van het Cypriotische vonnis tegen de Orams gedaan te krijgen.
De rechter wees zijn vordering in eerste instantie af. Hij verwees naar de deling van het eiland en het speciale protokol bij het EU-toetredingsverdrag. Daarin staat dat de EU-regels zijn opgeschort in die delen waarover de Republiek Cyprus (lees: Grieks-Cyprus) geen soeverein gezag uitoefent, Turks-Cyprus dus.
Apostolides ging in beroep bij het Court of Appeal, dat de kwestie in 2007 voorlegde aan het Europees Hof van Justitie in Luxemburg. Vorig jaar oordeelde [link met arrest] dit Hof in het voordeel van Apostolides: de opschorting van de EU-regels in Noord-Cyprus en het feit dat het vonnis van de Cypriotische rechtbank daar niet ten uitvoer kan worden gelegd, betekent niet dat andere EU-landen het vonnis kunnen negeren. Ergo: het Verenigd Koninkrijk moet meewerken aan de uitvoering van het onherroepelijke oordeel van de rechter op Cyprus.
Het Court of Appeal ´vertaalde’ het Luxemburgse arrest vorige week in een veroordeling van de Orams: zij moeten gehoor geven aan het vonnis van de Cypriotische rechter anders dreigt beslaglegging op hun Britse bezittingen. [link naar bericht in The Times]
De Orams hebben deze week opdracht gegeven hun ‘droomhuis’ te slopen en de grond aan Apostolides terug te geven. Maar – wederom niet verrassend – de autoriteiten op Noord-Cyprus weigeren medewerking [link naar bericht in Cyprus Today]. Daarmee lijkt de impasse compleet.
De enige uitweg, zegt een woordvoerder van de Cypriotische regering, is “een alomvattende regeling” die een eind maakt aan de deling van het eiland en waarvan teruggave van ‘bezette percelen’ aan rechtmatige eigenaren deel uitmaakt. Maar over zo’n regeling praten ze op Cyprus al meer dan tien jaar. Vruchteloos.

Meletis Apostolides valt niet te benijden. Hij wint de ene na de andere rechtszaak, maar zijn doel blijft buiten bereik. Hij wil de grond terug waarop het huis stond waaruit hij met zijn ouders in 1974 werd verdreven bij de Turkse invasie van Noord-Cyprus. De familie Apostolides vluchtte naar Zuid-Cyprus, ofwel het Griekse deel van het eiland.

De Turkse bezetters riepen in 1983 op het noordelijke deel de Turkse Republiek Noord-Cyprus uit. Deze republiek, die alleen door Turkije wordt erkend, confisqueerde de grond van de familie Apostolides en verkocht deze in 2002 aan het Britse echtpaar David en Linda Orams. Zij lieten er voor 160.000 Britse ponden “het vakantiehuis van hun dromen” bouwen.  Apostolides pikte dat niet en spande een proces tegen de Britse Orams aan.

Honderden, mogelijk meer dan duizend Cyprioten die zesendertig jaar geleden voor de Turken op de vlucht gingen, ondergingen hetzelfde lot. Zij raakten hun  bezittingen kwijt en zagen op hun percelen (onder andere in Arapkoy en Lapithos) fraaie appartementen en vakantiebungalows verrijzen die gretig aftrek vonden onder bemiddelde Britten, Duitsers en Russen.

De rechtbank in Nicosia, Grieks-Cyprus, gelastte in november 2004 de afbraak van de bungalow van de Orams en teruggave van de grond aan Apostolides. Bovendien kende de rechtbank hem een schadevergoeding van 7.650 Cypriotische ponden (circa 8.000 euro) toe plus 294,41 pond voor elke maand die het nog zou duren voordat de teruggave geregeld was.

Zoals verwacht erkenden de autoriteiten op Noord-Cyprus de uitspraak van de rechtbank uit het ‘vijandige’ Grieks-Cyprus niet. Wat te doen? Wellicht kon de Europese Unie uitkomst bieden, die de “ongedeelde Republiek Cyprus” in mei 2004 als lidstaat had opgenomen.

Het lidmaatschap van de EU houdt onder meer wederzijdse erkenning en tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen in. Op grond daarvan stapte Apostolides in 2005 naar de Britse rechter om het Cypriotische vonnis tegen de Orams te laten uitvoeren.

De Britse rechter wees zijn vordering in eerste instantie af. Hij verwees naar de deling van het eiland en het speciale protokol bij het EU-toetredingsverdrag. Daarin staat dat de EU-regels zijn opgeschort in die delen waarover de Republiek Cyprus (lees: Grieks-Cyprus) geen soeverein gezag uitoefent, Turks-Cyprus dus. Lees hier het arrest in zaak C420/07.

Apostolides ging in beroep bij het Court of Appeal, dat de kwestie in 2007 voorlegde aan het Europees Hof van Justitie in Luxemburg. Vorig jaar oordeelde dit Hof in het voordeel van Apostolides: de opschorting van de EU-regels in Noord-Cyprus en het feit dat het vonnis van de Cypriotische rechtbank daar niet ten uitvoer kan worden gelegd, betekent niet dat andere EU-landen het vonnis kunnen negeren. Ergo: het Verenigd Koninkrijk moet meewerken aan de uitvoering van het onherroepelijke oordeel van de rechter op Cyprus.

Het Court of Appeal ‘vertaalde’ het Luxemburgse arrest eind januari  in een veroordeling van de Orams: zij moeten gehoor geven aan het vonnis van de Cypriotische rechter anders dreigt beslaglegging op hun Britse bezittingen. Lees hier een bericht uit The Times. En hieronder een fragment van het Engelstalige Cypriotische journaal:

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=wagVeXt9TuU[/youtube]

De Orams hebben deze week opdracht gegeven hun ‘droomhuis’ te slopen en de grond aan Apostolides terug te geven. Maar – wederom niet verrassend – de autoriteiten op Noord-Cyprus weigeren medewerking. Daarmee lijkt de impasse compleet.Lees hier in Cyprus today het advies ‘Don’t panic’.

De enige uitweg, zegt een woordvoerder van de Cypriotische regering, is “een alomvattende regeling” die een eind maakt aan de deling van het eiland en waarvan teruggave van ‘bezette percelen’ aan rechtmatige eigenaren deel uitmaakt. Maar over zo’n regeling praten ze op Cyprus al meer dan tien jaar. Vruchteloos.

Reageren? Nuanceren en argumenteren verplicht. Volledige naamsvermelding.

Geplaatst in:
Civiel recht
Lees meer over:
EU Hof Luxemburg